Liber

ij. ca. Soluite tēplū iſtud. qui tante virtutis ē ꝙ cū ſit inp̄dicto tēplo ſuo eius dominio tota terra .i. totus mūdꝰſubijcit̉: de quo ſubdit: Sileat a facit eius oīs terra. Et qꝛꝓpheta in ſpiritu videbat ꝙ circa chriſti incarnationeꝫde qua ſtatim dixerat: Dn̄s in tēplo ſancto ſuo multi errores habebāt ꝯſurgere: iō orat ꝓ ignorātijs d̓ quo dicit̉in titulo: Oratio abachuc ꝓ ignorantijs. ne iuſti in hmōicaderent ignorātias. ⁊ qꝛ myſteriū hoc habuerat nō percognitōem nataralē: ſꝫ ex fide que eſt ex auditu: iō in exordio ſui cantici ſeu orōnis dicit. Dn̄e audiui auditū tuuꝫ⁊ timui .ſ. timore filiali cauſato ex deuota reuerentia tanti myſterij. ꝯn̄ter petit auditū p̄dictū impleri. d. Domīeopus tuū in medio annoꝝ viuifica illud. Ubi notanduꝫꝙ hoc qd̓ dr̄ hic: In medio annoꝝ. nō dꝫ intelligi de medio rei. geometrice loquēdo ſeu arithmetice: ſꝫ de mediorōnis ꝓut ph̓s accipit mediū. .ij. ethycoꝝ. d. ꝙ virtꝰ moralis in medio ꝯſiſtit .ſ. ꝑ ꝯformitatē ad rōnē rectā: ⁊ ſil̓r inꝓpoſito: mediū annoꝝ: intelligendū eſt ẜm ꝯformitatemad rōneꝫ diuinā: que ſumme recta eſt: p̄ordinantē aduētū xp̄i in tꝑe cōformi dictamini ſue rōnis. In quo qͥdemtꝑe ē tꝑis plenitudo: de qua apl̓s. c. iiij. ad galath. Cū venerit plenitudo tēꝑis. ⁊ ſic intelligenda ē glo. interli. queſuꝑ iſtud verbū: In medio annoꝝ. dicit .ſ. in plenitudinetꝑis. Et qꝛ nō ſuffeciſſet ꝙ opus dei .ſ. incarnatio filij fieret niſi hoībus notificaret̉: iō ſubdit. In medio annoruꝫnotū facies. Et qꝛ timebat ꝓpheta ne ex humana maliciahoc beneficiū impediret̉: iō ſubdit: Cū iratus fueris miſericordie recordaberis. Cōſequenter on̄dit quō illud opꝰdei .ſ. incarnatio venit in noticiā ſeu cognitōem nr̄am. d.Deus ab auſtro veniet .ſ. in meridie. Sicut .n. in meridieſol maxime lucet: ſic ad fidē incarnatōis maxima lux ſaltem ſuꝑnaturalis requirit̉. Et qꝛ deuenit̉ ad hmōi fidemꝑ ſcripturarū teſtimonia: iō ſubdit: Et ſanctus de montepharan .ſ. demonte vmbroſo ⁊ denſo: ꝑ qd̓ ſacra ſcriptura que hoc myſteriū varijs locutōibus ⁊ vmbroſis figuris tradit intell̓r. Cōſequēter de eiꝰ natiuitate dicit: Operuit celos gloria eius. nato .n. dn̄o: angeli Gloria in excelſis cecinerūt. Et qꝛ de eius p̄dicatōe ⁊ vita ⁊ miracul̓ totus orbis fuit repletus: iō ſubdit: Et laudis eius plena ēterra. Cōſequēter qꝛ xp̄c qui ſol iuſticie dr̄ tanqͣꝫ lux verairradiat in mundo: iō dicit: Splendor eius vt lux erit. Etqꝛ hmōi ſplendor fuit quodāmō occultatꝰ in cruce: ideoſubdit: Cornua in manibus eius: ibi abſcōdita eſt fortitudo eius. ⁊ ibi eſt finis verſus apud hebreos: ⁊ eſt ſenſus:Cornua in manibꝰ eius .i. trophea crucis ẜm glo. qꝛ ꝑ extenſionē manuū xp̄i in cruce: cornua are crucis ſunt exp̄ſa: in qua quidē cruce abſcodita eſt fortitudo eius: qꝛ exinauiuit ſemetip̄m etiā vſqꝫ ad mortē. Cōſequēter de effectu paſſionis eius dicit: Ante faciē eius ibit mors: qꝛ moriendo mortē nr̄am deſtruxit. Egrediet̉ dyabolus an̄ pedes eius. qd̓ pōt intelligi de expoliatōe inferni qui dyabolus pōt dici: vel ẜm glo. qꝛ xp̄o ingrediēte in corde fugitdyabolus. Cōſequēter dicit. Stetit ⁊ menſus eſt terra. ⁊hic incipit verſus in hebreo. Ad cuiꝰ intellectū in cōtinuatōe ad p̄cedētia ⁊ ſequētia ſciendū: ꝙ qꝛ ꝓph̓a dixerat ꝙfortitudo xp̄i erat abſcōdita in cruce: iō hic declarat quoſua potētia ꝓut eſt deus fuerat antea valde patēs. ⁊ onſa⁊ ſpāliter in oꝑibꝰ q̄ fecerat in tꝑe veteris teſtamēti: quorū aliqua p̄cipua hic narrat: ex quibꝰ vnū ē ꝙ diuiſit terrā ammorreoꝝ ⁊ chananeoꝝ in hereditatē filijs iſrl̓: quequidē diuiſio facta fuit ꝑ menſurā in funiculo diſtributionis: vt hr̄ Ioſue. xiij. de quo dicit: Stetit ⁊ menſus eſtterrā .ſ. ꝓmiſſionis mō p̄dicto. Et ſequit̉: Aſpexit ⁊ diſſoluit gētes .ſ. habitātes in illa: qꝛ fuerūt ab ea ſeꝑati permortē ⁊ captiuitatē ⁊ hmōi: Et qꝛ reges eoꝝ erāt magni⁊ fortes ab antiquo vt dr̄ in pſalmo. Qui occidit regesfortes ⁊cͣ. iō ſubdit. Cōtriti ſunt mōtes ſeculi. Incuruatiſunt colles mūdi ⁊cͣ. Si aūt querat̉ quare in hmbi narratōe incipit ꝓpheta ab acquiſitōe ſeu diuiſione terre ⁊ p̄termiſit illa q̄ fuerūt in deſerto ⁊ hmōi. Dicendū ꝙ de datōe legis qd̓ fuit potiſſimū ⁊ principale iam aliqͥd tetigerat ꝓph̓a cū dixerat: Deus ab auſtro veniet ⁊cͣ. ⁊ hoc ſignificādo pͥncipal̓r aduētū xp̄i: vt sͣ. expoſitū ē: ⁊ alludē-

do illi hyſtorie de datōe legis in monte ſynai q̄ erat vicinus monti pharan: de quo fit hic mentio. Cōſequenter narrat fortitudinē dei on̄ſam antiquis poſt acqͥſitōem ⁊ diuiſionē terre de quo dicit. Pro iniqͥtate viditentoria ethyopie. Ubi notandū ꝙ vbi nos habemusethyopie. in hebreo hr̄ chuſan: qd̓ eſt nomē ꝓpriū cuiuſdā qui afflixit filios iſrl̓: eo ꝙ offenderāt deū colendo ydola: ſꝫ qꝛ poſtea penituerūt ⁊ exclamauerunt addn̄m: deus ſaluauit eos ꝑ othoniel frēm caleph: vt hr̄Iudi. iij. ⁊ ſic deus on̄dit potētiā ſuā puniēdo ydolatras ⁊ miſerendo penitētibus. Nō aūt quare tranſlatio nr̄a hꝫ ethyopie ē. qꝛ chus ſignat ethyopes. ⁊ iō ꝓchuſan trāſtulit ethyopiā ſꝫ ad veritatē: ethyopia nō ēchuſan ſꝫ chus. chuſan .n. eſt nomē ꝓpriū homīs: vt dictū eſt: ⁊ ſic hr̄ in chaldaica tranſlatōe. Cōſequēter dicit: Turbabunt̉ pelles terre madian: in quo tangit hyſtoriā gedeon cum madianitis qui ab eo fuerūt turbati ⁊ victi: vt habet̉ Iudi. vij. Cōſęquēter dicit: Nūqͥdin fluminibꝰ iratus es dn̄e ⁊cͣ. in quo on̄dit potentiamdei alludendo hyſtorijs de diuiſione maris rubri ⁊ iordanis: nō ſeruato tn̄ ordine tꝑis nec expͥmēdo factuꝫſꝫ more poetico tangendo. Et qꝛ deus ſe habuit in iſtisvt vir pugnator ꝓ ſalute ppl̓i: iō ſubdit. Qui aſcēdesſuꝑ equos tuos quadrige tue ſaluatio. Sil̓r qd̓ ſubditur. Suſcitans ſuſcitabis arcū tuū. intellr eodē modoſcꝫ cōſiderando deū ac ſi eēt fortis eques ⁊ exꝑtus ſagittator. Et qꝛ iſta ⁊ ſimilia fecit deus vt ẜuaret iuram̄ta que fecit patribus d̓ hoc ꝙ ſemē eoꝝ poſſideret terram ꝓmiſſionis: iō dicit: Iuramēta tribubꝰ que locutus eſt: ⁊ ſequit̉: Iluuius ſcindens terre ⁊cͣ. in quo eſtreplicatio p̄dictoꝝ ad maiorē cōfirmatiōem. Ꝙ autēſequit̉: Gurges aquaꝝ tranſit. intelligit̉ de aquis iordanis que deſcendētes tranſierūt: ⁊ ſic remanſit abyſſus diſcoopta. vn̄ de hoc dr̄ Ioſue. iij. ca. Aque q̄ inferiores ſunt decurrēt atqꝫ deficient: ſꝫ aque alte ſteterūtqͣi immobiles de quo dicit̉: ibi. Que aūt deſuꝑ veniūtin vna mole ꝯſiſtunt ⁊ hoc eſt qd̓ d̓r: Altitudo manusſuas leuauit ꝑ altitudinē intelligunt̉ aque altiores. ſcꝫſuperiores. Que leuauerūt manus ſuas .i. amouerūtptātes ſuas ne currerent naturali curſu. Conſequenter alludit hyſtorie ioſue de ſtatiōe ſolis ⁊ lune: ioſu. x.de quo dicit: Sol ⁊ luna ſteterunt: et qꝛ ibi deus miſitlapides grandinis magnos de celo quibus ꝑcuſſi fuerunt aduerſarij: iō ſubdit. In luce ſagittarū tuaꝝ ibūtlapides .n. illi qui nō ſine fulgure mittunt̉ eſtimant̉ vtſagitte ſeu haſte lucentes: ⁊ qꝛ ex hmōi ꝑcuſſionibꝰ miraculoſis: habitatores terre chanaan fremuerūt ⁊ ſtupuerunt: iō dicit. In fremitu conculcabis terram ⁊ infurore obſtupefacies gentes. Conſequēter reuertiturꝓpheta ad loquendū d̓ xp̄o. Ad qd̓ ſciendū ꝙ ſuꝑiuspropheta dixerat ꝙ potētia xp̄i fuerat in cruce abſcōdita de quo dixit ibi. Abſcōdita eſt fortitudo eius: ⁊ poſtea on̄dit ꝙ eius potentia in antiquis fuerat ml̓tipliciter publicata: ⁊ hoc cum dixit: Stetit ⁊ menſus ē terrā ⁊cͣ. vſqꝫ ad iſtū locū. Nunc autē oſtendit: ꝙ lꝫ potētia xp̄i in cruce abſcondita fuerit: tn̄ fuit magna ⁊ ſalutifera operans. vnde dicit: Egreſſus es in ſalutē populi tui: in ſalutem cum xp̄o tuo. ⁊ ſequitur. Percuſiſti caput de domo impij. quia princeps demonioꝝ quiin ligno vincebat in ligno victus fuit a xp̄o: ⁊ ſequiturDenudaſti fundamentū eius vſqꝫ ad collum: quia vtdicitur in gloſa: Abſcondita eius aperta ſunt non adbreue tempus ſed imperpetuum. ⁊ ſequitur: Maledixiſti ſceptris eius ⁊cͣ. Totum exponitur de poteſtatibus dyabolicis que frequenter veniunt ad diſpergēdum iuſtos: ⁊ ſequitur: Exultatio eoꝝ ſicut eius quideuorat ⁊cͣ. iſti enim aduerſarij humani generis ſe habent vt exultantes cum deuorant pauperem in abſcodito: eo mō quo dicitur in pſalmo: Inſidiatur in abſcondito vt rapiat pauperem ⁊cͣ. ⁊ ſequitur. Uiam feciſti in mari equis tuis in luto aquarum multaꝝ. qd̓ amultis exponit̉ de tranſitu maris rubri: ſed cōtinuādo ad p̄dicta videtur expouenduꝫ ſicut in glo. de ma