Regum

ſalon.¶ Ca. xix.ª Unciatū ē aūt ioabVꝙ rex fleret et / lugeretfiliū ſuū ⁊ verſa eſt victoriain luctū in die illa om̄i ppl̓oAudiuit eī ppl̓s ī die illa dici: dolꝫ rex ſuꝑ filio ſuo Etdeclīauit ppl̓s ī die illa īgredi ciuitatē quō declīare ſolet ppl̓s vſus ⁊ fugiēs de p̄lio. Porro rex oꝑuit caputſuū: ⁊ clamabat voce magͣ:Fili mi abſalō: abſalon filimi. Ingreſſus gͦ ioab ad regē ī domū dixit. Cōfudiſtihodie vultꝰ oīm ſeruoꝝ tuorū qͥ ſaluā fecerūt aīaꝫ tuā⁊ aīam filiorum tuorum ⁊ filiarum tuaꝝ: ⁊ aīam vxorūtuaꝝ et aīam ꝯcubinarum.tuaꝝ. ᵈ Diligis odientes te:⁊ odio habes diligentes te.Et on̄diſti hodie qꝛ nō cures de ducibus tuis ⁊ ſeruistuis: ⁊ vere cognoui modo:qꝛ ſi abſalon viueretꝭ ⁊ om̄snos occubuiſſemꝰ tūc placeret tibi.ᵉ Nūd igr̄ ſurgeᶠ ⁊ ꝓcedeᵍ ⁊ alloquēs ſatiſfac ſeruis tuis.ʰ Iuro enim tibi ꝑdn̄m ꝙ ſi nō exierisᵗ ne vnꝰquidem remāſurus ſit tecūnocte hac et peius erit hͦ tibi: ꝙͣ omnia mala que vene

runt ſuꝑ te ab adoleſcentiatua vſqꝫ in pn̄s. Surrexitergo rex:ⁱ ⁊ ſedit ī porta. Etoī ppl̓o nūciatū ē ꝙ rex ſederet ī porta. Uenitqꝫ vniuerſa ml̓titudo corā rege:ᵐ iſrl̓aūt fugit in tab̓nacula ſua.Omnis qͦꝫ ppl̓s certabat īcunctis tribubo/ iſrl̓ dicensᵇ Rex liberauit nos de manu inimicoꝝ nr̄oꝝ: ipſe ſaluauit nos de manu philiſtinoꝝ:ᵖ et nūc fugit de t̓ra ꝓpter abſalon. Abſalon aūtquē vnximꝰ ſuꝑ nos: mortuus ē in bello. q Uſqꝫ qͦ ſiletiſ⁊ n̄ r̄ducitꝭ regē?ᵍ Et ꝯſiliūtotiꝰ iſrl̓ venit ad regē. Rexvo dauid mi ſit ad ſadoch ⁊abiathar ſacerdotes dicēsLoqͥmini ad maiores natuiuda dicentes. Cur venitisnouiſſimi ad reducendumregeꝫ in domū ſuā. Sermoaūt oīs iſrl̓ ꝑuenerat ad regem in domo eiꝰ: qꝛ dixeratrex. Hec dicetis ad populūFratres mei vos:ᵗ os meumet caro mea vos. Quare nouiſſimi reducitis regē. Etama ſe dicite. Nōne os meūes et caro mea.ˣ Hec faciatmihi deus: ⁊ hͨ addat: ſi nonmgr̄ militie fuerꝭ coraꝫ meomni tempore ꝓ ioab. Et

m ¶ Abſalon fili mi. Ponit̉ hic ſex vicibus quater in hocca. ⁊ bis in ſequēti ꝓpter. vj. ꝯditōes pene gehēne: qꝛ ibi ēpena dāni: ⁊ pena ſenſus ſtridor dentiū: ⁊ fletus: exteriores tenebre: ⁊ duratio ſine fine. Moraliter exponēdo abſalon ꝑſequēs dauid ⁊ viros eiꝰ tyrannū ſignificat ſimpliciū oppreſſorē. cuiꝰcaput adheret q̄rcui mūdi ſublimiaappetendo. Tribꝰlanceis ꝯfigitur triplici ꝯcupiſcētie aſentiēdo. in foueāꝓijcitur ad inferoſdeſcendendo.In ca. xviij. vbidr̄ in poſtilla. Sciēdū tn̄ ꝙ iſte chuſi n̄erat ille de quo dictū eſt p̄ce. capi.dditio.N hebreonoīa iſtorūſūt diuerſaNaꝫ illę amicꝰ dr̄vocat̉ Chuſai. iſteaūt vocat̉ chuſi: etex vicio trāflatorūſeu ſcpͥtoꝝ vocatꝰvterqꝫ chuſi. Chuſiāt ī hebreo ē eqͥuocū. vno mō ſignificat idē qd̓ ethiopsalio mō ē nomē ꝓpriū. qͦ iſtoꝝ modorū accipiat̉ in hocca. nō bn̄ ex lr̄a cōprobatur.Ta. xix.IUnciatū ē.Hic ꝯſeq̄nter oſtenditur qualit̓ dauid inregnum ſuū redijvn̄ primo deſcribitip̄ius dauid ꝯſolatio. ſcd̓o ꝯſolati reuocatō ibi. Oīs qͦꝫppl̓s. tercio renouati reductio: ibi. Etreuerſus eſt rex. qꝛto reducentiū concertatō: ibi. Om̄isaūt ppl̓s iuda. Circa primum dr̄.a ¶ Nunciatuꝫ eſaut ioab. ab illis qͥformidabant redire ad homū regis ꝓpter eius luctuꝫ: vn̄ſubditur. Ib ¶ Et declinauit ppl̓s ⁊cͣ. ⁊ ideo īminebatꝭ ꝑiculum ne ppl̓s indignatꝰ ꝯtra dauid faceret ſibi aliū regēquod aduertēs ioab rep̄hendit eū acrit̓. d. ¶c ¶ Cōfudiſti hodie vultus ⁊cͣ. cuꝫ tn̄ deberes eos honorare ⁊ ꝯgatdere de victoria in qͣ poſuerūt ſe ꝑiculo ꝓ te. ¶ d ¶ Diligis odientes te .i. tu on̄dis hoc ꝑ ſignuꝫ lugendo abſaloaduerſariū tuum. f ¶ Nūc igit̉ ſurge de luctu. f ¶ Etcęde. adrecipiendū bellatores tuos honorifice.¶ g ¶ Et alloquens ſatiſfac ſeruis tuis ꝓmittēdo eis honores ⁊ p̄mia ꝓ victoria. ¶h ¶ Iuro em̄ tibi ꝑ dn̄m. qͣſi dere certa: ꝙ ſi nō exieris ad ſatiſfaciendū eis modo p̄dictoi ¶ Ne vnꝰ quidē remanſurus ⁊cͣ. qꝛ illi qͥ pugnauerūt ꝓte ꝯtra abſalon recedēt a te ⁊ iūgent̉ alijs ad faciendū regem. ſuꝑ totum ppl̓m: ⁊ tu remanebis ſolus ab oībus derelictus. ¶R Surrexit ergo rex. de luctu acqͥeſcēs rationabili rep̄henſiōi. l ¶ Et ſedit in porta. in loco patenti.

⁊ cōi: vt poſſet oēs veniētes amicabil̓r reciꝑe ⁊ gr̄oſealloqui: et ſic recollegit ppl̓m. nIſrael aūt fugit.ſcꝫ illi qui erāt. cū abſalō. n ¶ Omīs qͦꝫ ppl̓s. Hic cōſequenter deſcribit̉ ipſius dauid reuocatio: qꝛ ppl̓us qͦfuerat cū abſalon videbat ſe deceptum: ideo dicebat.o ¶ Rex liberauit̉ nos .ſ. dauidqͥ ppl̓m iſrl̓ de inimicis ſuis exn̄tibus per circuitūliberauit: vt ptꝫex ſupra dictisviij. ca.p ¶ Et nūc fugitde tra. i. de vrberegia. ꝓpt̓ abſalon cꝰ mala r̄ducebant ad meoriam in fedatōeꝫpatris. ⁊ eiꝰ ꝑſecutione. q. d. indignū ē ꝙ ꝓ ip̄ofugiat. q ¶ Uſqꝫ quo ſiletꝭ. a recognitōne culpe⁊ petitiōe venier ¶ Et nō reducitis regē ad locum ſuuꝫ honorifices ¶ Et ꝯſiliū totius iſrl̓ venit adregē: qꝛ ꝑ nuncios certos ⁊ ſolēnes ſignificatafuer̄t ſibi iſta. qͥbus auditis rexꝰmiſit ad viroſiuda qͥ fuerant cūabſalon: vt eēntde pͥmis ad ip̄mreducendū. Exhoc em̄ ꝙ erantde tribū dd̓ verecūdabant̉ apparere ī ꝯſpctūeius qꝛ plus ſibiforefecerant qͣꝫextranei: ⁊ ideodd̓ hoc aduertens mādauit ꝓeis vt venirēt ſecure qꝛ paratuserat remitte̓ cuius rōneꝫ tāgit.t ¶ Os meum ⁊caro mea vos. q. d. nō poſſem vos odire: qꝛ hoc eſſet ꝯͣme. v ¶ Et emaſe dicite. iſte inter oēs plus peccauerat: qꝛ fuit princeps exercitus abſalon: vt hr̄sͣ. xvij. c.cuꝫ tn̄ eſſet nepos dauid ⁊ iō ip̄m ſpāliter nominauieſicut ⁊ xp̄c poſt reſurrectōeꝫ ſua ꝑ angelū expreſſit ſpecialiter petrum dicēs. Dicite diſcipulis ſuis et petro.Marci .xvj. qꝛ ꝓpter xp̄i negatōeꝫ nō fuiſſet auſus iuter diſcipulos ꝯparere: niſi fuiſſet ſpāliter noīatus.x ¶ Hec faciet mihi deus ⁊cͣ .i. maiora mala qͣꝫ ſuſtinuerim in perſecutōne abſalon.y ¶ Si nō magiſter militie fueris omni tempore coragme ꝓ ioab. Aliqͥ libri hn̄t poſt iōab .i. ſb̓ ioab. Dictō eēhebraica que ibi ponit̉ aliquādo ſignat ꝓ: aliquandoſub tn̄ eſt eadem ſententia. quia dauid nō intendebatamouere ioab de ſuo officio: ſed ꝙ iſte ſuppleret viceseius. pro temꝑe ⁊ loco vbi videret̉ expedire.z ¶ Et incliuauit cor omnium virorum iuda ad ſaper