Euangelium

Tintroiuit iteꝝ ¶ iij.In ſynagogam. ⁊ eratibi hō hn̄s manū aridā Etobẜuabāt eū ſi ſabbatiſ curaret. vt accuſaret illū. Etait hoī hn̄ti manū aridam.Surge ī medium: Et dicitb eis. Licꝫ ſabbatis benefaccere an male: animā ſaluaꝫd facere an ꝑdere. At illi taecebāt. Et circūſpiciēs eoscū ira: cōtriſtatus ſuꝑ cecitate cordis eoꝝ dicit hoī.Extende manū tuaꝫ. Et extendit: reſtituta eſt manusilli. Exeuntes aūt phariſeiſtatim cū herodianis conſiliuꝫ faciebāt aduerſus euꝫh quō eum ꝑderēt. Ieſus ātcuꝫ diſcipulis ſuis ſeceſſitad mare ⁊ ml̓ta turba a galylea ⁊ iudea ſecuta eſt euꝫ⁊ ab hieroſolimis ⁊ ab idumea ⁊ trans iordanem ⁊ qcirca tyrū ⁊ ſydonem: mul

titudo magna audiētes q̄faciebat venerunt ad eumEt dixit ieſus diſcipl̓is ſuis vt in nauicula ſibi deſeruirent ꝓpter turbā ne ꝯprimerēt eū. Multos em̄ ſanabat: ita vt irruerēt in eū.kvt illū tāgerent quotqͦt aūthēbant plagas. Et ſpūs īmundis cū illuꝫ videbantꝓcidebāt ei: ⁊ clamabantindicentes. Tu es filius dein Et vehemēter cōminabat̉o eis ne manifeſtarēt illū Etaſcendēs ī montē vocauitad ſe quos voluit ip̄e ⁊ venerūt ad eum. Et fecit vt eſſent duodecim cū illo. ⁊ vtmitte̓t eos p̄dicare ⁊ deditillis ptāteꝫ curādi infirmitates ⁊ eijciendi demoniaEt īpoſuit ſymoni nomenpetrꝰ. Et iacobū zebedei⁊ ioh̓em frēm iacobi ⁊ impoſuit eiſ noīa boanerges

¶ Capl̓m. iij.T introiuit iteruꝫ. Hic ponit̉ quartꝰ caſus de ſanatōne hn̄tis manū aridam. Ubi pͦ ponit̉ iudeoArum inſidiatio. ſcd̓o eoꝝ cōfutatio: ibi. Et ait homī. tercio eoꝝ obſtinatio: ibi. Exeūtes aūt. Expoſitio primaꝝ duaꝝ ꝑtiuꝫ ptꝫex dictis Nath̓. xivbi caſus iſte pleniꝰponit̉. hͦ excepto qd̓ſubdit̉ hic. b ¶ Licet ſab. be. an male.Circa qd̓ ſciendumꝙ aliqͥ ſūt actꝰ boniin genē entis qͥ tn̄ exſe nō hn̄t bonitateꝫin genē moris: ſicutedificare domū velhmōi. et talia n̄ erātlicita in die ſabbati.Alij aūt ſunt actusboni in gene̓ morisẜm ſe. ſicut ſunt opera v̓tutuꝫ: ⁊ talia licita ſūt in die ſabbati de qͥbus erat ſanatio manus aride: qꝛerat opus pietatis ⁊cū hͦ erat ad gl̓iaꝫ d̓manifeſtandā inqͣntū fiebat miraculoſe. ⁊ iō de talibꝰ nulli debꝫ eē dubiū qͥnpoſſint fieri ī die ſabbati. nō ſolū licite. ſꝫetiā laudabil̓r ⁊ hoceſt qd̓ dr̄. b ¶ Licꝫſabbatis bn̄face̓ ⁊cͣ.q. d. certū eſt oībꝰ ꝙſic. c ¶ Aīaꝫ ſal. facē ⁊cͣ .i. hoīem curare. ⁊ accipit̉ h̓ aīa ꝓ ip̄o hoīe. qꝛ ē pͥncipalior ꝑs hoīs. ⁊ ꝑtalē modū loq̄ndi dr̄ Exo. j. Oēs aīe q̄ egreſſe ſt̓ de femore iacob ⁊cͣ. d ¶ At illi tacebāt nō potētes ꝯͣdicē v̓bis einec tn̄ volentes cōfiteri veritatē. e ¶ Et circūſpiciēs eoscū ira. ꝓpter eoꝝ cecitatē ⁊ maliciā. Ad maiorē intellectūhuiꝰ dicti querit̉ vtrū ira fuerit in xp̄o. Arguit̉ pͦ ꝙ nō qͥanō eſt niſi duplex ira ẜm doctores catholicos .ſ. ira ꝑ vicium ⁊ ira ꝑ zelū. ſꝫ neutra fuit in xp̄o. gͦ ⁊c̄. ꝓbatio mīorisqꝛ Greg. dic̄. v. moraliū. ꝙ ira ꝑ viciū excecat oculū mentis. ira ꝑ zeln̄ ip̄m turbat. ſꝫ ocl̓us mētis in xp̄o nō fuit excecatis nec turbatꝰ. gͦ ⁊cͣ. Itē ira opponit̉ māſuetudini. vthr̄. iiij. ethy. ſꝫ xp̄s fuit maxīe māſuetꝰ. gͦ ira in ip̄o nō habuit locū. Cōtrariū dr̄ in lr̄a. Circūſpiciēs eos cuꝫ ira ⁊cͣ.Dicendū ꝙ ira eſt appetitꝰ vindicte propt̓ illatā iniuriaꝫſibi vel alteri. vt hr̄. ij. rhetorice. talis aūt vindicta p̄tꝭ appeti p̄ter ordinē rōnis. ⁊ ſic ē vicioſa ⁊ vocat̉ ira ꝑ viciū de qͣdr̄ Iacobi .j. Ira viri iuſticiā dei nō oꝑat̉. Alio mō p̄t appeti ẜm ordinē recte rōnis. ⁊ hͦ eſt laudabile ẜm ꝙ dr̄. p̄s.lvij. Letabit̉ iuſtus cū viderit vindictā ⁊cͣ. Illd̓ em̄ laudabilit̓ appetit̉ de qͦ qͥs iuſte letat̉ ⁊ talis ē ira ꝑ zelū ẜm ꝙ dicit Aug. ſuꝑ Ioh̓. ij. ca. Zelo domꝰ dei comedit̉ qͥ oīa peruerſa q̄ videt emēdere cupit. ⁊ ſi emēdare nō p̄t tolerat etgemit. ⁊ talis ira fuit in xp̄o. vn̄ Ioh̓. ij. illud. p̄s. lxviij.Zelus domꝰ tue comedit me. ītroducit̉ tanqͣꝫ dictū d̓ xp̄oAd pͥmū dd̓m ꝙ ira ꝑ zelū in nobis aliqͣlit̓ bn̄ turbat oculū mētis. qꝛ potētie aīe ſic ſe hn̄t ꝙ vna intenſa in actu ſuoalia remittit̉. ⁊ iō motus ire qͥ eſt ſn iraſcibili ꝑte qͣꝫuis ſitmoderatꝰ rōne. īpedit intellectū a cōtemplatiōe veritatis⁊ ſic dr̄ turbare ocl̓m mētis talis tn̄ turbatio nō eſt pctm̄.verū tn̄ in xp̄o nō habuit locū qꝛ v̓tute diuina q̄libet potētia ꝑmittebat̉ agere illud qͦd erat ſibi ꝓpriū: ita ꝙ vna nō

impediebat aliā in actu ſuo. ⁊ iō ſicut gaudiū fruitōis inaīa xp̄i nō impediebat dolorē paſſiōis in ꝑte inferiori. ſiceconuerſo motus ire in ꝑte inferiori in nullo impediebatactū mētis ſue rōnis. Ad ſcd̓m dicendū ꝙ ira q̄ eſt preterrōneꝫ opponit̉ manſuetudini. nō autē illa q̄ eſt moderatarōne. qꝛ de rōne māſuetudīs eſt qͦd faciat talē moderatōeꝫ.f ¶ Exeūtes āt phariſei. Hic deſcribit̉iudeoꝝ obſtinatio.qꝛ nec v̓bis xp̄i: necfactis reſilier̄t a malo ſuo ſꝫ magis obſtinati ſunt incipienteſ machinari ī mortem xp̄i. g Cuꝫherodianis. h exponitur dupl̓r. quia dicūt aliqͥ ꝙ iſti herodiani fuerūt qͥdā iudei fingentes qͣndāſectā nouā dicentesde herode aſcalonita. ꝙ erat meſſias:moti ex falſo intellectu illiꝰ qͥd dr̄ Gen̄.xlix. Non auferetuſceptrū de iuda vbidr̄ ꝙ oblatō regniatribu iude erat ſignū aduentus meſſie. Iſte āt herodesobtinuit regnū illd̓cū tn̄ eſſet alienigena. qꝛ pr̄ eiꝰ fuit idumeus ẜm ꝙ dic̄ ioſephus ⁊ alij hiſtoriographi ⁊ qꝛ meſſiam promiſſum illi ītelligebāt regnare tꝑaliter. ne videbāt aliū regnare tūc iniudea niſi herodeꝫ. iō dixerūt eū eſſe meſſiā. cū tn̄ prophetia iacob p̄dicta eſſet ẜm veritatē intelligenda de xp̄o quinatus fuit tꝑe dicti herodis. vt hr̄ Nath̓. ij. Iſti igr̄ habebant occaſionē ꝑſequēdi xp̄m. eo ꝙ ip̄m eſſe xp̄m ſic̄ eratẜm veritatē erat cōtrariū ſecte ſue. Alij aūt dicūt ꝙ iſti berodiani erant milites herodis antiꝑe qͥ fuit filiꝰ p̄dicti herodis. ⁊ dn̄abat̉ in galylea non ſicut rex. ſꝫ vt tetrarcha. vthr̄ Luce. iij. Et iſte incarcerauit ioh̓em. ex qͦ habebant aliquā occaſionē ꝑſequēdi xp̄m quē p̄dicauerat iohānes. etex his patet malicia phariſeoꝝ qͥ cū ꝑuerſis hominibꝰ traciabant conſiliū ad ꝑdendū xp̄m. h ¶ Ieſus aūt aūt cudiſcipulis ſuis ſeceſſit. hͦ expoſitū eſt Nath̓. xij. i Etdixit ieſus diſcipulis ſuis vt nauicula ſibi deſeruirent ⁊c̄.on̄dens in ſe infirmitatē carnisᵐ k ¶ Quotqͦt aūt hēbantplagas .i. infirmitates varias. l ¶ Et ſpūs īmundos ⁊cͣ.⁊ ī hͦ on̄debat virtutē ſue deitatis. vtrūqꝫ em̄ neceſſe ē ꝯfiteri fuiſſe in xp̄o .ſ. infirmitatē carnis ⁊ potentiā deitatis. ⁊iō vtrūqꝫ manifeſtabat xp̄s in oꝑibus ſuis. m ¶ Tu esfiliꝰ dei. coniecturaliter loq̄bant̉. n ¶ Et vehement̓ comminabatur eis. cuius cā aſſignata eſt ſupra in primo capitulo. o ¶ Et aſcendēs in montē. Poſtqͣꝫ deſcripta eſt xp̄ip̄dicatio ꝑ ſeip̄m tm̄. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ eiꝰ p̄dicatio etiā ꝑapl̓os. ⁊ pͦ deſcribit̉ ptātis collatio. ſcd̓o dicte collatōis executō. vj. ca. ibi. Et vocauit duodecim. Circa pͥmū pͦ ptāscōfert̉. ſcd̓o dubiū remouet̉: ibi. Et veniūt ad domū. Circa pͥmū deſcribit̉ electio apl̓oꝝ ⁊ nūerus ⁊ noīa eoꝝ ⁊ poteſtas eis collata. ⁊ pꝫ ſnīa ex his q̄ dicta ſunt Nath̓. x. bexcepto. a ¶ Boanerges qd̓ ē filij tonitrui. ſic em̄ vocatiſunt a xp̄o. qꝛ in tranſfiguratōe xp̄i audierūt v̓buꝫ dei patris dicētis de xp̄o hic eſt filiꝰ meꝰ dilectus ⁊cͣ. quod qͥdeꝫ