¶ IohannesIII.C.

ſcurτ in quo ſolo ē ſalus. nō habet multos filios deus ꝑ quos ſalueteſt: quia nō credidit in noīeʳ vnigeIcā dānatōisniti filij dei: Hoc ē autē iudiciumverbū in carnēfhoc ē ius damnatōisquia lux venit in mundū. ⁊ʳ dilexeF carnalesſpeccata q̄ hēbantꝭrunt homines magis tenebras qͣꝫqͣre ſ pccā arguentē ſq̄ ex ſe ſcur iō ſqui ēī intentione mali ⁊ cui placet malūlucē. Erant eī eoꝝ mala oꝑa. Omq̄ aꝑit malanis enim qui male agit. odit luceꝫnō ꝯiungit̉ luci. ſed fugit eam⁊ non venit ad lucem vt nō arguāẜmala q̄ diligit f. i. bona oꝑa q̄ veritas iubettur oꝑa eius. Qui autē facitꝭ ꝟitatē veīt ad luceꝫ vt manifeſtent̉ oꝑapaſcha ⁊ ea que hic narrauit factaeius quia in deo facta ſunt. Poſthęc venit iheſus ⁊ diſcipuli eius ī§ ſignificat ꝯfitentes. quos viſitat chriſtusterram iudęam. ⁊ illic morabatur§. i. diſcipulis vel credentibꝰ in eū iudeisꝑ apoſtolos (ſuo baptiſmo nō eo quo baptizatꝰē. illud enim ſubijt vt eſſet via ⁊ p̄paratio ſuo baptiſmo.cū eis ⁊ʳ baptizabat. Erat autem ⁊p̄currens ⁊ p̄parās baptiſmo chriſti.iohānes baptizans in ennō iuxtaFē ciuitasſalim. quia aquę multę erāt illic. ⁊.jͣ. myſtice nōdum erat ꝯſummatio littere legis. ſꝫdum pēdens in cruce dixit. cō. e.veniebāt ⁊ baptizabant̉. Nondūenim miſſus fuerat in carcerē iohādefendentibus baptiſmū magiſtri ⁊ putantibꝰiohannē maiorē chriſtones. Facta ē autē quęſtioʳ ex diſciIdicētibus meliorē baptiſmū chriſti ad quē iohānes inuitabat hoīes nō iheſus ad iohannēpulis iohannis cūʸ iudęis de purivt ſolueret hanc queſtionēficatione. ⁊ venerūt ad iohannemfquaſi inſtigarēt in inuidiā cōtra iheſum τquaſiquē baptizaſti⁊ dixerunt ei. Rabbi. qͥ erat trāſ

Id. ecce agnus deiiordanē cui tu teſtimoniū ꝑhibuif vnde valde miramur ſin iudea τquaſi quid tibi de hac p̄ſumptione videtur j. te dimiſſo quieum baptizaſtiſti. ecce hic baptizatꝭ ⁊ omēs veniunt ad eum. Reſpondit iohannes⁊ dixit. Nō poteſt homo accipereIaccepi. qꝛ ego nō xp̄squicqͣꝫ niſi fuerit ei datum de cęloIpſi vos mihi teſtimonium ꝑhibe⁊ maior ergo illo: nō. ſꝫ miſſus ante vt p̄co. ſeruꝰparans viam eitis ꝙ dixerim. ego nō ſum chriſtꝰfquid ergo es tu. quid ille: ego amicus ſponſi quizelo ſponſam ei. nō mihiſed qͥa miſſus ſum ante illū. Qui§. i. eccleſiā q̄ generat ⁊ virgo ꝑmanetſquicunqꝫhabet ſponſam ſponſus ē. amicusrhumilis non cadit ſꝫ ſuꝑbus ſ intus docentēautē ſponſi quiſ ſtat ⁊ audit eum.nō de ſe in quo ē triſticia. ſed de deo f. i. teſtimoniū eius. quo ꝑhibet ſe filiū dei ſpōſum ecclīegaudio gaudet ꝓpterᶻ vocem ſpōita ergo et ego gaudeo ad vocē ſponſi quia ip̄eme illumīat ſ. i. habeo gratiā meā. ſufficit mihigratia mea. plus mihi non aſſumo. ne qd̓ accepinittam.ſi. Hoc ergo gaudiū meumᶠ impleſ ⁊ ne miremini qꝛ plures baptizat qͣꝫego. quia.tum ē. Illum oportet creſcere meſ qꝛ chriſtus de patre ſī mundūautē minui. Qui deſurſum venitſiō merito creſcit ⁊ hoīes ⁊ angelos τ iohānesnatusſuper omnes eſt.Qui eſt de terIterrenus ē ex ſe ſ⁊ ecce terrena ſapit ⁊ dicit.ra. de terra eſt ⁊ de terra loquitur.ſi vero diuina ex illuminante ē hoc ē qd̓ antedeſurſum ſchriſtusQui de cęlo venit ſuper omnes ēſapud patrē Ia patre Ide deitate ſua⁊ qd̓ vidit ⁊ audiuit hoc teſtatur ⁊de populo ſiniſtreteſtimonium eius nemo accipit.Ide populo dextereQui aūt acceperit eiꝰ teſtimoniū

Hoc ē aūt iudiciū. Cur qui nō credit iudicat̉? Quia lux venit q̨̄ excitat homīes ⁊ ammonet cognoſcere ſua mala. in quibꝰ omnes ſunt. ſed alijoderūt āmonentē lucē ⁊ fugiūt ne arguant̉ eoꝝ mala q̨̄ diligūt. Alij ammoniti ꝑ lucē accuſant ſua mala. qd̓ ē facere veritatē ⁊ ſic illuminant̉.¶ Erant enim eorū. Qui ē in tenebris ⁊ diligit lucē nō ē malus. ſꝫ illedicit̉ malus ⁊ oꝑa eius mala qͥ poſtqͣꝫ lux venit. odit lucē ⁊ diligit mala. Ethoc ē qḋ dicit. Erāt enī oꝑa eoꝝ mala. Oꝑa .i. īpietas ⁊ īcredulitas ⁊ odiūęternę lucis ⁊ nolle eāaſpicere. ſꝫ velle in tenebris pctōꝝ remanere.Qui aūt facit.Sſtenſo qua iuſticiadamnet̉ qui nō creditoſtendit qͣ iuſticia ſaluetur qͥ credit.¶ Qui autē facit ve.Id ē. cui diſplicēt mala ſua ⁊ accuſat. non ſibi ignoſcit. non ſibi ꝑcit. ſed venit ad lucemEt incipit agere cū d̓oqͥ mala accuſat: quiainitium boni ē accuſatio mali. gͦ oꝑa eius.hęc .ſ. ꝙ ſe accuſat ſic̄deus accuſat. manifeſtat quia in deo ſuntfacta. niſi enim dei luxſibi luceret: ſibi nō diſpliceret.Poſt hęc. Nonꝯtinuo poſt diſputatōnem cū nicodemo q̨̄ facta ē in hieroſolimis. ſꝫꝑacto ſpacio tēꝑis dgalilea in iudęā redij¶ In iudęa. Moraliter ubi ē ꝯfeſſio peccatoꝝ vel diuinarumlaudū. illuc venit iheſus ⁊ diſcipuli eius .i.doctrina ⁊ illuminatōeius. ubi morat̉ purgādo a delictis. vn̄ ſequitur. ⁊ ibi morabatur ⁊baptizabat.Et baptiſabatQuantū cathecumīsnōdum baptizatis ꝓdeſt doctrina fidei: tantū ꝓfuit baptiſma iohānis ante baptiſmachriſti. quia ſicut ille p̨̄dicabat pęnitentiam ⁊baptiſmū chriſti p̨̄nūciabat ⁊ etiā in cognitionē veritatis. q̨̄ mundo apparuit attrahebat: ſic miniſtri eccleſięprimo erudiūt venientes ad fidem. poſt peccata eorum redarguūt. deinde remiſſionem in baptiſmo chriſti ꝓmittunt ⁊ ſic in dilectionē ⁊ cognitionem veritatis attrahunt¶ Erat aūt. Chriſto iam baptizāte adhuc baptizat iohānes. qꝛ adhucꝑmanet. vmbra. Nec debet p̨̄curſor ceſſare donec manifeſtet̉ veritaſ. Myſtice. nōdum erat ꝯſummatio litterę legis.In ennon. Ennos grecę aqua latinę. vn̄ quaſi nomīs interpretationem aꝑiens ſubdit qꝛ aquę multę e. i.ſedech regnauit.Iuxta ſalim. Salim oppidū ē vltra iordanem ſitū. vbi olim melchi¶ Nōdū enim. Ecce aꝑte notat facta chriſti ante iohannē incarceratūq̄ alij p̨̄terierunt. incipiētes ab his q̨̄ facta ſunt poſt iohannē miſſum in carcerem. quādo ceſſante baptiſmo p̨̄curforis aꝑte incepit baptiſmꝰ chriſti.Facta eſt aūt. Dum iohānes p̨̄dicat ⁊ ſcola eiuſ durat. chriſtus latēter p̨̄dicat ⁊ oꝑat̉. ſed palā baptizat vt oriat̉ q̨̄ſtio de baptiſmo ioh̓is ⁊ de

baptiſmo chriſti. ⁊ illa ſoluat̉ teſtimonijs ioh̓is.Et venerūt ad. Bolētes accuſare chriſtū quē paulo ante viderāt aiohanne baptizatum.Reſpondit iohānes. Quia vltra ꝯſuetudinē hūanę naturę ſumnatus ex parētibꝰ ꝓuectę etatis. putatis me eſſe vltra homines. Sed ſcitotequia purus ſum homo. ille deus. a quo habeo quicqͥd habeo. Ex me infirmitas. ex illo gratię ſb̓limitas. Putatis vt aliqͥd dicā ꝯtra meū teſtimoniūego n̄ baptizo in remiſſionē peccatoꝝ. ſed ille¶ Nō poteſt ho.Quaſi ego purus homo. nil habeo niſi qd̓datum ē a deo .i. baptizare in pęnitentiā nonin remiſſionē. quia nōego chriſtꝰ. ſed ille vtſcitis me teſtatū fuiſſevobis. ideo ad illumcurrite.Non ſum chriſtus. Non ſum vnctus a patre plenitudine ſpūs. ſed de plenitudine illius accepi. vtillum p̨̄currerem.Hoc ergo gaudiū. In hoc gaudiuꝫmen̄ ē plenū ꝙ factusſum amicꝰ ſponſi. ⁊ qͥaſto ⁊ audio.¶ Illum oportetcreſcere. Gaudeoad vocem ſponſi. Illeſponſus creſcet .i. inueniet̉ eſſe chriſtus qͥ putabat̉ ꝓph̓a. Ego minuar. qꝛ eiuſ ꝓpheta inueniar. qui chriſtꝰ putabar.¶ Illum oportet creſcere .i. exaltari .i. dumpeccata dimittit gratiam dat in quo gloriaeius quę in ſe ſemꝑ ē ꝑfecta. creſcit in hominēdum eā homo plus uidet ⁊ habet. Hō minuit̉ qui ante in ſe gloriabat̉ dūmodo peccata ꝯfitet̉ ⁊ accipit qd̓ ille dat. Cui rei atteſtat̉paſſio vtriuſqꝫ. Chriſtus in cruce exaltaturIoh̓es capite minuit̉.Atteſtat̉ ⁊ creatura. iohānes natus ē decreſcentibꝰ diebꝰ. chriſtusvero creſcentibꝰ.Me aūt. Ioh̓esfigura legis ē. chriſtus veritas. lex minuit̉. apparēte veritate.¶ Qui deſurſū. Id ē. de altitudine hūanę naturę ante peccatū primiparētis. qꝛ de illa altitudine aſſumpſit verbum dei humanā naturā. ⁊ nonaſſumpſit culpā cuiꝰ aſſumpſit pęnā. Qui enī de cęlo. i. de patre venit duobus modis ſuꝑ omnia ē. Primo ſuꝑ omnē humanitatē qui de ipſa priuſqͣꝫpeccaret. venit. Secūdo iuxta altitudinē patris cui ē ęqualis.De terra. Id ē. qui ē de terrenis parentibꝰ natus a quibꝰ peccatū ⁊ penam peccati ꝯtraxit. ex ſe nihil ē niſi terra.¶ Et quod vidit. Cum ipſe filius dei ſit verbū patris. nō aliud verbūpatris audit vel hoībꝰ teſtat̉. ſed ſe verbū qd̓ pater locutꝰ ē .i. edidit ⁊ genuit exſe: ſcit ⁊ īdicat hoībꝰ eē ex patre. Hoc ęuāgeliſta dicit vt potuit. qd̓ plene dici vel intelligi nequit.¶ Signauit. Hoc ē ſignū poſuit in corde ſuo: qͣſi ſpēale aliqͥd .ſ. hūc eē