Machabeorum
ret. Et nichanor quidē cuꝫſumma ſuꝑbia erectus cogitauerat cōe tropheū ſtatuere de iuda. Machabeꝰaūt ſemꝑ cōfidebat cū omni ſpe auxiliū ſibi a dn̄o affuturū: ⁱ ⁊ hortabat̉ ſuos neformidarēt aduentū nationumᵏ ſed in mēte haberentadiutoria ſibi facta de celo:⁊ nunc ſperarēt ab omnipotente ſibi affuturā victoriāEt allocutus eos d̓ lege ⁊ꝓphetis: admonens etiaꝫcertamina q̄ fecerāt priuspromptiores cōſtituit eos.Et ita animis eorū erectisſil̓ on̄debat gentiū fallaciam ⁊ iuramentoꝝ p̄uaricationē.º Singulos aūt illorū armauit nō clypei ⁊ haſte munitiōe: ſed ſermonibꝰoptimis exhortatōnibꝰ expoſito digno fide ſomnio:ꝑ qd̓ vniuerſos letificauit.ᵖ Erat autem hmōi viſus.Oniā qui fuerat ſummꝰ ſacerdosʳ virū bonumˢ ⁊ benignū:ˢ verecundū: viſuᵛ modeſtū moribꝰ ⁊ eloquio decorū ⁊ qui puero in virtutibꝰexercitatus ſitˣ manus protendentē: orare ꝓ om̄i ppl̓oiudeorū.ʸ Poſt hͦ apparuiſſeᶻ ⁊ aliū virum etate ⁊ gl̓iamirabilem: ⁊ magni decoris hītudinem circa illum.Rn̄denteꝫ v̓o oniā dixiſſe.Hic eſt fratrum amator ⁊ppl̓i iſrl̓: hic eſt qui multuꝫorat ꝓ ppl̓o ⁊ vniuerſa ſancta ciuitateᶜ hieremias propheta dei.º Extendiſſe aūt
hieremiā dextram ⁊ dediſſeiude gladiū aureū dicentē.Accipe ſanctum gladiummunus a deo: in quo deijcies aduerſarios ppl̓i mei iſrael.ᵉ Exhortati itaqꝫ iudeſermonibus bonis valde dequibus extolli poſſet impetus ⁊ animi iuuenū confortariᶠ ſtatuerūt dimicare etꝯfligere fortit̓ vtᵍ virtus denegocijs iudicaret: eo ꝙ ciuitas ſancta ⁊ tēplū ꝑiclitarent̉.ʰ Erat eī ꝓ vxoribꝰ ⁊ filijs: itēqꝫ ꝓ fratribꝰ ⁊ cognatis minor ſolicitudo: maximus v̓o ⁊ pͥmus ꝓ ſanctitate timor erat tēpli: ſꝫ ⁊ eosqui in ciuitate erant nō minima ſolicitudo hēbat prohis qͥ ꝯgreſſuri erāt. Et iācū oēs ſꝑarent iudiciū futurum:ᵏ hoſteſqꝫ adeſſentⁱ atꝫexercitusª eſſet ordinatusbeſtie equiteſqꝫ opportunoloco ꝯpoſiti: conſideransmachabeus aduentū multitudinis ⁊ ap paratum varium armorū: ac ferocitatēbeſtiarūº extēdens manusin celum: ꝓdigia facientemdn̄m inuocauit: qui nō ẜmarmorū potētiā: ſꝫ ꝓut ipſiplacet dat dignis victoriā.Dixit aūt inuocās hoc modo. Tu dn̄e qui miſiſti angelum tuum ſub ezechia rege iuda ⁊ interfeciſti de caſtris ſennacherib cētū octogintaquinqꝫ milia: et nuncdn̄ator celorū mitte angelum tuū bonū ante nos intimore ⁊ tremore magnitu-
hoc ſub pena mortis cogebant̉. Dicētibus ⁊c̄. Sequit̉.e ¶ Et dn̄s viuus ⁊cͣ .ſ. celebrem ⁊ quietatū vt hr̄ Exo. xx.f ¶ Camen nō obtinuit ⁊cͣ .ſ. de captione iude ⁊ ſociorumſuorū diſꝑſione ẜm regis mandatū ca. p̄cedenti.g ¶ Machabeus aūt. Hic ꝯn̄r ponit̉ apparatus ex parte iude. ⁊ pͥmo ꝑ bonā exhortationemſcd̓o ꝑ deuotā or̄onem: ibi. Et cū iaꝫoēs. pͥma in duasqꝛ primo ponit̉ exhortatōnis actus.ſcd̓o effectus: ibi.Exhortati itaqꝫ:prima in duas. qꝛprimo ponit̉ exhotatio generalis. cūdicith ¶ Confidebat ſꝑcū om̄ī ſpe .ſ. victorie affuture nō virtute humana ſꝫ diuina. iō ſubdit̉.i ¶ Et hortabat̉ ſuos ne formidarentallegans ꝙ maiusauxiliū haberēt .ſ.diuinum.k ¶ Sed in mentehaberēt adiutoriaſibi facta de celo. ⁊ſic bn̄ficijs p̄ſtitisſperarent de p̄ſtandis.l ¶ Et allocutus ēeos de lege ⁊ ꝓphetis. admonētibuspugnare ꝓ patria⁊ legibus diuinis.m ¶ Admonensetiaꝫ certamina q̄fecerāt prius. quorum ꝑderāt laudē⁊ meritū ſi fugerētvt effeminati.n ¶ Simul on̄dēsgentiū fallatiā. ſcꝫNichanoris ⁊ ſuorum qui fedus fregerunt iuramentofirmatum.o ¶ Singulos aūtHic ꝯn̄r ponit̉ exhortatio ſpālis perexpoſitionē cuiuſdam viſionis facteiude. cuiꝰ ſeries ponit̉. cum dr̄.pi Frat aūt hmōiviſus .i. viſio ī ſomnijs iude on̄ſa.q ¶ Oniaꝫ qui fuerat ſummus ſacerdos vt hr̄ ſupra. iij.ca.r ¶ Uirū bonū. qͣꝫtum ad mentis virtutē. s ¶ Et benignum erga pauꝑes. t ¶ Uerecundū viſu .i. horrentemoēm turpitudinē. v ¶ Modeſtuꝫ moribus .i. in omniactu ⁊ geſtu. x ¶ Manus ꝓtēdentē orare. ſupplendū ēhoc vidiebat iudas in viſione. y ¶ Poſt hec apparuiſſeipſi iude. z ¶ Et aliū virū etate ⁊ gua mirabileꝫ. ipſi iude. Et ꝓpter hāc admirationē ſubdit. a ¶ Rn̄dentē ꝟo
Oniaꝫ ditiſſe. ip̄i iude. b ¶ Hic eſt fratrū amator .i.iudeorū. ⁊ ſubdit̉ nomen ſuū. cum dr̄. c ¶ Hieremias ꝓpheta dei. fuit em̄ vnus de magnis ꝓphetis.d ¶ Extendiſſe aūt hieremiam ⁊cͣ. videbat̉ em̄ iude ꝙhieremias traderet ſibi gladiū ꝓmittēs ꝙ aduerſarios deuinceret ꝑip̄m. ⁊ ꝑ iſtā viſionē intellexit iudas affuturā ſibi victoriā. ⁊ ſicexpoſuit bellatoribus ſuis. vtp̄mittit̉. Expoſito digna fideſomno .i. reuelatione diuina inſomnijs facta.iō iſtud taceturprimo libro. vij.ca. vbi deſcribit̉iſtud bellum.e ¶ Exhortatiita. Hic ꝯn̄r ponit̉ exhortatōiseffectus cum dr̄Exhortati itaqꝫiude ſermonibꝰbonis valde. ſeuit̉.f ¶ Statueruntdimicare. ꝯſtanter ⁊ ſtrenue.g ¶ Ut virtusde negocijs indicaret .i. vt fortitudo bellantiūlitē inter eos etaduerſarios dirimeret.h ¶ Erat em̄ ꝓvxoribꝰ ⁊ filijs⁊cͣ. minus em̄ timebant de morte ꝓpria. ⁊ ſuorūqͣꝫ de violationetempli in ꝯtem.ptum dei.i ¶ Et iam cum.Hic ꝯn̄r ponit̉apparatꝰ ꝑ or̄onem deuotaꝫ. etprimo poniturorādi neceſſitascū dicit̉.i ¶ Et iā cū oēsſperarent iudicium futurū .i. p̄lium cōtentionēdeterminās iude ⁊ aduerſariorum.RHoſteſqꝫ adeſſe de ꝓpinquoi ¶ Atqꝫ exercitus nichanoris. m ¶ Eſſet ordinatꝰſcd̓m militarem diſciplinam.n ¶ Conſiderans Machabeus aduentum multitudinis et cetera. videns ſe non poſſe reſiſtere virtute humana. o ¶ Extendens manus in celum. inuocaus diuinum auxilium. p ¶ Tu domine qui miſiſti angelum tuum ſub Ezechia rege iude ⁊cͣ. hec hy-