.II.
flagellatꝰ et repulſus vtiqꝫfui ſſꝫ ab audacia. Ueꝝ noꝑꝑ locū gētē: ſꝫ ꝑꝑ gentē locū deꝰ elegit. Iōqꝫ ⁊ ip̄e locꝰꝑticeps factꝰ ē ppl̓i malorūpoſtea aūt fiet ſociꝰ honoꝝ:⁊ qͥ derelictus ī ira dei oīpotētis eſt: iterū in magni dn̄irecōciliatōe cū ſūma gloriaexaltabit̉. Igr̄ antiochusmille ⁊ octīgētis ablatis detēplo talētis velocit̉ antiochiā regreſſus ē:ʸ exiſtimāsſe p̄ ſuꝑbia t̓rā ad nauigandū: pelagus ꝟo ad iter agēdū deductuꝝ ꝑꝑ mētis elatōem.ˣ Reliqͥt āt p̄poſitosad affligēdā gentē: hieroſolymis qͥdē philippū genere phrygē: moribꝰ crudeliorē eo īp̄o a qͦ ꝯſtitutꝰ eſt:in garizim āt andronicū ⁊menelaūᵇ qͥ gͣuiꝰ ꝙͣ ceteri imminebāt ciuibꝰ Cūqꝫ appoſitꝰ eēt ꝯͣ iudeos: miſit odioſum pͥncipē apolloniū cū exercitu vigintiduobo milibꝰ:p̄cipiens ei om̄es ꝑfecte etatis int̓ficere: ml̓ieres ac iuuenes vēdere. Qui cū veniſſet hieroſolymā pacē ſimulās qͥeuit vſqꝫ ad dieꝫ ſct̄mſabbati: ⁊ tunc feriatis iu-
deis arma caꝑe ſuis p̄cepit.Oēſqꝫ ſil̓ qͥ ad ſpectaculuꝫꝓceſſerāt: trucidauit: ⁊ ciuitateꝫ cū armatis diſcurrēsingentē ml̓titudinē ꝑemit.ᵍ Iudas aūt machabeꝰ quidecimus fuerat: ſeceſſerat īdeſertū locū: ibiqꝫ int̓ ferasvitā in mōtibꝰ cū ſuis agebat: ⁊ feni cibo veſcētes demorabant̉ ne ꝑticipes eētcoinqͥnatōis. ¶ Ca. .vj.Ed nō poſt multumtꝑisᵇ miſit rex ſenē q̄ndā antiochenūᶜ qͥ ꝯpelleretiudeosˢ vt ſe trāſferrēt a patrijs ⁊ dei legibꝰ: ꝯtamīareetiā qd̓ ī hieroſolymis erattemplū: ⁊ cogͦminare iouisolympij: ⁊ in garizim prouterātᵍ hi qͥ locū inhabitabātiouis hoſpitalisᵗ Peſſimaaūt ⁊ vniuerſisᵏ grauis eratmaloꝝ incurſio. Nā tēplūluxuria ⁊ cōmeſſatiōibuserat plenū: ⁊ ſcortantiū cuꝫmeretricibꝰ: ſacratiſqꝫ edibꝰmulieres ſe vltro ingerebātintroferētes ea q̄ nō licebātAltare etiāº plenū erat illicitis: que legibꝰ ꝓhibebant̉Neqꝫ aūt ſabbata cuſtodiebantur:q neqꝫ dies ſolen
ſus antiochi de iudea ſpoliato tēplo: ⁊ ptꝫ lr̄a vſqꝫ ibi.v ¶ Exiſtimās ſe ⁊cͣ. hypholica locutio ē: ad expͥmendū ſuꝑbie ſue magnitudinē. x ¶ Reliqͥt autē p̄poſitos ⁊c̄. iudeoꝝ pꝰ ſuū receſſum. y¶ Hieroſolymis qͦdē ⁊cͣ .i. oriundū de phrigia in qua regione ē troia.z ¶ Moribꝰ crudeliorē eo .ſ. ātiocho. a ¶ Ingarizim. qui eſtmōs ī regiōe ſamarie. bi. Quigrauiꝰ qͣꝫ ceteri⁊cͣ. qꝛ ſamaritāiſo fuerūt moleſti iudeis: vt pꝫin Eſdra ⁊ neemia. c ¶ Cūqꝫappoſitꝰ eēt cotra iudeos .i. firmatus in ꝓpoſito nocendi eis.d ¶ Miſit odioſuꝫ pͥncipē apoſloniū: de cuiꝰ neq̄cia ⁊ morte hr.j. li. iij. ca.e ¶ Pacē ſimulans vt haberetingreſſū ī ciuitatē. f ¶ Oēſoqͥ ⁊cͣ. ex hoc vidētur ꝙ armatōeꝫillam ſimularetfieri ad aliqueludū exercendūvt haſtiludiuꝫ ⁊hmōi: ad qd̓ videndū ꝯuener̄tplurimi: ⁊ illospͥmo iuſſit interfici qͣꝫtū ad viroſetatis ꝑfecte ẜꝫiuſſum regis.g ¶ Iudas aūt.hec ē ꝑs incidētalis ī qua pōit̉fuga iude cumpluribꝰ alijs adloca deſerta: eoꝙ non poterātmala q̄ fiebāt inhieruſalē impedire: ſic ergo d̓r.g ¶ Iudas aūt ⁊cͣ. nō in nūero fratrū ſuoꝝ ſꝫ magꝭ qͥntus: vt̓ hr̄ ſupra. j. li. ca. ij. ſed in numero ſummorū ſacerdotū. vt dicit gloſa: non tn̄ incipiendo ab Aaronqꝛ multoplures fuerūt: ſꝫ a principio regni grecoꝝ: qd̓vt dicūt gloſatores aliqͦ: incepit a ſeleuco: qui in ſyriaſucceſſit alexandro magno: ⁊ tūc ſummꝰ ſacerdos fuitonias iaddi filiꝰ: qui ẜm hoc dictū fuit pͥmus. Symōiuſtus ſecūdus eleazarus filiꝰ onie terciꝰ. Manaſſesquartus eleazari auūculꝰ: qͥntus onias ſymonis iuſtifiliꝰ: ſextus ſymon onie filius. ſeptimus onias huiꝰ ſymonis filius quē interfecit andronicus: vt dcm̄ eſt ca.p̄cedenti. octauus iaſon: nonus menelaus: decimꝰ iudas machabeus. Hoc accipit̉ de glo. rabani ſuꝑ locūiſtū: que accipit̉ de dictis ioſephi: ſꝫ videt̉ in duobusdeficere. Primo qꝛ liſimachus ſucceſſit menelao ẜmtextum huius libri ſupra quarto ca. qui maioris ē auctoritatis qͣꝫ dictum ioſephi vel rabani: ⁊ ſic eadeꝫ rōne qua numerant̉ hic iaſon ⁊ menelaus numerari debet liſimachus in decimo loco ⁊ non iudas. ſecūdo deficit quis ponit regnū grecorum incipere a ſeleuco: qd̓
tamen incepit ab alexandro magno: vt dictuꝫ eſt ſupraprimo ca. primi libri: ꝓpter quod videtur mihi ꝙ hec enumeratio inciꝑe debeat a tꝑe alexandri magni: ⁊ tunc ẜmomnes hyſtori ographos iaddus erat ſummus pontifexiudeoꝝ: cui ſi conumeretur onias filius eius ⁊ alij ꝯſeq̄nter nominati vſqꝫad oniam quē int̓fecit andronicus:inueniet̉ ꝙ iſte vltimꝰ onias fuit nonus. ⁊ ꝑ ꝯſequensiudas decimus qͣꝫtum ad intrātes legitime: ia ſon autēmenelaus: ⁊ liſimachus ſunt ab hocnumero eijciendi:tum qꝛ male intrauerunt: tum qꝛ cultū diuinū diſſipauerunt: vt pꝫ ex ſupradictis: ⁊ ſic nonfuerunt ſummi ſacerdotes ẜm rem:ẜ tm̄ ẜm nomen etvſurpatōem.b ¶ Et feni cibo veſcentes .i. terrenaſcentibus que poterant in deſerto reperiri: quia ſolo feno non poterāt ſuſtentari.¶ Capl̓m. vj.Ed nō poſtdmultū temporis. poſtqͣꝫ deſcripta eſt plebis vaſtatio: hic cōſequenter deſcribitur legꝭ abolitio: ⁊primo in regis abſentia: ſecundo ineius preſentia ca.ſequēti. Prima induas: qꝛ primo introducit̉ gentilitatis forma: ſecundorebellibus imponitur pena: ibi. Erat autem. Circa pͥmūintroducitur forma gentilitatis: primo qͣꝫtum ad modūviuendi cum dicit̉.b ¶ Miſit rex ſenem ⁊cͣ .i. vnum ſacerdotē gentilē: idemenim ſignificat ſenex in greco: quod preſbyter in latino.vnde primo de anima vbi tranſlatio noſtra habet: Si ſenex haberet oculum iuuenis videret vtiqꝫ vt iuuenis. inantiqua tranſlatione habet̉. Si preſbyter haberet oculum inuenis ⁊cͣ.c ¶ Qui compelleret iudeos. primo verbis ꝑſuaſiuis: poſtea torm̄tis. d ¶ Et ſe trāſferrēt ⁊cͣ. a legibus datis inmōte ſynai patribꝰ. e ¶ Cōtamīare etiā. hic ſecūdo qͣꝫtum ad ꝯtaminatōem tēpli cum dicitur.e ¶ Cōtaminare etiā ⁊cͣ. dedicādo ip̄m cultui iouis olympij: qd̓ prius erat dedicatū cultui veri dei.f ¶ Et in garizim ⁊cͣ. Ad intellectū huius ſciendū qd̓ ſicutdicit ioſephus antiquitatꝭ iudaice libro. xij. ſanaballatꝭſamaritanus dedit filiam ſuam vxorem Manaſſe rratriſummi ſacerdotis iudeorum. Qui volens habere honorem ſacerdotalem: rogauit ſocerum vt edificaret ſibi in