Druckschrift 
1 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Regum

caree ⁊ ſaraia filius thanameth netophatites: ⁊ iezonias filiꝰ maachati: ip̄i ⁊ ſocij eoꝝ.ᵇ Iurauitqꝫ godolias ip̄is ⁊ ſocijs eoꝝ dicens:Nolite timere ſeruire chaldeis: Manete in terra ⁊ ſeruite regi babylōis: ⁊ bn̄ eritvob̓. Factuꝫ ē autē in mēſeſeptimo:ᵏ venit iſmael filiꝰnathanie filij eliſama de ſemine regio: ⁊ decē viri cumeo:ᵐ ꝑcuſſer̄tqꝫ godoliā qͥ ⁊mortuꝰ ē: ſꝫ ⁊ iudeos ⁊ chaldeos qͥ erāt cū eo ī maſphaCōſurgēſqꝫ oīs ppl̓s a ꝑuo vſqꝫ ad magnū ⁊ principes militū venerunt in egyptū timētes chaldeos. Factū ē v̓o in āno triceſimoſeptīo trāſmigratōis ioachī

regis iude menſe duodecimo viceſima et ſeptima diemēſis: ſublenauit euilmerodach rex babylōis āno qͦ regnare ceꝑat caput ioachimregis inda de carcere: ⁊ locutus eſt ei benigne. Et poſuit thronū eiꝰ ſuꝑ thronū regū qͥ erāt cū eo in babylōe:⁊ mutauit veſtes eius: quashabuerat in carcere: ⁊ comedebat panem ſemper in cōſpectu eius cunctis diebusvite ſue: annonā quoqꝫ conſtituit ei ſine intermiſſioneque ⁊ dabatur ei a rege perſingulos dies omnibꝰ diebꝰvite ſue. Explicit ſcd̓s liber malachim .i. regum quartus.

vbi amiciciā ad inuicē ꝯtraxerūt ꝑꝑ qd̓ cū iſte euilmerodach poſtea ſublimatꝰ eēt in regnū: deduxit ip̄m ioachirde carcere: ⁊ ip̄m inter pͥncipes regni ſui maxime honorauit: vt h̓ d̓r: ⁊ pꝫ lr̄a. Hoc āt factū ē a deo ꝑꝑ duo: pͥmūē vt ꝯſiliū hieremieioachin ſe tradiderat regi babylōison̄dē̓t̉ fuiſſe bonūqꝛ ꝑ hͦ euaſit mortem ⁊ ciuitatis deſtructōem tꝑe ſuo.⁊ tādē ꝯſecutꝰ ē exaltatōem in regnobabylōie regno iudee deſtructo: ſecūdū eſt vt ꝟbū eſaiede nabucho. qd̓ habet̉ Eſa. xiiij. videlicꝫ ꝙ de ſepulchroſuo eēt eijciendusꝑ ꝯſiliū ioachin cōpleret̉. iſte em̄ euilmerodach timensne pr̄ ſuꝰ r̄ſurgereta mortuis: ſicut deinſania ad ſanā mētem redierat: fecitcorpus patris exhumari et in multꝑtibꝰ diuidi: ⁊ vulturibꝰ dari q̄ ad diuerſa loca euolauerunt: ⁊ tūc dixit ioachin: tūc reſurgetpr̄ tuꝰ qn̄ iſte auesin vnū iterū reuertentur. q. d. de hocnō hēs vltra timere. ptꝫ igr̄ in hoc facto ꝙ īpletio ꝓpheiie diuinitꝰ p̄dicte: ⁊ exaltatio ſeminis dd̓ ꝑꝑ eius meritaetiā in terra aliena ẜm diſpoſitōem diuine ſapientie: quemutat tꝑae etates: trāſfert regna atqꝫ cōſtituit attingēsa fine vſqꝫ ad finē fortiter ⁊ diſponēs om̄ia ſuauiter. Cuieſt honor ⁊ gloria in ſecula ſeculoꝝ Amen. In capi. xxv. vbi dicitur in poſtilla. patet igit̉ ⁊cͣ.

Oteſt etiā alia rō exaltatōis Additio.loachin aſſignari nō minꝰ neceſſaria .ſ. ne euacuaret̉ ꝓph̓ia iacob Gen̄. xlix. Nō auferet̉ ceptrū de iuda: nec dux de femore eius ⁊cͣ. Si .n. ioachiniſte mortuo ſedechia ⁊ alijs regibꝰ iude remāſiſſꝫˡ ꝓiectus vilit̓ ī carcere manifeſte eētablatū ſceptꝝdux d̓ iuda ꝑ lōgū tp̄s an̄ aduētū xp̄i qd̓ eēt dedirecto ꝯͣ ꝓphetiā p̄dictā: ſꝫ inquantū ip̄e ioachi fuit a carceeductꝰ ⁊ thronꝰeꝰ ſuꝑ thronū regiū poſitꝰ vt hr̄ īlra: idcirco ſaluat̉ ꝓph̓ia qꝛ adhuc et tꝑe tranſmigratōis duxremanebat d̓ femore iude ⁊ eodē mō pꝰ mortēioachī ſucceſſitſalathiel ⁊ zorobabel ī magno ⁊notabili honoreet ſic credēdū ēſucceſſio vſqꝫ adtp̄s aduentusxp̄i excluſiue vtptꝫ ꝑ hyſtoriasmach̓. ⁊ alias q̄ad hoc faciunt.vn̄ ſceptrū fuitablatū ꝓprie: qn̄herodes idumeus abſtulit illā dignitatē in cuiꝰ diebꝰnatus eſt xp̄c: vt Math. ij. c. vn̄ ⁊ hebrei lꝫ aduerſarijnr̄i ſuꝑ p̄dictū verbū. Nō auferet̉ ⁊cͣ. in qͦdā li. de thalmud qͥ dr̄ cāhedrī exponūt. ꝙ illi duces de iuda de qͥbꝰloqͥt̉ ꝓphetia iacob erāt prīcipes trāſmigratōis reſidētes in babylonia ⁊cͣ. Poſtilla frīs Nicolai de lyrain libros regū cū additōibus pauli Burgē. ⁊ replicisdefenſiuis Matthie dorins finit feliciter.