Druckschrift 
3 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

AIohelis

tes ſic currētᵈ Sicut ſonitꝰqͣdrigaꝝ ſuꝑ capita mōtiuꝫexiliet: ſicut ſonitus flamēignis deuorātis ſtipulāᵖ velut ppl̓us fortis p̄paratꝰ adpreliū. A facie eius cruciabunt̉ ppl̓iʳ oēs vultus redigent̉ ī ollā. ˢ Sic̄ fortes currētᵗ qͣſi viri bellatores aſcēdent murū.ˣ Uiri in vijs ſuis gradient̉: ⁊ n̄ declinabūta ſemitis ſuis. Unuſquiſqꝫfratrem ſuuꝫ nō coartabit:ſingl̓i in calle ſuo ambulabuntʸ Sed ⁊ ꝑ feneſtras cadēt ⁊ n̄ demolient̉. Urbē ingrediēt̉: ī muro currēt. Domos ꝯſcendēt: ꝑ feneſtrasintrabūt qͣi fur.ª A facie ēꝯtremuit terra: ᵇ moti ſt̓ celi.ᶜ Sol ⁊ luna obtenebratiſūt: ⁊ ſtelle retraxer̄t ſplēdorē ſuū.ᵈ Et dn̄s dedit vocemſuaꝫ an̄ faciē exercitꝰ ſui: qꝛſml̓ta ſūt nimis caſtra eꝰ qꝛfp̄tia ⁊ faciētia v̓bū eꝰᵍ Ma

gnꝰ eī dies dn̄i ⁊ t̓ribil̓ vald̓Et qͥs ſuſtīebit euꝫ. Nūcgͦ dicit dn̄s. Cōuertimī adme ī toto corde vr̄oⁱ in ieiunio ⁊ fletu ⁊ ī plāctuᵐ ⁊ ſcīdite corda vr̄a ⁊ nō veſtimēta vr̄a Et ꝯuertimī ad dn̄ꝫdeū vr̄m. qꝛ benignꝰq ⁊ miſericors ē: patiēs et multemiſericordie et p̄ſtabil̓ ſuꝑmalicia. Quis ſcit ſi ꝯuertat̉: ⁊ ignoſcat: ˣ ⁊ relinqͣt pꝰſe benedictionē. Sacrificium et libamē dn̄o deo nr̄o.Canite tuba in ſyon:ª ſanctificate ieiuniūᵇ vocate cetū: ꝯgregate ppl̓m: ſctīficate eccl̓iaꝫ: coadunate ſenesꝯgregate ꝑuulos: ⁊ ſugētesvbera. Egrediat̉ ſpōſus decubili ſuo: et ſponſa de thalamo ſuo.ᵈ Int̓ veſtibulūᵉ etaltareᶠ plorabūt ſacerdoteſmīſtri dn̄i: et dicēt. ᵍ ꝑce dn̄eꝑce ppl̓o tuo: ⁊ ne des hereditatē tuāⁱ ī obprobriū:ᵏ vt

qui caliſabat̉ ex fragore armoꝝ ⁊ inceſſu turbaꝝ.Uelut ppl̓s fortis et preꝑatus ad preliū .i. munitꝰom̄i genere armoꝝ. qfacie eius cruciabunturppl̓i .j. ex ſolo aſpectu. r Om̄s vul. redigen. in ollāī. in olle nigredinē ex anxietate et ex fumo ꝓcedēte exigne accenſo abeis ꝑ oīa loca iudee. s¶ SSicutfortes curret nōimpediti armonderet Quaſi virirūbellatores .i. exercitati in artexuaſitem. mu.id ē ad ciuitateſoccupandum.x Uiri in vijsgrad. ⁊cͣ. i. itaordīate incedētꝙ n̄ nimis ſeꝑabunt̉ abinuiceꝫnec nimis ꝯiunDicit em̄zetiꝰ libro dere militai ꝙ iſtaē optima diſpotio bellantiuꝫ:nimiā ſeiratorꝫ aduerīgredinitōemīp̄eiuanolprurre nōledentur inde. In hebreo tn̄ habet̉. In armis ſtabūtet vtiſuerent .i. non querent diuitias principal̓rſꝫ interficere hoīes: ⁊ hec videt̉ verior littera: qꝛ de feneſtris ſequit̉. q Per feneſtras intra. qͣſi fur .i. italatenter ꝙ exn̄tes intra ſibi de defenſione nō poterantꝓuidere. a A facie eiꝰ ꝯtremuit terra .i. homīes interra habitantes. b Moti ſunt celi. i. angeli qͥ ſūtciues celeſtes. Angeli .n. ad cuſtodiā diuerſarū gentium deputati pugnant adinuicē ꝓ gentibus ſue cuſtodie ꝯmiſſis vt habet̉ Dan̄. x. quam pugnam exponitdionyſius etiā d̓ bonis angelis: tn̄ hec pugna eſt intereos ſine diſcordia: vt ibide plenſꝰ fuit dictum: et hͨ pugna vocat̉ hic motio celoꝝ. c Sol ⁊ luna obtenebrati ſunt. locutio metaphorica ꝑ quā intelligit̉ hominu tribulatio magna: eo modo loquendi quo dr̄ etiaꝫvulgariter tp̄s nubilū tenebroſuꝫ: vn̄ dicit poeta. Cūfueris felix multos nūerabis emicos. Temꝑa ſi fuerint nubila ſolus eris. d Et dn̄s dedit vocem ſuāimittendo iudeis terrorē. e Ante faciē exercitꝰ ſuieo ꝙ erāt executores diuīe iuſticie: licꝫ hoc facerēt iniqua voluntate: vt frequenter dictū eſt sͣ. in eſaia ⁊ hiereinia. f Quia multa ſūt nimis caſtra eiꝰ. quilibetem̄ dictoꝝ exercituū fuit valde magnus in multitudine ⁊ fortitudine. g Magnus em̄ dies domini .ſ. inoſtenſione ſue vindicte: ideo ſubdit̉. h Et qͥs ſuſtinebit eum. quaſi diceret ꝓpheta: non poterimus ſuſtinere: ⁊ hoc maxime apparuit ī ciuitatis ⁊ templi deſerūctōne. primo ꝑ chaldeos: ⁊ ſcd̓o ꝑ romanos.MHunc ergo. Poſtqͣꝫ ꝓpheta p̄dixit deſolatoria hͦ

incipit denui. ciare ꝯſolatoria: ⁊ qꝛ actus actiuoꝝ ſunt inpatiēte ⁊ diſpoſito: iō pͥmo inducit ppl̓m ad debitā diſpoſitōeꝫ: ſcd̓o denūciat dīnaꝫ ꝯſolatōneꝫ: ibi. Zelatꝰ eſt. Debita ꝟo diſpoſitio ad ꝑceptōeꝫ diuine conſolationis eſtveritas pnīe ⁊ ꝯtritōniath. v. Beati qui lugēt qm̄ip̄i ꝯſolabunt̉: id̓odr̄ in ꝑſona dn̄i.k Conuertiminiad me ī toto cordevr̄o .i. veraciter etintegraliter.l In ieiunio ⁊cͣ.carne affligēdo vtſpūs ad deū eleuet̉m Et ſcindi. cor.veſtra. malas cogitatōes reſcindēdon Et nō veſtimēta veſtra. mos eratiudeis ī triſticia poſitis ſua ſcinde̓ veſtimēta: vt patꝫ iupluribus locis veterꝭ teſtamenti: ſꝫ hͦpaꝝ valꝫ aut nihilniſi aſſit ſciſſio cordis modo dicto.o Et ꝯuertiminiad dn̄m. eiꝰ miſericordiā implorando. p Quia benignus. in effectu.q Et miſericorseſt. in affectu: dicitur em̄ miſericors.qͥ miſeriā alteriuscordi accipit ad reuelandum.n Patiēs. ꝯuerſione pctōꝝ expectando. s Etmulte miſcd̓ie. circa ꝯdignū puniendo. t Et p̄ſta.peccata cōdonando. v Quis ſcit ſi ꝯuertat et ignoſcat ⁊cͣ. Spūſſanctus em̄ tangit corda ꝓphetaꝝ ẜm ſuūarbitriū plus ⁊ minꝰ: et ideo aliqn̄ ꝑ eos denunciat ſic penas futuras: ꝙ licet tūc ſint certi ꝙ talis reuelatio ē a deotn̄ adhuc ignorāt aliqn̄ vtrū ſit ꝓph̓ia p̄deſtinatōis q̄ ſꝑiimpletur: vel ſolū ꝯminatōis: que ꝓpter penitētiā impeditur: ſicut ionas dixit. Adhuc xl. dies et niniue ſubuertetur. et tunc ignorauit ꝙ hoc eſſet impediendum ꝓpterpnīam niniuitaꝝ: et ſic iſta ꝓpheta de plagis ſupra poſitis ignorabat: ⁊ ideo verbū iſtud. Quis ſcit ⁊cͣ. non dicit̉in ꝑſona dn̄i: qui certitudinal̓r cognoſcit oīa futura: ſꝫ inꝑſona ꝓphete. x Et relinquat pꝰ ſe bn̄dictiōeꝫ. id eſtſuā gr̄am in beneficijs tꝑalibus ⁊ ſpūalibꝰ. y Sacrificiū ⁊ libamē dn̄o deo nr̄o. ſubintelligit̉: fiat ad placandum eiꝰ irā. z Canite tuba in ſyon. ad populi conuocatōeꝫ. a Sauctificate ieiuniū. ꝑ carnis mortificationē. b Uocate cetū ⁊cͣ .i. omnes vtriuſqꝫ ſexus ⁊ etatis: vt ex cōi afflictōne ⁊ dep̄catōne citiꝰ placetur deus: ethoc modo fecerūt niniuite ione. iij. c Egrediat̉ ſponſus ⁊cͣ. q. d. nō eſt tp̄s vacādi amplexibꝰ ſꝫ luctibus.d Inter veſtibulum .ſ. templi. e Et altare. ſcilꝫ holocauſti. f Plorabunt ſacerdotes. cum lachrymis etdeuote deprecantes. g Parce domine parce populotuo. a pena quam demeruit pro ſuo peccato. h Et nedes hereditatem tuā .i. iudeaꝫ: que dicitur dei hereditasratōne ſupra dicta capitulo primo. i In obprobriuꝫſcilicet ſeruitutꝭ gentibus alienis: ideo ſubditur.k Ut dominetur eis nationes. Ex hoc patet quod ſupracictum eſt. ſcilicet ꝙ iohel nō ſolum ꝓphetauerat de

OOD vj