¶ LucasC

Si vobis dixero: non credetiſ michi. Si autem et interrogauero:non reſpondebitis michi neqꝫ diy Ego quem ut hominē deſpicitis. per ſupplicium crucis ero exaltatus. et habens nomen quodeſt ſuper omue nomen.mittetis. Ex hoc autem erit filiuſCum hic infirmus appaream.hominis ſedens a dextris virtutis dei. Dixerunt autem omnes.Tu ergo es filius dei? Qui ait:Uos dicitis: quia ego ſum. At illiQd̓ ſe chriſtum et filium dei dicat.dixerūt. Quid adhuc deſideramꝰteſtimoniū. Ipſi enim audiuimusde ore eius.C .XXIII.T ſurgensomnis multitudo eorum duxerunt illum ad pylatum.¶ Impij nichil veriſimile qd̓ obicere poſſent inueniunt. Et ideo ſicut marcus ait. Non erant conuenientia eoꝝ teſtimoniaCęperunt autem illum accuſare dicentes. Hunc inuenimus ſubuerj. Cum ipſe dixerat. Reddite que ſunt ceſarisceſari et que ſunt dei deo.tentem gentem noſtram. ⁊c prohibentem tributa dari cęſari. et dicētem ſe chriſtum regem eſſe. Pylaſ vel eum.tus autem interrogauit illū: dicēsTu es rex iudęoruꝫ; At ille reſpōdens ait. Tu dicis. Ait autem pylatus ad principes ſacerdotum etturbaſ. Nichil īuenio cauſę in hoc

homine. At illi inualeſcebant dicētes. Commouit populum docensper vniuerſam iudęam: incipiensa galilea vſqꝫ huc. Pylatus autēaudiens galileam: interrogauit ſihomo galilęus eſſet. Et vt cognouit ꝙ de herodis poteſtate eſſet. remiſit eum ad herodem quiet ipſe hieroſolimis erat illis diebus. Herodes autem viſo iheſu gauiſus eſt valde. Erat enim cupiens ex multo tempore videre eūl eo.eo ꝙ audierat multa d̓ illo. ⁊ ſperabat ſignum aliquod videre ab eofieri. Interrogabat autem illum¶. Melior eſt cauſa que non defenditur et probatur. Suſanna tacuit et vicitmultis ſermonibꝰ. At ipſeʳ nichilAccuſatur ⁊ tacet qui defenſione non indigetAmbiunt defendi qui timent vinci: nec accuſationem confirmat tacendo: ſed deſpicit nō refellendoilli reſpondebat. Stabant autemSed nec his aliquid dicit.principes ſacerdotum et ſcribę cōſvel ſpernit. Spreuit herodes et exercitus ut omēs in eadem culpaſtanter accuſantes eum. Spreuitpares monſtrenturautem illum herodes cuꝫ exercituſuo: et illuſit indutum veſte alba:et remiſit ad pylatum. Et facti ſuntamici herodes et pylatus in ipſadie. nam antea inimici erant adinuicem. Pylatus autē conuocatisprincipibus ſacerdotū ⁊ ingrātibꝰ

quęrunt̉. vt ſi diceret. Ego ſum chriſtus. calumniarentur ꝙ ſibi arrogaretregiam poteſtatem.Si vobis dixero. Sępe dixerat ſe eſſe chriſtum. Interrogaueratetiam eos. qūo dicerent chriſtū filium dauid. cum eum dauid dn̄m vocet.ut per hoc ad credendū deum prouocaret. Sed illi nec dicenti credere. necinterroganti reſpondere. nec eum qui innoxius erat dimittere volebant¶ Ex hoc aūt ⁊cͣQui ſemen dauid calumniari quęrebantplus etiaꝫ audiunt. ꝙper contemtum ſit vēturus ad gloriam.Uos dicitis. ⁊c̄Ita temperat reſponſion ē. vt ⁊ verū dicat.⁊ ſermo calumnię nonpateat Maluit ſe chriſtum filium dei probare. qͣꝫ dicere. vt condēnandi cauſa tolleret̉.his qui fatentur quodobiiciunt.¶ Ipſi enim audiuimus. Vbi dixit. Erit filius hominisſedens ad dexterā virtutis dei. ⁊ v. d. qꝛ ē .ſ.Sua ſe ſentētia damnant qui eum mortitradunt. quem oris etoperis ſui teſtimoniodeum eſſe cognoſcuntDuxerunt. Tradiderunt romanę poteſtati. vt eo modo iudęi ab eius interfectione alienos ſe eſſe oſtenderent. in quo nō eoꝝinnocētia: ſed inſaniamonſtratur.¶ Pylatus autēCum duo obiecta fuerint .ſ. ꝙ ⁊ tributa reddi prohiberet. et ſe chriſtum diceret. pylatuspotuit audire. quod d̓tributis dixerat. Reddite quę ſunt cęſarꝭ cęſari. Et inde hoc quaſiapertum mendaciū nichili pendenſ. ſolū quęneſciebat quęſiuit.Tu dicis. Eodēverbo quo principibꝰſacerdotum reſpondet⁊ pręſidi. vt ꝓpria ſententia ambo condemnęnNichil inuenio. Pridie qͣꝫ pateretur dominus. ait diſcipulis. Venit princeps mundi huius. etnō habet in me quicqͣꝫSed quia princeps. id eſt. pylatus eum abſoluit. in quo nichil damnationis inuenit. uide quid agant iudęi. qui non ęquitatis amore verum inueſtigant: ſed inuidię ſtimulo iuſtuꝫ damnare laborantCommouit populū. Non illū ſed ſe accuſant. docuiſſe .n. populūet a priſtina torporis ignauia docendo commonuiſſe. taliqꝫ actu a galilęavſqꝫ ad iudęam. id eſt. totam promiſſionis terram. a fine vſqꝫ ad finem pertranſiſſe. non criminis ſed indicium eſt virtutis. Deniqꝫ pylatus. nec interrogandū ſaluatorē de hoc ratus: ſed magis nacta occaſione. liberū ab eo iu

dicando cupit reddere. Unde ſequitur. Pylatus autem.¶ Et vt cognouit ⁊c̄. Ne cōtra inſontem et quem traditum per inuidiam nouerat. ſententiam dare cogeretur. herodi mittit audiendum. vt a ſuotetrarcha. vel abſolueretur vel damnaretur: ſed ne qua iudęis excuſatio remaneret. Herodes quoqꝫ qui natu ⁊ religione iudęus erat. quid de chriſto ſenſerit oſtendere permiſſus eſt. vt vtraqꝫ regio. ⁊ iudęa in qua chriſtꝰnatuſ. ⁊ galilęa in quanutritus erat. in eiꝰ ncem conſpiraſſe monſtrentur.¶ At ipſe nichil.Tacuit et nichil fecit:quia et herodis incredulitas non merebatur uidere diuina ⁊ dominus iactantiam declinabat. Significantur autē in herode omnes impij. qui non credunt legi ⁊ prophetiset in euangelio chriſtiopera videre non poſſunt. Principibus ergo ſacerdotum accuſātibus. apud pylatumpauca. apud herodemnulla reſpondet. ne crimen diluens dimiſſusa principe crucis vtilitatem differret Et id̓oiuſtum erat vt pylatoqui inuitus ſententiāferebat. ex aliqua parte reſponderet. Herodi vero ⁊ cęteris qui cōtra legē innoxiū damnabant ſicut indignisnichil dicit. Vbi verotacet. quaſi pro gregeagnus immolanduspacientiā preſtat. vbireſpondet. Quaſi paſtor pro ouibuſ contralupos ⁊ latrones pugͣtEt illuſit indutum v̓. Ꝙ in alba veſte ſpernitur et illudit̉.ſignificat ꝙ pro totiꝰmundi peccatis in cane caſta immolatus agnꝰ ē paſſus et ſepultꝰQd̓ hic alba. iuxta alioſ euāgeliſtaſ purpurea. vel coccinea veſteilluditur indutus. ſigͣtgeminū martirij genꝰ.quo in paſſionibus eccleſia adornatur vt ſitcandidus actiōe. rubicundus ſanguine. Ipſe enim menbrorū floſculus vernans. in pace lilia giguit bello ro¶ Et remiſit ad pylatū. Ad herodem mittitur. ad(ſas.pylatum remittitur. ⁊ ſi vterqꝫ reum nō pronunciat. alienę tamen iniquitatis ſtimulis obſequitur.Et facti ſunt. Nephandū fędus qd̓ herodes ⁊ pylatus in occidendochriſtū pepigerunt. ſucceſſores eoꝝ hereditario iure cuſtodiunt. dum iudęet gentiles. ſicut genere ⁊ religone. ita mente quoqꝫ diſſidentes. in chriſtianis tamen perſequendis. ⁊ fide chriſti perimenda conſentiunt.¶ In typo herodis ⁊ pylati. qͥ per iheſū amici facti ſunt. iudeoꝝ gentiūqꝫ