.III.

bernaculo et vnxit ſalomonē: et cecinerūt buccina: etdixit oīs ppl̓s. Uiuat rex ſalomon. Et aſcendit vniuerſa ml̓titudo poſt eū: et ppl̓scanētiū tibijs/ et letantiuꝫgaudio magno/ et inſonuitterra a clamore eoꝝ. Audiuit aūt adonias ⁊ omnes qͥinuitati fuerāt ab eo. Iāqꝫꝯuiuiuꝫ finitū erat.ᶜ Sed ⁊Io ab audita voce tube aitᵍ Quid ſibi vult/ clamor ciuitatꝭ tumultuātꝭ? Adhuceo loq̄nte: ionathan filiusabiathar ſacerdotis venit.Cui dixit adonias. Ingredere qꝛ vir fortis es et bonanūcias. Rn̄ditqꝫ ionathanadonie. ˢ Nequa qͣꝫ. Dn̄s eīnr̄ rex dauid: regē cōſtituitſalomonē: miſitqꝫ cū eo ſadoch ſacerdotē: et nathā ꝓphetā: ⁊ banaiā filiū ioīa de⁊ celethi ⁊ phelethi ⁊ impoſuerunt/ eum ſuper mulā regis. Unxerūtqꝫ eū ſadochſacerdos ⁊ nathan ꝓphetaregē ī gyon: ⁊ aſcēderūt īdeletantes ⁊ inſonuit ciuitas.Hec eſt vox quam audiſtisSed et ſalomon ſedet ſuꝑſoliū regni: et ingreſſi ſerui

regis bn̄dixer̄t dn̄o deo nr̄oregi dauid dicētes. Amplificet deus nomē ſalomonisſuꝑ nomē tuū ⁊ magnificetthronū ſuū ſuꝑ thronū tuūEt adorauit rex in lectuloſuo: inſuꝑ ⁊ hec locutus eſtBn̄dictꝰ dn̄s deus iſrl̓ qͥ dedit hodie ſedentem in ſoliomeo videntibꝰ oculis meisTerriti ſūt ergo ⁊ ſurrexerūt oēs qui inuitati fuerātab adonia:ʸ ⁊ iuit vnuſqͥſqꝫin viā ſuā.ᶻ Adonias aūt timens ſalomonē: ſurrexit etabijt ī tab̓naculū dn̄i: tenuitqꝫ cornu altarꝭ. Et nūciauert ſalomoni dicētes. Ecce adonias timēs regē ſalomonē tenet cornu altarꝭ dicēs. Iuret mihi rex ſalomōhodie/ ꝙ nō interficiat ẜuūſuum gladio. Dixitqꝫ ſalomon.ª Si fuerit vir bonusnō cadet ne vnꝰ qͥdē capillꝰeius in terrā: ſin aūt maluꝫinuentū fuerit ī eo: moriet̉.Miſit gͦ ſalomō ⁊ eduxit eūab altari: et ingreſſus adorauit regem ſalomoneꝫ. Dixitqꝫ ei Salomō. Uade indomū tuam.¶ Capitulum. ij.F

cepit aliquā portionē: ⁊ vnxit ſalomonē. Dicit Ra. ſa.iſta vnctio fiebat in fronte regis int̓ palpebras ꝑ modū corone. cet̓a patēt ī lr̄a vſqꝫ ibi ⁊s ¶ Quid ſibi vult⁊cͣ. hoc aūt queſiuitqꝛ ad eiꝰ officiū ſpectabat ſee tumultū. et comnuitate orientem.t ¶ Adhuc eo loquēte. h̓ ꝯn̄r deſcribit̉ adonie ꝯfutatō audita inſtitutiōe ſalomonis ī regē ꝑ ionathan filiuꝫ abiathar. ⁊ ptꝫ litteraitis exceptisNequaqͣꝫ .ſ.a annunbi: ſꝫ maduerſa.ti ſūttimuerunt n̄ex ſalomo calūniaret̉ eos ꝓ crimine leſe maieatis ſicut aliqͦseoꝝ poſtealūniatꝰ ē: vt hr̄ īfraquentiEt iuit vnuſqͥſqꝫ ⁊cͣ. dimittēꝯtl̓r adoniāIdonias at̄l̓. abi. ī ta.tenēs cor. al.ſ. holocauſti.etiaꝫ laiciāt ingrēdiē em̄ thimiamatꝭ ſoli ſacerdotes intribant. ex hoc etiāꝙ ibi eragiū in aliquiſibꝰ ⁊ multo fortius dꝫ eſſein eccl̓a cuius tabernaculū vt inve. le. erat ſolumVSi fueritvibonus .i. nō querens machinationes decet̓o acobtinēdū regnib ¶ Et ingreſſadorauit regem ſalomonē faciens ei debitā reuerētiaꝫjcut dn̄o ſuo.Additio prima in terciū librū regū incipit.In ca. j. vbi dr̄ in poſtil. Cūqꝫ oꝑiret̉ veſtibꝰ nō calebat qḋ fuit ſatis mirabile de tāta frigiditate.cet dauid bellicoſuꝫ fuiſſe pluries legit̉: nūqͣꝫtn̄ de eo hr̄ in ſcripturis ꝙ vulneratꝰ fuiſſet ſeulagatꝰ ſic vt a corꝑe ſuo ſanguīs copia efflueret: qd̓ tn̄ nō eſſet veriſil̓e: vt ſcpͥtura d̓ eo talia ſi ꝯtigiſſent tacuiſſet: Sꝫ veriꝰ p̄t alia cā hꝰ frigiditatꝭ aſſignari .ſ. ꝙ dauid a iuuētute fuit libidinoſus: ⁊ ī actibꝰ venereis exceſſiue implicatꝰ: vt pꝫ ex toto ꝓceſſu ſue hiſtorie .ſ. ī multitudine vxoꝝ ⁊ ꝯcubinaꝝ. Sꝫ ꝯſtat ꝙ vſusvenereoꝝ exceſſiuus naturalit̓ calorē cōſumit naturale. et eius ſubiectum .ſ. humidū radicale: vn̄ ꝓuerbioꝝxxxj. Ne dederis mulieribꝰ ſubſtātiā tuā. Subſtātiaenim vite corporalis in calore naturali et humido radicali precipue conſiſtit iuxta philoſophorum ſententiam.ſicut igitur deficientibus iſtis mors naturalit̓

ſequitur: ſic ex eoꝝ notabili diminutiōe ſeu conſumptiō?giditas. q. irreꝑabilis ſubſequi hꝫ:¶ In eodē ca. pͥmo vbi dr̄ in poſtil. Queramus dn̄o nr̄oregi adoleſcentulā ⁊cͣ. Gloſa Hierony. ſuo locū iſtum.Additio. ij.Loſa hiero.n̄ ē ſic reprobāda ſꝫ potiꝰ ad bonū trahēda ſenſumro cꝰ declaratiōeſciēdū: ꝙ ſeq̄ntes literalē ſēſū ſi generalit̓ ꝯſiderent̉: ſunt īduplici dr̄a. Quidāeī tenēt ꝙ tm̄ ſēſuslr̄alis eſt verꝰ ⁊ ſolꝰintētus ab auctore.ceteri v̓o ſēſus qͥ dicunt̉ ſpūales credūtur ab eis eē ficti etnulliꝰ auctoritatis.Et hāc opinionemſeu errore pͥncipal̓rtenēt ſaducei qͥ ſolā lr̄am ſecūt̉. Un̄ ⁊negāt reſurrectōꝫ ⁊alia que ad pedē lr̄epͥma facie nō apparent. Alij ꝟo tenentꝙ ſacra ſcriptura ſb̓vna lr̄a hꝫ pl̓es ſenſus lꝫ omnes fundētur ſuꝑ vnum .ſ. lr̄alem: ⁊ ē coīs ſnīa catholicoꝝ: vt pꝫ perGrego. in. iij. mo. ⁊ꝑ auguſti. ꝯͣ vincentiū ⁊ in pluribꝰ alijslocis. Error aūt primoꝝ ꝯuincit̉ multipliciter. p̄ſertim duobus modis: qͦrumpͥmus eſt: qn̄ ẜm ſēſum lr̄alem eorū error detegit̉: ſicut pꝫMath̓. xxij. vbi ſaluator volens cōfundere ſaduceoſ negātes vitam futuri ſeculi: eo ꝙ in litera veterꝭ teſtamē. ſic palpabilit̓ non habet̉confundit eos ꝑ ſēſum literalem allegans illud. Deus abraam: deus yſaac ⁊cͣ. non eſt deꝰ mortuorū: ſed viuentium. Secundo modo conuincunt̉ talesſcꝫ qui literalem ſenſum tm̄ modo conſecuntur: cum contingit ꝙ aliqua hiſtoria lr̄aliter tm̄ intellecta: non inducitaliquam vtilitatem in fide: nec in moribus: nec etiam adhumanam conuerſationem. Et illo modo allegat apoſtolus illud Deut̓. xxv. c. Non ligabis os bouis terētis. vbidicit: quaſi arguendo: nunquid eſt cura deo de bobus: qͣſidiceret. Si hoc preceptum ſolum ad pedem lr̄e intelligatur: nullam producit vtilitatem: et iſto modo ſcd̓o arguit Hiero. in hoc loco contra ſequentes lr̄am occidentemdi. ꝙ ſi hec hiſtoria d̓ abiſag. tm̄mō lr̄aliter intelligitur nōreferendo eam ad aliquem ſenſum ſpūalē vtiliorē. vr̄. q.athenaꝝ ludicra ſint ſeu fabulatōes qͥ mīme ꝓficiūt. et ioiſtā hyſtoriā pulcerrime et commode Hierony. exponitvt patet intuēti: qͦ quidē ſenſus Hierony. eſt in hoc locolr̄alis. eo mō quo apl̓s in auctoritate predicta tāqͣꝫ a ſēſuliterali ſumit argumentū ex ſenſu accepto ẜm myſticā expoſitōnē: vt pꝫ intuēti. Huic etiā ꝯſonat auctoritli

I

pp l