Druckschrift 
3 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Malachie

º vbi ē timor meus dic̄ dn̄sexercituū ad vos: o ſacerdotes deſpicitꝭ nomen meū: dixiſtis: ī deſpeximꝰ nomen tuūᵉ Oſfertꝭ ſuꝑ altare meū panē pullutū dicitꝭ. In polluimꝰ teᵉ Ineo dicitisᶠ menſa dn̄i deſpecta ē. Si offeratis cecūad īmolādū nōne malū eſt Et ſi offeratis claudūguidūʰ nōne malū eſt. Ofter illud duci tuo: ſi placuerit ei: aut ſi ſuſceꝑit facieꝫtuā dic̄ dn̄s exercituuꝫ. Etnunc dep̄camī vultuꝫ dei vtmiſereatur vr̄i. manu em̄vr̄a factū eſt: ſi ſuſcipiat facies vr̄as dic̄ dn̄s exercituūᵏ Quis ī vob̓ claudat oſtia incendat altaremeuꝫ gͣtuito. eſt mihivoluntas ī vob̓ dic̄ dn̄s exercituumᵐ munꝰ ſuſci-

piā de manu vr̄a. Ab ortuem̄ ſol̓ vſqꝫ ad occaſuꝫ: magnū eſt nomen meū ī gentibusᵖ ī loco ſacrificat̉ etoffert̉ noī meo oblatōdaq qꝛ magnum eſt nomenmeuꝫ ī gentibꝰ dic̄ dn̄s exercituuꝫ et vos polluiſtis illudˢ ī eo dicitis mēſa dn̄iꝯtamīata eſt: qd̓ ſuꝑponitur ꝯtēptibile eſtᵖ cuꝫ igne illud deuoratˣ dixiſtis.ecce laborẻ Et exufflaſtis illud dic̄ dn̄s exercituūª Et ītuliſtis rapīs clau lāguiduꝫ ītuliſtꝭ munus. Nunqͥd ſuſcipia i lld̓de māu vr̄a dic̄ dn̄s exercituū. Maledictꝰ doloſꝰ hꝫī grege ſuo maſcl̓ꝫᵈ votuꝫfaciensᵉ īmolat debile dn̄oQuia rex magnus ego: dicit dn̄s exercituuꝫᵍ nomēmeuꝫ horribile in gentibꝰ

b Ubi ē timor meus. q. d. apparet ī vobis. Et ſciē vbi dr̄ hic. Et ſi dn̄s ego ſu. ī hebreo hr̄. Si dn̄ipluraliter. Ego ſum. ī quo deſignat̉ in deo pluralitasꝑſonaꝝ in vnitate eſſentie. qꝛ nomē plurale ꝯiūgitur pronoīe ſingulari. Dicit on̄s exercituum ad vos oſacerdotes ⁊cͣ.ab illo em̄ loco.Filius honorat⁊cͣ. vſqꝫ ibi īcluſiue. In quo deſpeximꝰ nomentuū. totuꝫ ē ſubvno verſu in hebreo. Ex pꝫab illo loco incipit argue̓ ſacerdotes. ſubdit̉reſponſio dn̄i.c Offertis ſuper altare meūpollutū panempanes em̄ ꝓpoſitionis debebāt manꝰ ſacerdotum piſtari: formari decoqui ipſi ad euit andum laboreꝫ faciebant alioshoc fieri: vt dicunt aliqͥ. Alꝟo dicunt dihic panis pollutus eo erattritico rapināſito fomatꝰd Et dicitis.vos male excuſando In poſluimꝰ te. ſb̓ditur dn̄i reſponſio. In eo dicitis .i. facto on̄ditis. f Mēſa dn̄i deſpecta ē. perhoc em̄ ponitis ibi panē p̄dicto formatū dehonoratis. ad hoc inducit exemplū dicēs. g Etſi offeratis clau. lan .ſ. aīal indebitū ſuꝑ altare holocauſtoꝝ. h Nōne malū eſt. q. d. ſic: qꝛ hoc ē ꝓhibi in lege. i Offer illud duci tuo ⁊cͣ. q. d. ſi offeresprincipi terreno eſt cinis puluis non placeret ſibinec ꝓpter hoc exaudiret p̄ces tuas: multominus debent talia deo offerri. ideo ducit eos ad penitentiā. d.Et nūc dep̓camī vultum dei ⁊cͣ. k Quis in vobisclaudat oſtia ⁊cͣ. q. d. nuliꝰ de vobis impēdet mihi iſtaofficia gratis. quia oſtiarij templi illi qui nutriebātignē in altari habebant inde magnū emolumentū.l eſt mihi. Hic ꝯn̄ter cōcluditur ſacrificiuꝫ deogratū excludendo p̄dictū offerendi modū cuꝫ dr̄.e mihi vo. in vobis .i. bn̄placitū ꝓpter malum veſtꝝ.m Et munus ſuſcipiā de manu vr̄a. qꝛ ſacrificiaveteris legis erant accepta niſi ex bonitate offerentis. ideo dr̄ Gen̄. iiij. Reſpexit dn̄s ad abel ad munera eius .i. ad bonitatē abel principaliter. ad eius munera ꝯſequēter. n Ab ortu em̄ ſolis vſqꝫ ad occaſum .i. per orbē vniuerſum. o Magnū eſt nomenmeū in gētibus. quod exponit ra. Salo. dupl̓r. Uno. qꝛ licet gētiles adorarēt idola vt deos: tn̄ dicebātdeū celi terre excellentiorē illis dijs. ſꝫ ab hac expoſitōe diſcordat qd̓ ſubdit̉. p Et in lo. ſa. of. noī.meo obla. mūda. qꝛ ſi gentiles deo celi idola colentes deo facerent oblationem: illa eſſet immūda co deo. qꝛ ab idolatris eſſet oblata: ideo hoc ponit aliā expoſitionē dicēs iſte paſſus intelligit̉ iu 2deis inter gentiles per orbe diſperſis deum adoranti

bus deuote: quoꝝ or̄o dr̄ hic mūda oblatō eos nemēdn̄i p̄dicat̉ maguū ī terris gētiliū. ſꝫ iſtud vr̄ veꝝ. nonem̄ ē veriſil̓e illi erāt diſꝑſi int̓ gētiles idolatras tꝑmalachie eēt iuſtiores et mūdiores qͣꝫ illi ſacerdotesredierāt de babylonica captiuitate quos hic arguit: vtdictū ē. ſꝫ magꝭ ſec̄bāt̉ mores getiliūinter quos babitabant. ꝓpter qd̓ dicendum iſte paſſus loqͥtur ad lr̄aꝫ ſacrificio noue legis qd̓ eſt euchariſtia: quod ē mūdiſſimū d̓o acceptiſſimū. in oībus etiāterre natōibus ſūtaliqͥ xp̄iani hoc ſacrificiū offerentes cum dicitur hic.q Magnū eſt nomen meum in gentibus ⁊c. loqͥturpheta de futuromodū pn̄tis ꝓptercertitudineꝫ ꝓphetie. r Et vospolluiſtis. Hic ꝯſequenter ꝓpheta arguit populares: qꝛilli qui debebāt offerre oblatōesdas electas: offerebant de peioribꝰvt videbit̉ infra:ideo hic arguūtur.cum dicit̉. Et vospolluiſtis illud. ſcꝫnomē meum quā in vobis eſt. sIn eo dicitis. ſicut ſacerdotes.t Menſa dn̄i contaminata eſt .i. pōt ibi fieri licite oblatio de minoribus bonis. v Cum igne qui deuorat illud. i. igne ſeruatur ſemꝑ in altari holocauſtoꝝ adcremandū adipes ſacrificioꝝ poterat fieri ex qͥbuſcūqꝫ lignis. eodē arguebae ſacrificijs ibi offerēdisx Et dixiſtis. vos mēdaciter excuſando. y Eccelabore .i. cuꝫ magno labore potuimus talia ſacrificia offerre ꝓpter paupertatē noſtrā. z Et exufflaſtis illud.i. bonū quod debebat offerri reduxiſtis quaſi ad nihilūa Et intuliſtis de rapinis claudū languiduꝫ ⁊c. itaerat ibi duplex pctm̄. vnū contra ꝓximū .ſ. rapina. aliud ꝯͣ deū .ſ. offerendo lege prohibitū. ſequitur.b ſuſcipiā illud. acceptādo: iſta intelligāturpopularibus offerentibus on̄dit̉ hoc qd̓ ſubditur.c Maledictus doloſus habet in grege ſuo maſculū.i. animal bonū aptum ad ſacrificauduꝫ deo. d Etvotū faciens. de ſacrificio deo offerēdo. c Immolatdebile .i. aīal languidū vel al̓s ineptū ad offerendum.f Quia rex magnus ego .ſ. ſuꝑ omnē creaturam.Et nomen meum horribile .i. timendum. In capitulo primo Malachie vbi dicitur in poſtilla dilexi Iacob ⁊c. Additio.Er dilectionem Iacob videtur intelligi potius īhoc loco ipſa electō Iacob ſeu p̄deſtinatio quefuit ab eterno. ſil̓r per odiuꝫ Eſau intelligit̉ eiusreprobatio eterna ſeu ab et̓no. hoc videt̉ ex ꝟbis apoſtoli ad Ro. xi. dicentis. Cum em̄ nondum nati fuiſſentaut aliquid boni aūt mali egiſſent ⁊c. ſic dilectō Iacob odiū eſau ī hoc loco videntur dicēda ſigna electionis reprobationis ꝓut in poſtilla: ſed potius per ea