Druckschrift 
3 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

p̄ceꝑas nob̓: vt bn̄ nob̓ eſſꝫ.Oīa indux iſti ſuꝑ nos: vniuerſa feciſti nob̓ ī vero iudicio feciſtiq tradidiſti nos ī manibꝰ inimicorūiniquoꝝ peſſimoꝝ p̄uaricatorūqꝫ regi īiuſtoˢ peſſimoᵉ vltra omnē terrā. Etnūc poſſumus aꝑire os Confuſio obprobriū facti ſumꝰ ẜuis tuis his quicolebāt teˣ Ne q̄ſumus tradasʸ ī ꝑpetuūᶻ ꝓpter nomētuūª ne diſſipes teſtm̄ tuūneqꝫ auferas mīam tuā anobis ꝓpter abraā dilectuꝫtuūᵉ yſa ac ſeruū tuum: etiſrl̓ ſctm̄ tuūᵉ quibꝰ locutuses pollicēs ꝙᶠ ml̓tiplicaresſemen eoꝝ ſic̄ ſtellas celi: etſic̄ harena eſt ī littore maris: qꝛ dn̄e īminuti ſumuspluſꝙͣ oēs gentesᵇ ſumuſqꝫhūilesⁱ ī vniuerſa terra hodie ꝓpter pctā nr̄aᵏ Et ēin tꝑe hoc princepsᵗ et dux

Met ꝓphetaª neqꝫ holocauſtum neqꝫ ſacrificiumᵖ neqꝫ oblatioq neqꝫ incenſum:neqꝫ locus primitiaꝝ corāte:ˢ vt poſſimꝰ īuenire mīaꝫtuāˢ ſꝫ ī aīa ꝯtrita ſpū humilitatis ſuſcipiamur. Sicut in holocauſto arietū etthauroꝝᵗ ſicut in milibusagnoꝝ pinguiū. ſic fiat ſacrificiū noſtꝝ ī ꝯſpectu tuohodie vt placeat tibi: quoniā eſt ꝯfufio ꝯfidētibꝰ īte. Etˣ nunc ſequimur te intoto corde timemus te: etq̄rimus faciē tuā.ʸ Ne ꝯfūdas nosᶻ ſꝫ fac nobiſcuꝫ iuxta māſuetudineꝫ tuā ẜmmultitudinē miſcd̓ie tueªęrue nos in mirabilibꝰ tuis da gloriā noī tuo domīe: cōfundant̉ om̄es qui oſtēdūt ſeruis tuis mala. Confundātur ī om̄i potentia:robur eoꝝ cōterat̉ᵈ et ſciātqꝛ tu es dominus deus ſol

malos: vt dictū ē. c. p̄ce. vn̄ demōes ſt̓ executores diuine iuſticie ī inferno. Et regi iniuſto .ſ. nabuc. qꝛ occidebat innocētes: vt patꝫ. s Et peſſimo. qꝛ cogebahoīes idolatrare vſurpādo ſibi dīuīos honores. t Ultra oēꝫ t̓rā .ſ. ſupra oēs t̓renos: qꝛ ꝓpt̓ magnitudineꝫ ſueptātꝭ malicia eiꝰ.bat maiorē effectū euidētiā.fuſio et obprobriūfacti ſumꝰ ẜuis tuis ⁊c̄: qꝛ eis īfert̉obprobrio miſerianr̄a eodē ritu colimꝰ te ſicut et ipſi.x Ne q̄ſumꝰ. Hicazarias īplorat deiclemētiā allegāsmiſſiōꝫ factā ſāctꝭpr̄ibꝰ dicēs. Neſumuſ tradas noshoſtibꝰ. y Inpetuū. licꝫ ad tp̄uspuniamur pctīsnr̄is. z Propnomē tuū. q. d. lꝫnon mereat̉ nr̄a iuſticia. fiat tn̄ adgl̓aꝫ noīs tui vt no tuū gl̓ificet̉ ī liberatione noſtraa Et ne diſſi. teſt.tuū .i. legem diſfipatur qn̄ tenentes occiduntur.b Neqꝫ aufe. mite. a nob̓ ꝓpt̓ abraādilectū tuū. qꝛ fuitpͥmꝰ a deo electꝰ exidolatris: facteſt̓ ei ꝓmiſſiōes aꝑte de xp̄o ꝓpt̓ qd̓ drhic ſꝑālit̓ dilectusc Et yſaac ſeruūtuuꝫ. dr̄ ſeruꝰ. quiavere obediēs. patet hoc dr̄ voluit immolare: qꝛerat. xxx. annoꝝ. ꝯn̄s fortꝭ. pater autē eius erat ſenex debilis: noluit tn̄ reſiſtere: ſꝫ ad immolationē voluntarie acceſſit: vt dicit Ioſephus li. j. antiqͥta. d Et iſrl̓ſanctū tuū .i. iacob dr̄ hic ſāctus ſpālit̓. qꝛ ſpāli cultu voluit colere deum: vt dr̄ Gen̄. xxviij. Erit mihi dn̄s in deū⁊c. Illud autē ꝓprie dr̄ ſctm̄ quod applicat̉ diuīo cultui.e Quibus locutus es pollicēs .i. ꝓmittēs. pōtfruſtrari ꝓmiſſio tua. f multiplicares ſemē eorūſicut ſtellas ⁊c. ꝓmiſſuꝫ ē hoc abrae Gen̄. xxij. g Odn̄e mminuti ſumus. qꝛ multi de filijs iſrl̓ fuerant occiſi be la. multi captiuati. h Sumuſqꝫ hūiles .i. vilesi ꝯſpectu alioꝝ. i In vniuerſa terra ⁊c̄. qꝛ diſperſierāt ī multꝭ terijꝑ captiuitatē aſſyrioꝝ chaldeoꝝ egyptioꝝ. k Et ē in tꝑe hoc pͥnceps. ſuꝑ filios iſrl̓ quipoſſit eos defēdere: qꝛ ſedechias iaꝫ erat captꝰ. l Etdux .ſ. ex ppl̓o nr̄o. q. d. ꝟ̓tute humana poſſumus ſaluari de manibus inimicoꝝ. Sil̓r eis erat via ad placan deum viā ſacrificioꝝ. hoc ē quod poſtea dicit.m Et ꝓph̓a. denunciet futurā ꝯſolatōem. n Neqꝫholo. erat oblatio tota incēſa ad honorē diuinū.o Neqꝫ ſacrificiū. quod partim incēdebatur partimad vſum ſacerdotū reſeruabatur. p Neqꝫ oblatio.offertur ex deuotōe. q Neqꝫ incenſū. hoc ē thymiama odorꝭ ſuauiſſimi: qd̓ offerebat̉ ſuꝑ altare thimiamaad ꝯſummationē ſacrificij: vt hr̄ ad Hebr̄. ix. omniūiſtoꝝ ē. qꝛ erat ip̄is licitū talia offerre niſi in hierl̓mſiā erat deſtructa. hoc ē quod dr̄. r Neqꝫ locꝰ pͥmitiaꝝ corā te. qꝛ erat deſtructus: vt viſum eſt.

t Et ſic in milibus agnoꝝ ⁊c.qꝛ tribulatio in iſti erāt ꝓpt̓ deū: ē magꝭ accepta deoqꝫ ſacrificia: vt dictum ē. v Qm̄ ē ꝯfuſio ꝯfidētibus in te. quod ē veꝝ de confuſione vera eſt coraꝫdeo peccatū in conſcientia mala licet ſancti bene ſuſtineāt cōfuſionē corā homībus: ſꝫ iſta non eſt verafuſio. vn̄ dicit Chryſo. ſuꝑ Math̓. Leuis ē conſolatioſi homo in ſeipſo cōfuſus ſit: tn̄ corā homībꝰ. Perꝯtrariū leuis ē confuſio .i. modica vel nulla: ſi tm̄ corāhominibus eſt non coram deo.x Et nūc ſequimur. Hic ꝯn̄ter azarias allegat ī ſuaor̄one conſuetā dei miſcd̓iam: quā inueniūt reuertentes ad ip̄m: hoc ē quod allegat. Et nūc ſeqͥmur te into. corde ⁊c. qualitercunqꝫ autē peccauerimus.y Ne cōfundas nos .i. cōfuſibiles ī conſpectu hoīmdimittas. z Sed fac nobiſcū iuxta. tuā ⁊c. qꝛꝓprietas tua ē miſereri parcere.a Et erue nos. Hic ꝯn̄ter azarias inuocat liberatrice dei potentiā ſolet aſſiſtēte in caſibus deſꝑatꝭ ẜmviam humanam. hoc eſt quod dicit. Et erue nos inmirabilibus tuis. hoc eſt per opera ſupra virtuteꝫ nature fienda: quod factum eſt in liberatione eorum defornace. b Et da gloriam nomini tuo. vt infidelesvidentes potentiā tuam mirabilem glorificēt nomentuum. c Confundantur omnes qui oſtendūt ſeruis tuis mala. et loquitur hic de confuſione pniamqua homo confunditur coram deo de peccato perpetrato. hoc eſt quod ſubditur.d Et ſciāt qꝛ tu es dn̄s deus ſolus ⁊c. hoc factuꝫ ēhoc nabuc. viſo miraculo glorificauit deū totum

s Ut poſſimꝰ inue. miſeri. tuaꝫ. ſupple talia ſacrificia oblatōes. s Sꝫ ī aīa ꝯtrita ⁊c. q. d. loco ſacrificiorū ſuſcipias illud quod poſſumꝰ tibi offerre .ſ. corꝯtritū humiliatū. psͣ. l. ſcribit̉. Sacrificiuꝫ deo ſpūscontribulatus. vn̄ ſuꝑ illud Gen̄. xxv. Iſaac amabateſau. dic̄ ra. mo.Dilecte ſūt magis tribulatōesqͣꝫ ſacrificia. qͥppe ſacrificia ſūt diuitijs hoīs.tribulatiōes ꝟode corpere ip̄iꝰtribulati quodeſt magꝭ charūſibi: ẜm dicit̉Iob. ij. Pellem pelle cūcta hꝫ dabitauima ſua.