Liber

⁊ tradidi illos ī manꝰ vr̄as.Miſiqꝫ an̄ vos crabroneset eieci eos de locis ſuis duos reges amorreoꝝ. nō ī gladio ⁊ in arcu tuo: dediqꝫ vobis terrā in qua nō laboraſtis: et vrbes qͣs nō edificaſtis: vt hītaretis in eis: viueas et oliueta que nō plantaſtis.ᵖ Nūc gͦ timēte dn̄mq etſeruite ei ꝑfecto corde atqꝫveriſſimo: ⁊ auferte deos qͥbus ẜuier̄t pr̄es vr̄i in meſopotamia ⁊ in egypto: ac ſeruite dn̄o.ᵗ Sinaūt malū vobis/ videt̉ vt dn̄o ſeruiatis.optio vob̓ dat̉. Eligite hodie ad̓ placet/ cui ſeruire potiſſimū debeatis. vtruꝫ dijsqͥbꝰ ſeruierūt pr̄es vr̄i ī meſopotamia: an dijs amorreorum in quoꝝ terra hītatisEgo aūt et domꝰ mea ſeruiemꝰ dn̄o. Reſpōditqꝫ ppl̓set ait. Abſit a nob̓ vt relinquamus dn̄m: ⁊ ſeruiamusdijs alienis. Dn̄s deꝰ noſteripſe eduxit nos et pr̄es nr̄osde terra egypti: et de domoſeruitutis: fecitqꝫ videntibꝰnobis ſigna ingētia. ⁊ cuſtediuit nos in oī via per quaꝫambulauimus: ⁊ in cunctisppl̓is ꝑ quos tranſiuimꝰ:ˣ ⁊eiecit vniuerſas gētes amor

reoꝝ habitatorē. terre: quānos intrauimꝰ. Seruiemusigitur domino: quia ipſe eſtdeus noſter. Vixitqꝫ Ioſuead ppl̓m. Nō poteritis ſeruire dn̄o: deus enim ſanctuset fortis emulator eſt: necignoſcet ſceleribꝰ vr̄is atqꝫpctīs. Si dimiſeritis dn̄m:⁊ ſeruieritis dijs alienis: cōuertet ſe et affliget vos atqꝫſubuertet poſtꝙ vob̓ preſtiterit bona. Dixitqꝫ ppl̓s adioſue. Nequaꝙͣ ita vt loqueris erit: ſꝫ dn̄o ſeruiemꝰ. Etioſue ad populum.ª Ceſtesinquit vos eſtis. quia ip̄i elegeritis vobis dn̄m vt ſeruiatis ei. ʰ Rn̄der̄tqꝫ. TeſtesNunc ergo ait auferte deos alienos de medio vr̄i: etinclinate corda vr̄a ad dn̄mdeū iſrael. Dixitqꝫ ppl̓us adioſue. Dn̄o deo noſtro ſeruiemus: et obedientes erimꝰpreceptis eius. ᵈ Percuſſitergo ioſue in die illo fedus:et ꝓpoſuit ppl̓o p̄ceptaᶠ atꝫiudicia in ſichemᵍ Scripſitquoqꝫ om̄ia verba hec in volumine legis domini. et tulit lapidem pergrādem:ᵗ poſuitqꝫ eum ſubter quercumque erat in ſanctuario dn̄iet dixit ad omnem populuꝫ

Fo ¶ Miſiqꝫ an̄ vos crabrones: lꝫ crabrones ꝓprie loquendo ſint muſce ex fimo equi naſcentes. tamen hic accipiuturꝭ ꝓ muſcis a deo ſuꝑnaturaliter formatis: q̄ habebantaculeos venenatos ẜm ꝙ dicūt hebrei. Dicūt āt alij expoſitores ꝙ crabrones h̓ accipnt̉ metaphorice ꝓ aculeistimoris ⁊ terrorisdiſſoluentibus corda eoꝝ ita ꝙ nō poterāt reſiſtere filijsiſrl̓. Terciūdecimūbn̄ficiū eſt de cōceſſione terre fructifere et edificate: qd̓notatur ibi. Dedipo. ter. ⁊cͣ. ſeqͥt̉.p ¶ Nunc gͦ. Hicconſequenter Ioſue captat populꝯſenſum ad dei ſeruitiū dicens. Nūcgͦtimēte dn̄ꝫ. timore filiali. ⁊q ¶ Etẜuite ei ꝑfecto code. abſqꝫ diminutione. Fr ¶ Atqꝫ veriſſimo. ſine ſimulatōne. ¶s ¶ Et auferte deos alie. ⁊cͣ.dicūt aliqui. ꝙ tūcnon habebant idola: ⁊ iō auferte h̓ accipit̉ ꝓ non reciꝑepōt tn̄ dici vt videt̉ꝙ aliqͥ eoꝝ hēbantidola qͥ apportatafuerant de egypto:ẜm ꝙ hr̄ amos. vca. Nūqͥd hoſtias⁊ ſacrificiū obtuliſtis mͥ in deſerto. xlannis domus iſrl̓.⁊ portaſtis tab̓naculū molothrrimaginem idolorū veſtroꝝ ſydus dei vr̄iq̄ feciſtis vob̓ ⁊cͣ. ethāc auctoritatē allegat beatus Stephanus contra iuleos Act. vij.Sinant ma. vo.vi. vt ſer. dn̄o. ꝓptſumptus ſacrificōrum et alioꝝ que īcultu eius requirūtur.v ¶ Optio vobis datur. Iſta optio non eſt conceſſionisſed ꝑmiſſionis. qꝛ deus ꝑmittit hoīeꝫ agere ẜm libertatēarbitrij: ſi tn̄ ad malū flectit̉ iuſte punit̉. cet̓a patēt vſꝫ ibix ¶ Et eiecit vniuerſas gentes .i. aliquas de vniuerſis. qͥaꝓ maiori parte eiecit: aliquas tamē dimiſit: ꝓpter cauſasſupradictas. xiij. ca. Ty ¶ Dixitqꝫ ioſue. Hic ꝯſequenterioſue oſtendit eis difficultatem ſeruitutis dei dicens.z ¶ Non poteritis ſeruire domino .i. de difficili poteritis:qꝛ virtꝰ eſt circa bonū ⁊ difficile. et dixit hͦ ioſue ꝯſiderāspronitatem ppl̓i ad malū: ⁊ dei iuſticiam ad puniendum:⁊ vt poſtea non poſſent negare iſta fuiſſe/ eis explicata.a ¶ Ceſtes inquit. Hic conſequēter ioſue conſenſum ppl̓iiteratū ꝓfeſſione ꝯfirmat cū ſubditur. Vb ¶ Rn̄der̄tqꝫ.teſtes. ſupple ſumꝰ. ⁊ ideo ꝓfeſſione facta ꝯcluſit.c. ¶ Nūc gͦ ait aufer. deos alienos. et exponat̉ ſicut sͣ.d ¶ Percuſſit ergo ioſue in die illo fedus .i. renouauit fedus inter populum et deū. I ¶ Et p̄poſuit populo p̄ce-

cia. qͣꝫtum ad iudicialia. gIcripſitqꝫ oīa ver. hei. hanc ꝓfeſſionē ppl̓i ⁊ obligatōneꝫ iteratā ad fortiusaſtringendū ppl̓m ad ſeruiendū domino in futuro.¶b ¶ Et tulit lapidem. Hic ꝯn̄ter ioſue applicat ſignumſenſibile ad memoriam huiusfacti in futuruꝫcum dr̄. Et tulitlapidē ꝑgrādeꝫſicut ſolet fieri t̉terminis terrarum vel regnorum quādo ſtatuūtur in ſignūdiuiſionis territoriorum.¶ ¶Poſuiegꝫ enſubter quercuꝫ⁊cͣ. videt̉ ꝙ in hͦfecerit contra legem Deutero.xvj. Nō plantabis lucuꝫ iuxtaaltare domī: qd̓ſoluūt aliqͥ dicētes: ꝙ vnā arbornon facit lucuꝫ⁊ hoc non valetquia ibideꝫ ſubditur. Et omnēarboreꝫ. Ex quopatet intento p̄cepti: ꝙ nll̓a arbor deberet ibiplantari: id̓o dicūt aliqui ꝙ inhibitū erat plātare: nō tn̄ priꝰexiſtenteꝫ reſeruare. Arbor autem iſta erat ibianteqͣꝫ poneret̉ibi altare domini: ſꝫ adhuc iſtd̓non videtur ſuſficere: quia ad hͦdatum fuit illd̓preceptuꝫ ne iudei eſſent ſimiles ido latris quiprope phana idoloꝝ habebant lucos ad luxuriam exercendam: ⁊ qͣꝫtum ad hoc nō videtur ibi differre plātare arbores de nouo. vl̓ plātatas prius dimittere. Etiō dixit Ra. ſa. ꝙ vera lr̄a eſt. Subter limen. dictio eīhebraica que eſt ibi: eſt equiuoca in vna ſignificationeſignificat idem qd̓ limen. Et ẜm ip̄m lapis iſte fuit poſitus prope ingreſſum ſanctuarij: et non eleuabaturvſqꝫ ad finem ſuperius. Poſſet tamen dici ẜm trāſlationem noſtram: ꝙ hic non accipitur ſanctuariuꝫ deipro tabernaculo moyſi: quia poſitum eſt in ſylo: ſicutdictum eſt ſupra. xxviij. ca. Ioſue autē fecit iſta q̄ ſcribuntur hic in ſichem: vt pꝫ in textu vbi dr̄. Propoſuit̓populo precepta atqꝫ iudicia in ſichem qui locꝰ benemulto diſtat a ſylo. Et ideo ſanctuarium hic poteſt accipi pro ſynagoga: in qua ꝯueniebant habitatores illius loci cā orationis et audiendi verbum dei. quia inſingulis ciuitatibus et villis iudei habebāt talia loca