Euangeliū
in ⁊ eueniēt vob̓ Et cū ſtabitis ad orandū: dimittite ſiqͥd hētis aduerſus aliqueꝫvt ⁊ pr̄ vr̄ qͥ in cel̓ eſt dimittat vob̓ pct̄ā vr̄a. Quod ſivos non dimiſeritꝭ: nec pr̄vr̄ qͥ ī cel̓ eſt dimittet vobiſn̄ pctā vr̄a. Et veniūt rurſushirl̓ymā. Et cū ābl̓aret ī tēplo accedūt ad eū ſūmi ſacerdotes ⁊ ſcribe ⁊ ſeniores ⁊ dicunt ei. In qͣ ptātehec facꝭ ⁊ qͥs dedit tibi hācptāteꝫ vt iſta facias. Ih̓sāt rn̄dēs ait ill̓. Interrogabo vos ⁊ ego vnū ꝟbū: etrn̄dete mihi ⁊ dicā vob̓ ī qͣptāte hec faciā Baptiſmūioh̓is d̓ celo erat: an ex homībꝰ Rn̄dete mihi At illicogitabāt ſecū dicēteſ. Sidixerimꝰ d̓ celo: dicet nob̓Quare ergo nō credidiſtꝭei. Si dixerimꝰ ex hoībꝰ timemꝰ ppl̓ꝫ. Oēs eī hēbātioh̓em qꝛ ꝟe ꝓph̓a eēt. Etrn̄dētes dicūt ih̓u. Neſcimꝰ. Et rn̄dēs ih̓s ait illis.Neqꝫ ego dico vob̓ ī qͣ poteſtate hec faciā. ¶ Ca. xij.T cępit illis in parabolis loqͥ. Uineā paſtinauit hō ⁊ circūdedit ſec pē ⁊ fodit lacū ⁊ edificauitturrim: ⁊ locauit eā agrico
lis: ⁊ ꝑegre ꝓfectus eſt. Etmiſit ad agricolas in tꝑe ẜuū vt ab agricolis acceꝑetde fructu vinee. qͥ apprehēſuꝫ eū cecider̄t ⁊ dimiſerūt.vacuū. Et iteꝝ miſit ad illos aliū ẜuū ⁊ illū ī capitevulnerauer̄t ⁊ cōtumelijsaffecerūt. Et rurſuꝫ aliū miſit et illū occider̄t ⁊ pluresalios qͦſdaꝫ cedētes aliosꝟo occidētes. Adhuc ergo vnū hn̄ſ filiū chariſſimū⁊ illū miſit dd eos nouiſſimū dicēs: qꝛ reuerebunt̉ filium meum. Colon autemdixerunt ad inuiceꝫ. Hic ēheres. Ueīte occidamꝰ eū⁊ nr̄a erit he̓ditas. Et app̄hēdentes eū occider̄t ⁊ eiecer̄t extra vineā. Quid ergo faciet dn̄s vinee Ueīet⁊ ꝑdet colonos ⁊ dabit vineā alijs Nec ſcpͥturā hāclegiſtꝭ lapidē quē reprobauert edificātes h̓ factꝰ ē incaput āguli: a dn̄o fctm̄ eſtiſtd̓ ⁊ ē mirabile ī ocl̓is nōē ſtris. Et querebāt eū tenere: ⁊ timuer̄t turbā Cognouerūt em̄ qm̄ ad eos ꝑabolam hanc dixerit. ⁊ relictogͦ eo abierunt Et mittunt adeum quoſdam ex phariſeis ⁊ herodianis vt eum ca
ſcd̓m ex qͦ or̄o hꝫ efficaciā: eſt diſpō orātis .ſ. qn̄ nō. retinetirā vel rancorē cōtra illū qͥ ſibi iniuriā fecit: vn̄ dr̄ Eccl̓i. xxviij. Hō hoī ſeruat irā ⁊ a deo q̄rit medelā. q. d. fruſtra. etꝓpter hͦ ſb̓dit̉. m ¶ Cum ſta. ad orā. di. ſi qͥd ha. aduer. aliquē ⁊cͣ. Sciendū tn̄ ꝙ hͦ intelligit̉ d̓ remiſſione offenſe. qꝛhō tenet̉ eſſe ī charitate: ſꝫ remiſſio iniurie nō ē de neceſſitate. pōt em̄ aliqͥs petere ẜm ordinē iuſticie recōpenſatōeꝫ ꝓiniuria ſibi facta.n ¶ Et veniūt rurſūhieroſo. Hic ponit̉ꝯfutatio ſacerdotū.ſcribaꝝ ⁊ ſenioꝝ.bo rōnabili. ⁊ patetſnīa ex dictꝭ Math̓.xxj. Ad euidentiamdictoꝝ ⁊ dicendorūq̄rit̉ vtrū xp̄s in p̄dicatiōibꝰ ſuis debuitvitare offenſionē vſcandalū ſacerdotūſcribaꝝ ⁊ phariſeorū. Et arguit̉ pͦ ꝙ ſicj. ad Cimo. v. dr. ſeniorē ne increpaueris: ſed obſecra vtpatrem. p̄dicti autēerant ſeniores ppl̓i⁊ patres gͦ ⁊cͣ. Itemj. ad Coꝝ. ix. diciturSine offenſiōe eſtote iudeis ⁊ gentibꝰ ⁊eccleſie dei. cuꝫ igit̉facta xp̄i et dicta fuerint nobis data ꝓexemplari videt̉ ꝙdebuit cauere ab offenſione p̄dictoruꝫ.Contra Eſa. viij. fuerat ꝓphetatū ꝙ xp̄sforet in lapidē offenſionis ⁊ petram ſcādali duabꝰ domibiſrahel. Reſponſio:duplex eſt ſcandalūactiuū ⁊ paſſiuum.Actiuū non habuitin chriſto locum. qͥatale ſcandalū eſt dictum vel factuꝫ alicuius minus rectū p̄bens alteri occaſionem ruine: vt habetur ex verbis Hiero. ſuꝑ Nath̓. Om̄ia aūt facta et dicta xp̄i fuerūt rectiſſima. et ideo queſtio iſta intelligitur deſcandalo paſſiuo. qd̓ eſt qn̄ aliquis ex dicto vel facto alterius bono ſcandalizat̉ ex imꝑfectōne ſua. ⁊ iſtud ſcandalum aliquando ꝓcedit ex ignorantia vel infirmitate illiuſqui ſcandalizat̉: et tunc dicta vel facta bona occultāda ſūtvel differenda: quouſqꝫ infirmi vel ignorātes inſtruantur:niſi ſint talia bona q̄ ſint de neceſſitate ſalutꝭ. q̄ nō ſt̓ omittenda ꝓpter ſcandalū alteriꝰ. Si aūt infirmi et ignorātespoſt inſtructōeꝫ debitā in ſcandalo ꝑmaneāt iam tale ſcādalū nō ꝓcedit ex infirmitate vel igͦrantia ſꝫ malicia. ⁊ taleſcādalū ē ꝯtēnēdū: maxīe qn̄ ē ꝯͣ bonū cōe qꝛ bonū cōe ſꝑ ēp̄ferēdū vtilitati ⁊ paci qͦrucūqꝫ hoīꝫ ſingl̓ariū. tale āt fuitſcandalū ſacerdotū ſcribaꝝ ⁊ phariſeoꝝ. qꝛ ſua malicia nitebant̉ impedire doctrinā xp̄i in qͣ cōſiſtebat ſalus populiIteꝫ ſuis malis exemplis ⁊ moribꝰ trahebat̉ ppl̓s ad pecintē ꝑ doctrinā ſi
pter ſuas traditōnes: vt dictuꝫ eſt sͣ. ⁊ ideo xp̄c in publicodebuit vicia eoꝝ rep̄hende̓: nec ab hͦ ceſſare ꝓpter eoꝝ ſcandalū. ꝓpter qd̓ Math̓. xv. cū diſcipuli dixiſſent xp̄o. Scisqꝛ iudei audito hͦ verbo ſcandalizati ſunt. Rn̄dit ſinite illos: ceci ſunt ⁊ duces cecoꝝ. Si cecus ceco ducatū preſtetambo in foueam cadunt. Ad primū dicenduꝫ ꝙ loquit̉ deſenibus honeſtate:moribus: nō de ſenibꝰ etate malicia corruptis. qꝛ tales ſuntacriter arguendi. ſic̄Daniel dure increpauit illos ſenes īpudicos: Dan̄. xiij.Ad ſcd̓m dd̓ꝫ ꝙ hōdꝫ eſſe ſine offenſione iudeis ⁊ gentibꝰita ꝙ dicto ſuo vl̓ facto minus recto nōp̄beat alicui occaſionem ruine. ſꝫ ſi de veritate ſcandalum ſumit̉ rectius oriri ꝑmittit̉ qͣꝫ ꝙ veritasrelinquat̉: ẜm ꝙ dic̄b. Greg. ſuꝑ ezech̓.¶ Capitulū. xij.ꝘT cepit ill̓ parabolice loquiHic ꝯn̄r ponit̉ confutatio ſacerdotum⁊ ſeniorum in parabolis. Et primo ponitur confutatio ſacerdotum. ſecundophariſeorum et herodianorum: ibi. Etmittunt ad euꝫ. tercio ſaduceorum: ibiEt venerunt ad euꝫſaducei. quarto ſcribarū: ibi. Quomodo ergo dicunt ſcribe. Sentētie primepartis patet ex dictis Nathei. xxj. exceptis que ſequuntur.b ¶ Uineam paſtinauit homo. id eſt coluit. ⁊ dicit̉ a paſtꝰta. tum. ⁊ eſt proprie modus colendi quo ponitur fimusvel pinguedo terre circa radicem vinee vel arboris. radices em̄ ẜm philoſophum. ij. de anima ſunt ori ſimiles. qͥaſic̄ in animalibꝰ ꝑ os ſumit̉ alimentū vn̄ aīalia nutriūtur:ſic ꝑ radices trahit̉ alimentū terrenaſcentium.¶ Et fodit lacuꝫ. lacus ꝓprie dr̄ locus vbi recipiunt̉ aquea riuulo. ⁊ ibi colliguntur. ⁊ ad ſimilitudinē hꝰ locꝰ vbi recipitur vinū fluens a torculari dr̄ hic lacus. d ¶ Hic eſtheres. ex hoc dicit Beda. ꝙ ſacerdotes ⁊ legiſꝑiti habuer̄tcognitionē de ieſu ꝙ ipſe erat vere xp̄us ī lege promiſſusſed iſta cognitio poſtea ex inuidia fuit in eis obſcurata. ⁊hoc plenius fuit declaratū Mathei. xxj. in queſtōne quadam de hoc mota in fine illius ca. e ¶ Et querebant euꝫtenere. ex quo patet eoꝝ obſtinatio in malo. f ¶ Et timūerunt turbā. ex qͦ patet ꝙ ex ſolo timore ppl̓i retardabant̉a morte eiꝰ. g¶ Et mit. ad eū. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ ꝯfutatiophariſeoꝝ ⁊ herodianoꝝ: ⁊ pꝫ ſnīa ex dictꝭ. Nath̓. xxij.