Prologus

¶ Incipit ꝓlogus in Sophoniā ꝓpheta.Radunt heCbrei cuiuſcunqꝫ ꝓphete pat̓¶aut auꝰ pōat̉ īAcitulo. ipos qͣꝫꝓphetas fuiſſe. Un̄ ⁊ amosvnū de duodecim ꝓphetis qͥdixit: nō ſum ꝓpheta nec fi-

liꝰ ꝓphete: ſꝫ paſtor caprarūvellicans ſycomoros: pr̄isnomē ī titulo n̄ hr̄e. ᶜ Hoc ſiveꝝ eſt:ᵇ ſophonias ꝓphetaᵉqͥ noīe (vt ita dicā) ꝓpheticoᶠ ⁊ᵍ glorioſa maioꝝ ſuorūſtirpe generatꝰ ē. Habuit eīpr̄em chuſi: auū godoliaꝫpauūᵏ amariā: attauū ezechiā:ᵐ ⁊ talē quadrigā ipſe

ri huius ſeculi: vbi eſt lutū curaꝝ ⁊ ſolicitudinū ml̓taꝝin quo mari xp̄c fecit viā eqͥs ſuis .i. iuſtis: quos regitſicut eques equū ſuū: ⁊ hoc dādo eis exēpla vite ⁊ cōſilia ſaluberrima ꝑ que poſſent vitare fluctuatōnes etꝑicula hmōi curarū ⁊ ſolicitudinū: ꝓhibuit .n. xp̄c ſolicitudinē futuroꝝ ⁊ tēꝑaliumMatth. vj. ca.Et ſic facit viaꝫī hmōi mari turbulēto. Cōſeq̄nter dicit: Audiui et ꝯturbatuseſt veter meus⁊cͣ. Ad cuius declaratōem ſciēdum ꝙ propheta ꝯſiderans exp̄dictis duo pͥncipal̓r: vnū ē tribulatō quā xp̄cpaſſus eſt in cruce: vbi abſcōdita eſt fortitudo eiꝰ: vt dixerat: ſecundū eſt fructus ſalutiferus ſue paſſionis: d̓ quo dixit: Egreſſus es in ſalutē ppl̓i ⁊cͣ. turbatus ē in mente et ꝯtremuerūt labialabia ſua. quaſi neſciens loqui ex turbatōe tante ꝯͣrietatis. iō dīc: Audiui .ſ. p̄dicta ex fide q̄ ē ex auditu. Etꝯturbatus ē venter meus .ſ. mens mea que eſt intrinſeca ſicut venter inter mēbra corporea intrinſecus eſt.Cōtremuerūt labia mea. qꝛ loquela turbabat̉ ex vehementia turbatōis intrinſece. Ingrediat̉ putredo ⁊cͣ..i. ingredit̉: quia turbatio mētis redundabat etiaꝫ inmembra ſolida que ſunt oſſa. Et rōne tante turbationis ⁊ tremoris dicit: Vt requieſcam in die tribulatōnis. ⁊ eſt ſenſus ꝙ ꝓpheta habebat requieſcere ⁊ cōſolari in ſalute ab eo deſiderata: q̄ tn̄ facta eſt in die tribulatōis .ſ. in tꝑe paſſionis xp̄i. Et nimirū ſi ꝓpheta dehoc tremebat ⁊ ꝯturbabat̉ de tribulatōe paſſionis etiam ſi ex ea ſequeret̉ fructus ſalutis cū etiā xp̄c imminente paſſione ꝯtriſtabat̉: ⁊ cepit tedere ⁊ meſtus eē.Math. xxvj. ca. Cōſequēter ꝓpheta turbabat̉ ex hocꝙ habebat cōmiſceri cum ppl̓o iudaico qui ꝓcuraturꝰerat mortē xp̄i: ⁊ de hoc dicit: Aſcendā ad ppl̓m accinctū nr̄m .i. aſcendā in iudeā ad ppl̓m illū qui paratuseſt cum armis ad occidendū xp̄m. Et notandū ꝙ vbinos habemus in hoc loco: accinctū nr̄m: in hebreo d̓rIegudeno: ⁊ ē oīno ſil̓e verbū: Gen̄. xlix. circa bn̄dictione gad: in quo loco trāſlatio noſtra hꝫ: Preliabiturante eū. vn̄ ⁊ in hoc loco ſic debuiſſet dicere: Et aſcendam ad ppl̓m qͥ p̄liabit̉ ante eū .i. cōtra eum: ⁊ ſic ſententia erit planior ad ꝓpoſitum. ⁊ ſequit̉: Ficus enimnō florebit ⁊cͣ. vbi vidiet̉ loqui ꝓph̓a ꝑabolice de populo iudaico aſſimilando eum ficui nō florenti: vel vineenō germinanti ⁊ hmōi. ſicut Eſa. c. v. aſſimilat illū populū ꝓpheta ad lr̄am vinee nō fructuoſe: et ē ſenſus:Ficus em̄ .i. ille ppl̓s. Nō florebit in illo tꝑe: Nec eritgermen in vineis: qꝛ ꝑdidit virorem gratie. Mentiet̉opus oliue. qꝛ de iuſto dicit̉: Ego ſicut oliua fructiferain domo dn̄i. Similiter ⁊ intelligendū eſt hoc qd̓ dicitEt arua nō afferent cibū .ſ. de cibo ſpūali. Abſcidet̉ deouili pecus ⁊cͣ. qꝛ iam tꝑe illo deſinit eē grex dn̄i ſicut ⁊populus. vnde Dan̄. ca. ix. Occidetur xp̄c ⁊ non eriteius populus qui eum negaturus eſt. Conſequenterꝓpheta ex illis duobus cōſideratis .ſ. quoꝝ vnuꝫ erattriſtabile .ſ. afflictio paſſionis: ⁊ aliud magni gaudij ⁊exultatōis .ſ. fructus ſalutiferus eiꝰ. inclinat ſe ad gaudiū: qꝛ ꝑpetuū ⁊ indeficiens: ⁊ de hoc dicit: Ego auteꝫin dn̄o gaudebo ⁊ exultabo in deo ieſu meo. q. d. lꝫ illātriſticiā cōſidero que magna eſt: tn̄ qꝛ trāſitoria eā dimitto: ⁊ gaudebo in dn̄o qui eſt eternus. Et exultaboin deo ieſu meo .ſ. in ſua ſaluatōe queleterna eſt: ⁊ ſeqͥtur: Deus dn̄s fortitudo mea .ſ. ad tolerandum ꝓlixi-

Incipit expoſitio ꝓlogi in ſophoniā ꝓphetam.Radunt hebrei ⁊cͣ. In iſto ꝓlogo ꝓcedit hiero. ꝑ hunc modū: primo ponens quandā regula hebreoꝝ ꝓphete. ꝯſonā deſcribit: ſecundo ponit interp̄tatōeꝫ noīs que ꝓph̓e ꝯgruitibi. Nomen ſophonie ⁊cͣ. tercio repetit carnalem ꝓphete genealogiā ex qua ſpūalē elicit: ibi. Iſte ergoꝓpha ⁊cͣ. qͣrto dicit cuius regis tꝑe ꝓph̓auit: ibi. Ioſiaꝫregē iude ⁊cͣ. quinto ꝓphetie materia tangit: ibi. Iō deusꝑ ꝓphetā. Itē in prima ꝑte cōmēdat̉ ꝓpheta ſiue deſcribit̉ a tribus: primo ab officij dignitate: ibi. Hoc ſi verū ēſophonias ꝓph̓a. ſcd̓o a noīs p̄figuratōe vel cōgruitateibi. Qui noīe: vt ita dicā: ꝓphetico. tercio a generis nobilitate: ibi. Glorioſa maioꝝ ⁊cͣ. alias diuiſiones ponemusin locis ſuis: Dicit igitur. a ¶ Tradūt hēbrei .i. regulariter dicunt. b ¶ Uellicans ſycomoros .i. diſcerpes folia ſycomoꝝ ⁊ aliaꝝ arboꝝ ad paſtū pecoꝝ: vide sͣ. in ſecundo ꝓlogo ſuꝑ amos. c ¶ Hoc ſi verū ē̄ ⁊cͣ. hic deſcribit̉ ꝑſona ꝓphete qͣꝫtū ad duo .ſ. qͣꝫtū ad p̄figuratōeꝫ nominis cū dr̄. Qui vt ita dicā ⁊cͣ. ⁊ qͣꝫtū ad nobilitatē originis: ibi. Et glorioſa maioꝝ. dicit igit̉. c ¶ Hoc ſi verumeſt. qd̓ hebrei tradunt. d ¶ Sophonias ꝓph̓a. vt ita dicam. ꝑ quandā eſſentie demonſtratōem: ſicut dicit̉ ml̓ieregregia forma. e ¶ Qui noīe ꝓphetico .i. ꝓphetalis officij ꝑ̄figuratiuo. f ¶ Et .i. etiā. g ¶ Glo. ma. ſu. ſtirpegene. eſt. hoc verbū eſt ſumit̉ bis in ꝯſtruēdo: ⁊ ſepe ꝟbaq̄ pluries reſumunt̉ ponunt̉ in fine ſententie vt hic: ⁊ inouidio epl̓aꝝ: Tu dn̄s: tu vir: tu mihi frat̓ eras dicit briſeis achilli. d̓r ergo: Qui. noīe ꝓphetico .i. ꝓphetal̓ officijp̄figuratiuo vel ꝓphete cōgruo. In ip̄a .n. impoſitōe nominis huiꝰ p̄figuratū videt̉ ꝙ eēt ꝓpheta futurus: et itavidet̉ exponere littera ſequēs que dicit ꝙ vtraqꝫ noīs interp̄tatio ꝓphete cōuenit: ⁊ ſic videt̉ lr̄a ſequēs exponere p̄cedente. Alij dicunt ꝙ quinione eſt ibi vna dictio: dicunt enim ꝙ quinio quinionis dicit̉ collectio quinqꝫ invno ordine. ſed nō eſt ml̓tū in vſu: ⁊ ꝑꝑ hoc dicit Hiero.vt ita dicā: qꝛ ergo. iiij. p̄cedētes ꝓphete cōnumerant̉ h̓ſopbonie dicūt ꝙ ex his fit quinio: eſt ergo ſenſus. Hocſi verū ē. vt ſupra. Sophonias ꝓph̓a in quadā. Quinione ꝓphetica ⁊ glorioſa ſtirpe maiorū ſuoꝝ .i. p̄cedentiuꝫꝓphetaꝝ. Generatus eſt. Quicqͥd ſit de veritate lr̄e: iſtalectura rep̄hēdit̉ de manifeſtę incōgruitate. Eſt .n. ibi ſoleociſmus: cum quinio ſit tm̄ maſculini geueris teſte priſtiano qui dicit in quinto maioris voluminis: In oī antecedente qn̄ nō ſunt ꝟbalia vel ꝑticipialia maſculina ſūtvt ſtellio gurgulio: qn̄ ſunt verbalia ſiue ꝑticipialia femiua ſt̓: vt orō actio cōiugatio cōiunctio interiectio. Quidergo dicemus de vnio vnionis nōue pro cōiunctōne velꝯgregatōe inuenit̉ in feminino dico ꝙ ſic: ſꝫ tūc ꝑ ſyncovſcēpam d̓r ab vnitio vnitionis qd̓ eſt nomen ve

tatem ſpei. Et ponet pedes meos quaſi ceruoꝝ ad attingendū terminū deſideratū velociter: Et ſuꝑ excelſa deducet me .ſ. ſuꝑ alta ⁊ ſuꝑba que huic ſaluti ꝯͣriantur: Et ſicero victor in pſalmis canēs. Et nota ꝙ vbi d̓r hic: Uictorin pſalmis cauentē: ponunt̉ ſil̓ia verba ſicut in titulo qͣrti pſalmi. vn̄ iſtudcanticū ꝓprie eſt ſicut vnꝰ de pſalmisdauid.¶ Poſtilla fratrisNicolai de lyra cūadditiōibus pauliep̄i burgēſis: ac replicis magiſtri mathie dorinck ſuperabachuc ꝓphetā finit feliciter.

GGG iiij