Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

Incipit ꝓlogus in libꝝ ſapiētięIber ſapientieapud hebręos nuſqͣꝫ eſt.¶¶ Unde ⁊ ipſe titulꝰ al̓s ſti-lus grecam magis ęloquentiā redolet Hunc iudęi filonis eſſe affirmant. Qui proinde ſapientię nominat̉. qꝛ in eo chriſti aduentus. qͥeſt ſapientia patris. ⁊ paſſio eiꝰ euidenter exprimitur.¶Ca.I.Ut caro obediat ſpūi.ꝯͣ Non ſolum facite.Iligite iuſtiAquibus data eſt poteſtas iudicandictiam. qui iudicatisvt obediat caro ſpirituiAſ hoc eſt. ſcripturam pie leterram. Sentite deSrcestincſſigidn̄o ī bonitate ⁊ ī ſimplicitate cordis querite illum. qm̄ inuenit̉ abſ nō temptabis dn̄m deū tuū Iſ iuſtiſhis qui non temptāt illum. appaſcꝫ. quia iuſtus ex fide viuitret aūt eis qui fidem habēt in illū. Que ſocietas lucis ad tenebras. aut que conuentio chriſti ad belial.Peruerſę em̄ cogitatōnes ſeꝑantvera.ſ omnem inſipientiaꝫa deo. probata aūt virtus corripitfſ vbi zelus et contentio ibi inconſtātia et omne opus prauūinfipientes. Quoniā ī maliuolaꝫſ non ſpūm. ſ q̄ de ſurſum eſt. pudica. pacifica. modeſta.animā nō intrabit ſapiētia. nec haqui peccatis ſubiacꝫ corpꝰ n̄ ſpūs ēbitabit ī corpore ſubdito peccatis Qui docet omnē diſciplinamSpūs em̄ ſanctus diſciplinę effuqui aliud dicit et aliud facit. coggiet fictum. ⁊ auferet ſe a cogitatitationes hominum vane ſunt.onibus quę ſunt ſine intellectu. et§fictus cum retributōis dies venerit ꝓ iniquitate puniet̉ opprimente.corripiet̉ a ſuꝑueniente īiquitate.Benignus eſt em̄ ſpūs ſapientię. ⁊ſiō. § vel et tamennō liberabit maledictū a labijs ſudelectationū. quarū ſedes eſt in renibꝰis: qm̄ renum illius teſtis eſt deusIcogitationum que in corde ſunt⁊ cordis illiꝰ ſcrutator eſt verus. ⁊

linguę eius auditor Qm̄ ſpūs dn̄iſdonis grē ſeccīam ꝑ oēs terras dilatatanrepleuit orbem terraꝝ. ⁊ hoc quod Alij ꝑ ſpūm datur ſermo ſapientie. alij ſermocōtinet omnia ſcīam habet vocis.ſcientie. alij fides. alij gratia ſanitatumPropter hoc qui loquit̉ iniqua n̄poteſt latere. nec p̨̄teriet illuꝫ corripiens iudicium. In cogitationibꝰfſ dominus interrogat iuſtū et impiū. Elamor ſodomorum et amorreorū aſceudit ad doem̄ impij īterrogatō erit. Sermominum. et iuſta vltione puniuit eos Murmuranum aūt illiꝰ auditō ad deum venitiones quoqꝫ filiorum iſrael iuſto iudicio deiet. ⁊ ad correptōeꝫ īiquitatum illiꝰcuſſitQm̄ auris zeli audit omnia. ⁊ tumultus murmuratōnū nō abſcon Ut non peccetis. qꝛ turpe eſt doctori cumdet̉. Cuſtodite ergo vos a murmūculpa redarguit ipſumratōne quę nihil prodeſt. ⁊ a detractione parcite linguę. Quia ſermo§occultus. f omne verbum ocioſum quod locuti fuerint homines rationē in die iudicij redobſcurusᶠ in vacuuꝫ non ibit. Osdent de eoſmucrone pctī. Imētiēt)ꝭ.aūt qd̓ mentit̉ occidit anima. Nolite zelare mortem ī errore vitę veſtrę. neqꝫ adquiratis ꝑditōnem inoꝑbus manuū veſtraꝝ. Qm̄ deꝰnon fecit mortē. nec lętat̉ in ꝑditione viuoꝝ. Creauit enim deus vtſ nō vt ꝑierent ſnō egrotatiuas. Iſ vl̓ voluit eſſe j. §omēs ſvel generatōeſeſſent omnia. ⁊ ſanabilesʸ fecitˣ nain natura eorum.tiones orbis terraꝝ Nō eſt in illiſſꝑ antiphraſim .i. peccatum quod non ſanatſed a deo extermīatꝭ. ſnihil homini nocuiſſetdyabolus niſi homo acquicuiſſetmedicamentū exterminij. nec infe5. i. a ꝑpetua morte liberat.rorum regnū in terra. Iuſticia ꝑpetua eſt ⁊ immortalis. iniuſticia5. .i. morte punit̉ eterna.aūt mortis acquiſitō. Impij autē§ factis .ſ. et dictismanibus ⁊ verbis accerſierūt illā§ qꝛ putabāt ſe īpune peccare. Iſ in mortē ete⁊ extimantes illam amicaꝫ. deflunamſne ſcꝑentur.xerunt. ⁊ ſponſiones poſuerūt adillam. quoniā morte digni qui ſūtex ꝑte illius.

appareas qͥ ſunt montes aromatū. qꝛ deſpectiſ cupiditatibꝰ. ⁊ purgatis vicijs. amore cęſeſtiū tenent̓. ⁊ ꝟtutuꝫodore flagrāt. ⁊ bonuſodor chriſti ſunt.Ca. I. Diligite iuſticiam. Rabanꝰ. Hunclibꝝ hieronimꝰ aſſeritnō a ſalomone vt putat̉. ſꝫ a filone doctiſſimo qͦdaꝫ iudęo fuiſſeꝯſcriptū. quē p̄ſeudographū .i. falſo inſcriptū appellat. qꝛ nomēalienum ſibi vſurpatcuius expoſitionē preſbiter bellator octo voluminibꝰ ꝯprehendit. (Dicit tn̄ hieronimushūc libꝝ apud iudęofꝫvl̓ hebręos nō haberiſꝫ gręcā magis redoſere ęloquētiā nec int̓ canonicas recipi ſcripturas. Et ad verā iuſticiāuos reduceret ⁊ inuitaret. primo ꝯmēdat no qbis iuſticiā. ꝑ quā venit̉ ad ſapīam. dicens.Diligite iuſticiā ⁊cͣ Terram. carnē .ſ.diſcrete repͥmitiſ. ne ſuꝑbiat ꝯtra ſpūꝫ Quaſi. Primuꝫ querite regnū dei ⁊cͣ. In ſimplicitate.id ē. volūtati illiꝰ vosſubijcite. ⁊ mādata cuſtodite. Q. d. Qui n̄ ītelligitꝭ nolite rep̄bēdere. qꝛ ſecreta dei n̄ pn̄humana rōe ꝯp̄hendiqꝛ incōp̄hēſibilia ſuntiudicia eiꝰ. ⁊ inueſtigabiles vie eiuſ Qm̄ in mali. Xid ē. in aīali homīe iuxta illud. Animal̓ hōnō ꝑcipit ⁊cͣ. Et iō nōdixit. ſpūm .i. animamſpūalem. Rabanꝰ Qm̄ ī maliuolā animā. Fruſtraſibi blandiunt̉ ph̓i. ethęretici. ⁊ falſi chriſtiani. Soli em̄ mūdo corde ſapīaꝫ dei poſſunt Benignꝰ Rab̓.pere.Cōtra illos īuehit̉. qͥcogitatōeſ bōas ⁊ malas dicūt a deo īmitti. cū deꝰ velit oēs ſaluos fieri hoīes. ⁊ ad ꝯgnitōꝫ ꝟitatis venire. Ip̄e em̄ neminē tēptat. vt decipiat. ſꝫ vt ꝓbet. Un̄. Temptauitdeꝰ abraā. Et alibi Proba me ⁊ tēpta me Unꝰ qͥſqꝫ aūt tēptat̉ aꝯcupiſcētia ſua. ⁊ iuſto dei iudicō permittitur cadere. qui ſpūi veritatis noluit obedire. Qd̓ cōtinet omnia .i. ſpūs qͥ oīa gubernat ⁊ regit. l̓ qͥ attīgit a finevſqꝫ ad finē: ſcīam habet vocis .i. ītelligētiā ſcripturaꝝ p̨̄ſtat homībus.Ul̓ qd̓ ꝯtinet omīa. id eſt hō qͥ ꝯueniētiā hꝫ cum om̄i creat̉a. Un̄ dicitur

Ite p̨̄dicate euāgeliuꝫom̄i creat̉ę. Scaꝫ hꝫvocis .i. diu̓ſaꝝ līguarum a ſpūſcō. qͥ dediapl̓is loqͥ diu̓ſis līguiſmagnalia d̓i Ul̓ qd̓ ꝯͣtinet oīa .i. ſpūs ſcūs qͥoīa repſet ſua eſſentiaſcīam hꝫ vocis .i. ꝟbidei .i. eꝰdē ſcę cū ꝟbo.Ul̓ hͦ qd̓ ꝯtinet oīa .i.ecc̄iaꝫ. qꝛ alij dat̉ ⁊cͣ. Rab̓. Qui ī pͥncipioferebat̉ ſuꝑ aqͣs. ⁊ maieſtate ſua omnē creaturā īplet ⁊ cōtinet. Propt̓ hoc Rabanꝰ Sic̄ ęlecti donuꝫſcīę ⁊ pietatꝭ ꝑ ſpāꝫ accipiūt. ſic reꝓbi ſuꝑbiaſua inflati: ⁊ malignoſpū īſtigati. errorē ſuūīprudent̓ ꝓferunt. qm̄ſpūm dei zelare n̄ pn̄tnec iuſtā penā euadūtqꝛ ſic̄ oculi dn̄i ſuꝑ iuſtos. ⁊ aures eiꝰ ī p̨̄ceseoꝝ. ita vultꝰ dn̄i ſuꝑfaciētes mala Cuſtodite er.Rab̓. Pernicōſę ſuntmurmuratōeſ. ⁊ detractōes. Suſurrōes eī ⁊detractores deo ſuntodibiles. Un̄ ſalomōQui detͣhit alicui reiin futuꝝ ſe obligat Os qd̓ men. ⁊Rab̓. Eſt mēdaciū leuiorꝭ culpę cū qͥs mentit̉ p̨̄ſtās bn̄ficiū. Qd̓aūt ſcriptū ē deū bn̄feciſſe obſtetricibꝰ hebręoꝝ ⁊ raab meretrici .nideo factū ē. qꝛ mētitęſunt. ſꝫ qꝛ miſericordesfuerūt. nec remūerataē fallacia. ſꝫ beniuolentia. Sic̄ em̄ abſurdū n̄eſſꝫ ſi deꝰ alio tꝑe commiſſa ꝓpter poſteriorabona vellet ignoſcereita cōueniēs ē ꝙ deusvnū idēqꝫ factū ꝓpterbonū. malū ꝯdonat. ⁊ipſū bonū remunerat Nolite zela. Enumerauit q̨̄ ſunt hoī noxia .ſ. m̄muratōes. detractōes. ⁊ mēdaciumnc̄ idē alijs ꝟbis explicat. vt .ſ. fugiamus ea.Morti eī ſūt obnoriaNō eī placꝫ mors nrādeo. Qui ait. Quaremoriemī domꝰ iſrael?qꝛ nolo mortē pccōrꝭ l̓ moriētꝭ dic̄ dn̄s. Deꝰ eī autor ē ſalutꝭ n̄ ꝑditōis qͥ fec̄oīa bōa valde Stipēdiū quidē pctōris mors. grā aūt dei vita ęt̓na Rab̓. Itē ſignificat ꝙ deꝰ ē autor bonoꝝ n̄ maloꝝ. ⁊ iō iuſtꝰ iudex. Nōem̄ neceſſitate peccamꝰ. ſꝫ ꝑu̓ſa volūtate q̨̄ ex liberi arbitrij qͣlitate ꝓcedit. adeo n̄ ē qͥdqͥd cōtra naturā ē. pctm̄ aūt ꝯtra naturā ē de quo mors ⁊ oīa q̨̄mortis ſunt oriunt̉.Id ē ex eo ꝙ factꝰ ē d̓ t̓ra. n̄ regnū īferoꝝ .i. dyabl̓i ⁊ ſuoꝝ ſꝫ potiꝰ ex vicio Et ſpōſiones po. In yſaia. Percuſſimus fedus cum morte. et cum