Prime Ad Timotheu

VI.

haud dubium quia nec auferrealiquid moriendofI non tamen omninoabijcienda ſunt hec tempralia. ſed habētes.quid poſſumus:. Habentes autem alimenta ⁊ quibus tegamur:ſ qꝛ qͥ vltra tēdithis contenti ſimus. Nam qui volunt diuites fieri: incidunt in tenFactu ipſotationem. et laqueum dyaboli etſ diuitie nutriunt deſideriaſ quod peiusdeſideria multa ⁊ īutilia ⁊ nociuaFita nocent. ꝙ§ corporūquę mergunt homines in interitu§ hac ⁊ dyabolus cecidit.animarum⁊ perditioneꝫ. Radix enim omniūf5 qui pecuniam appetit: cupere appetit. ſ generalis ſplus habendi qͣꝫ oportet.malorum ēᶠ cupiditas. Quam qui§ omnino. xp̄m deſerentesdaꝫ appetentes errauerunt a fide:hoc conſtat in auaris⁊ īſeruerūt ſe doloribus multis.ſ qꝛ rōnalis ſ vel etſi homo. tn̄ quiadei.Tu autem homo dei hęc fuge. Sefaciendo cuiqꝫ quod ius exigit. quod non cupidus.ctare vero iuſticiam. pietatem. fidēquibꝰ penitus caret cupidus. nec patienter fertaduerſa. nec alicui eſt manſuetus ſ dei ⁊ proximicharitatem. patientiam. manſuetu⁊ ſ in te hoc habe ſ aſſidue. quod prodeſt alijs..j. § vt proſit alijs. cum diſcretione factum.dinem. ſ Certaʳ bonum certamenquod exigit fides ⁊5 pro his nō queras niſi viim quod debes. quia in eam vocatus. non in aliud. ⁊ quia coram multis iam. vel in ordinationevel in predicatōne confeſſus es quod fides exigitfidei: ſapprehende vitam ęternamin qua vocatus es. ⁊ confeſſus esbonam fidem coram multis teſtinon ſolū exhortor. ſed ⁊ precipio ſ prēbus. Pręcipio tibi coram deo quiita ⁊ te. vt eum imiteris.iuſtificat omnia. ⁊ chriſto iheſu qͥſ qd̓ dixerat affirmauit ſe. ſcꝫ eſſe filium dei. quefuit bona ⁊ honeſta confeſſio. ¶ Imminente morte. non negauit veritatemcum eēt.teſtimonium reddidit ſubᶠ pontiopylato bonam confeſſioneꝫ. vt ſerj lex domini immaculata. nec etiam habilis eſtreprehendi ſ quod tibi deus ⁊ ego mandauimusuesʳ mandatum ſine macula irrep̄rues. donec tibi adueniat ī mortihenſibile vſqꝫ in aduentum domi§aduentūni noſtri iheſu chriſti. quem ſuis tē

congruis fſ ſanctis quibuſqꝫ j.5 in ſe. qui etios faciet beatos ⁊ potentes. ⁊ reges ſui. ⁊ dominos impiorum.poribusʸ oſtendetꝭ beatus ⁊ ſoluſpotens rex regum ⁊ dominus dofF immutabilitatem. ⁊ dabit ſuis per gratiam.minantium. qui ſolus habetꝭ īmorſ per ſimile. ipſe eſt lux. cuius ſui participes erunttalitatem. ⁊ lucem habitat inacceſf quia idem ipſe eſt ⁊ lux. ſita inacceſſibilēſibilem: ⁊ quem nullus hominum5 ex ſe. ſed deus factus videtꝭ ſ homo in hac vita. poſt autem videbit ſ deo patri filio ⁊ ſpirituiſanctovidit. ſed necᶠ videre poteſt: ī cui ēſ in ſe ſa creaturisˣ quia omnia poteſt. q̄⁊ ſuis dabigloria honor ⁊ᶠ imperiū ī ſempiterI tamen fI quia ſunt ⁊ ſpirituales¶ Id eſt. his qui in hoc ſeculo abundant pecūia.num amen Diuitibusʳ huius ſęcuIſ non diuites non eſſe. ſed non ſuperbire. ⁊ nonin eis ſpem habere. quia incerte.li pręcipeᶠ nō ſublime ſapere. neqꝫ§ ideo non inde ſuꝑbiendū ſed timēſperare in incerto diuitiarum: ſedin deo qui pręſtat nobis omnia abſine diminuione ſſ in eternitate. non modo advtendum. F j. ſ precipeſ ſ bona operari. ita vi diuites ſintundeᶠ ad fruendum: Bene agere. diuites fieri in operibus bonisſ vt ad hoc ſint faciles. Iſ etiā ſua. jͣ. ſcommūnia putarefacileᶠ tribuere. cōmunicare: the⁊I virtutes firmas. non opera tantum.ſaurizare ſibiᶠ fundamentum boI 5 in opus futuri. non alicuius preſentis.ſ itanum in futuruꝫ. vt apprehendāt§ que non eſt fugitiua ſ vel eternam.§alias bonam 5 quid plura ſ per nomē admonet proprium reddens eum attentum. jͣ. I quod deus ⁊ ego tibi commēdauimusvera vitam. O thimothee. ʳ depovt poſſis cuſtodireſitū cuſtodi. deuitans prophanas§ vel ap.vocum nouitates. ⁊ oppoſitionesque falſo nomine ſcientia dicitur. I ſcientiaꝫfalſi nominis ſcientię:ſ quam quiqui fidem quaſi imꝑitiam tident I5 ſemꝑcirca. nunquam intradam promittentesʸ circa fidem ex§a fide. vt hec cuſtodias.ciderunt. Gratia tecum amen.Epiſtola pauli ad thimotheumprima explicit. Argumentum in ſecundam incipit.

Nā qui volūt.Hoc d̓r his qͥ volunt⁊ non ſūt: ne deſiderētIā diuitibꝰ aliud d̓r.ſ. non ſuꝑbe ſaꝑe. ſeddare pauperibꝰRadix enī oīm⁊cͣ. Incidūt in tētatōꝫ⁊ laqueuꝫ dyaboli. qꝛradix oīm maloꝝ ⁊cͣ. n̄eſt genus mali: qd̓ nōex cupiditate aliqn̄ ꝓuēiat. qꝛ radix omniūma. eſt cupiditas.Radix eī oīm m. ⁊cͣAlibi dicit ſcpͥtura ꝙſuꝑbia eſt initium oīspeccati. Hic vero dicitur. ꝙ auaricia ſiue cupiditas eſt radix oīmmaloꝝ. q̨̄ nō videnturꝯuenire. Scienduꝫ vero vtrūqꝫ vere dictumeē ſi peccatorū generaattendātur. Nullumenī genꝰ peccati ē. qd̓aliqn̄ nō proueniat excupiditate. Et ē vtiqꝫaliqͥs homo. qͥ ex cupiditate fit ſuꝑbꝰ. ⁊ ē aliquis qͥ ex ſuꝑbia fit cupidus. Augꝰ. Eſt en īqui non eēt amator pecunię. niſi per hoc putaret ſe excellētiorē eē.Et ē qui nō amaret excellere. niſi putarꝫ perhoc maiores diuitiashabere.¶ Cupiditas. Ingręco habet̉ philargiria. Si ergo auariciahabetur q̨̄ ꝓprie ē pecunię amor. pro genereqd̓ ē cupiditas ponit̉ſpecies.Doloribus m.Auari enī tanto plusſollicitudinū cruciatꝰſuſtinēt. qͦ ampliꝰ deſiderāt vel quę habitatranſeunt. vel quę hr̄eon poſſunt.¶ Tu aūt hō ⁊cͣ.Non dicit. ꝙ hoc timeat de iſto. ſꝫ ſciebathoc venturū in manuſeccleſiaꝝ.¶ Hęc fuge. Nihilenī taꝫ aſpeꝝ tamqꝫ ꝑnicioſum. qͣꝫ ſi vir eccleſiaſticus maxime qui ſublimē tenet locū diuitijs hꝰſcl̓i ſtudeat. qꝛ nō ſolū ſibi ip̄i. ſꝫ ⁊ cęt̓is obeſt qͥbꝰ ꝯtrariā dat formam.Pietate. Ut egēti cōdeſcēdamus. quod non cupidus¶ Fidem. Qui verā fidē hꝫ de deo. nō cupit in miſerijs fieri diuespluris eſt ei mundus qͣꝫ deus.Pręcipio. In thimotheo oībꝰ ſucceſſoribꝰ loqͥtur apoſtolus.¶ Et chriſto ihe. Exemplo chriſti hortatur.Btus et ſo. ⁊cͣ. Hoc n̄ de pr̄e tm̄. ſꝫ de deo qd̓ ē ipſa trinitas¶ Qui ſolus. Habet per naturam. alij ab eoIn acceſſibilē. Quia nullꝰ ad eā ex ſe accedit. ſꝫ cui datur dono eiꝰqd̓ intelligebat propheta dicēs: Accedite ad eum ⁊ illu. ⁊cͣ.¶ Aug. Nihil eſt hic dictum quod non conueniat trinitati. quia ſecundūveritatē trinitas vnꝰ eſt deꝰ ⁊ btūs ⁊ ſolꝰ potens rex reguꝫ ⁊ dn̄s dn̄antium

qui ſolus habet īmortalitateꝫ. quia ſolus ꝑnaturam ē immutabil̓quia non cuiuſqͣꝫ gratia ſꝫ natura ſua. Necpotuit nec pōt aliquaꝯuerſione mutari. necpotuit nec poterit aliquā mutatōe peccare.Cuicūqꝫ vero creaturęrōnali p̨̄ſtat̉ vt peccare non poſſit. nō eſt hͦproprię naturę. ſꝫ deigratię. Solꝰ gͦ deꝰ hꝫīmortalitatē. ⁊ lucē habitat inacceſſibilē. quēnullꝰ hoīm vidit. necvidere pōt. Nec indeſeꝑatū filiū oꝑtet ītelligi. qꝛ filiꝰ vita ęternaē cū pr̄e. ⁊ iō hic recte ītelligit̉. Quem ẜmnaturā qua deus ē nemo vidit vl̓ videre p̄tſꝫ poterit aliqn̄. ſi de illis de qͥbꝰ. Beati mūdo corde. q. i. d. u.Diuitibus hu.ſęc. Supra egit d̓ hisqͥ diuites volunt fieridicēs eos īcidere ī tētatōeꝫ ⁊ laqueū dyabolih̓ agit de his qͥ diuiteſſūt. monēs nō ſꝑare indiuitijs. Et quia dixitmala venire ex cupiditate. ⁊ cōtra ſuaſit. neviderent̉ diuites abiecti: determinat.Non ſublimeſa. Augꝭ. Nō expauitapl̓us diuitias. ſꝫ morbū eaꝝ .i. ſuꝑbiā. q̨̄ eſtꝟmis diuitū. Grādisanimꝰ ē. qͥ int̓ diuitiasiſto morbo nō tentat̉Magnꝰ ē. qͥ nō ſe ideomagnū putat qꝛ diueſē. Qui āt iō ſe magnūcircputat ſuꝑbꝰ eſt. egenꝰdarē. ī carne turgꝫ. crepat§a fiī corde. mēdicat. īflatꝰciderē nō plenus.¶ Ad fruendū. Tēporaſia eī in hac vitaprimdat ad vtendum. ętercundna ad fruendum. Illavn̄ bona faciamꝰ Iſtavn̄ boni efficiamur¶ Thęſaurizareſi. fū. ⁊cͣ. Ad quod pręmittuntur diuitię non perduntur.O timothee. Timotheꝰ p̄cioſus d̓o. thymos p̨̄cioſus. theos deus.¶ Prophanas. Ut ē ypoſtaſis q̨̄ vox ſe hꝫ ad ꝑſonā ⁊ ad ſb̓am. vn̄⁊ herętici ſub hꝰ noīs ml̓tiplicatōe īducere volebāt tres eē ſubſtātias.¶ Prophanas. Augꝭ. Quę ſūt ꝯtra religionē. alię nō ſūt vitādę. ſūt enīdoctrinę religiōis ꝯgruētes verboꝝ q̨̄dā nouitates. ſic̄ ip̄m nom̄ xp̄ianū qd̓qn̄ dici cępit ſcpͥtū ē. In anthiochia eī primū pꝰ aſcēſionē dn̄i appellati ſūtxp̄iani ſic̄ legit̉ in actibꝰ apl̓oꝝ. Adu̓ſus etiā īpietatē arrianoꝝ nouū nomēpr̄es omouſion tradider̄t. ſꝫ n̄ rē nouā tali noīe ſigͥficauer̄t. hͦ eī vocat̉ omonſiō qd̓ ē vniꝰ eiuſdēqꝫ ſb̓e. Nā ſi ōis nouitas ꝓphana eēt. n̄ a dn̄o diceret̉.Oādatū no. do vo. nec teſt. appellaret̉ nouū: nec cātaret vniu̓ſa eccl̓a cāticum nouum.¶ Promittentes. Nihil enī ſic amāt iſti qͣꝫ ſcīam promittere ⁊ fidē