in bibliam
? Alij abducto ſr̄cilioᵍ grādia v̓baᵗ trutinantes: intermulierculas de ſacris literꝭphiloſophant̉.ᵏ Alij diſcūtꝓhpudor afemīs qd̓ virosdoceāt: et ne parū hoc ſit qͣdā facilitate v̓borū: immoaudaciaᵐ ediſſer̄t alijs: qd̓ip̄i nō ītelligūt. Taceo demeis ſil̓ibus: qui ſi forte adſcripturas ſctās pꝰ ſecl̓areslr̄as venerīt ⁊ ſermone compoſito aures ppl̓i mulſerīt:quicquid dixerīt hoc legeꝫdei putāt. º Nec ſcire dignātur quid ꝓphete quid apl̓iſenſerīt ſꝫ ad ſenſū ſuū incōgrua aptāt teſtimonia: qua
ſi grāde ſit ⁊ n̄ vicioſiſſimūdicendi genꝰ deprauare ſententias: ⁊ ad volūtatē ſuaꝫſacrā ſcripturā trahere r̄pugnātē:ᵖ quaſi n̄ legerimꝰ homero cētōnas ⁊ virgiliocentonasq ac nō ſic etiā ⁊ maronē ſine xp̄o poſſumꝰ dicerexp̄anū: qꝛ ſcripſerit. Iaꝫ redit ⁊ v̓go: ˢ redeūt ſaturniaregna. Iam noua progenies celo demittitur alto. Etpatrem loquentem ad filium. Nate mee vires: meamagna potentia ſola. Etpoſt verba ſaluatoris incruce Talia preſtabat memorans fixuſqꝫ manebat.
Scd̓o on̄dit doctrinā taliū ſuꝑbā ibi. ¶g ¶ Alij abducto ſuꝑcilio: vt etiam ſapientes videant̉: quoꝝ ſuꝑbiamanifeſtat̉ in ſuꝑcilij abductione: in grandiū trutinatione: in ph̓ie oſtentatiōe. Suꝑciliū dr̄ quaſi cilio ſuꝑpoſitū. Ciliū ē tegumē oculoꝝ: ſic dictū qꝛ celet oculūvel a cilleo les.qd̓ eſt moue̓: qͥafrequenter mouet̉. In ſuꝑcilijadductiōe ſignūeſt ſuꝑbie.i ¶ Trutinātes.i. cū magno pōꝓferentesh ¶ Grādia v̓ba.i. inflata ⁊ ī inteibilia. lꝫ parūat. vn̄ optimecōpetit eis illudqd̓ dicit oratiusin poetria telaphus ⁊ Peleuscū pauꝑ et exuvterqꝫ. Proijcitampullas. ⁊ ſexqͥpedalia verbaampulle vel ambulle dicunt̉ verba inflata quaſiplena bullis. incircuitū. Sexqͥdicitur totū. vn̄ſexqͥpedalia dicuntur mēſurātotius pedis continētia. Cetera plana ſūt. Tercio on̄dit doctrinā taliū eſſe ineptā ⁊ ꝓbroſaꝫ ibi. ¶ k ¶ Alidiſcūt ⁊cͣ. nā magnū opprobriū eſt ꝙ feiaꝝ doctrine ſeſubijciūt. Itē ꝓbroſū eſt ꝙ q̄ docēt nō intelligunt.l ¶ Prohpudor dr̄ cōfeſſio ẜm papiā: Et dr̄ a ꝓpudeoes. qd̓ eſt ꝓcul pudere. vl̓ ꝓ aliquo pudere. dr̄ gͦ ꝓhpudor .i. ꝯfuſio eſt .ſ. ita dicere m ¶ Ediſſerūt .i. apperiūton̄dūt valde diſſerūt: eminent̉ vel euident̓ diſſerunt.Cōponit̉ em̄ ab ex ⁊ diſſero ris. qd̓ eſt tractare: dicereſapient̓ loqͥ: ꝯfirmare ⁊cͣ. Quarto on̄dit doctrinam taliū eſſe erroneā: ibi. n ¶ Taceo de meis ſimilibus ⁊cͣEcce magnus error. Et ſubiūgit cauſam ꝓpter quamerrant cū dicit. 0 ¶ Nec ſcire dignant̉ quid prophete ⁊cͣ. q. d. vicioſiſſimum eſt auctoritates qͥ ad ꝓpoſitūnō faciūt aſſumere: ⁊ violent̉ ꝓ ſua volūtate eas exponere: ſicut faciunt illi qͥ verſus virgilij ⁊ homeri exponūt de xp̄o: cū auctoꝝ longe aliena fuerit intētio: ⁊ maxime corā intelligentibus nō deberent hoc facere. Cōtinua ſic. Dixit ꝙ incōgrua aptant teſtimonia.p ¶ Quaſi nō legerimus homerocētonas ⁊ virgiliocētonas .i. opuſcula de verſibꝰ homeri et virgilij compoſita excerptiōes quedam ſunt de libris homeri et virgilij: ⁊ in duos libellos redacte. in quibus multi verſusp̄ter predictorum auctoꝝ intentionē adaptantur xp̄oExcerptores aūt libros homeri ⁊ virgilij trāſcurrētesvbicūqꝫ inueniūt aliquid quod ſue materie poſſent adaptare: puncto ſignauerūt: vt qn̄ ꝯpilaret promptiusinuenirēt: ⁊ ab huiuſmodi punctiōe centōnes dicunt̉ſcripta compilata ex verſibꝰ hincinde collectis et ẜmnumerū continuatis. cento em̄ verbum grecum idemꝙ pungo. vnde dicitur hic cento. onis. idē .ſ. ꝙ punctꝰvel punctatio. Iſi. j. ethy. vbi agit de metris ibi dicit ꝙcentōnes ſunt qͥ de carminibꝰ homeri ⁊ virgilij ꝓpriaopera more cētenario ex multis hincinde compoſitisvnum ſartiunt corpus. Unde ẜm ipſum centōnes dicuntur a centum. Et nota ꝙ declinatur hic: virgiliocento: et hic homerocento. Unde homerocentonas:Accuſatiuus grecus eſt: Et ſimiliter virgiliocentonas. Compoſuit antem homero centonas de chriſto.
Eudochia vxor Theodoſij minorꝭ. virgiliocētonas ſcripſit ꝓba vxor Adelphitin quibus poſuit ꝓ magna partecōtinentiā noui ⁊ veteris teſtī. Et credo ꝙ opus illud cōtinet ſeptingentos ⁊ quinqꝫ verſus Iſid̓. dicit d̓ ea in primo ethy. ꝙ de fabrica mūdi et euāgelijs pleniſſime exp̄ſſit. Modo exponamꝰ lr̄am. Dictū ꝙincongrua aptantteſtimonia et maleintellecta qͣi n̄ legerimꝰ humerocētonas ⁊ ꝟgiliocentonas ſicut et ipſi.q ¶ Ac nō ſic etiaꝫ⁊ maronē ⁊cͣ. Iſtalr̄a eſt hieronymi.Cōſtrue ſic. Ac ꝓ ⁊⁊ reſume quaſi italoquat̉: quaſi nonlegerimꝰ homerocentōnas ⁊ ꝟgiliocentōnas: qͣſi nonpoſſumꝰ ſic .ſ. ſicutip̄i dicere .i. dicēdoaffirmare. maronēid ē virgiliū. Sinexp̄o .i. nō intelligendo de xp̄o vel nō habito r̄ſpectu ad criſtum fuiſſe xp̄ianū.i. auctoritates qͣsipſi aſſumunt ſcripſiſſe de xp̄o. q. di.poſſemus dicere ſivellemus. ꝙ virgilius librum ſcribens intelligeret de xp̄ocū tn̄ in veritate non hoc diceret d̓ ip̄o: ſed hoc dicere nolumꝰ ne incōgrua teſtimonia vſurpemus ſicut illi qͥ dicūteū intellexiſſe de xp̄o. r ¶ Quia ſcripſit. Iā redit ⁊cͣ. vtꝑ ordinē on̄dat̉ ꝙ dicte auctoritates vſurpate ſint nec d̓chriſto loquant̉: nota: ꝙ pollio dux germanici exercituscapta Salona ciuitate dalmacie eodem anno conſulromanus fieri ꝓmeruit. Unde virgilius in bucco. iij. eglo.Qui te pollio amat veniat quo te quoqꝫ gaudet. ſcꝫ te veniſſe ad conſulatum. Eodem anno habuit filium quemSalona deuicta ſaloninuꝫ vocauit. qͥ natus ꝑentibus riſiſſe dr̄: quod erat maluꝫ omen. qm̄ in ip̄is primordijs interijt. Uirgilius ꝟo volens omen illud in bonū cōuerteredicit ꝙ ipſo regnāte erit iuſticia in terra. Et multiplicitercōmēdat eū dicēs. Iam .ſ. nato ſalonino. et .i. etiam virgo.i. iuſticia redit. Iuſticia dr̄ ẜm fabulas filia fuiſſe Aſtracei gigantis. virgo qꝛ incorrupta dicitur eſſe. Ouidius. j.metamor. Uicta ſedet pietas: et virgo a cede mādentesUltima celeſtiū terras aſtrea reliquit.Redeūt ſaturnia regna .ſ. prima etas que fuit aurea.Un Ouidius. Aurea prima ſata eſt etas.t ¶ Iā noua ꝓgenies .ſ. Saloninꝰ celo dimittit̉ alto. qͥanatiōe celeſtis reputabit̉ ꝓpter ꝓbitates ſuas. Omniailla inuenies in bucco. in quarta egloga. Item alia auctoritas. Nate mee vires ⁊cͣ. nō eſt dicta de chriſto: immo ſicut patet in fine primi eneidos verba ſunt veneris ad cupidineꝫ filiū ſuū ſupplicātis: vt aſſumpta forma Iulij aſcanij nepotis ſui .ſ. filij enee. quem diligebat dido. Carthaginēſis regina inflammaret eā ad amorem Enee. Itēilla auctoritas. ¶ v ¶ Talia p̄ſtabat ⁊cͣ. nō de chriſto. ſꝫ d̓anchiſe dr̄ in. ij. eneidos. Cū em̄ eneas pr̄em ſuū de troyano incendio in humeris exportaſſet: ⁊ cuꝫ eo fugam inirevoluiſſet: ille nullo modo cuꝫ eo voluit exulare nec Trovam iam ſuccenſam deſerere. Unde dicitur de eo ibidemAbnegat abſciſa vitaꝫ producere Troya: Exiliumqꝫ pati ⁊ cetera. Et cum eſſet veteranus volebat mori in terranatiuitatis ſue. In fine dicit Uirgilius de eo. Talia p̄ſtabat memorās. fixuſqꝫ manebat .i. firmus .ſ. ī propoſito noͣrecedēdi a Troya.