Druckschrift 
3 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

.II.

flagellatꝰ et repulſus vtiqꝫfui ſſꝫ ab audacia. Ueꝝ noꝑꝑ locū gētē: ſꝫ ꝑꝑ gentē lo deꝰ elegit. Iōqꝫ ip̄e locꝰꝑticeps factꝰ ē ppl̓i malorūpoſtea aūt fiet ſociꝰ honoꝝ: derelictus ī ira dei oīpotētis eſt: iterū in magni dn̄irecōciliatōe ſūma gloriaexaltabit̉. Igr̄ antiochusmille octīgētis ablatis detēplo talētis velocit̉ antiochiā regreſſus ē:ʸ exiſtimāsſe ſuꝑbia t̓rā ad nauigan: pelagus ꝟo ad iter agē deductuꝝ ꝑꝑ mētis elatōem.ˣ Reliqͥt āt p̄poſitosad affligēdā gentē: hieroſolymis qͥdē philippū genere phrygē: moribꝰ crudeliorē eo īp̄o a ꝯſtitutꝰ eſt:in garizim āt andronicūmenelaūᵇ gͣuiꝰ ꝙͣ ceteri imminebāt ciuibꝰ Cūqꝫ appoſitꝰ eēt ꝯͣ iudeos: miſit odioſum pͥncipē apolloniū exercitu vigintiduobo milibꝰ:p̄cipiens ei om̄es ꝑfecte etatis int̓ficere: ml̓ieres ac iuuenes vēdere. Qui veniſſet hieroſolymā pacē ſimulās qͥeuit vſqꝫ ad dieꝫ ſct̄mſabbati: tunc feriatis iu-

deis arma caꝑe ſuis p̄cepit.Oēſqꝫ ſil̓ ad ſpectaculuꝫꝓceſſerāt: trucidauit: ciuitateꝫ armatis diſcurrēsingentē ml̓titudinē ꝑemit. Iudas aūt machabeꝰ quidecimus fuerat: ſeceſſerat īdeſertū locū: ibiqꝫ int̓ ferasvitā in mōtibꝰ ſuis agebat: feni cibo veſcētes demorabant̉ ne ꝑticipes eētcoinqͥnatōis. Ca. .vj.Ed poſt multumtꝑisᵇ miſit rex ſenē q̄n antiochenūᶜ ꝯpelleretiudeosˢ vt ſe trāſferrēt a patrijs dei legibꝰ: ꝯtamīareetiā qd̓ ī hieroſolymis erattemplū: cogͦminare iouisolympij: in garizim prouterātᵍ hi locū inhabitabātiouis hoſpitalisᵗ Peſſimaaūt vniuerſisᵏ grauis eratmaloꝝ incurſio. tēplūluxuria cōmeſſatiōibuserat plenū: ſcortantiū cuꝫmeretricibꝰ: ſacratiſqꝫ edibꝰmulieres ſe vltro ingerebātintroferētes ea licebātAltare etiāº plenū erat illicitis: que legibꝰ ꝓhibebant̉Neqꝫ aūt ſabbata cuſtodiebantur:q neqꝫ dies ſolen

ſus antiochi de iudea ſpoliato tēplo: ptꝫ lr̄a vſqꝫ ibi.v Exiſtimās ſe ⁊cͣ. hypholica locutio ē: ad expͥmen ſuꝑbie ſue magnitudinē. x Reliqͥt autē p̄poſitos ⁊c̄. iudeoꝝ pꝰ ſuū receſſum. Hieroſolymis ⁊cͣ .i. oriundū de phrigia in qua regione ē troia.z Moribꝰ crudeliorē eo .ſ. ātiocho. a Ingarizim. qui eſtmōs ī regiōe ſamarie. bi. Quigrauiꝰ qͣꝫ ceteri⁊cͣ. qꝛ ſamaritāiſo fuerūt moleſti iudeis: vt pꝫin Eſdra neemia. c Cūqꝫappoſitꝰ eēt cotra iudeos .i. firmatus in ꝓpoſito nocendi eis.d Miſit odioſuꝫ pͥncipē apoſloniū: de cuiꝰ neq̄cia morte hr.j. li. iij. ca.e Pacē ſimulans vt haberetingreſſū ī ciuita. f Oēſo ⁊cͣ. ex hoc vidētur armatōeꝫillam ſimularetfieri ad aliqueludū exercendūvt haſtiludiuꝫhmōi: ad qd̓ videndū ꝯuener̄tplurimi: illospͥmo iuſſit interfici qͣꝫtū ad viroſetatis ꝑfecte ẜꝫiuſſum regis.g Iudas aūt.hec ē ꝑs incidētalis ī qua pōit̉fuga iude cumpluribꝰ alijs adloca deſerta: eo non poterātmala fiebāt inhieruſalē impedire: ſic ergo d̓r.g Iudas aūt ⁊cͣ. in nūero fratrū ſuoꝝ ſꝫ magꝭ qͥntus: vt̓ hr̄ ſupra. j. li. ca. ij. ſed in numero ſummorū ſacerdotū. vt dicit gloſa: non tn̄ incipiendo ab Aaronqꝛ multoplures fuerūt: ſꝫ a principio regni grecoꝝ: qd̓vt dicūt gloſatores aliqͦ: incepit a ſeleuco: qui in ſyriaſucceſſit alexandro magno: tūc ſummꝰ ſacerdos fuitonias iaddi filiꝰ: qui ẜm hoc dictū fuit pͥmus. Symōiuſtus ſecūdus eleazarus filiꝰ onie terciꝰ. Manaſſesquartus eleazari auūculꝰ: qͥntus onias ſymonis iuſtifiliꝰ: ſextus ſymon onie filius. ſeptimus onias huiꝰ ſymonis filius quē interfecit andronicus: vt dcm̄ eſt ca.p̄cedenti. octauus iaſon: nonus menelaus: decimꝰ iudas machabeus. Hoc accipit̉ de glo. rabani ſuꝑ locūiſtū: que accipit̉ de dictis ioſephi: ſꝫ videt̉ in duobusdeficere. Primo qꝛ liſimachus ſucceſſit menelao ẜmtextum huius libri ſupra quarto ca. qui maioris ē auctoritatis qͣꝫ dictum ioſephi vel rabani: ſic eadeꝫne qua numerant̉ hic iaſon menelaus numerari debet liſimachus in decimo loco non iudas. ſecūdo deficit quis ponit regnū grecorum incipere a ſeleuco: qd̓

tamen incepit ab alexandro magno: vt dictuꝫ eſt ſupraprimo ca. primi libri: ꝓpter quod videtur mihi hec enumeratio inciꝑe debeat a tꝑe alexandri magni: tunc ẜmomnes hyſtori ographos iaddus erat ſummus pontifexiudeoꝝ: cui ſi conumeretur onias filius eius alij ꝯſeq̄nter nominati vſqꝫad oniam quē int̓fecit andronicus:inueniet̉ iſte vltimꝰ onias fuit nonus. ꝯſequensiudas decimus qͣꝫtum ad intrātes legitime: ia ſon autēmenelaus: liſimachus ſunt ab hocnumero eijciendi:tum qꝛ male intrauerunt: tum qꝛ cul diuinū diſſipauerunt: vt pꝫ ex ſupradictis: ſic nonfuerunt ſummi ſacerdotes ẜm rem: tm̄ ẜm nomen etvſurpatōem.b Et feni cibo veſcentes .i. terrenaſcentibus que poterant in deſerto reperiri: quia ſolo feno non poterāt ſuſtentari. Capl̓m. vj.Ed poſtdmultū temporis. poſtqͣꝫ deſcripta eſt plebis vaſtatio: hicſequenter deſcribitur legꝭ abolitio:primo in regis abſentia: ſecundo ineius preſentia ca.ſequēti. Prima induas: qꝛ primo introducit̉ gentilitatis forma: ſecundorebellibus imponitur pena: ibi. Erat autem. Circa pͥmūintroducitur forma gentilitatis: primo qͣꝫtum ad modūviuendi cum dicit̉.b Miſit rex ſenem ⁊cͣ .i. vnum ſacerdotē gentilē: idemenim ſignificat ſenex in greco: quod preſbyter in latino.vnde primo de anima vbi tranſlatio noſtra habet: Si ſenex haberet oculum iuuenis videret vtiqꝫ vt iuuenis. inantiqua tranſlatione habet̉. Si preſbyter haberet oculum inuenis ⁊cͣ.c Qui compelleret iudeos. primo verbis ꝑſuaſiuis: poſtea torm̄tis. d Et ſe trāſferrēt ⁊cͣ. a legibus datis inmōte ſynai patribꝰ. e Cōtamīare etiā. hic ſecūdo qͣꝫtum ad ꝯtaminatōem tēpli cum dicitur.e Cōtaminare etiā ⁊cͣ. dedicādo ip̄m cultui iouis olympij: qd̓ prius erat dedicatū cultui veri dei.f Et in garizim ⁊cͣ. Ad intellectū huius ſciendū qd̓ ſicutdicit ioſephus antiquitatꝭ iudaice libro. xij. ſanaballatꝭſamaritanus dedit filiam ſuam vxorem Manaſſe rratriſummi ſacerdotis iudeorum. Qui volens habere honorem ſacerdotalem: rogauit ſocerum vt edificaret ſibi in