Euangelium

¶ Uade aūt ad fratres meoſę⁊ dic eis. Aſcēdo ad pr̄emmeum et patrē veſtrū deuꝫx meū ⁊ deū veſtruꝫ. Uenitmaria magdalena annuncians diſcipulis qꝛ vidi doa minū ⁊ hec dixit mihi. Cuꝫb ergo ſero eſſet die illo vnac ſabbatoꝝ ⁊ fores eēt clauſe vbi erant diſcipuli congregati propter metum iudeoꝝ: venit ieſus et ſtetit īe medio: ⁊ dixit eis. Paxvof bis. Et cū hec dixiſſet: oſtēs dit eis manꝰ ⁊ latus. Gauiſi ſunt ergo diſcipl̓i viſo doh mino. Dixit ergo eis iterūi Pax vobis. Sic̄ miſit mepat̉: et ego mitto vos. Heccum dixiſſet: inſufflauit: etdicit eis. Accipite ſpirituꝫ

inſanctuꝫ. Quoꝝ remiſeritisn peccata remittuntur eis eto quorū retinueritis retēta ſt̄h Thomas aūt vnꝰ ex duor̄ decim qͥ dr̄ didimꝰ nō erats cum eis qn̄ venit ieſus. Dixerūt ergo ei alij diſcipuli.Uidimus dn̄m. Ille auteꝫdixit eis. Niſi videro ī manibus eius fixuram clauoxrū: et mittā digitū meū ī locum clauoꝝ: ⁊ mittā manūmeā in latus eiꝰ nō credamy Et poſt dies octo iteꝝ erātdiſcipuli eius intus: ⁊ thomas cum eis Uenit ieſuszianuis claulis ⁊ ſtetit ī meadio: ⁊ dixit eis. Pax vobiſb Deinde dic̄ thome. Inferdigitū tuum huc ⁊ vide madnus meas: et affer manum

turū ſicut prius. ⁊ hoc eſt quod ſb̓dit̉. p ¶ Nondum em̄aſcēdi ad patrē meū. eſt aſſignatio cauſe qͣre apparebat inſil̓i corpore ſicut ⁊ ante paſſionē. ⁊ nō in claritate corporisgl̓ioſi. qd̓ fuit ad ꝓbandū veritatē dn̄ice reſurrectōis inqͣntū ſic apparuit diſcipl̓is ꝑ dies. xl. inſtruens eos de regnodei ante ſuā aſcenſionē: ꝓpter qd̓ ſeqͥt̉q. ¶ Sade aūt ad fratres meos .i. ad apoſtolos qͦs vocat fratres ꝓpter ſil̓itudinē nature hūane etſpecialitatem amicitie ad ip̄os. r ¶ Etdic eiſ aſcēdo .i. aſcidā. s ¶ Ad patreꝫmeū. ꝑ naturam.t ¶ Et pr̄em veſtruꝫꝑ adoptōnis gr̄amv ¶ Deū meū. inqͣntum ſum hō. ſic em̄loquebat̉ ī ꝓpoſitovt patet ex hͦ ꝙ īmediate vocauerat apoſtolos fratres. ꝓpter ſil̓itudinē nature. ⁊ eodē mō loqutur cū dicit. Aſcendo ad pr̄em meumqꝛ aſcēdere nō cōpetit ei ẜm diuinā naturā que ē altiſſimaꝑ hoc igit̉ ꝙ xp̄s hicſuā aſcenſionem denūciat apl̓is ꝑ mariam. inſinuat ꝙ eis an̄ aſcēſionē illā apparebat ad eoꝝ inſtructionē ſic̄ exp̄ſſiꝰ dicūt alij euāgeliſte. x ¶ Uenit maria ⁊cͣ. pꝫ lr̄a ex dictis. a ¶ Cū eſſet ſero. Hic ꝯnr̄ on̄diturmanifeſtatio reſurrectōis xp̄i diſcipulis facta. ⁊ pͥma om̄ibus cōiter. ſcd̓o aliquibus ſpāliter. ca. ſeq̄n. Prima in duas. qꝛ pͦ māifeſtat̉ oībus excepto thoma abſente. ſcd̓o thoma cū eis exiſtente: ibi. Et poſt dies octo. Prima in tres.qꝛ pͦ deſcribit̉ xp̄i apparitō. ſcd̓o apparitōis denūciatio ibiThomas aūt. tercio diſcipuli audientis obſtinatio: ibi. Ile aūt dixit. Prima adhuc in duas. qꝛ pͦ deſcribit̉ apparitionis actus. ſcd̓o eiꝰ effectꝰ: ibi. Gauiſi ſt̓. In pͥma gͦ ꝑte dr̄ſic. a ¶ Cū gͦ ſero eſſet. In die em̄ apl̓i erāt diſꝑſi ꝓpt̓ metū iudeoꝝ. ſꝫ in ſero cōueniebant ad locū vnū: ⁊ iō tali hora apꝑuit. b ¶ Die illo .ſ. pͥma die reſurrectōis. ¶ Onaſabbatoꝝ .i. pͥma die poſt ſabbatū. vt p̄dictū ē. d? Et fores ⁊cͣ. ꝓpter metū iudeoꝝ. Hoc etiā ex diuina ordinatiōefactū eſt. vt ieſus intrans ad diſcipulos ianuis clauſis on̄deret ſe hr̄e corpus gl̓oſum. e ¶ Et dicit eis pax vobis. ⁊hͦ ꝯͣ duplicē eoꝝ ꝑturbatōem. Erat em̄ cōturbati de morteip̄iꝰ xp̄i. ⁊ de ꝑſecutōe iudeoꝝ eis īminēte. poterat eī eosꝑ ſuā pn̄tiaꝫ cuſtodire ⁊ de reſurrectōe certificare. vn̄ ſb̓dit̉f ¶ Et cū hͨ dixiſſꝫ on̄dit eis manꝰ ⁊ latus vt ꝑ cicatrices remanētes on̄deret idētitateꝫ numeralem corꝑis pͥus paſſi.Iſta em̄ ī corꝑe xp̄i remāſerūt non ad defectū ſꝫ magis adgl̓aꝫ ꝓpter victoriā ex illis vulneribꝰ cōſecutā. g ¶ Gauiſi ſunt. Hic ꝯn̄r ponit̉ huiꝰ apparitōis effectꝰ qͥ eſt duplex.pͥmꝰ eſt diſcipl̓oꝝ exultatio ꝯͣduplicē triſticiā ip̄oꝝ amotāſcꝫ de morte xp̄i ⁊ iudeoꝝ metu. ⁊ qͣꝫtum ad hͦ dic̄. Gauiſiſunt gͦ diſcipl̓i viſo dn̄o. ſcd̓s ē eoꝝ inſtructio. ⁊ qͣꝫtuꝫ ad hͦſb̓dit̉. h ¶ Dixit gͦ eis iterū pax vobis. qꝛ volebat eos inſtruere de pace futura q̄ erat ꝑpetua. i ¶ Sic̄ miſit me pr̄ad veritateꝫ fidei docēdaꝫ ī iudea. k ¶ Et ego mitto vos.i. mittā ad hāc v̓itateꝫ publicandā ꝑ totū md̓m ⁊ qꝛ executio huiꝰ officij nō p̄t ꝯuenient̓ fieri ſine gr̄a ſpūſſancti: id̓oſeqͥtur. l¶ Hec cū dixiſſet inſufflauit et dixit eis accipite ſpm̄ ſctm̄. Per illā inſufflatōeꝫ on̄dere voluit ſpm̄ſctm a

a ſe ꝓcedere ſic̄ ꝓcedit a pr̄e. m ¶ Quoꝝ remiſeritis peccata remittūt̉ eis. Licꝫ em̄ ſolꝰ d̓s pͥncipl̓r pctā dimittat. tn̄mīſtri eccīe ꝑ v̓tutē clauiū ad hͦ mīſterialit̓ oꝑant̉. n ¶ Etqͦꝝ retinueritis .i. retinēda iudicaueritis. o ¶ Retēta erūtHoc tn̄ intelligendū ē qn̄ iudiciū eccīe diuino iudicio cōformat̉. p ¶ Thomas. Hic ponit̉ apparitōis xp̄i denunciatio abſenti diſcipuli cū dr̄. Thomaaūt qͥ dr̄ didimus. h̓erat cognomē eiꝰ etſonat ideꝫ qd̓ geminus. qꝛ forte erat detribu beniamin decognitōe gemini. vl̓ẜm alios ſonat ideꝫqd̓ dubiꝰ. qꝛ ꝓpt̓ dibiū de reſurrectōneqd̓ thomas habuitiō ſic cognominatꝰfuit. q ¶ Onus exduodecī. nō ꝙ tunceſſent duodecim cūiudas eſſet mortuꝰ.ſꝫ qꝛ erat vnꝰ de duodecim electis in pͥncipio a xp̄o. vl̓ qꝛ cōnūerat̉ hic mathiaſpoſtea electus in loco iude. qꝛ ioh̓es hͦeuangeliuꝫ ſcripſitpoſt eiꝰ electōneꝫ vtpꝫ ex p̄dictis ī pͥncipio huius oꝑis.r ¶ Non erat cū eis qn̄ venit ieſus. Ip̄e em̄ inter alios apoſtolos videt̉ fuiſſe magis timidus. vt. sͣ. dictū eſt. xj. ca. etiō tardius ceteris venit ad locū vbi congregabant̉ diſcipuli. ⁊ iō ꝓpter tarditatē ſuā priuatus eſt illa viſione xp̄i. hͦ ātfactū eſt diuina ordinatōe vel ꝓmiſſione ẜm ꝙ dic̄ Greg.vt ex ſua abſentia ſequeret̉ dubitatio. ⁊ vlteriꝰ in dubitatōne obſtinatio. ⁊ ꝑ ꝯn̄s diligēs inqͥſitio ad nr̄aꝫ ꝯfirmatōeꝫ.g ¶ Dixerūt gͦ ei alij diſcipuli. qꝛ boni rumores cito denuciant̉. t ¶ Uidimꝰ dn̄m. Sic em̄ ante paſſionē eū appellauerant. vt dictū eſt. sͣ. ca. xiij. Uos vocatis me mgr̄ ⁊ domine ⁊c̄. v ¶ Ille aūt dixit niſi videro ⁊cͣ. ℟idiculoſe petit iſte thomas qꝛ maius eſt vidē reꝑatōem totius corꝑis.Itē fuit durꝰ ad credēdū. qꝛ volebat certificari duplici ſenſu .ſ. viſu ⁊ tactu. iō ſeqͥt̉. x. ¶ Et mittā di. me. ⁊cͣ. Iſti em̄ ſt̓duo ſenſus qͥ minꝰ pn̄t decipi. qꝛ viſus int̓ alios pl̓es dr̄iasreꝝ demōſtrat vt hr̄. j. metha. Tactꝰ āt in hoīe ē certiſſimꝰ.Alij āt ſenſus bn̄ inueniunt̉ viuaciores in alijs aīalibꝰ. vthr̄. iij. de aīa. y ¶ Et pꝰ dies oc. Hic pōit̉ ſcd̓a apꝑitio fcāapl̓is ī pn̄tia thome. Et diuidit̉ in duas. qꝛ pͦ deſcribit̉ dcāapꝑitio. ſcd̓o pōit̉ q̄dā breuis epilogatio ibi. Vl̓ta qͥdemIn pͥma ꝑte dr̄ ſic. y Et pꝰ di. oc. Facto em̄ intuallo xp̄capꝑebat diſcipul̓. qꝛ ſi ꝯuerſabat̉ ꝯtinue cū eis vt on̄dēt ſeſurrexiſſe ad vitā īmortalē ab hoībꝰ hꝰ vite ſeꝑatā. ¶ Stetit ih̓s ī me. vt poſſꝫ ab oībꝰ videri ¶ Et dixit eis pa. ſicexponat̉ b Deīde dic̄ Thome īfer digitū tuū huc qͣſi rn̄dēs petitōi eꝰ ſuprapoſite. In hͦ etiā ſuā deitatē declarat. inqͣntuꝫ abſens corꝑalit̓ eiꝰ v̓ba ſciebat. c ¶ Et vide manꝰmeas. Didet̉ eī ꝙ debēt dice̓ tāge manꝰ meas. Dd̓ꝫ ꝙ viſꝰꝓpt̓ ſui certitudinē accipit̉ ꝓ oī ſenſu. īmo etiā aliqn̄ accipitur ꝓ ītellectn ſic̄ dr̄ alicui. vides tu h̓. i. ītelligꝭ. ⁊ Exod̓. xx.Cūctus ppl̓s videbat voces .i. audiebat. ita ꝙ ibi accipit̉ viſus ꝓ auditu. ⁊ eodē mō h̓ accipit̉ ꝓ factu. Uel alit̓. qꝛ ſicdcm̄ ē thomas volebat certificari duylici ſenſu .ſ. viſu ī aſpectu manuū ⁊ tactu ꝑ laterꝭ tactū. iō ſeqͥt̉ d Et affer matuā ⁊cͣ. Hoc dixit ieſus. qꝛ thomas pixerat diſcipulis nunciantibꝰ xp̄i reſurrectōeꝫ ſe aliter non credituꝝ eam.