Euangelium

s oratōne ⁊ ieiunio. Et indeprofecti p̄tergrediebāt̉ galyleā: nec volebat quemqͣꝫſcire. Docebat aūt diſcipulos ſuos: ⁊ dicebat ill̓ qm̄filiꝰ hoīs tradet̉ in manushoīm: ⁊ occidēt eū: ⁊ occit ſus tercia die reſurget. Atilli ignorabant ꝟbū ⁊ timebant interrogare eū. Et vev nerūt capharnaū qͥ cū doxmi eſſent interrogabat eosQuid in via tractabatis.At illi tacebant. Siquidēin via īter ſe diſputauerantqͥs eoꝝ maior eſſet. Et reſidēs vocauit. xij. ⁊ ait illisSi qͥs vult primꝰ eſſe eritoīm nouiſſimꝰ ⁊ oīm miniter. Et accipiens pueꝝ ſtatuit eū in medio eoꝝ: queꝫcū cōplexus eſſet ait illis.Quiſqͥs vnū ex hmōi pueris receꝑit in noīe meo merecipit: ⁊ quicūqꝫ me ſuſceperit nō me ſuſcipit: ſꝫ euꝫa qͥ miſit me Rn̄dit illi iohānes dicēs. Mgr̄ vidimusq̄ndaꝫ in noīe tuo eijciēteꝫdemonia qͥ nō ſequit̉ nos.⁊ ꝓhibuimꝰ eū. Ih̓s autēbait. Nolite ꝓhibe̓ eū. Nemo eſt eī qͥ faciat ꝟtuteꝫ innoīe meo: ⁊ poſſit cito ma-

le loqͥ de me. Qui eī n̄ ē aduerſum vos: ꝓ vobis eſt.Quiſquis em̄ potū dederit vob calicē aq̄ frigide innoīe meo: qꝛ xp̄i eſtꝭ. Amēdico vob̓ nō ꝑdet mercedēſuā. Et qͥſquis ſcandalizauerit vnū ex his puſill̓ credētibꝰ in me. bonū ē ei magis ſi circūdaret̉ mola aſinaria collo eiꝰ ⁊ ī mare mitteret̉. Et ſi ſcādalizaueritte manꝰ tua: abſcinde illaꝫBonū ē tibi debilē ītroireī vitā: qͣꝫ duas manꝰ hn̄tēire in gehennā in ignē inextinguibilē vbi vermis eorū nō morit̉ ⁊ ignis nō extīguit̉. Et ſi pes tuꝰ te ſc andalizat amputa illum. Bonū eſt tibi claudū introire īvitā eternā qͣꝫ duos pedeſhn̄teꝫ mitti ī gehēnā ignisinextinguibilis: vbi ꝟmiseoꝝ nō morit̉ ⁊ ignis nō extinguit̉. Qd̓ ſi oculus tuuſſcādalizat te: eijce eū. Gonū eſt tibi luſcū introire inregnū d̓i qͣꝫ duoſ ocl̓os hn̄tē mitti in gehennā ignis:vbi vermis eoꝝ nō moritur: et ignis non extinguiftur. Omnis enim igne ſaglietur: ⁊ omnis victima ſa-

iuniū: ⁊ magna eleuatio ſpūs in deū q̄ ſit ꝑ or̄oeꝫ. talia autē adhuc nō erāt in apl̓is. qꝛ ꝓ tꝑe illo nō cōpetebat eis ieiunare: vt dictū eſt. sͣ. ij. ca. nec erāt adhuc ī deū ꝑfecte eleuati. qꝛ fuerūt rudes ⁊ imꝑfecti vſqꝫ qͦ receperūt poſt paſſionē xp̄i pleniorē grām ſpūſſctī. Nath̓. xvij. dixit ill̓ xp̄usꝙ nō poterāt illū eijcere ꝓpter incredulitate ſuaꝫ: q̄ cā ibi ēexpoſita. Et tenēdūꝙ vtraqꝫ cā .ſ. illa q̄h̓ expͥmit̉: ⁊ illa q̄ inmat. ponit̉ ſil̓ cōcurrerūt in diſcipul̓ ꝓpter qͣs illum demonē expellere nō potuerunt. s ¶ Et inde profecti. Hic ꝯn̄rexpͥmit̉ diſcipulorūxp̄i ſuꝑbi a: vbi pͦ exprimit̉ ip̄iꝰ xp̄i hūiliatio. ſcd̓o reprimitdiſcipuloꝝ ambitioibi. Qui cū domi eſſent. Circa pͥmū deſcribit̉ hūiliatio xp̄iꝑ hͦ ꝙ p̄dixit eis igminiā ſue paſſionisquā voluntarie eratpaſſurus. ⁊ h̓ debebat diſcipulis exemplū eē hūiliationis:verūtamē tanqͣꝫ adhuc rudes nō capiebant ad plenū v̓buꝫeius. ideo ſequitur.t ¶ At illi ignorabātverbū qꝛ freq̄nter loq̄bat̉ eis in ꝑabolisꝓpter qd̓ dubitabātſi hͦ verbū eēt ꝑabolicū. v ¶ Qui cuꝫdomi eſſent. Hic repͥmit̉ ambitio diſcipuloꝝ. Et diuiditurin ꝑtē pͥncipalem eincidentalē. ſcd̓a ibꝰEt rn̄dit illi ioh̓es.Et pͥme ꝑtis pꝫ ſnīaex dictis mat. xviij.exceptis q̄ ſequunt̉x ¶ Int̓rogabat eosnō ex igrantia: ſꝫ vt ex doctrina ſequēti appareret xp̄m nōigrare v̓ba q̄ dixerūt inter ſe ip̄o abſente. y ¶ At illi tacebant: verecūdia ducti: cuiꝰ cā ſubditur cū dr̄. z Siqͥdeꝫint̓ ſe in via diſputa. qͥs eoꝝ vi. eſſe maior. qd̓ in eis erat verecundū ⁊ rep̄henſibile cū mgr̄ eoꝝ eſſet hūilimꝰ. ⁊ īmediate eis p̄dixerat hūiliatōeꝫ ſue paſſionis. a ¶ Rn̄dit illi ioh̓es. Hec eſt ꝑs incidentalis. Ex hͦ em̄ ꝙ xp̄s dixeratꝑuulos recipiendos in noīe eiꝰ qͣꝫuis ſint ꝑue reputatōis.iō ioh̓is mouit qōneꝫ d̓ quodā eijciente demonia in noīexp̄i: qͥ tn̄ non erat de ſocietate eiꝰ. quē ꝓhibuerāt diſcipulivtrū bene vel male feciſſent ad ſciendū ſi eēt h̓ al̓s facturi in caſu conſil̓i: ⁊ circa hoc pͦ ponit̉ rn̄ſio xp̄i. ſcd̓o ꝓhibitio ſcandali: ibi. Et qͥſquis vnuꝫ d̓ puſillis ⁊c̄. tercio declaratio cuiuſdā dicti: ibi. Oīs em̄ igne ſaliet̉. Circa pͥmū eſtduplex modus dicendi. Dicūt em̄ aliqͥ ꝙ iſte de quo queſiuit ioh̓es nō erat fidelis. aliqͥ em̄ ī fideles vidētes ꝑ experientiā nomē xp̄i virtuoſum: in noīe eius eijciebāt demones: vt hr̄ Act̉. xix. Dicit tn̄ xp̄s ꝙ ille qͥ ſic facit nō eſt prohibendus: qꝛ talis eiectio demonis facit ad declaratōnemvirtutis xp̄i: nec etiā talis licet ſit infidelis hꝫ frontē loq̄n

di cōtra fidē xp̄i cū gl̓ietur de ſignis in noīe eius factis. ethoc eſt qd̓ ſubdit̉. b Nemo em̄ eſt qͥ facit virtutē ⁊cͣ. infideles em̄ aliqͥ bn̄ in aliqͥbus ꝯueniūt cū fidelibꝰ: vt ꝙ deus ſit vnꝰ ⁊ hmōi. ⁊ in talibus ſunt ſil̓es eis. lꝫ nō in alijs.Alij v̓o dicūt ꝙ iſte de quo iohānes q̄ſiuit erat fidelis credens in xp̄m ⁊ hͦ dicit Criẜ. verūtamennō erat tante ꝑfectōnis ꝙ vellet ſeqͥ xp̄ꝫ⁊ diſcipulos eius inmō viuendi. ſic̄ necmō oēs fideles volunt ſequi xp̄m ꝑ religionis ingreſſuꝫ ⁊talis etiā nō eſt prohibēdus. qꝛ bn̄ficiadiuina non ſolumdant̉ per maiores. ſꝫetiā aliqn̄ ꝑ mīores⁊ imperfectos vt inhoc etiā declaret̉ v̓tus noīs xp̄i q̄ ꝑ magnos ⁊ ꝑuos indiſferent̉ p̄t oꝑari. ⁊ qͥatales imꝑfecti aliqn̄ad tp̄s credūt: ⁊ ī tēpore tentatōnis a fide recedunt. iō ſubditur. b ¶ Nemoem̄ eſt qͥ fa. vir. ī no.meo ⁊cͣ. qꝛ ſi aliquisimꝑfectꝰ fecerit miracula in noīe xp̄i ⁊poſtea recedat a fide: nō hꝫ frōtē loq̄ndi cōtra xp̄m in cuius noīe fecerat miracula de qͥbus gl̓iabatur. Et qꝛ nō ſolūin nomīe xp̄i fiēdaſunt miracula: ſꝫ etiam oꝑa meritoria.iō ſequit̉. c. ¶ Quiſqͥs em̄ po. de vo. ca.aq̄ frigide ⁊cͣ. Hocdicit ad oſtendendūꝙ quilibet qͣntūcunqꝫ pauper poteſt aliqua opera pietatisfacere qꝛ potū aquefrigide poteſt dareqͥlibet quantūcunqꝫ pauper. d ¶ Et quiſquis ſcandalizat vnuꝫ ex puſillis. Hic ꝯn̄t ponit̉ ꝓhibitio ſcādali. ⁊ patet ſententia ex dictis Nath̓. xviij. excepto qd̓ ſequitur.e ¶ Ubi vermis eoꝝ nō morit̉ .i. aculeus vel remorſus cōſcentie qͥ continue affligit dānatos. f ¶ Om̄is em̄ igne.Hic ponitur declaratio cuiuſdā dicti. dixerat em̄ xp̄us ꝙad euitandū ſcandalū pes eſſet amputādus ⁊ manꝰ ⁊ oculus eruendus: que quidē mutilatio nō eſt intelligenda ꝑabſciſionē vel eruitionem alicuius membri. ſed per reſtrictionem ab actu malo quod ſit per maceratōnem carnis⁊ diſciplinam vbi neceſſaria eſt: diſcretio ſapientie: vndedicitur. Omnis em̄ igne ſalietur. In quo docet modumacquirendi diſcretionē ſapientie que acquiritur tribulatōnis igne: quia vexatio dat intellectum et hoc eſt quod dr̄.f ¶ Om̄is em̄ igne ſalietur .i. tribulatōis igne ſapiens efficit̉. ſicut em̄ per ignē decoquentē materia conuertit̉ in ſal:ſic per ignem tribulationis acquiritur ſal diſcretionis.g ¶ Et om̄is victima ſa. ſalietur ſicut em̄ in lege veteri ſalponebatur in omni ſacrificio dei: ſic in omni opere bonorequiritur diſcretio.