Iudicum

⁊ hītauit inter chananeumhītatoreꝫ terre: fuerūtqꝫ eibethſemite ⁊ bethanite tributarijᵇ Attauitqꝫ amorreos filios dan in monte: necdedit eis locū vt ad planiora deſcenderent: hītauitqꝫ īmōte hares: qd̓ interpretatur teſtatio ī haylon et ſalabim. Et aggrauata eſt manus domijs ioſeph: factuſqꝫeſt ei tributarius. Fuit autterminus amorrei ab aſcenſu ſcorpionis petra ⁊ ſuꝑio58liꝰſ¶ Capi. ij.Scēditqꝫ angeluſdn̄i de galgal̓ ad locū flentium: et ait.Eduxi vos de egypto: et introduxi in terra ꝓ qua iuraui patribꝰ veſtris: et pollicitus ſum vt non facereꝫ irritum pactū meū vobiſcū inſempiternū: ita dūtaxatᶜ vtnō feriretꝭ fedꝰ cuꝫ hītatoribꝰ terre huius: et aras eorūſubuerteretis: et noluiſtisaudire voceꝫ meā. Cur hocfeciſtis? Ꝙͣobrem nolui delere eos a facie vr̄aᵉ vt habeatis hoſtes: ⁊ dij eoruꝫ ſintvobis in ruinam. Cunqꝫ loqueret̉ angelꝰ dn̄i hec v̓baad oēs filios iſrl̓: eleuauer̄tvocē ſuā ⁊ fleuerūt. Et vocatū ē nomē loci illiꝰ locusflētiū ſiue lachrymaꝝᶠ īmolauer̄tqꝫ ibi hoſtias domīo

Dimiſit ergo ioſue ppl̓m ⁊abierūt filij iſrl̓ vnuſquiſqꝫin poſſeſſionē ſuā vt obtinerent eā ſeruieruntqꝫ domīocūctis diebꝰ eiꝰ et ſeniorumqͥ longo pꝰ eū vixerunt tꝑe⁊ nouerant oīa oꝑa dn̄i q̄ fecerat cū iſrael Mortuus ēaūt ioſue filiꝰ Num famulus domini centum/ et decēannorum et ſepelierunt/ eūin finibꝰ poſſeſſionis ſue inthānathſare ī mōte ephraim a ſeptentrionali plagamontis gaas. Omniſqꝫ illa generatō cōgregata ē adpres ſuos:ᵗ ⁊ ſurrexerūt alijqͥ nō nouer̄t dominū: ⁊ oꝑaque fecerat cū iſrael. Fecertqꝫ filij iſrael malum in conſpectu dn̄i ⁊ ſeruierunt baalim: ac dimiſerunt dn̄m deūpatrū ſuoruꝫ: qui eduxerateos de terra egypti et ſecutiſunt deos alienoſ: deos qͦqꝫppl̓orū qͥ hītabāt in circuitu eorū: ⁊ adorauerunt eos⁊ ad iracundiaꝫ concitauerunt dominuꝫ dimittenteseū: ⁊ ſeruientes baal ⁊ aſtaroth.ᵏ Iratuſqꝫ dn̄s ꝯͣ iſrl̓:tradidit eos in manꝰ diripiētiū: qui ceꝑunt eos ⁊ vēdider̄t hoſtibꝰ qͥ hītabāt ꝑgyrum: nec potuerunt reſiſtere aduerſarijs ſuis: ſed qͦcunqꝫ ꝑgere voluiſſētᵐ manus dn̄i ſuꝑ eos erat: ſicut

¶ Capitulū. ij.Scenditqꝫ aſlꝰ dn̄i. h̓ꝯn̄r deſcribiturtrāſgreſſiōis reēſio. ⁊ dicunthebrei: ꝙ iſte anlus fuit phinęr angeluſtat̉ nūcius:t fuit miſeo ad arpl̓m deſſiōe māꝝ eiꝰ eo mōrheſuꝫluꝫ inuano aſp̄parenſcut dcm̄ fuit.ij. expoſitores āt catholicidicūt ꝙ nō fuitphinees: ſꝫ angelus a deo ſpālitmiſſus et hoc viverius: qꝛ ꝙ phnees fuerit anlꝰ falſuꝫ ⁊ fictuꝫvr̄: qꝛ ſcriptuivbiqꝫ de eo loq̄ſicut d̓ hoīe puro⁊ mortali.ille q̄ apparuit h̓ fuerit hō purꝰ falſū vr̄: vt magꝭ apparebit ex ſeq̄ntiicēdū igit̉ ꝙ iſte fuit angelꝰ ſpāl̓r adeo miſſus ad rep̄hēdēdū filios iſrl̓ d̓ trāſgreſſiōibꝰ ſuis ⁊ apparuit ſic ꝙ eiꝰ apparitio fuit nota ppl̓o. Et pͥmoapparuit ī galgalis: vbi filij iſrl̓ fuerūt circūciſi pꝰ trāſitum iordanis: vt hr̄ ioſue. v. ⁊ inde trāſtulit ſe ad aliuꝫlo cū qͥ d̓r h̓ locꝰ flētiū ꝑ anticipationē. qꝛ ſic vocatus ēlocꝰ ille: ex hoc ꝙ ppl̓s pꝰ rep̄hēſionē angeli ibi fleuit vtpoſtea dicet̉ b ¶ Et ait edu. vos d̓ egypto ⁊cͣ. ex hͦ pꝫꝙ fuit vere angelꝰ. qꝛ loqͥt̉ in ꝑſona dei: ſicut angelꝰ loquebatur moyſi: qn̄ aūt hoīes ſancti et ꝓphete denūciabant mādatum dei cōiter p̄mittebāt: hec dicit dn̄s: vel

aliqͥd ꝯſil̓e qd̓ n̄ fecit iſte: ſed abſolute dixit. Eduxi vos veegypto. ⁊ ꝑꝑ hͦ angelꝰ ſic loquēs aliqn̄ deꝰ aliqn̄ agelꝰ nominat̉. vt dictū fuit in Exo. iij. c. ita dūtaxat qꝛ ꝓmiſſiōidei d̓ bono futuro intelligēde ſunt ſub ꝯditōe: ſi hoīes fid̓liter ſeruiēt deo Ic ¶ Ut nō feriretis ⁊cͣ. vt habet̉ Num̄.jͣ. et deūt. vij.d ¶ Et noluiſtꝭ ⁊cͣ.vt pꝫ ex dictꝭ. c. p̄ce ¶ Ut hēatꝭ ho. ⁊cͣ.li vt n̄ tenetur h̓ cāliter ſꝫ ꝯſecutīe tm̄qꝛ ex hoc ꝙ filij iſrl̓trāſgreſſi ſunt p̄ceptū dn̄i ꝯſecutuꝫ ēillud malū ſuꝑ eosf ¶ Immolauerūtqꝫ ⁊cͣ. Ex hoc et̓ apparꝫ ꝙ fuit vere angelꝰ dn̄i ille qͥ apparuit ibi: qꝛ exqͦ fuitfixū tabernaculuꝫdn̄i in ſylo nō eratlicitū filijs iſrael offerre hoſtias alibi.vt dictū fuit ioſue.xxij. niſi ex ſpāli reuelatione ⁊iuīa velapꝑicōne angelicaſicut manue obtulit ſacrificiū qn̄ angelꝰ ſibi apꝑuit: vthr̄ infra ca. xiij.ſue. hic ꝯn̄r ponit̉Dimiſit gͦ Iomaterie hꝰ libri breuis p̄libatio: vbi pͦponit̉ federis/ ppl̓iad deū ꝑ ioſue r̄nouatio: ſcd̓o renouati trāſgreſſio: ibi etſurrexer̄t: t̄cio trāſgreſſionis punitioibi: iratuſqꝫ dn̄ſ. qrto punitōnis ſubleuatio ibi ſuſcitauitqꝫ dn̄s. Circa pͥmūdr̄ ſic. Fg ¶ Dimiſit ⁊cͣ. hoc factū fuitan̄ mortē eiꝰ: ſꝫ hicrecolit̉ ꝑꝑ fedꝰ qd̓r̄nouauit ioſue int̓deū ⁊ ppl̓m: vt dcm̄fuit Ioſue. vl. qͦ facto dimiſit vnūquēqꝫ ire ad locū ſuuꝫ:vt ibidē dr̄ ⁊ hͦ r̄colit̉ vt apꝑeat ꝙ tēpore ioſue ⁊ ſeniorum qͦ viderāt mirabilia dei fedus illud fuit obſeruatū vt ꝯn̄r dr̄ in lr̄a ⁊ pꝫ vſqꝫ ibi. 7h ¶ Etſepelierūt euꝫ ⁊cͣ. In hebreo hr̄ ſic. In thamnathere .i. inthānath ſoliſ: qꝛ ſicut dicunt hebrei ſuꝑ ſepulcrū ioſue fuit poſita ſimilitudo ſolis in memoriā illiꝰ facti mirabilis:ꝙ fecit ſtare ſolē. vt hr̄ Ioſue. x. vt oēs trāſeūtes lugerētmortē tāti hoīs: ꝓ qͦ dn̄s talia feciſſet: et iō ciuitas illa ſicvocata ē: q̄ pͥus thānathſare vocabat̉. ¶i ¶ Et ſurrexer̄talij. Hic ponit̉ federis renouati trāſgreſſio ꝑ ydolatriaꝫ:et pꝫ lr̄a. 7R ¶atuſqꝫ dn̄s. h̓ ꝯn̄r ponit̉ traſgreſſionispunitio cū dr̄. 4ſ ¶ Tradidit eos ⁊cͣ. qꝛ bona filioꝝ iſraelrapuerūt ſibi: ⁊ corꝑa eoꝝ vendiderunt hoſtibus extraneis: cuius cā ſubdit̉ cū dr̄. m ¶ Manus domini ⁊ cet̓a.

Ff ij