Liber
cto meoᵉ in corniᶠ filio oleiEt ſepiuit eam ⁊ lapideselegit ex ea: ⁊ plantauit vineam electam. Et edificauit turrim in medio eiusˡ ⁊torcular extruxit in ea Etexpectauit vt faceret vuas:⁊ fecit labruſcas Nunc ergo hītatores hierl̓m ⁊ viriiuda iudicate inter me ⁊ vineā meā.ᵖ Quid ē quod vltra debui facere vinee mee:⁊ non feci ei. An ꝙ expectaui vt faceret vuas ⁊ fecit labruſcas.q Et nunc oſtēdaꝫvobis quid ego faciā vineemee. Auferam ſepem eius⁊ erit in direptōem.ᶜ Diruam maceriā eius ⁊ erit ī cōculcatōemᶠ ⁊ ponā eā deſertā. Non putabiturᶻ ⁊ nonfodiet̉ª ⁊ aſcēdēt ſuꝑ eam vepres ⁊ ſpine: ⁊ nubibꝰ mandabo ne pluāt ſuꝑ eā hymbrē. Uinea aūt dn̄i exercituū domus iſrl̓ eſtᵈ ⁊ viri iuda germē eius delectabile.
? Et expectaui vt faceret iudiciumᶠ ⁊ ecce iniquitasᵍ ⁊iuſticiam. et ecce clamor.Ue qui coniūgitis domuꝫad domū: ⁊ agrū agro copulatis vſqꝫ ad terminū loci.ᵏ Nūquid hītabitis vos ſoli in medio terre. In auribus meis ſunt hec dicit dominus exercituū.ᵐ Niſi domus multe deẜte fuerīt grādes ⁊ pulcre: ⁊ abſqꝫ hītatore.ⁿ Decem em̄ iugera vinearū faciēt lagūculam vnā:⁊ triginta modij ſementisfaciunt modios tres. Ueqͥ cōſurgitis maneᵖ ad ebrietatē ſectādā:q ⁊ potanduꝫvſqꝫ ad veſperam: vt vinoeſtuetis. Cythara ⁊ lyra ⁊tympanū ⁊ tibia ⁊ vinū ī cōuiuijs vr̄isᵛ ⁊ opus domininō reſpicitisˣ nec oꝑa manuū eius cōſideratisʸ Propterea captiuus ductꝰ ē populꝰ meꝰᶻ qꝛ n̄ habuit ſcīaꝫ⁊ nobiles eius interierūt
g ¶ Et ſepiuit eam. mandatis legis ⁊ ſua ⁊ angelica ꝓtectione h ¶ Et lapides ⁊cͣ. Chananeos cultores lapidūde terra illa deijciendo: vt hr̄ libro Ioſue. i ¶ Et plātauit ⁊cͣ .i. ppl̓m iſrl̓ quē ad cultū ſuū ꝑ ceteris ppl̓is elegit īterra ꝓmiſſionis plantauit. k ¶ Et edificauit turrim..i. templuꝫ ad modū turris factum:ſicut dictū fuit. iij.Reg. vj. c. qd̓ fuitedificatuꝫ ꝑ Salomonē ī hieruſalē īmedio iudee exn̄tetanqͣꝫ metropoli.l ¶ Et corcular ⁊cͣ..i. ſaltare holocauſtorū quod diciturhic torcl̓ar eo ꝙ ibieffundebat̉ ſāguisvictimarum ſicutitorculari ſanguisvuaꝫm ¶ Et expectauit⁊cͣ .i. oꝑa bona deūcolendo. n ¶ Etfecit labruſcas. ideſt oꝑa inutilia etnociua ad ydolatriā declinādo. oNunc ergo habitatores hieruſalē ⁊cͣ.hoc dicit inducendo ppl̓m ad ꝯſiderationē p̄dictoꝝ bn̄ficioꝝp ¶ Quid ē quod⁊cͣ. q. d. nihil defuitex parte mea quindeberet facere optima oꝑa ⁊ fecit peſſima. q ¶ Et nuncon̄dam. Hic ꝯn̄terdeſcribitur rectitudo diuini iudicij. qꝛ ꝓpter ingratitudinē debet ꝯtemni: etī manus aduerſarioꝝ dimitti. iō ſubditur. r ¶ Auferāſepem eius .i. verum legis intellectū: nō quia deus inducat aliquē ad errorem ſeu falſum eſtimandū: ſꝫ qꝛ ſacerdotes ⁊ legiſperiti declinauerūt ad vicia: ꝓpter quod deiuſte retraxit ab eis lumen ſue gratie: ⁊ ſic ex ſua defectibilitate ceciderunt ī erroꝝ cecitatē. s ¶ Et erit in direptionē. quia demones ex hoc habuerunt ſuꝑ eos poteſtatē diripiēdo ſpūalia bona ⁊ diſpoſitōes ad ip̄a .ſ. bona.t ¶ Diruā maceriā eius .ſ. meā ꝓtectōꝫ ⁊ angelicā cuſtodiā ſubtrahēdo. v ¶ Et erit in conculcatōnem .i. in depreſſionē ab aduerſarijs ⁊ maxime a babylonijs. qui terram deſtruxerūt: ⁊ ppl̓m partim occiderūt: ⁊ parti captiuauerūt. x ¶ Et ponā eā deſertā. a ꝓtectōne mea. C yNō putabit̉. qꝛ ad verba ꝓphetaꝝ noluerūt ſe corrigereauferēdo mala vite ſue. z ¶ Et non fodiet̉. qꝛ foſſoriodiuini timoris nō fuerūt retracti ab iniquitatibus ſuis.a ¶ Et aſcendent ⁊c̄ .i. calamitates pungentes ⁊ miſerie⁊ qꝛ ad lr̄aꝫ ppl̓o ducto in captiuitatē vepres ⁊ ſpine creuerūt ī terra ꝓ defectu culture. b ¶ Et nu. mādabo ⁊c.qꝛ ī t̓ra illa ſecuta ē ſiccitas magͣ. c ¶ Uinea dn̄i ⁊c̄. inhoc on̄dit̉ ꝙ ꝑabola p̄dicta intelligit̉ de ppl̓o iſrl̓. et ſicīexpoſita. d ¶ Et viri iuda ⁊c. hoc potiſſime dr̄ ꝓ xp̄o: q̄erat de tribu illa ẜm carnē naſciturus. e ¶ Et expectauivt faceret iudicium. iuſtam ſnīam proferendo: quod pertiuet ad iudices quoꝝ eſt iudicare. f ¶ Et ecce iniqͥtas.i. iniuſticie inequalitas: qꝛ peruertebant iudicia in fauorē partis ⁊ ꝓpter munera. g ¶ Et iuſticiā .i. oꝑa iuſticie
in ppl̓o cōi viuēdo iuſte adinuicē. h Et ecce damorde iniurijs vnius ꝯͣ alteꝝ. h ¶ De qͥ cōiūgitis. Hicꝯn̄r arguit̉ ppl̓i multiplex culpa. ⁊ pͦ ꝓph̓a arguit culpā ⁊ ꝯmīat̉ penā ꝯiūcti. Scd̓o ꝓſequit̉ pena ſeꝑatiꝫ:ibi. Iō iratus ē. Prima in tres. qꝛ primo arguit ppl̓md̓ cupiditate. ſecundo de carnalitate: ibi. ve quiconſurgitꝭ. Tercio de ſuperbievanitate ibi. vequi trahitis. ⁊ īqualibet partecōminatur penā. Circa pͥmuꝫdicit.i ¶ Ue qͥ ꝯſurgitis ⁊c. Iudei eīſꝑ fuer̄t ad auariciā ꝓni. ⁊ iō inillo ppl̓o multiꝑ potentiā auferebant poſſeſſiones alioruꝫ: etaliqui ꝑ fraudulentias.k ¶ Nunqͥd habitabitis ⁊c. q.di. videmī hocquerere: ⁊ tamēterra fuit data adeo filijs iſraelꝯmuniter ꝓ habitatione paupeꝝ ſicut ⁊ diuituꝫ: ⁊ ſubdit̉ cōmīatio pene cūdicitur.l ¶ In auribusme. ⁊c. qꝛ exaudit iniuſte opp̄ſſos ad vīdicādū. iō ſb̓dit̉ ibi.m ¶ Niſi domꝰmulte deſerte fuerint ⁊c. ſicut fuerāt male acquiſite: ⁊hoc impletū eſt qn̄ ppl̓sⁱ ductus fuit captiuus.n¶ Decē em̄ iugera vineaꝝ ⁊c. i. ſicut vinee ⁊ agri fuerūt male acqͥſita ita efficiētur ſteriles ī penā. eſt auteꝫiugeꝝ ſpaciū terre quod par boū ī die arare cōſueuit.o ¶ Ue qͥ conſurgitis. Hic ꝯn̄ter arguit ppl̓m d̓ carnalitate dicēs. ve qͥ ꝯſurgitis mane ⁊c. Sic em̄ ſolent facere illi qui fuerūt ebrij p̄cedēti veſꝑe. eo ꝙ ī mane ſūtſitibūdi. p ¶ Ad ebrietatē ſectandā ⁊c. ſicut de decedentibus: iō ſubdit̉. q ¶ Et potandū ⁊c̄. ⁊ qꝛ ex talipotatōe caleſit caro: ⁊ īducit̉ ad luxuriā ⁊ ad alia maia .ſ. ad rixas ⁊ ad homicidia ⁊ ꝯſil̓ia. iō ſubdit̉. r ¶Vt vino eſtuetis. ⁊ pōt teneri hic ly vt vno mō cauſalit̓ qͣꝫtū ad illos qͥ ſic vacabāt potationi: vt ad mala ſequētia eēt magꝭ apti ⁊ ꝓni. Alio mō ꝯſecutiue. qꝛ talia mala nata ſūt ſeq̄ ex ebrietate: etiā ſi inebrians ſeinebriare nō intēdat. s ¶ Cythara ⁊ lyra ⁊c. ad excitādū luxuriā ꝑ diſſolutōꝫ. t ¶ Et vinū .ſ. forte ⁊ electū. v Et opꝰ dn̄i. ⁊c. nihil agēdo ad eiꝰ honorē ſiueobſequiū. cū tn̄ ab eo hēatꝭ abūdātiā tꝑaliū. x ¶ Necoꝑa ma. ⁊c .ſ. qͣlit̓ puniuit acriter viciū carnalitatis ꝓpter ip̄m mundū diluuio ſubmergēdo: Gen̄. vij. ⁊ qͥnqꝫ ciuitates igne et ſulphure ſuccendendo: Gen̄. xix.Cōſeq̄nt̉ ſubdit̉ pena cū dr̄. v ¶ Propterea captīnꝰ⁊c. i. ducet̉. Eſa. em̄ loq̄bat̉ de futuro ꝑ modū p̄teriti:ꝓpter certitudinē euētꝰ. z ¶ Quia n̄ habuit ſcīaꝫ. applicādo ingeniū ſuū ad diuinū obſequiū. ⁊ ad iudiciaſua ꝯſiderandū in punitōe carnalitatum: vt dictū eſt.