.II.
inclinauit cor oīm virorumiuda qͣſi viri vniꝰ.ʰ Miſerūtqꝫ ad regē dicētes. Reuertere tu et om̄s ſerui tui. Et reuerſus eſt rex. Et veīt vſqꝫiordanē.ᶜ Et oīs iuda venitvſqꝫ ī galgala vt occurreretregi ⁊ trāſducēt eū iordanēFeſtinauit autē ſemei filiꝰgera filij gemī de bahurim⁊ deſcēdit cuꝫ viris iuda inoccurſum regis dd̓ cuꝫ mille viris de beniamin: ⁊ ſibapuer de domo ſaul ⁊ quindecim filij eiꝰ ac. xx. ſerui erātcū eo. Et irrūpētes iordanē an̄ regē trāſier̄t vada vttrāſducerēt domū regꝭ ⁊ facerēt iuxͣ iuſſionem eiꝰ. Semei aūt filiꝰ gera ꝓſtratꝰ corā rege cū iā trāſiſſet iordanē dixit ad eū. Ne reputesmihi dn̄e mi iniqͥtateꝫ neqꝫmemineris/ iniuriarū ſeruitui in die qͣ egreſſus es dn̄emi rex de hirl̓m neqꝫ ponasrex ī corde tuo. Agnoſco eīſeruꝰ tuꝰ peccatū meū et idcirco hodie primꝰ veni de oīdomo ioſeph: deſcēdiqꝫ ī occurſuꝫ dn̄i mei regꝭ. Rn̄dēsv̓o abiſai filius ſaruie dixitNūqͥd ꝓ his verb̓ nō occidet̉ ſemei qͥ maledixit chriſto dn̄i. Et ait dauid. Quidmihi et vobis filij Saruie.ᵍ Cur efficimini mihi hodie in ſathan. Ergo ne hodie interficiet̉ vir in iſrael.An ignoro hodie me factū
regem ſuꝑ iſrl̓. Et ait rex ſemei. ʰ Nō morieris. Iurauitqꝫ ei. Miphiboſeth qͦꝫ filius ſaul deſcendit in occurſum regꝭ illotis pedibꝰᵏ ⁊ intōſa barba.ⁱ veſteſqꝫ ſuas n̄lauerat a die qͣ egreſſus fuerat rex vſqꝫ ad diē reuerſionis eiꝰ in pace. Cūqꝫ occurriſſet regi: dixit ei rex. Quare non veniſti mecū miphiboſeth. Et rn̄dēs ait. Gn̄emi rex ſeruꝰ meꝰ cōtēpſit meDixitqꝫ ei ego famulꝰ tuusvt ſterneret mihi aſinū ⁊ deſcēdēs abirē cū rege. Claudus em̄ ſuꝫ ſeruꝰ tuꝰ. Inſuꝑet accuſauit me ſeruū tuuꝫad te dn̄m meū regē. Tu ātdn̄e mi rex ſicut angelus deies: fac qd̓ placitum eſt tibi.Neqꝫ eī fuit domꝰ pr̄is meiniſi morti obnoxiā dominomeo regi: tu āt poſuiſti meſeruū tuū int̓ ꝯuiuas menſe tue. Quid gͦ habeo iuſtequerele: aut qͥd poſſum vltra vociferari ad regē. Aitgͦ ei rexᵐ Quid vltra loqueis. Fixū eſt qd̓ locutꝰ ſum.Tu ⁊ ſiba diuidite poſſeſſiones. Rn̄ditqꝫ miphiboſeth regi. Etiā cūcta accipiat poſtꝙͣ r̄uerſus ē dn̄s merex pacifice in domuꝫ ſuam.Berzellai quoqꝫ galaadites ſenex valde deſcēdens d̓rogelim trāſduxit/ regē iordanē ꝑatꝰ etiā vltra fluuiūꝓſeqͥ eū. Erat aūt berzellai
ſuū benignū mandatū. b ¶ Miſerūtqꝫ ad regē. Hicꝯn̄ter deſcribit̉ ipſius renouati reductio: vbi interponit̉ benignitas dauid in ſemei obuiatōne: ſcd̓o eiꝰ ineqͣlitas in hereditatis miphiboſeth diuiſione: ibi. Miphiboſeth quoqꝫ. tercio eius curialitas in berzellai licentiatione: ibi.Berzellai quoqꝫ. Circa primūdr. b ¶ Miſeruntqꝫ ad regeꝫiri iudat oīs iudavenit in galgala.i. tribus iuda:vt occurrerꝫ regi et traducereteum iordanē innauibus ad hocparatis ab ip̄i:vt dicunt aliquiij aūt dicuntyiſta traductōtelligit̉ o hociri iuda traſier̄anē an̄in eqͥs: advbduit autē ſel. vt apd̓ daid inuenirꝫ midiam.t irrūpennē. trātes ad ripātā in quaerat davt ſibi ſeruient in tranſitueraAIr ſed. magnūū eſſet ſi vileret:urrerat criieſtaCurī horoceſtforte aliquivenerāt occultreceſſiſſent: ⁊ ſiceius occiſio potuiſſet eē occaſio magne ſciſſiōis ⁊ magni mali ꝯtra dauid. h ¶ Nō morieris. iurauitqꝫ eiSed videt̉ qd̓ dauid iſtd̓ iuramentū fregerit. qꝛ iniūxit filio ſuo ſalomoni de morte eiꝰ vt habet̉. jͣ. iij. li. ij. c.Dicendum ꝙ dauid non iurauit niſi ꝙ non moreret̉tunc et ꝓ illa cauſa tm̄. ſed quia/ erat homo ſeditioſusmonuit dauid filiū ſuum: vt contra hoc poneret caucelam. d. Tu aūt vir ſapiens es et ſciens que facies eivt ibidem hr̄. ꝓpter qd̓ ſalomon inhibuit ei ſub penamortis ne exiret hieruſalē p̄cludendo ſibi viaꝫ facien-
di colligatōnes. ⁊ ꝓpter tranſgreſſionem huiꝰ p̄cepti fuit mortuus: dauid etiā bn̄ cogitabat ꝙ cautelam ſibi impoſitā nō ſeruaret: ⁊ ſic morte de nouo incurreret.ilMiphiboſeth. Hic on̄ditur inequalitas dauid in hereditatis miphiboſeth diuiſione cum dr̄. Miphiboſethquoqꝫ filiꝰ ſaul. i.nepoſ. Alij libri habent. Filius ionathan filij ſaul. Sedveritas hebraica ⁊libri correcti nō habent. Dauid eī nofuit tūc recordatꝰamicicie/ ionathanpr̄is miphiboſethSi em̄ fuiſſꝫ recordatus medietateꝫhereditatis ſue ſeruo ſuo nō dediſſet.k ¶ Intōſa barba.in hebreo hr̄. Incōpoſita barba. qꝛillo tꝑe nō tōdebatbarbam filij iſraelꝓuthr̄ sͣ. x. capi. denuncijs dauid.z ¶ Ueſteſqꝫ ſu. nōlaue. in ſignū triſticie ꝓpter fugā dd̓.Ex qͣ pꝫ verum qd̓dcm̄ eſt sͣ. xvj. ca. ſ.ꝙ ſiba ſeruus ſuusfalſo diffamaue̓ateū apud dauid. Cetera patēt vſqꝫ ibi.m ¶ Quid vltra loqueris. q. d. pro nihilo: qꝛ dictum meum non retractabototal̓r. retractauittn̄ in ꝑte dicens.n ¶ Cū ⁊ ſiba diuidite poſſeſſiones.iniuſte concedensſeruo ſuo medietateꝫ hereditatis ſueꝓpter qd̓ regnumeius poſtea fuit diuiſum tempore rohoam nepotis ſui:ꝓut dictu fuit plenius sͣ. j. li. ij. capi.Hic aūt aduertendum quātū adulatores et detractores ſunt periculoſiprincipibus qꝛ dauid tamſanctus etiuſtus verbis ſibeadulatoris ⁊ detractoris vt patet exp̄dictis fuit ita captus et inuolutusꝙ hereditatem miphiboſeth domini ſui ei conceſſit ī abſentia miphiboſeth: et eo non audito: et ꝙ peius eſt poſtqͣꝫ audiuit miphiboſeth ſe vere excuſantem: vt patꝫ ꝑ p̄dicta non retractauit dictum ſuum iniuſtum totalit̉: ſedſeruum ſuum peſſimum fecit equalem domino: quem tn̄debuiſſet ſuſpendiſſe ꝓpter falſam accuſationem dominiſui de crimine leſe maieſtatis.7o ¶ Berzellai quoqꝫ. Hic conſequenter oſtenditur gratitudo dauid erga berzellai qui ſibi neceſſaria ꝓ parte miniſtrauerat vtꝫ ex p̄dictis: et eum vſqꝫ ad ioridcon.
oo iiij