¶ Ad GalathasCI

5 ad honorem hominum an dei. quaſi non hominum. ſed dei quero honorem f ſ ſicut quando literas a principibus ſacerdotum accepi: nonhomībꝰ ſuadeo an d̓o? An quęroqꝛ vt tūchominibꝰ placere? Si adhuc hoſ placere vellem f§ quod modo ſum ⁊ideo eos excommunicominibus placerem: chrihi ſeruuſfſ ideo non ſuadeo vel placeo hominibus: ſedhuiuſmodi excommuiīeuangelium quodpredico non eſt ſecundum homineꝫ. ⁊ reſpicit adid quod ſupra non ab hominibus neqꝫ ꝑ hominēnon eſſem. Notum enim vobisfacio fratres ęuangelium quod eſtęuangelizatum a me: quia non eſtſdocentē vel imitantē ſne forte inde dubīteturnō ab hoīe.ſecundum hominem. Neqꝫ enim§ vt homo me eligeret ad euangelizandumvel mihi iniungeretego ab homine accepi illud. neqꝫab homine docente me f ſ per chriſtuꝫ omniadidici: ſed per reuelationeꝫ iheſudare oſtendentemf§ non didici ab homine quia nec ante conuerſioneꝫ nec poſt. quod voſipſi ſcitis. ante non. quodprobat. nec poſt vt oſtendit ibi Cum aūt placuitchriſti. Audiſtis autem conuerſaquā habui ſdum infidelis eram ſdum iudaice viuebam.tionem meā aliquando inᶠ iudaiſ§ aliorum.mo. quoniam ſupra modum perfugandof § in corpore ſ affligebam penisſequębar eccleſiā dei. ⁊ʳ expugnaimplendo legem ⁊ defendendobam illā. ⁊ proficieba in iudaiſmoſ non dico ſenes § qui plꝰ laborātqͣꝫ ſenesſupra multos coetaneos meos in5 .ſ. iudeorum ſ non dico proſelitos ſed q̄ ſuiſ etiā ſalijsimitatorgenere meo: abundantius ęmulain exēplum alijsˣ ſ quaſ .ſ. boni patres addiderunt quas mihi quaſi proprias feci.tor exiſtensſ paternarum mearuꝫ§ ita an̄ſ§ quia pro placito ſuo fecit non pro merito meo.traditionum. Cum autemᶠ placuitf§ anteqͣꝫ naſcerer. ad litteram. quaſi quinaſci fecit. ad hoc ducere potuit an̄ enī qͣꝫ aliquisnaſcatur ſcit deus quis futurus ſit. vnde priuſqͣꝫte. for. in vtero .n. t.ei qui meʸ ſegregauitʳ ex vtero maf § de mala via ad bonam jͣ. § non per meritummeum.tris meę. ⁊ vocauit per gratiam

ſ vt in mea conuerſione oſtenderet quanm proſtrauit ſuperbum humiliauit. vel reuelapotentie ⁊ bonitatis eſſet ⁊ filius ſuus. qui ereuit. f.ſ. vt .i. cognitionem dedit mihi de filio ſuoſuam vt reuelaret filium ſuum infilium.me. vt ęuangelizarem illuꝫ in genf § voeauit me ⁊ reuelauit filium ⁊ predicaui īſtructus a deo. ⁊ ideo non aliud tenenduꝫ nec hominibus credendum. quaſi vicia reſpui. vel ꝓpinquos genere.tibus: Htinuo nō acquieuiˣ carniquia non erat opus electo a deo⁊ ſanguini. Neqꝫʸ veni iheroſolif¶ Et ita conſtat ꝙ non ab eis didici euangeliū.¶ Qui ante me crediderunt.mamʸ ad an teceſſores meos apopredicare vbi nullꝰ apoſtoloꝝſtolos: ſed abij in arabiam. ⁊ iterūſ vbi rudis predicaueratreuerſus ſum dam aſcum. Deinde¶ Exquo reuerſus ſum damaſcum jͣ. ſpropter apoſtolatus affectu z. ⁊ vt ſciret petrus coapoſtolūpoſt annos tres venitꝭ iheroſoliſ receptus ab eo vt verax ⁊ coapoſtolus. oſtēdit ſe in nullo diſſentire ab apoſtolis. vt ſuſurrabant emuli ſui.mam videre petrum: ⁊ manſi apd̓I ita conſtat ꝙ nec ab alijs didiceum diebuſ quindecim. Aliū aūtapoſtolorum vidi neminem: niſif § quia filius ioſeph qui pater iheſu dictus eſtiacobum fratreꝫ domini. Quę aude mel ſ omnibus patet ꝙ non mentior. ethoc dico coram deo. i. teſte deo.tem ſcribo vobis. Iecce coram d̓oſ poſtqͣꝫ a petro diſceſſij. predicarequia non mentior. Deinde veni⁊ nec eccleſie me docueruntin partes ſyrię. ⁊ cilicię. Eram auſ preſentia corporistem ignotus facie eccleſijs iudeę.in fide chriſti.quę erant in chriſto. tantum auteꝫf ſ de me ¶ Id eſt. quod de me audierant memorie mandauerant.auditum habebant: quoniam quidū infidelis eratperſequębatur nos aliquando.§ chriſti.nunc ęuangelizat fidem quam alif¶ Id eſt. in mea conuerſione vel exemplo meopredicantes in quo eis profui. vel agentes grāsdeo. qui gratia ſua me conuertitquando expugnabat: ⁊ in me gloſ vel clarificabant vel magnificabaut.rificabant deum.¶ C. II.

inutilem gratiam dei prędicauit. Innuit hic etiaꝫ hoc facere illos ſeductores vt laudarentur a iudęis quos non timet offendere paulus pro gloriachriſti. qua veniente ceſſat lex.Si adhuc hominibus placerēHinc quidam putantſufficere conſcientiam⁊ parum quid de eisexiſtimet alius. curantſed conſcientia coramdeo eſt neceſſaria. conuerſatio coram proximo. quę ſi negligentiꝰagitur. lędit exemplo.Un̄ alibi placete omnibus per omnia ſicut⁊ ego omnibuſ placeoItem. Sine offenſione eſtotē iudęis ⁊ gręcis ⁊ ęccleſię dei. IteꝫProuidemus bonanon ſolum coram deoſed etiam coraꝫ hominibus. Item Luceantopera veſtra coraꝫ hominibuſ ⁊cͣ. Ergo contra temerarios iudiceſdetractores ſuſurrōesmurmuratores quęrētes ſuſpicari quod nōvident. quęrentes etiam iactare quod nonſuſpicantur. ſufficit cōſcientia. Nec in alijs qͥbus placere volumusquęremus noſtraꝫ gloriam ſed eoruꝫ ſalutēvt non nos ſed deumlaudent qui tales fecit. vnde. Nolite facere iuſticiam veſtraꝫ coram hominibus. vbiillos arguit. qui ita vētilant opera ſua. vt finem operum ſuorumin laudem hominumponant eandeꝫqꝫ laudem quaſi pro mercede operum ſuorum cōputent.¶ Et proficiebamin iudaiſmo. Quaſi. Qui prius in illislegalibus tantum valui. Iam illa reliqui.Ideoqꝫ vos meo exēplo ab his recedite¶ Emulator exiſtens. Auguſtinus.Habebat enim apoſtolus zelum dei: ſednon ſcientiam. Et pręuidit deus bonā eiusęmulationem. ſed deeſſe ſcientiam. ⁊ pręuidit ydoneum. quia qui tam fidin re minima: conſtantior erit in maxima. ⁊ ideo pręuenit eum vocando.Tum autem placuit. Q. tunc apparet me non didiciſſe: ſꝫ nec poſt¶ Segregauit ex vero matris. Hieronimus. Unde de hieremialegitur priuſquam te formarem in vtero noui te. Qui ergo pręſcit futurosantequam ſint. quoſcunqꝫ vult naſci facit vt ſint. et iam natos quos vultper gr̄am vocat vt iuſti ſint. ſicut paulū vocauit ꝑ gr̄am vt ānūciaret xp̄m.¶ Ex vtero. Mater ſynagoga vterꝰ eius. ⁊ ſecretarij eius ſunt phariſęide numero quorum ſeparatus eſt.¶ Iacobum fratrem domini. Hiero. Quia hic iacobus fuit filiꝰ

ioſeph. qͥ pater iheſu dictus eſt. Sed non ē hoc ratum. cū ioſeph virgo fuiſſe creditur. Alia ergo cauſa q̨̄rēda eſt qͣre frat̓ dn̄i dictꝰ ſit ſicut ioſeph ⁊ ſimō ⁊ iudaſ. Un̄ in ęuāgelio d̓r Ecce pat̓ tu ⁊ mr̄ tua ⁊ fr̄es tui ⁊cͣ. Ut gͦ liq̨̄at qͣre fr̄es dicūt̉. AmSciēdum ē ꝙ mariamr̄ dn̄i ioachī ⁊ annęfilia fuit. q̨̄ nupſit ioſeph. ⁊ ita ioſeph fuitputatiuꝰ pr̄ xp̄i. Mortuo autem ioachī cleophas fr̄ ioſeph eandēannā accepit vxorem.⁊ gēuit ex ea filiā. quāvocauit mariā. q̨̄ nupſit alpheo. qͥ genuit exea filios .ſ. iacobum ioſeph ſymonem iudamMortuo āt cleopha.Quidā ſalome eandēannā duxit. ⁊ generauit ex ea filiā noīe mariā. q̨̄ nupſit zebedeo.⁊ habuit ex ea filios .ſ.iacobū qͥ dictꝰ maior ⁊ioh̓eꝫ ęuāgeliſtā Treſgͦ viros āna habuit. ⁊tres filias. Nūc vidēdū qͣre iacobꝰ alphęi ⁊minor ⁊ frat̓ dn̄i dictꝰſit. Minor dictꝰ eſt addr̄am iacobi zebedei qͥmaior dictꝰ n̄ ẜꝫ tꝑs ſꝫqꝛ pͥori ſecutꝰ dn̄m. itaqꝫ iacobus alphei minor. qꝛ poſteriꝰ xp̄o adhęſit. Frater vero dn̄idictꝰ ē. vt qͥbuſdā placet. qꝛ filiꝰ fuit matertere xp̄i. Vel ꝓpt̓ ſil̓itudinē ſc̄itatis. vel qꝛ nepos fuit patrui xp̄i. i.cleophe. Hebręi eī cōſāguinitate germanaex ꝑte patruꝫ ꝯiūctosfr̄es vocāt. vn̄ hiero.dicit intelligi fr̄eꝫ dn̄ihūc iacōbū ⁊ fr̄es eiushis ꝟbis. Quidaꝫ ſequētes deliramēta apocrifoꝝ ſuſpicanturfr̄es dn̄i foris ſtātes eēfilios ioſeph de qͣdaꝫmuliercula. Sed ꝯſebrinos fr̄es dn̄i h̓ inteligere debemꝰ .ſ. filiosalphęi ⁊ materterę eiꝰnt vermatris iacobi minorisficrificabant deum.⁊ ioſeph ⁊ iudę. Quattuor eī modis in d̓inis¶ Cſcripturis fr̄es dicīꝰ .ſ.nata gēte cogͣtōe affc̄uNata vt eſau ⁊ iacobGēte vt oēs iud̓i int̓ ſeUn̄ in deuteron̄. Si emeris fr̄em tuū ⁊cͣ. Et itē. Cōſtitue ſuꝑ te prīcipemquē dn̄s elegerit. qͥ ſit de fr̄ibꝰ tuis. Porro cogͣtōe fr̄es vocātur. q̄ ſunt devna familia. cūⁱ ex vna radice turba diffūditur ẜm ꝙ abraā in geneſi fr̄emappellat loth dicēs. Nō ſit rixa int̓ me ⁊ te. qꝛ fr̄es ſumꝰ ſic ⁊ iacob ⁊ labanfr̄es dicūtur. Affectu etiā fr̄es dicūtur ẜm ꝙ oēs xp̄iani fr̄es vocātur vt ibiEcce qͣꝫ bo. ⁊ qͣꝫ io. h. f. ⁊cͣ Et dn̄s ait. Vade ⁊ dic fr̄ibus meis. Porro incōi oēs hoīes fr̄es dicūtur. qꝛ ab vno patre nati ſunt. Illos gͦ fr̄es xp̄i appellatos intelligite cognationis priuilegio.Fratrem do. Mos iudeoꝝ ē mares ꝓpinqͦs ī gn̄e appellare fr̄es.¶ Coram deo. Iurat vt credāt. qꝛ ꝓficit iſtis. Neceſſitate eī ꝯpulſus