¶ Machabeorum II.

XV.

ris. ſed honorem tribue diei ſanctificationis. ⁊ honora eum qui vniuerſa conſpicit At ille infęlix interrogauit ſi eſt potes in cęlo qui imperauit agi diem ſabbatorum. Etreſpondentibus illis. eſt dominuſviuus ipſe in cęlo potens. qui iuſſit agi ſeptimam diem. At ille ait.Et ego potēs ſum ſuper terra quiimpero ſumi arma. ⁊ negocia regiſimpleri. Tamen nō obtinuit vt cōſilium perficeret. Et nichanor quidem cū ſūma ſuperbia erectus cogitauerat cōmune tropheum ſtatuere de iudęa. Machabęus autemconfidebat ſemper cū omni ſpe auxilium ſibi a deo affuturum. ⁊ hortabatur ſuos ne formidaret ad aduentum nationum. ſed in mēte haberent adiutoria ſibi de cęlo facta⁊ nunc ſperarent ab omnipotenteadfuturam ſibi victoriam. Et allocutus eſt eos de lege ⁊ prophetisadmones etiam certaminum quęfecerant prius. promptiores eosconſtituit. Et ita animis eoruꝫ erectis ſimul oſtendebat gentium fallaciam. ⁊ iuramentorum pręuaricationem. Singulos autem eorūarmauit. non clipei ⁊ haſtę munitione. ſed ſermonibus optimis etexhortationibus. expoſito dignofide ſomnio per quod vniuerſoslętificauit Erat autem huiuſmodiviſus. Oniaꝫ qui fuerat ſummusſacerdos virum bonū ⁊ benignuꝫverecundum viſu. modeſtum moribus. ⁊ eloquio decorum. ⁊ qui apuero in virtutibus exercitatꝰ ſitmanus protendentem orare ꝓ omni populo iudęoruꝫ. Poſt hoc apparuiſſe ⁊ alium virum ętate ⁊ gloria mirabileꝫ. ⁊ magni decoris habitudinem circa illum. Reſpondētem vero oniā dixiſſe. Hic fratruꝫeſt amator. ⁊ populi iſrael. hic eſt

qui multū orat pro populo. ⁊ vniuerſa ſancta ciuitate hieremias ꝓpheta dei. Extendiſſe aūt hieremiam dexteram. ⁊ dediſſe iudę gladium aureum dicentem. Accipe ſanctum gladiū munus a deo. in quodeijcies aduerſarios ppl̓i mei iſrl̓.Exhortati itaqꝫ iudę ſermonibusbonis valde. de quibꝰ extolli poſſet impetus. ⁊ animi iuuenum cōfortari. ſtatuerunt dimicare ⁊ confligere fortiter. vt virtus de nego.cijs iudicaret. eo ꝙ ciuitas ſancta⁊ templum periclitarent̉. Erat em̄pro vxoribus ⁊ filijs. itemqꝫ ꝓ fratribus ⁊ cognatis minor ſolicitudo. maximus vero ⁊ primus proſanctitate timor erit templi Sed ⁊hi qui in ciuitate erant. non minimam ſolcitudinem habebant prohis qui congreſſuri erāt. ⁊ cum iāomnes ſperarent iudicium futuꝝhoſteſqꝫ adeſſent ⁊ exercitus eſſetordinatus. beſtię equiteſqꝫ oportuno in loco cōpoſiti. conſiderāsmachabęus aduentum multitudinis ⁊ apparatum varium armoꝝ.ac ferocitatem beſtiarum. extendēſmanus in cęlum. prodigia facientem dominum inuocauit. qui nonſcd̓m armorum potētiam. ſed ꝓutipſi placet dat dignis victoriā. Dixit aūt inuocas hoc modo. Tu domine qui miſiſti angelum tuū ſubezechia rege iuda. ⁊ interfeciſti decaſtris ſennacherib centum octogintaquinqꝫ milia. ⁊ nunc domīator cęlorum mitte angelum tuumbonū ante nos: in timore ⁊ tremore magnitudinis brachij tui vt metuant qui cū blaſphemia veniuntaduerſus populum ſanctum tuū.Et hic quidem ita perorauit. Nichanor autem ⁊ qui cum eo erantcum tubis ⁊ canticis admouebātIudas vero et qui cum eo erant

voluit filiū neqͣqͣꝫ ſcelelerate: ſed obedienteroccidere. ⁊ merito queritur vtrū pro dei iuſſu ſit habendū ꝙ ieptęfiliā q̄ pr̄i occurrit occidit. cum id ſe nouiſſetimmolaturū deo qd̓ eiredeunti de pręlio victori primū occurriſſetnec ſamſon aliter excuſatur qui ſemetipſumcū hoſtibus ruina domus opp̄ſſit. niſi quiaſpiritus latenter hͦ iuſſerat. qui ꝑ illum miracula faciebat. His gͦexceptis quos lex generalit̓ iuſta. vel ipſe fōsiuſticię deus ſpecialit̓occidi iubet. quiſquishominē vel ſe ipſū velquēlibet occiderit homicidij crimine innectitur. ⁊ quicunqꝫ hoc inſeipſis ꝑpetrauerunt.animi magnitudīe fortaſſe mirandi non ſapientię ſanitatē laudādi ſunt. quāqͣꝫ ſi rōemdiligētius cōſulas necipſa quidē animi magnitudo recte nominatur niſi quiſqꝫ non valendo tolerare. vl̓ quęcunqꝫ aſpera vel aliena peccata. ſeipſū interemerit. Magis enimmens infirma dep̨̄henditur quę ferre nō pōtvel dura ſui corporisſeruitutē. vel ſtultamvulgi opinionem. maiorqꝫ animus dicēduſeſt qui vitam erūnoſāmagis p̄t ferre qͣꝫ fugere. ⁊ humanū iudiciuꝫmaximeqꝫ vulgare qd̓plerūqꝫ caligīe lerrorisinuoluitur. ꝓ conſcientię luce ac puritate cōtemere.¶ Erat aūt hmōiSi quis aūt queſieritvtrū hęc viſio ad miſteriū aliqd̓ referri poſſit. hͦ ni fallor in ea ſentire pōt ꝙ onīas ſacerdos ſacerdotalē ſignificaret ordinem ⁊ hieremias ꝓph̓a qui interpretatur excelſus dn̄i.ipſū dn̄m ⁊ caput expͥmat ꝓph̓aꝝ. De qͦ mōiſes dicit ꝓph̓am ſuſcitabit vob̓ dn̄s de fratribus vr̄is. ipſū tāqͣꝫme audietis Et yſaiaſQuieſcite inqͥt ab homine cuius ſpūs in naribus eius. qꝛ excelſusreputatus eſt ipſe Sacerdotalis igitur ordoper homines qͥ in tem

plo dei ſb̓ veteri teſtamento diuino officiorite fungebant̉. nō ſolum ꝓ populi delictisexorabat. ſed etiā īcarnationem mediatorisnoſtri futuraꝫ demonſtrabat. cuiꝰ ope mundus ſaluandus erat.De quo ioh̓es apl̓usin epl̓a ſua ait. Aduocatum habemꝰ apudpatrē ieſum chriſtū iuſtum. et ipſe eſt ꝓpiciatio ꝓ peccatis noſtris⁊ nō tm̄ ꝓ peccatis noſtris ſed etiā ꝓ totiusmūdi. Hic gͦ dedit gladium aureū iude. cumdiuinā ſcriptam ſenſuſpiritali fulgentem admunimen totius eccl̓iedefenſionēqꝫ ppl̓i ſuiſanctis ꝯceſſit doctoribus qͣtinus cōtra hoſtes vniu̓ſos armatura vterent̉ cęleſti ⁊ hoſtium ꝓſternerēt ml̓titudinem.