Euangelium
dicit ꝙ etſi ille qͣtuor multeres fuerūt iniuſte nō tamen fuerūt dicēde ſancte ſaltē in vita earū ꝓpt̓ p̄cedentia peccataEx his tribus dictis putat Burgē. acciꝑe velle ſufficientēreſponſionē ad argumēta poſtil. facta cōtra. b. Hieroni.Sed certe ex inepte dictis apta reſpōſio fieri nō pōt. nūcaūt primū dictū ꝓpoſito eſt ineptū. Nam multe mulierespatrū nominatoꝝ in ſcriptura ſunt reprehenſe. tn̄ finaliteriuſte: ſicut Sara rachel: Iya ⁊ cetere. iō ẜm primum dictū Burgē. qͣꝫplures debebant nominari. Ceterū ſi ſole qͣtuor finaliter iuſtificate debebāt nominari: ſequit̉ ꝙ finaliter impenitētes nominari nō debuiſſent. ⁊ ſic achaꝫ ⁊ multi nominati nominari nō debebāt ꝑ argumentum a cōtrario ſenſu. qd̓ Burg. ſepe grādipendit. Nec ſcd̓m dictū burgē. ē aptū ꝓpoſito. Nam ſi qͥs ex mala fama nationis deberet dici famoſus peccator maxime Iob: qͥ natione fuitgentilis. ⁊ tamen in ſcripturis dicit̉ fuiſſe ſimplex ⁊ rectꝰtimēs deū: ⁊ recedens a malo. ⁊ cetera q̄ de eo dicunt̉. iobj. Poterāt etiā ille due mulieres naͣliter facere q̄ erāt legiſſicut Iob. ⁊ nō idolatrare. ¶ Un̄ de gētilitate ad iudaiſmūcōuerſas ſcriptura nō rep̄hendit ſed magis cōmendat: vtꝓbat poſtil. Nec terciū dictū videt̉ ꝓpoſito cōuenire. naꝫbe. Hiero. in hac vita iuſtificatas. ⁊ cū finali iuſticia defūctas vtiqꝫ debuit dicere ſanctas. nec hoc omittere propterpeccata p̄cedētia ſi qͣ fuerūt. qꝛ Petrū. paulū. matheum ⁊magdalenā ⁊ ceteros vere ſanctos dicere catholicū eſt. qͦꝝtn̄ peccata ſacra ſcriptura ꝯmemorat: ſꝫ nō illaꝝ .ſ. Raab ⁊ruth. Cū igit̉ dicta Burg. ꝓut viſū eſt ſunt ꝓpoſito imꝑtinētia: reſpōſa ex eis accepta valere nō pn̄t. iccirco cum primū arguit̉ de tribꝰ regibꝰ ꝓpter pctm̄ p̄termiſſis: reſpōdetSurgē. ꝙ illi fuerūt finalit̓ impenitētes. qd̓ in mulieribꝰnō hꝫ locū. ſꝫ oſtēſum ē ſupra primū dictū burgē. vnde ſumit̉ illa reſpōſio nō eē rationabile: nec ꝑ ꝯn̄s ſolutio. Adſcd̓m argumentū de beata virgine ſine peccato in genealogia poſita. rn̄det burgē. ꝙ ſecūs ē de beata virgine quaꝫneceſſe habuit euāgeliſta ponere. ⁊ de illis mulieribus qͣseuāgeliſta volūtarie nominauit ⁊ ſine defectu potuiſſet p̄termittere. Sꝫ puto. b. Hiero. ſic nō voluiſſe dicere. quiailla reſpōſio plus inuoluit qͣꝫ ſoluit. nā dicēs euangeliſtaꝫꝓſola volūtate illas mulieres nominaſſe neceſſe hꝫ dicere ꝙ ſine ratiōe ꝙ ſi ſic fruſtra. b. Hiero. q̄rere rationē cuius nō ē ratio ſꝫ volūtas. Nec ē veriſil̓e ꝙ ꝓ ſola voluntate qͥnimo ex rōnabili neceſſitate eas nominatim expreſſerat euāgeliſta q̄ rōnabilitas infra oſtendet̉. Ad terciū Argumētum poſtil. burg. reſpōdet qd̓ facit ꝓ beato Hiero.qꝛ in ſcriptura cōmendant̉: hoc ē argumentū iuſtificationis eaꝝ finalis. ſꝫ ꝑ hoc nō excludit̉ qͥn prius fuerāt famoſe peccatrices: vt dicit burgē. cuiꝰ oppoſitum tamē oſtenſuꝫ eſt in correctione ſecūdi dicti. ſupra. nec aliqͣ ſcripturahabet̉ ꝙ ꝑſone illaꝝ vnqͣꝫ fuerint reprehenſibiles. ſed potius in ſcriptura cōmendantur. vnd̓ poteſt ſumi argumentum quod eſt Burg. in veteri teſtamento valde familiareſꝫ ip̄e cōſueuit arguere ab auctoritate negatiue qd̓ non valet. Hic arguit̉ autem ſimul cōſtructiue ⁊ deſtructiue ꝑ hͦquod nō legitur ꝙ ſint reprehenſe ſed cōmendate. Arguotamen ex dictis ꝯͣ Burg. aliter. Oīs denominatio debꝫ firi a principaliori ⁊ digniori. ſed fides ⁊ iuſticia ſūt digniora vicijs igit̉ nominatio debet fieri potiꝰ a virtutibus qͣꝫ avicijs. ſed conſtat ex ſcriptura Raab ⁊ ruth fuiſſe v̓tuoſasigit̉ earum nominatio debet potius ſumi a virtutibus qͣꝫa peccatis ſi qua p̄ceſſerūt. Nā in cōmemoratione ſanctorū: virtutū fit mentio de per ſe. vicioꝝ autē ſi qua fuerantꝑ accidēs ⁊ recitatiue. igit̉ ille ſancte mulieres in xp̄i genealogia ſancta potius debebāt noīari ex conuerſione qͣꝫprauitate trāſgreſſionis: nec illa tercia ratio poſtill̓. facit ꝓheato Hieron. ꝓut Burg. dixit: ſꝫ cōtra ſpecialit̓. quia dicit quas ſcriptura rep̄hendit qd̓ nuſqͣꝫ reꝑit̉ ſꝫ cōtrariū. qͥavtrāqꝫ ſcriptura cōmēdat notabiliter ſatis. Poſtqͣꝫ igiturviſum eſt ꝙ Burg. volēs ꝓ beato Hiero. certare plꝰ euminuoluit. Conſequēter videndū ē quō cōtra poſtil. irrationabiliter mouetur dupl̓r. primo dicit ꝙ nihil ꝑtinet ad rationem genealogie ꝯiūctio viri ⁊ mulieris ꝑ ſe vel ꝑ acci-
dēs ⁊ nihil refert. nā neceſſariū videtur.nō principales in huiuſmōi genealogiuus ex tali nominatione oſtēdatur verniū ⁊ nihil illegitimitatis interueniſſe.moniū ſit inter viꝝ ⁊ vxorē principalēꝓlem ex eis ſuſceptā fore legittimā ꝓlnaliter ⁊ ſecūdarīo ꝯiūcta poſſet ꝓbablegittimā. iccirco in generatione ex pricta in tota genealogia de muliere nullꝓlis legittimitas eſt clara. in generatio.naliter ꝯiūctis neceſſe fuit dē mulieribꝰ fi.tū vt ex hͦ innuat̉ ꝯiunctionē fuiſſe legittim. t oſtēdatur ꝓlem ex ſic cōiunctoꝝ generatione nullam incurrerenotā. Neceſſariū igit̉ fuit in xp̄i genealogia hoc obſeruare: ne herodes aut alij xp̄i ꝑſecutores velamē excuſationis poſſent aſſumere qͣi natu illegitime ꝑſequerent̉. hec ēem̄ ratio ſanctoꝝ doctoꝝ de matris xp̄i deſpōſatione. necvalet ꝙ Burg. ſcd̓o obijcit ꝯͣ poſtil̓. rōnem de Lya q̄ fuitiacob p̄ter intentionē ꝯiūcta. ⁊ tn̄ nō nominat̉ in genealogia xp̄i. quod tamen oporteret ſi ratio poſtillatoris valeret. Reſpōdeo ꝙ qͣꝫuis Lya fuerit cōiuncta p̄ter eius intētionē. nō tamē ex hoc fuit vxor eius occaſionalis nec ſecūdaria. ſꝫ principalis ꝓpter ſequentē ratihabitionē. Rachel em̄ qͣꝫuis fuit plus dilecta. fuit tn̄ vxor ſecūdaria. Etideo xp̄s ſi fuiſſet natus ꝑ lineā rachel ſpāliter nominariin genealogia debuiſſet ꝓpt̓ rationē p̄dictā. Sꝫ qꝛ ꝑ lineāIye q̄ fuit prima ⁊ principalis vxor chriſtꝰ natus ē: iccirco eā nominari nō oportebat. Cōfirmat̉ hec reſponſio. qꝛẜm magiſtrū ī quarto. di. xxx. ⁊ doctores. Error in ꝑſonacōiuncta dirimit etiā contractū matrimoniū niſi poſt cōiunctionē interuenerit ratihabitio. Cū igit̉ in cōiunctiōeIacob ⁊ Lye interuenit error ꝑſone potuit legitime poſtcōiunctionem eā refutare: qd̓ tamen nō fecit ſꝫ. potius ratū habens factū ꝓ cōiunctione Rachel vltro ſeruiuit. Etya pͥma ⁊ principalis vxor fuit ꝑ cōſequēs nō nomināda. Sed finaliter in hac materia Burg. valde mouet̉ contra poſtillatoris excuſationē qͣ ſe excuſat de hoc ꝙ declinat hic dictū. b. Hiero. aſſerēs cōtra pietatē militare ſanctoꝝ opinionibꝰ cōtraire inducēs ad hoc canonē decretalis. di. xx. Sed reuera in quo Burg. excuſationē poſtillatoris reijcit ip̄e magis venit inculpādus: ꝑſepe quidemb. Hiero. Aug. ceteriſqꝫ doctoribꝰ etiā ſine magnaratiōeobijcit ⁊ ip̄oꝝ dictis infideliū iudeoꝝ dicta anteponit. Etſi aliqn̄ ꝓ ip̄is certare videat̉ in odiū id facere videt̉ poſtillatoris ſalua pace: qui nō niſi ſcriptura aut rōne cogentibus interdū a ſanctoꝝ declinat ſententijs. Nec id vt burgen. aſſumit facit cōtra pietatē. qꝛ hic honor: hec reuerentia ſolis debet̉ canonicis ſcripturis: vtquicqͥd in eis reꝑtum fuerit ſine heſitatōne veꝝ eē credat̉: vt dicit. b. Aug.in de vnico baptiſmo. ſcriptis autē alijs qͥbuſcūqꝫ ratōnabiliter cōtradicere licet. dicēte eodē aug. in epl̓a ad Hier.Alioꝝ ſcripta ita lego vt quātalibet ſāctitate quātaue doctrina polleāt: nō ideo veꝝ putē. qꝛ ip̄i ita ſenferūt ⁊cͣ. Et īepiſtola ad fortunatū dicit. Cales eē velle lectores ſuorūſcriptoꝝ qͣlis ip̄e eſt alioꝝ. in quo ſua ſcripta ceteris corrigenda ſubijcit: ſicut ip̄e alioꝝ ſcripta vbi id certa ratio vl̓auctoritas exegit: refutauit. Nec putandum hāc Augu.humilitatē beato Hiero. ⁊ ceteris ſanctis doctoribꝰ defufuiſſe. Canō decretales ꝯtra poſtillatorē inductus ꝓ ip̄omilitat. dicit̉ nāqꝫ in ip̄o quouis maiori rationi innititureo maioris auctoritatis eius verba eſſe vident̉. igit̉ poſtillator ſi nulla temeritate ꝑmotus interdū ſanctoꝝ ſententias cū reuerētia que ſanctis doctoribꝰ debet̉ declinet meliori ratione aut auctoritate ꝑſuaſus nequaqͣꝫ debet ob hͦa veritatis amore criminari. qm̄ in his que fidei nō ſuntnec ſacriſ lr̄is obuiāt: neqꝫ ſct̄i neqꝫ ſcolaſtici doctoreſ mutuū ꝯſenſū expetūt: ſꝫ ſibi mutuo alijs ⁊ alijs rōibꝰ ꝑſuaſi ſine temeritate īmo vtilit̓ ꝯͣdicūt. ¶ In eo. c. vbi dr. Ioſephyiꝝ marie. vbi oēs doctoreſ ꝯcordāt ꝙ ſufficiēt̓ deducit̉ genealogia ꝑ ioſephviꝝ marie. qꝛ erāt de vna tribu ⁊c̄.vbi bur. fac̄ ml̓ta argumēta aliqͣ fatis cōpetētia ꝙ nō ſuf-