¶ IohannesC. V.

ſemetipſo ſic dedit ⁊ filio vitaꝫ habere in ſemetipſo. Et poteſtatē dedit ei iudicium facere: quia filiꝰ hoꝙ filius homīs habet poteſtatē iudicij. vt ⁊ malis poſſit videri. mirū enim videtur cū hoc magisꝯueniret filio deiminis ē. Noſiteʳ mirari hoc. quiaIin fine ſeculi§ tam boni qͣꝫ maliveniet hora in qua omnes qui incorꝑa nō anime ſnō vt viuant ſicut ſupraſed vt reſurgātmonumētis ſunt audiēt vocem fiſadhuc indiſcretio 5 ecce diſcretioiudicijlij dei: ⁊ procedēt qui bona fecerūtſ vt videāt deū ſicuri ēin reſurrectionē vitę: qui vero madamnatōi:la egerūt: in reſurrectionē iudicij.Non poſſum ego a iceipſo faerequicqͣꝫ. Sicut audio iudico. ⁊ iuuo iudico cū patre. qꝛ nō q̄ro. v. meā. i.ꝓpͥriam filij hoīs. ſed q̄ cū patre filio eadē ēdicium meū iuſtum ē. quia nō quehoīsro voluntatē meam ſed voluntatē§. .ſ. dei prīshomoeius qui miſit me. Si ego teſtimonium ꝑhibeo de me ipſo teſtimoniuobis īcredibile videbit̉ ſpater. qd̓ pꝰaꝑiet ibi. qui miſit me paterum meū non ē verum. Alius ē quiſ vt in baptiſmo ⁊ in mōteteſtimoniū ꝑhibet de me: ⁊ ſcio qͥa5qꝛ ē a veritate que ē deusverum ē teſtimoniū eius qd̓ perhiIſacerdotes ⁊ leuitasbet de me. Uos miſiſtis ad iohanFiohānes etiā qui ex deo ē teſtatur de meſ nō ſibi ſednem ⁊ teſtimoniū ꝑhibuit veritatiEgo autē ab homine teſtimoniumInō ſum cōtentus teſtimonio io. quaſi nō ſufficitniſi deus atteſteturnō accipio: ſꝫ hec dico vt vos ſalre cus ine ſqurdē ſꝓpter ꝙ debetis ei credeſ ſpū caritatisui ſitis. Ille erat lucerna ardens ⁊Flumīe veritatisſ cum ipſeſequi ſolem oſtenderetlucens. Uos aūt voluiſtis exultare ad horam in luce eius. Ego aūthabeo teſtimoniū maius iohanneſ vere maiusOpera enī q̨̄ dedit mihi pater vt ꝑficiam. eaipſa oꝑa quę ego facioIquia talia oꝑa nō niſi a deo poſſunt fieri ſquioꝑa deditteſtimonium ꝑhibent de me: quia

eius nō habetis in vobis manēs:Iqꝛ his q̄ auditis a me nō creditis nec amatisquia quem miſit ille. huic vos nōſ autēcreditis. Scrutamini ſcripturas:quia vos putatis ī ipſis vitā ęternam habere. Et ille ſunt q̨̄ teſtimoſtn̄ ſꝑ illasnium ꝑhibent de me: ⁊ nō vultisſcredere ī meſ quā in ſcripturis q̄ritisvenire ad me vt vitam habeatis.§. i. humanā laudē nō q̄ro. nec honorem qui venidare ſpūalemClaritatē ab hominibus non acciFideo dico qꝛpio. ſed cognoui. vos qͥa dilectionē dei nō habetis in vobis. Egoveni in nomīe patris mei. ⁊ non acſ vn̄ hec pena robis Iqui dicetſe eſſe deumcepiſtis me. Si alius venerit ī nomine ſuo. illuꝫ accipietis. Quomōpoteſtis vos credere qui gloriamſqui gloabinuiceꝫ accipitis. ⁊ gloriā quę ariatur in deo glorieturſ autſolo deo eſt non quęritis? Noliteſ qꝛ nō veni dānare ſed ſaluareputare quia ego accuſaturus ſimqꝛ voci eius nō creditis qua ait. ꝓphetaꝫ ſuſcitabit vobis deus. ipſum audietis ſ. m.vos apud patreꝫ. Eſt qui accuſatvos moyſes in quo vos ſperatis.ſ quomōSi eniꝫ crederetis moyſi: credereFirriſio īcreduli nō dubitatio deitis forſitan ⁊ mihi. De me enim ilſq̄ de me teſtātile ſcripſit. Si aūt illius litteris nōqui a lege p̄dictus ſumcreditis: quomō verbis meis credetis.

animā nō ad corpus.Corpus enī non ſentitvitam ſapiētię ſed aīarationalis. q̨̄ illuminatur a ſumine qd̓ illumīat oēm h u. in h. m.¶ Augꝰ. Suꝑ aīaꝫrationalē q̨̄ eſt imagodei. nihil ē niſi deꝰ cuius ē imago. huiusſe deus ē vita ⁊ ipſa ēvita corꝑis.In ſemetipſo.Non aliūde. ſed ipſeē vita. ſic ⁊ filius in ſemetipſo eſt vita. Seddifferūt. qꝛ pater ē vita nō naſcēdo. filius ēvita ex patre naſcēdo.vnde ait. Dedit: n̄ ꝙaliqn̄ filius fuerit ſinevita. ſꝫ naſcit̉ ex eo vita. dedit ergo .i. uita genuit vitam.¶ Et poteſtatemPoſtqͣꝫ dixit de reſuirectione animę: ſubditde reſurrectione carniſEt ptātem quā habetfilius cū patre in occulto dedit pr̄ ei: qͥa filiꝰhoīs eſt. in qua formaiudicās bonis ⁊ malisvidebit̉. Uiſio enī formę dei ſolis mūdis corde ꝓmittit̉. vn̄ be. m. c.q. io. deū videbūt.¶ Aug. Chriſtus ineo ꝙ ē filius dei ē vitaq̨̄ viuificat aīas: in eoꝙ filius homīs: iudex.Dedit ergo ei pater uitam generando. vt vtuificet. dedit ei ptātemiudicij in carne mittendo. ꝑ verbū enim filiūdei fit animarū reſurrectio: ꝑ verbum factūin carne: filiū hoīs: fitcorpoꝝ reſurrectio.Quia veniet hora. Sicut ſupra ē auctor de reſurrectōe mētis in vitaꝫ ęternā. itaetiā hic ē auctor de reſurrectione carnis. aliter nemo crederet.Non poſſuꝫ ame ipſo fa. Deditmihi poteſtatē iudicij.nō tamē poſſum a me..i. qui non ē a ſe. nō facit a ſe. ⁊ ita qͥ culpateum de oꝑe ſabbati:culpat patrem.¶ Sicut audio. Audio ꝑ vnitatem ſubſtātię .i. ſcio qꝛ nō eſt aliud audire qͣꝫ ſcire vel eſſe. Vel ego filiꝰ homīs nihil a me poſſum. ſꝫ ſicut audio adeo iudico. ⁊ hoc iudiciū meum de quibuſcūqꝫ ē iuſtū. ideo qꝛ nō q̨̄ro vim.i. hoīs ſꝫ patris. q̨̄ ē de ſalute hoīm. qͥ ad hoc me miſit .i. incarnari fecit.¶ Non quęro. Loquit̉ nunc ſecundū qd̓ ęqualis ē patri. vt ꝓbet̉ in eovera deitas. nunc ſecundū qd̓ minor. vt ꝓbetur vera hūanitas.¶ Si ego teſtimoniū. Dicto de idētitate eſſentię ſuę cū patre. ex quaviuunt non corꝑa quę non ſentiunt: ſed animę rationales medię inter deū

⁊ corꝑa. Dicto etiā deminoritate humanitatis: in qua .ſ. morit̉. reſurgit. ſuſcitat corꝑa ⁊iudicat: Supponit deteſtimonijs ſuis q̨̄ nonindiget habere ab homine. qꝛ habet ab oꝑibuſ q̨̄ pater dedit ⁊ abipſo patre. Habet tn̄⁊ ab hoībus ſꝫ vt a lucernis .i. a iohanne ⁊ amoyſe qui ſi nō poſſūtꝯiūgere aīas deo: poſſunt tamen confutareinimicos.Sed hęc dico.Sed tamē teſtimoniūiohānis induco. vt ꝑiohannē vos homīesad veritatē ipſam ducamini ⁊ credentes ſalui ſitis.¶ Ille erat lucer.Qui me exterius oculis hominuꝫ viſibilemexhibuit interiꝰ cordahominū ad me cognoſcendū accendit. Etiāomēs ꝓphetę ⁊ apoſtoli ſunt lucernę. chriſtuſverū lumen. qd̓ illuminat oēm ho. v. ī. h. m.Ardens ⁊cͣ. Hocē in nocte oſtendēs ſequi ſolē. non ergo ſuꝑflua. Nemo tamē ī earemaneat qͣſi ipſa ſuffiNeqꝫ vocē eiꝰEt ſi in ſina vocē eiusaudiſſe ⁊ ſpeciē vidiſſeutetis.Scrutamini.Ecce aliud teſtimoniūſcripturę. in qͣ deus teſtat̉ de filio: ſꝫ iudei inea ſpem ponentes adchriſtū ſolē n̄ ꝑueniūt.Et ille ſunt ⁊cͣ.Vos qͥ putatis vitaꝫhabere in ſcripturis. etme quaſi ꝯtrariū moyſi repudiatis: ꝑ ipſasme deū ītelligere poteſtis ſi diligēter aduertatis.Claritatē ab.Nec ideo hoc loquorvt q̨̄ram gloriā meā. ſꝫvobis errantibus condoleo. qͥ nō habetis dilectionem dei. ⁊ ad viam veritatis reducerevolo.¶ Quia dilectionē. Dilectio dei nō ē ī vobis qꝛ me nō accipitis .i. nōcreditis. qꝛ veni vt ꝑ me pater glorificet̉.Si aliꝰ ve. Antichriſtꝰ qͥ ꝓpriā gloriā q̨̄rit n̄ dei .i. ī noīe ſuo veniet. h̓ē qd̓ apl̓us ait. vt credāt mēdacio qͥ nō crediderūt veritati.¶ Si enim cre. Cur aūt nō credāt ſubdit: n̄ qꝛ nō ē aꝑta ꝟitas ſꝫ qꝛ ſuphia eos excęcat ⁊ ambitio laudis. q̨̄ appetit de ſe exiſtimari qd̓ ī ſe nō hꝫ ⁊ſuꝑ alios ſe efferre. Hūilitas ꝟo ſoliꝰ dei gl̓am q̨̄rit eiqꝫ ſoli placere appetiSi autē illius. Ex hoc colligit̉. quia qui legis p̨̄cepta q̨̄ exteriora ſūt