Regum

¶Ppropinquaueruntaut dies dauid vt moreret̉: p̄cepitqꝫ ſalomoni filio ſuo dicēs. Ecce ego īgredior viā vniuerſe terre. Cōfortare et eſto vir fortis etobſerua cuſtodias dominidei tui vt ābules in vijs eiꝰ⁊ cuſtodias ceremonias eꝰet p̄cepta eius ⁊ iudiciaᶠ ⁊teſtimonia: ſicut ſcriptuꝫ ēī lege moyſi: ᵍ vt intelligasvniuerſa que facis: ⁊ quocūqꝫ te verteris: vt confirmet

dn̄s ſermones ſuos quos locutus eſt d̓ me dicēs. Si cuſtodierīt filij tui vias meas: et ambulauerint coramme ī veritate ī oī corde ſuo ⁊ī oī aīa ſua: nō auferet̉ tibivir de ſolio iſrl̓. Tu quoqꝫnoſti q̄ fecerit mihi ioab filius ſaruieᵏ que fecerit duobus principibꝰ exercitꝰ iſrl̓.abner filio ner: et amaſe filio iether quos occidit: eteffudit ſanguinē belli ī pace: ⁊ poſuit cruorē belli in

beati Gregorij q̄ allegat̉ ⁊ exponit̉ in quadā qōne addita ſupra in ꝓlogo ſuꝑ Gen̄. in rn̄ſione ad. vij. arg. vid̓libi.Qd̓ aūt inducit poſtillator ꝓ fulcimento plane expoſitionis lr̄e de auctoritate medicoꝝ dicentiū ꝙ optimū remediū ꝯͣ frigiditatē membroꝝ ⁊cͣ. eſt amplexus mulieris iuuencule nō facit ꝓeo lꝫ em̄ dicāt medici ꝙ calor naturalis alicꝰ hoīs ſeuaīal̓ cōfortet ex ſuoꝯtactu calorē naturalē hoīs debilitatinō tn̄ faciūt dr̄iamin hoc de calore iunencule ſeu ꝟginisſeu cōrupte pulcrevel incōpoſite: ⁊ iōiſta in hoc loco adlr̄am potiꝰ ſunt intelligēda ẜm myſticam ſignificationēterminoꝝ quā hicauctor ſacre ſcpͥtu.re: qͥ deꝰ eſt ad noſtrā doctrinā intenit.Replica.¶ I pͥmo ca.iij. lib. regū vbi poſtillator admiras ꝙ dauid cū eſſet hō bn̄ cōplexionatꝰ: ſicin ſenectute potuit infrigidari: vt cooꝑtus veſtibꝰ calefiri nō potuit ⁊c̄. Huiꝰ infrigidatōis ponit plures honeſtaſrōnes. Sꝫ Burg. de optimo rege ſue gētꝭ rōnē reddit minus honeſta videlꝫ ꝙ qꝛ a iuuentute fuit libidinoſꝰ ⁊ immoderatꝰ coitꝰ ꝯſumit calorē naturalē: ⁊ eiꝰ ſubiectuꝫ .ſ.humidū radicale. ſꝫ Burg. potuit honeſtiꝰ loqͥ. Nā euꝫ atꝑe pͥme vnctōis vſqꝫ ad ꝯtinuos. xl. annos valde cōmēdat: et hic de ꝯtinētia a tꝑe iuuentutis vituperat: quā coſtat eſſe viciū morale. nec hoc vituperiū fundat Burg. inaliqua ſcriptura. Quis em̄ legatur dauid plures vxoreshabuiſſe: nō tn̄ de eo reꝑit̉ ſicut de ſalomone ꝙ cor eius ꝑmulieres deprauatū fuiſſet: potuiſſet igit̉ d̓ ſuo rege ſentire ſicut beatus Augu. de abraam. quem dicit vſum coniuge tꝑant̉: ancilla cotꝑantur: nulla intꝑanter vt dicit. xvj.de ciui. dei ca. xxv. multi leguntur habuiſſe ⁊ vxores ⁊ ancillas quos tn̄ Burg. incōtinentes nō iudicat. Nec valetobiectio bur. ꝯͣ primam ratonē aſſignatam a poſtillatoreNam ip̄e ponit plures concurrentes ad eundē effectumnon em̄ ſequit̉. vnus nō pōt trahere nauem. igit̉ nec duovel tres: ſic eſt inꝓpoſito. Nec ſequitur ꝓut burg. putat:nō legit̉ dauid in bellis vulneratu nec ſanguinē effudiſſeigit̉ nō eſt verū. Nō eſt em̄ cōſuetudo ſcripture vulneruꝫfacere memoriā niſi ſint ad mortem: qualiter dauid vulneratus non fuit. In eodem ca. paſſum de abyſag ſunamite cum poſtilla. exponeret ad lr̄am declinans beatumHiero. qui quaſi videt̉ reprobare ſenſum illum literalemtanqͣꝫ figmentū ⁊ athenaꝝ ludicra. Burg. qui ſupra li. ij.ca. xv. ſe oppoſuit: ⁊ lr̄e ⁊ btō hiero. hic ꝓ eo certamen aſſumit putans poſtil: excludere ſenſus ſcripture allegoricos ⁊ alios: qd̓ qͣꝫfalſum ſit pꝫ in poſtilla morali qua fecitſuꝑ totā bibliā. Obiectio etiā burg. ꝯͣ rōnem poſtillato.nō valet: cū dicit medicos nō facere dr̄iam fomenti caloris int̓ iuuenē bn̄ cōplexionatū ⁊ pulcrū: falſum eſt em̄ etꝯͣ oēm rōnē. Nā in iuuene calor eſt magis intenſus ī pulcro et complexionato magis incorꝑatus: in virgine magis mūdus: qͥ calor ẜm hmoi qualitatis maioris eſt virtutis qͣꝫ in corrupta turpi veteri ⁊ mali cōplexiōis. Rō igr̄recta cū medicis facit magnā dr̄iam: et fortaſſis vt ſēſumlr̄e hꝰ Bur. reddat abſurdū: vt ẜm ſcōs doctores ad myſticū oporteat hr̄e refugiū cū btō Hiero. Ip̄e turpit̉ ſētitde ſctō rege ſuo quaſi vt laſciuus ex cōſuetudine fomētūpuelle exegerit qd̓ verū nō vr̄. Nam ſerui eius ex conſi-

lio medicoꝝ ſciētes hmōi fomētū valere ꝓ calorꝭ naturalis incitamento ⁊ vite ꝓlongatiōe nō iuſſi diſpoſuerūt. Argumentū hꝰ ꝙ nō ex laſciuia petijt hr̄ ex lr̄a cūdr̄. Erat ꝑuela pulcra nimis. dormiebatqꝫ cum regeminiſtrabat ei. rex ꝟo nō cognouit eaꝫ. Ex qͦ ſenſu lralipōt trahi ⁊ vtilitas ē moralitasquō .ſ. ſubditi curā hr̄e dn̄t tā ſācti ſenis: vt etiāoīm diligentiaꝫinfirmo ꝓuideant d̓ neceſſarijſnō mō petenti ſꝫetiā nō petēti immo renitenti. ſciunt vt plurimūſani plꝰ qͣꝫ infirmi: qͥd infirmo:opꝰ ē ⁊ expediēs¶ Capl̓m. ij.¶ Ppropiquauer̄taūt. h̓ cōſeq̄nt̓ ponit̉ regni ſalomōis cōfirmatio: ⁊ pͥmoꝑ remotionē impedientiū. ſecūdo ꝑ accumulationē expediētiū. c. iij. illa q̄ maxime impediūt ſtabilitatē alicuiꝰ regis ſunt ꝑſone machinātesꝯͣ eū. de qͦꝝ morte h̓ agit̉. ⁊ ne ſalomon in hoc videretꝓcedere zelo ꝓprie vindicte: iō circa hoc qͣꝫtū ad aliqͣp̄mittit̉ ipſius dauid ordinatio: ſcd̓o ſubdit̉ ip̄ius ſalomonis executio ibi. Salomō aūt. Circa pͥmū dd̓ pͥmoiniūgit filio ſuo ſalomoni vt ſit ſollicitus de cultu dei d.b ¶ Obſerua cuſtodias dn̄i .i. illa q̄ p̄cepit cuſtodiri. ⁊q̄ ſint illa ſubiungit di. ⁊c ¶ Et cuſtodias ceremoniaseiꝰ: qͣꝫtū ad p̄ceptū ceremonialia. ¶ d ¶ Et p̄cepta eiꝰ.qͣꝫtū ad moralia. ⁊e ¶ Et iudiciæ eꝰ qͣꝫtū ad iudicialiade qͦꝝ ꝯditione ⁊ diſtinctione dictū fuit in Exodo.f ¶ Et teſtimonia eius qͣꝫtū ad ea q̄ ꝓmiſſa ſūt in lege.de xp̄o venturo ⁊ alijs bonis ppl̓o iſrl̓ ꝓmiſſis.¶ Vt intelligas vniuerſa que facis: qꝛ ꝑ ꝯſideratiōeꝫlegis diuine dirigit̉ hō in agēdis. Si cuſtodierint filijtui vias meas ⁊c̄. ſeqͥt̉. h ¶ Nō auferet̉ tibi vir. expꝫ qd̓ sͣ dcm̄ eſt .ſ. ꝙ ꝓmiſſiōes dīne de bonis futurꝭ intelligūt̉ ſub ꝯditiōe ſi em̄ nō ponat̉ impedimērū a ꝑtehoīm. ⁊ī ¶ Tu qͦꝫ noſti. h̓ ꝯn̄r ponit̉ ordinatio dauidd̓ punitione aliqͦꝝ maloꝝ qͦs nō poterat ꝯuenient̉ punire in vita ſua ⁊ pͥmo d̓ punitiōe ioab cū dicit̉.¶ Tu qͦꝫ noſti q̄ fecerit mihi ioab. d. ra. ſal. ꝙ ꝑ hoc intelligit̉ malū qd̓ fecit ioab ꝯtra ꝑſonaꝫ dauid on̄dēdoalijs lr̄as quas ſibi ſecrete miſerat dauid de morte vrie⁊ ſic legē ſcādalizauit: ꝙ em̄ iſtud ſecretū fuerat reuelatū pꝫ ex hoc qd̓ hr̄ sͣ. ij. li. xij. c. ꝙ nathan dixit ad dd̓.Feciſti inimicos blaſphemare nomē dn̄i: ſicut fuit ibiexpoſitū: nec iſtud factū fuit reuelatū ꝑ dauid neqꝫ perberſabee: qꝛ celabāt crimen ſuū quātū poterāt: ⁊ iō veriſimile eſt qd̓ ꝑ ioab fuit reuelatū ad excuſādū ſe ergaalios milites de morte vrie ꝙ nō fuiſſet mortuus ꝑ incautelā ſuā ſed ꝑ regis mandatū.Que fecerit duobꝰ pͥncipibꝰ ⁊cͣ. ſequit̉.¶ Et effudit ſanguine bel. in pace .i. ſanguinē hūanuꝫqͦ nō dꝫ effundi niſi in bello effudit tꝑe pacis: qꝛ qn̄ occidit abner nō habebat bellū iuſtn̄ ꝯtra eū. nec rōne regis nec rōne fratris ſui interfecti: ſicut dctm̄ fuit sͣ. ij. li.ca. iij. ſil̓r occidit eū ſub ſpecie pacis reuocās eū. q. ad loq̄ndū cū eo d̓ federe inito inter eū ⁊ dd̓: vt ibideꝫ dictūfuit. ſil̓r qn̄ interfecit amaſam non habebat ꝯtra eū aliquā guerrā ⁊ ip̄m occidit ſub ſpē pacis ſalutādo eumtanqͣꝫ fratrē ⁊ oſculādo: ſicut dictū fuit ſupra li. ij. c.xx.