Maxct

aMulier .n. ſtatim vt audiuit de eo cuiꝰ filia habebatſpm̄ īmūdū intrauit: ⁊ ꝓcibdit ad pedes eius. Erat eīmulier gētilis ſyropheniſſa genere. Et rogabat eumvt demoniū eijceret d̓ filiaeiꝰ. Qui dixit illi. Sine pͥꝰſaturari filios. Non eſt .n.bonū ſumere panem filiorum: ⁊ mittere canibꝰ. Atilla rn̄dit: ⁊ dixit illi Utiqꝫdn̄e. Nā ⁊ catelli comedūtſub menſa de micis puerocrū. Et ait illi. Propter hūcd ſermonem vade exijt demonium a filia tua. Et cuꝫabiſſet domū īuenit puellāiacentē ſupra lectū ⁊ demoē niū exijſſe Et iteꝝ exiēs definibꝰ tyri veīt ꝑ ſydonemf ad mare galilee int̓ medioſgͦ fines decapolęoſ. Et adducunt ei ſurdū ⁊ mutū: ⁊ dep̄cabant̉ eū vt imponat illimanū. Et app̄hendēs eumh de turba ſeorſum miſit digitos ſuos in auriculas eꝰ⁊ expuēs tetigit liuguā eiꝰi ⁊ ſuſpiciēs in celū ingemukit ⁊ ait illi. Effeta: qd̓ ē adaperire. Et ſtatim aꝑte ſūtaures eiꝰ: ⁊ ſolutū ē vinculū lingue eiꝰ: et loq̄bat̉ relctę. Et precepit illis ne cuiin dicerent. Quāto aūt eis p̄cipiebat tantomagꝭ plꝰ prendicabāt ⁊ eo ampliꝰ admio̓ rabant̉ dicētes. Bn̄ oīa fecit: ⁊ ſurdos fecit audire: ⁊mutos loqui.¶ Capitulum. viij.

ihū nec hr̄ent qd̓ māducarent ꝯuocatꝭ diſcipulis aitillis. Miſereor ſuꝑ turbaꝫqꝛ ecce iam triduo ſuſtinētme nec hn̄t qd̓ māducent ⁊ſi dimiſero eos ieiunos indomum ſuaꝫ deficiēt ī via.Quidā eī ex eis delōge venerūt. Et rn̄der̄t ei diſcipuli ſui Un̄ iſtos qͥſ poterit ſaturare panibꝰ ī ſolitudine.Et int̓rogabat eos. Quotpanes hetis. Qui dixerūtſeptem. Et p̄cepit turbe diſcūbe̓ ſuꝑ terrā. Et accipiens .vij. panes gr̄as agēsfregit ⁊ dabat diſcipul̓ ſuisvt apponerēt: ⁊ appoſuer̄tturbe. Et hēbāt piſciculospaucos: ⁊ ipſos bn̄dixit etiuſſit apponi. Et māducauer̄t ⁊ ſaturati ſunt: ⁊ ſuſtulerūt qd̓ ſuꝑauerat de fragmentis. vij. ſportas. Erataūt qͥ māducauerāt qͣſi qͣtuor milia: ⁊ dimiſit eos. Etſtatim aſcendens nauī cuꝫb diſcipulis ſuis: venit in ꝑctes dalmanutha. Et exier̄tphariſei ⁊ ceperūt ꝯqͥre̓ cuꝫeo: querētes ab illo ſignuꝫde celo tentātes eū. Et ingemiſcēs ſpū ait. Quid generatio iſta ſignum querit.d Amē dico vob̓ ſi dabit̉ generatōni iſti ſignum Et dimittens eos aſcendit iterūnauī ⁊ abijt trās fretū: Etobliti ſṫ panē ſumere: ⁊ niſivnū panē nō habebāt ſecūē ī naui Et p̄cipiebat eis difcēs Uidete ⁊ cauēte a fera mēto phariſeoꝝ ⁊ fermētoherodis. Et cogitabāt ad

mā eiꝰ audierant. ⁊ aliqui eū viderāt. qꝛ nō ſolū de iudeaſꝫ etiā de natiōibꝰ alijs ml̓ti veniebāt ad eū ꝓpter miraculaet ſanitates q̄ oꝑabat̉ vt hr̄. sͣ. iij. ca. a ¶ Nulier em̄ ſtatiꝫvt audiuit de eo ⁊cͣ. nō eſt intelligēdū ꝙ curauerat filiā eiꝰexn̄s in domo. qꝛ tūc noluit facere. ſꝫ magis in via cuꝫ ipſa.clamaret poſt eos vthr̄ Natthei. xv. di.b ¶ Erat .n. ml̓ier gētilis ſyropheniſſa genere .i. d̓ ſyria phenicis. Eſt em̄ ſyria nomē generale ꝓuīciephenis aūt nomencuiuſdā ſpālis ꝯtrācte in illa ꝓuincia.Et inde ꝯponit̉ ſyropheniſſa .i. de tali cōtracta oriūda.c ¶ Propter hūc ẜ.id eſt ꝓpter tue fideicōfeſſiōeꝫ. d ¶ Exijt demoniū de filiatua. qꝛ ꝯfeſſio dei deꝯgruo eſt meritoriamiraculi. cetera patēt ex dictis Nath̓.xv. di. e ¶ Et iterūexiens. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ cōſolatio galyleoꝝ ⁊ pͦ in curatōne demoniaci. ſcd̓oin miniſtratōne alimenti. in prin. ſeq̄n.ca. Circa primā partem determinat̉ locus vbi xp̄c fecit ſequentem curatōemcum. dicitur.f¶ Inter medios fines decapoleos. decapolis ē nomē regionis: vt dictuꝫ eſtſupra ca. v. et hmōiregionis vna ꝑs eſtvltra iordanē alia citra. vt pꝫ in deſcpͥtōne terre ſancte. Igit̉mare galylee qd̓ eſtquidā lacus ꝑ queꝫtranſit iordanis fluuius reſpicit terminos vtriuſqꝫ partisregionis p̄dicte.g ¶ Et adducunt eiſur. ⁊ mu. nō erat talis a natiuitate: necab infirmitate ſuperueniente: ſꝫ a demone ipſum obſidenteeius auditū impediente ⁊ loquelam.h ¶ Niſit digitosſuos in auriculas eius. xp̄c aliquādo ſanauit infirmos tāgendo corꝑaliter vt oſtenderet humanitateꝫ ſuam eſſe diuinitatis inſtrumentū modo ſupra dicto capitulo. v.¶ ¶ Et ſuſpiciens in celum ingenuit vt oſtenderet ſe veruꝫhominem a deo querens auxilium. k ¶ Et ait illi. effetaquod eſt adaperire. oſtendens ſe verum deum curando ꝑlſſiperium. l ¶ Et precepit eis ne cui dicerent. oſtendensx benefactor de ſuis beneficijs propriam laudem non debet querere. m ¶ Quanto aūt eis p̄cipiebat tan. p̄dic. qꝛ

bn̄fictatus de bn̄ficijs acceptis debet ſe gratuꝫ oſtendere.⁊ bn̄factorem laudare qͣꝫuis hͦ benefactor nō querit.n ¶ Et eo ampliꝰ admirabant̉. de tanta eius humilitate.o Bene fecit om̄ia ⁊cͣ. licet nō exprimat hic niſi vnū ſurdum ⁊ mutū eſſe curatū: tamen plures fuerūt ceci ⁊ claudi et muti et curati:vt habet̉ Nath̓ .xv.ſꝫ inter illos vnꝰ cuius cura fuit mirabilior inter ceteros. qꝛin ipſo tria miracula cōcurrerūt: ẜm ꝙdicit Hiero. qꝛ auditus fuit ei redditꝰ⁊ affatus: ⁊ a demone fuit liberatꝰ: et h̓ſolus exprimitur aNarco. ¶ Ca. viij.N diebꝰ illisHic ꝯn̄r ponit̉ cōſolatiogalyleoꝝ in alimenti datōne: ⁊ ptꝫ ſnīaex his q̄ dicta ſuntNath̓. xv. hͦ excepto. b ¶ Uenit ī ꝑ.dal. Nath̓. xv. dr̄. ⁊venit in fines magedan. Dd̓m eſt ꝙ eſteadē regio dupl̓r voºcata. ¶¶ Et exier̄tphariſei. Hic conſequēter deſcribit̉ cōfutatio phariſeoꝝ inmiraculis. Et pͦ ponit̉ dicta confutatioſcd̓o diſcipuloꝝ reprehenſio: ibi. Et p̄cipiebat eis. Sentētia prime partis patet ex dictis Nath̓.xvj. hoc excepto.d ¶ Si dabitur generationi iſti ſignū.id eſt non dabit̉. qͥaaccipitur ſi pro nonſicut pſal. Quibusiuraui in ira mea: ſiintroibunt in requiem̄ meam.e ¶ Et precipiebat.Hic ponitur diſcipulorum chriſti reprehenſio. et primoarguitur in eis ignorantia. ſecundo oſtēditur eorum impotentia ſequenti capitulo: ibi. Et veniensad diſcipulos. tercio reprimitur eorum ambitio vel ſuperbia: ibi. Et īde ꝓfecti. Circa primū deſcribitur primo reprehenſio diſcipuloꝝ generaliter. ſcd̓o ipſiꝰ petri ſpāliter: ibi. Et ingreſſus ēih̓s. Adhuc aūt pͦ arguit̉ ignorantia diſcipuloꝝ v̓bo: ⁊ ſecundo facto: ibi. Et veniūt bethſaidā. Circa primū dicit̉.f ¶ Cauete a fer. pha. i. a doctrina eoꝝ ꝑuerſa: qͣ p̄ponebāttraditōes ſuas dīnis p̄ceptꝭ: vt dictū eſt ca. vij. g. Et fermento herodis. id eſt a ſecta erronea. herodianoꝝ de quadictum eſt sͣ. iij. ca. Hoc autem dictum xp̄i diſcipuli intelali in quo apꝑet eoꝝto

i v