Euangelium

tā vob̓ ī paſcha. vultꝭ gͦ dimittā vob̓ regeꝫ iudeoruꝫ.c Clamauerūt rurſum om̄esdicētes. Nō hunc ſꝫ barrad ban. Erat aūt barrabas latro. ¶ Capl̓m. xix.Unc ergo apprehen¶ Hit pylatus ieſum et flab gellauit Et milites plectēctes coronā d̓ ſpinis īpoſud erūt capiti eiꝰ ⁊ veſte purē purea circūdederūt eū. Etveniebāt ad eū: ⁊ dicebātt Aue rex iudeoꝝ. Et dabātgei alapas. Exiuit iterū pylatus foras ⁊ dicit eis. Ecce adduco vobis eū forasvt cognoſcatis: qꝛ nullā inkuenio in eo cām. Exiuit erl go ieſus: portās ſpineā coronā et purpureū veſtimē-

itū: ⁊ dicit eis. Ecce homon Cū ergo vidiſſent eū pontio fices ⁊ miniſtri clamabantꝑ dicentes. Crucifige crucifiq̄ ge eū. Dic̄ eis pylatꝰ Accipite eum vos ⁊ crucifigiter Ego em̄ non inuenio in eos cām. Reſpōderūt ei iudeiNos legē habemꝰ ⁊ ẜm lex ge debꝫ mori: qꝛ filiū dei ſeyfecit. Cuꝫ ergo audiſſet pylatus hunc ſermoneꝫ magꝭtimuit Et ingreſſus eſt prea torium iterum ⁊ dicit ad iebſuꝫ. Unde es tu. Ieſus autem reſponſum nō dedit ei¶ Dicit ergo ei pylatus Midhi non loqueris. Neſcisquia poteſtateꝫ habeo cruē cifigere te ⁊ ptātem hēo die mittere te Reſpōdit ieſus

c ¶ Clamauerūt rurſum om̄es dicentes. ⁊cͣ. ſed barrabandimitte nobis. d ¶ Erat aūt barrabas latro .ſ. publicus⁊ famoſus. hoc addit euangeliſta ad oſtendendū eoꝝ maliciā. qͥ ad ꝓcurandū mortē xp̄i petierūt latrones publiciliberatōeꝫ. ꝯͣ bonū publicū ⁊ ꝯͣ iuſticiā. ¶ In ca. xviij vbidr̄ in poſtil. Et iō ꝑpaſche manducatonē nō intelligit̉ h̓ cōmeſtio agni paſcal̓.¶ Additio.Nmo maniducatio paſce ītelligi detm̄ de agno paſchali vt declarat̉ in additōe ſuꝑ matheumxxvj. ca. vbi agit̉ ditꝑe cene domī. videibi. ¶ Replica.N cap̄. xviijdr̄. Et ip̄i nōintroierūt p̄toriū ne ꝯtaminarētur: ſꝫ manducarentpaſcha Poſtillatodicit ꝙ intelligendūeſt de māducationepanis azimi nō paſchalis agni. Burg.opponit ꝑ ſuā minꝰauctenticā cōputationē ⁊ digreſſionemquā ponit Natth̓.xxvj. ca. Et ſi intelligi debēt de eſu agniꝓut burgen. vult rō Io. euangeliſte valeret cōtra nicodemū ⁊ alios ſepulture xp̄i intendētes. qꝛ fuiſſent contamīati ex tactu mortui. ꝑ ꝯn̄s inabiles ad manducādū paſchaſic acceptū. vn̄ de eis dicere oportuit. ⁊ ip̄i nō ſepelierunteū ne cōtaminarent̉ ſꝫ manducarent paſcha. ſicqꝫ falſificarentur nēs euangeliſte ⁊ puto ſi cōputatio burg. eſſet veraꝙ nō fuiſſent a iudeis permiſſi ſepelire mortuū celebritate paſchali iaꝫ inchoata. que incepit a veſꝑa ferie ſexte ẜmburg. cōputatōem.¶ Capl̓m. xix.Unc gͦ apprehendit pylatus. Hic ꝯn̄r euangeliſtatria ab eis .ſ. flagellatōem. illuſionē ⁊ crucifixioneꝫ.deſcribit qͥd paſſus ſit xp̄s a gentibꝰ Paſſus eſt ātẜm ꝙ predixerat ſaluator Nath̓. xx. Tradent eū gentibꝰad illudendū ⁊ flagellandū ⁊ crucifigendū. ⁊ iō euangeliſta primo agit de illuſiōe ⁊ flagellatōne. ſcd̓o de crucifixione ibi. Tūc ergo tradidit. Prima in duas. qꝛ pͦ deſcribiturxp̄i flagellatio ⁊ illuſio. ſcd̓o circa hͦ on̄ditur pylati intētioibi. Exiuit iteꝝ. Circa pͥmū ſciendū ꝙ pylatus vidit ex clamore eoꝝ ꝙ nullo modo poterat dimittere ieſuꝫ oīno liberū cum pace ipſoꝝ. ex altera ꝑte duꝝ erat ſibi innocenteminterficere. et iō ad ſatiſfaciendū eis fecit xp̄m flagellari etilludi. ⁊ hoc ē qd̓ dr̄. a ¶ Tūc gͦ apprehē. py. ie. et flagel.nō ꝑ ſeip̄m immediate. ſꝫ ꝑ milites ſuos ⁊ miniſtros.b ¶ Et mi. plectē. co. de ſpinis .i. de iuncis marinis ad modū ſpinarū duris ⁊ acutis. c ¶ Impoſuerūt ca. eius tanqͣꝫ volenti regnare ⁊ nō potenti. qd̓ fecer̄t vt eoꝝ illuſio rn̄deret iudeoꝝ accuſationi. d ¶ Et ve. pur. circūdederunteū. Tali em̄ veſte vtebant̉ reges. e ¶ Et ve. ad eū ⁊ dice⁊cͣ. h̓ totū factū eſt in illuſione vn̄ ſeqͥt̉. f ¶ Et dabāt ei alapas vt illuderēt factꝭ ſic̄ illuſer̄t ſignis ⁊ v̓bis. g ¶ Exiuititerū. Hic on̄dit̉ circa p̄dicta pylati intētio q̄ erat bona qͣꝫtum ad hͦ qꝛ p̄dicta iuſſerat fieri vt iudei tali afflictōne xp̄ieēt ſatiati. ⁊ ſic ꝯſentirēt in eiꝰ liberatōeꝫ ſine morte tn̄ perhͦ nō excuſat̉ a toto. qꝛ cū eēt iudex ſuꝑ eos n̄ dēbat ei quēſciebat innocentē etiā minimā penā inferre igr̄ euāgeliſtacirca ſeq̄ntia ſic ꝓcedit. qꝛ pͦ declarat conatū pylati ad xp̄i

liberatōeꝫ. ſcd̓o iudeoꝝ reſiſtentiā ad eiꝰ cōdēpnatōeꝫ: ibi.Cū gͦ vidiſſent. In pͥma igr̄ ꝑte dr̄ ſic. Exiuit iteꝝ pylatdsforas. vbi iudei ſtabāt. qꝛ domū eiꝰ ingredi audiebāt. vt. sͣ.dictū eſt. h ¶ Et dicit eis. pͦ allegans xp̄i innocentiā. i Ecce adduco eū vob̓ foras. poſtqͣꝫ diligent̓ examīaui eū ⁊ flagellaui ad vob̓ ſatiſfaciēdū. Ut cognoſcatis. qꝛ nullā in eoinuenio cāꝫ. ſcd̓o on̄dit ip̄ius punitōemiam factā vltra condignuꝫ cum diciturk ¶ Exiuit gͦ ib̓s. exp̄cepto pylati.l ¶ Portās ſpineaꝫcoronā ⁊cͣ. Holebatem̄ pylatꝰ vt ſenſibiliter viderēt qͣl̓r fuiſſet illuſus ⁊ flagellatus. vt ſic mouerent̉ad cōpaſſionē.m ¶ Et dic̄ eis eccehō. q. d. ⁊ ſi ī aliquomale egiſſet. tn̄ vltraꝯdignū punitꝰ eſt. ⁊ideo deberet vobisſufficere. n ¶ Cū g̓vidiſſent. Hic ponitur iudeoꝝ reſiſtentia. Et hͦ dupl̓r. pͦ ꝑirrōnabilē clamoreꝫſcd̓o ꝑ rōeꝫ: ibi. Rn̄derūt iudei. In prima ꝑte dicitur ſic.n ¶ Cū gͦ vidiſſent eūpōtifices et mīſtri ſic flagellatū ⁊ illuſum ⁊ cogͦſcentes ꝙpylatus ſic volebat dimittē ip̄m. o Clamabāt tumultūoſe ⁊ alios ad clamandū excitabāt. d. p ¶ Crucifige crucifige eū. q. d. hͨ pena nullo mō nobis ſufficit. ſꝫ petimꝰ omoriat̉. q Dicit eis pylatꝰ accipite ⁊cͣ. Deriſorie ⁊ indignant̉ hͦ dixit. qꝛ nō habebāt ptātem iudicandi aliquē admortē. vt. sͣ. dictū eſt. et eſt ſil̓is modꝰ loquēdi. ac ſi dicet.Si haberetꝭ ptāteꝫ dare mortis ſnīam cito ⁊ ſine cā facere.tis. ſꝫ ego h̓ agere nolo. iō ſeqͥtur. r ¶ Ego em̄ nō inuenioin eo cām. dandi talē ſnīam. s ¶ Rn̄derūt vidētes iudeiꝙ pylatus nō acqͥeſceret eoꝝ clamori inceper̄t allegare rōnes al̓s qͣꝫ ſupra allegauerāt. Nō eī illas audiebāt reiterare. qꝛ pylatꝰ iā illas euacuauerat. ⁊ iō h̓ alid̓ allegāt. Et pͦallegāt ip̄m feciſſe ꝯͣ legē dei. ſcd̓o ꝯͣ legē imꝑatoris romani ibi. Exinde q̄rebāt. In pͥma igr̄ parte allegāt ſic̄ iudei.t ¶ Nos legē habemꝰ .ſ. a deo datā in mōte ſynai. v¶ Etẜm legem dꝫ mori qꝛ Leui. xxiiij. p̄cipit̉ ꝙ blaſphemi occidant̉ ⁊ tale crimē imponebāt ei. vnde ſequit̉ x ¶ Quiafiliuꝫ dei ſe fecit. Uerutn̄ xp̄s hͦ dicēdo nō blaſphemauitſꝫ veritatē dixit ⁊ ꝑ ſcripturam habitū. vt. sͣ. ꝓbatū eſt. c. x.y ¶ Cum gͦ audiſſet pylatus hūc ſer. ma. timuit. nō ꝓpterlegē iudeoꝝ quā nō obſeruabat. ſꝫ ne veꝝ eſſꝫ vt ieſus ſibioblatus eſſet vere dei filiꝰ et ſic factū enorme feciſſet ip̄mflagellādo. ⁊ iō de hͦ voluit certius in qͥrere. vn̄ ſeqͥt̉.z ¶ Et ingreſſus eſt in p̄toriū iteꝝ. vt veritatē magis poſſetcogͦſcere exͣ tumultū iudeoꝝ. a ¶ Et dicit ad ih̓m vn̄ es tuꝑ hͨ q̄rens ſi eēt ex origīe diuina ẜm v̓itatem. b ¶ Ih̓s ātrn̄ſum nō dedit ei. Prīo qꝛ hō erat gentil̓ ⁊ idolatra ⁊ generatōem filij in diuinis caꝑe non poſſet. ſcd̓o qꝛ volebatpaſſionem ſuam impedire. tercio qꝛ ꝓph̓atum erat de eoEſa. liij. Et ſicut agnus corā tondēte obmuteſcet ⁊cͣ. ⁊ ſovolebat illud ꝓpheticū īplere. c ¶ Dic̄ gͦ pylatꝰ mihi nōloq̄ris. mirabat̉ de eiꝰ taciturnitate cū eēt in pūcto liberatōis vl̓ ꝯdēpnatōis ſue. ſeqͥtur. d ¶ Neſcis qꝛ hēo ptāteꝫ⁊cͣ. q. d. mihi ſaltē deberes rn̄dere. e ¶ n̄dit ih̓s. nō ad īpediēdū ſuā paſſiōꝫ ſꝫ ad repͥmendū pylati iactātiā.