C Xid Roma.

qꝛ Fcogitare⁊ verba apoſtoli. quibuſ aꝑit ſenſūpremiſſoꝝ verboꝝ moyſi. jquantū acin cęlum. ſid eſt chriſtum deducere. Aut quis deſcēdet in abiſſum:§verba apoſtoliHoc eſt chriſtum ex mortuis reuohoc ne dixeris. ſed potius hoc crede verbo quoddicit ſcriptura τin deuteronomīocare. Sed quid dicitꝭ ſcriptura:fvtile quia iuſtificat ⁊ ſaluat chriſtus vel eiuspredicatio Ichriſtus qui eſt verbū in principio apud patrem ad ꝯfitendūPrope ēᶠ verbum in fore tuo ⁊ inad credendū ⁊exponit ſcripturā moyſi. j. quo ⁊baptiſma conſecraturſcorde tuo. Hoc eſt verbum fiſͣ ꝓpe debet eſſe Icū aliquis impugnatdei qd̓ prędicamus: quia ſi cōfiternon oꝑa legis ſreſurrexiſſe. vel ꝙ ipſe ē dominꝰ⁊ hieſus .i. ſaluatoraris in ore tuoʳ dominum hieſum:⁊ in corde tuo credideris ꝙ deusſ vel ſuſcitauitillum excitauit a mortuis: ſaluusſcredere dat ſalutē: qꝛ iuſticiā que ē cauſa ſaluti§. i. ꝑ fidem cordis iuſtificatur aliquis .i. de īpiofit piuseris. Corde enī creditur ad iuſticifpoſt cordis fidē aliter non valet que ſuꝑaddit̉fidei vt in martiribus nō modo ad iuſticiāam: ſore autē confeſſio fit ad ſaluvere corde cre. ad iuſt. per iſayamj. nō tātū iudeus ſed ⁊ gentilistem. Dicit eniꝭ ſcriptura. Omīsferubeſcet in futuro. ⁊ ſi hic confundi videaturqui credit in illum: nō confundet̉.omnis f ſed in omni gente qui timet deumhic acceptus ē illi quiaNonſ eniꝫ ē diſtinctio iudęi ⁊ gręnon ē diſtinctio ſcreatorci. Nam idem dominus omniumſufficiēs ditare omnes inuocāt fide ⁊ operej.alijs nō diuesdiues in omnes quiſ īuocantꝭ illūτab auctoritate iſaye ꝓbat qd̓ dixerat τ iudeusvel gentilis j bene ſe ſubiiciēdoOmnis enimᶠ quicūqꝫ inuocauein eterna beatitudineſed hoc nō poteſt auerſꝰrit nomē domini ſaluꝰ erit. Quoſuel aūt Q. nō inuocabūt niſi credētmodo ergo inuocabunt in quemnō creditur illi. cui obediētia negatur nec olialiquis credidit: qui nō aliquo mō audiuit ſ nōcredent niſi audiātnon crediderūt. Aut quomō cre-

mō audiēt niſi predicetur eisdent ei. queꝫ non audierūt? Quoli predicanti reſiſtit. auctorē nō recipit nondicabunt niſi mittātur ſnō ſunt veri apoſtoliniſi miſſimō aūt audiēt ſine p̨̄dicāte Quomodo vero prędicabunt niſi mittāfī iſaya vel in naum ꝓpheta ſ ſed miſſi. quiatur. Sicut ſcriptum ē. Qua ſpeciaduētus apoſtoloꝝ qui illumināt mundum Tannunciantiū recōciliationēoſiᶠ pedesʳ ęuangelizantium pacēIbene nūciat qui qd̓ ore predicat. oꝑe īplet futura j. Ꝙ. omnes audierūt ꝑ apoſtolos Fcū enimex gratia auditꝰ. neceſſaria ē ⁊ alia gratia. que corſęuangelizantiūᶠ bona. Sed nōmoueat.omnes obediunt ęuangelio. E ſayTaliquos obedire nō omnes Ꝙ aliquiſ nō ombus his que a nobis audiūt. vel q̄ nos audimꝰa te.as em̄ dicit Domineˣ quis crediqꝛ aliquis credit ex auditu ⁊ ſi nō omnis τaliqn̄dit auditui noſtro. Ergo fides ex⁊ ſi non vbiqꝫ§ nō noſtra meritāauditu: auditus autem per verbūFal. chriſti exauditu crediderūt. ſed qui nō crediderunt. nūquid nō audi. q. ꝑ hoc excuſabilesdei. Sed dico: nunquid non auFid ē. nō modo ꝓximi. ſed ⁊ ultimi audierūtdierunt? Et quidemᶠ in omnem terſ fama§ex oī ꝑteram exiuit ſonus eoruꝫ: ⁊ in finespſa Tomēs audierūt. Sed de iudeis ſpecialiterdico. Nunquid ⁊cͣ.orbis terręᶠ verba eoꝝ. Sed difcognouit vtiqꝫ qꝛ moīſes qui primus .i. maximꝰ⁊ alij poſt eumco numquid iſrael non cognouit?;Primus moyſes dicit: Ego adad inuidiā de cōuerſione gentiū ſꝑmittā adducⁱ.i. gentiles. qui priꝰ nō gens. vel modo nō gensſęmulationem vosˣ adduca in nōque deū nō noueratgentem. in gentemʸ inſipientem. inſꝑmittam ī vos iraſci ⁊ ꝑſequi. ⁊ cū hoc factumiueant. attēdāt ꝙ venerit ⁊ſi preuideret penaꝫnminere. tamē audet Non tantū moīſes hoc dicit. ſed ⁊ iſaiasfiram uos mittam. Eſayas auteꝫfex ꝑſona chriſti ſponte me obtuli jͣ. ⁊ inde inuidia iudeoꝝaudet ⁊ʳ dicit: Inuētus ſum a n̄

in te ſt. chriſtum de cęlo ad terram deducit. Similiter cum et tu audis prędicari ꝙ chriſtus ad infernū deſcēdit. Noli dicere mendaciū ē. Quis enimdeſcendit in abiſſum. Ideo ne hoc dicas. quia hoc dicere ē chriſtum reuocare ex mortuis quantū in te eſt.Id eſt. chriſtū dedu. Id eſt. negare chriſtum aſcendiſſe.¶ Prope ē verbū .i. vtile ē. vel nō ē aliqͥd incōueniēs. vel dicere. vl̓ crederePrope non longe a natura animoꝝ ⁊ loquendi ratione: quod nobis dicit̉ vt credamus.Hoc ē uerbum.De quo dominus aitNam vos mūdi eſtisꝓpter verbuꝫ qd̓ locutus ſum vobis. Nonait ꝑ baptiſmū. Quare? niſi qꝛ ⁊ ī aqua verbum mundat. detraheverbum. ⁊ quid eſt aqͣniſi aqͣ. Accedit uerbūad elementum ⁊ fit ſacramentum. vnde eſtiſta tanta virtus aquvt corpus tangat ⁊ corabluat. niſi faciēte verbo. non quia dicit̉. ſedquia credit̉. Nam ⁊ inipſo verbo aliud ē ſonus tranſiens. aliud ēvirtus remanens.¶ Quia ſi cōfitea.⁊cͣ. Ecce laus fidei. etmerces. Laus fidei eſtSi credideris qꝛ dominus eſt hieſus .i. ſaluator ⁊ quia reſurrexitMerces vero ſalus ęterna.Corde creditur.Cętera poteſt nolens.ſed credere non poteſtniſi volens.¶ Confeſſio. Confiteri ē dicere quid ſit incorde aliter loqui eſt. n̄confiteri. Quod eſt incorde debet eſſe in orequia in fronte .i. in ſede pudoris: non ſinecauſa fit ſignum cruciſne chriſti opprobriachriſtianus erubeſcat.peccatū fuit petro. orenegare. cū crederet code. Cum enī lacrimisdiluit qḋ ore ne gauerat. ſi ſaluti faciebatqd̓ corde tenebat. veritas eī ⁊ credēda ē ⁊ louenda.Qui inuocant.Prans inuocat. ſed hͦvere nō poteſt niſi prius credat.¶ Qui ergo inuocantnon modo credunt. ſꝫetiam orant. vt poſtqͣꝫ crediderit alicuiꝰ animus nō deſinat id poſtulare qd̓ꝓmiſit deus toto corde vigilantibus. quia credere dat remiſſionē. p. Inuocare impetrat ꝓmiſſa dei.¶ Quomodo īuo. ⁊cͣ. Probato qꝛ de vtroqꝫ aſſumunt̉ populo. oſtendit d̓ quid ſcꝫ ꝑ remiſſionē vtriſqꝫ factam. quā qui nō receꝑit inexcu ſabilis¶ Quomodo ergo ⁊cͣ. Inuocatio ſaluat. ergo oportet credere. quiaquomodo inuocabūt ⁊cͣ. Credere eſt ex auditu. audire ex prędicatione. prędicare ex miſſione dei: vt ita totū deſcendat ex fonte gratię. Prędicatio exmiſſione. quia ⁊ p̄ſeudo bene nunciantes deus mittit: qui in bonum malo

nouit vti. Aliquando ⁊ malos malis. mittit ex ira. vt viciſſim per ſe ſicut iuſtum eſt pereant.¶ Quomō uero prędi n. mit. Ecce apparet. ꝙ ⁊ ad gentes miſſi ſuntprędicatores. ⁊ ſic refellit eos apoſtolus qui putabant iudęis tantū predicādum eſſe ęuangelium.¶ Qua ſpecio. pedes. Quia mundum illumiant in quo apparet a deomiſſos alioquin. hoc non poterāt.¶ Pacem. Reconciliationeꝫ inter populum ⁊ populum diruta maceria legalis ritꝰin iudęis. ⁊ idolatrię īgentibus Et inter deūimpios ꝑ fidem iuſtificantem ⁊ homines ineum credētes.¶ Euange. bona.Pacem ſuꝑ pacē. qͥa⁊ regnuꝫ dei pax ē.¶ Eſayę enim. d.do. q. c. Pręſciꝰ deus prędixit infidelitatem iudeoꝝ. ſed non fecit. neqꝫ pręſciſſet mala eorum. niſi ea haberent. Sic etiaꝫ excęcatquod ē deſerendo: nōfaciendo. ⁊ hoc meruitvolūtas. Si dicit̉ nōpoſſunt iudei credere.qꝛ iſayas p̨̄dixit. diconō poſſunt: qꝛ noluntqd̓ deus p̨̄ſciuit p̄dixit ſed non fecit. Nonpoſſunt. dū ſuꝑbi. dūtales. vt ſcꝫ omīa ſuisviribus attribuerent.vt negarēt ſibi neceſſariū eſſe diuinū auxiliūId bene oꝑandum.¶ Fides ex audi.Etſi deus intus doceat. tamen p̨̄co exteriusannunciat.Per uerbū ⁊cͣ.Id ē. ꝑ gratiā chriſtidoctores verbi euāgelici nobis mittētis. Niſi enim dicat̉ aliquidnec audiri poteſt neccredi.Et quidē. Vel. eqͥdem .i. certe. ⁊ ita inexcuſabiles. ſicut in psͣ.oſtēdit dauid dicens:In o t. exiuit ⁊cͣ.¶ In omnē ter. ⁊cͣ.Nec hoc tꝑe apoſtoliīpletū ē. Sed ſpūſancto reuelāte. videt implendū ī poſteris. Locutus eſt igit̉ p̨̄teritiueꝓpter certitudinē prophetię. Dicendo igit̉eoꝝ nō ſolū de apoſtolis. ſed ⁊ de eoꝝ poſteris intelligi voluit. Sic ⁊ illudTeſtes mihi eritis vſqꝫ ad vltimū terrę.cognouiſſeSꝫ dico. Nun. Quia poſſent ⁊ audiſſe ⁊ nō cognouiſſe affirmat eos ⁊Cognouit. Quia ꝯtradicere nō potuit ratiōe vel autoritate. ſed nō vere cognouit vt mēti eoꝝ bene ſederet.¶ Ad ęmulationem. Inuidiā iudęis. dū gētes eoꝝ deum ſuū dicūt. ⁊ſſiones ⁊ legem eoꝝ ⁊ ꝓphetas ad ſe ꝑtinere.nō qͣles genitiIn nō gen. Gētiles nō priꝰ dicebant̉ gens ſancta. vel mō nō gēs. qꝛIn gen. iuſi. In. i. contra. Gentem inſipientē .i. ꝯtra gētiles. quę deum