Lucas
¶ Quia quotidie docebat in templo. ⁊ eīiciebat latrones. recipiebat laudem turbaꝝ.quęrebat illuꝫ ꝑdere: ⁊ non inueniebant quid facerent illi. Omīs enīpopulus ſuſpenſus erat audiensillum.C. .XX.T factum eſtVin vna dierū: docēteillo populuꝫ in templo ⁊ euangelizante: cōuenerunt principes ſacerdotū ⁊ ſcribę cum ſenioribuſ ⁊ aiunt dicentes ad illum. Dic nobisin qua poceſtate hęc faciſ. aut quiſeſt qui dedit tibi hanc poteſtatē?Reſpondens autē iheſus dixit adilloſ. Interrogabo vos ⁊ ego vnūverbum. Reſpōdete michi. Bapti5 Sicut verū eſtſmum iohannis de cęlo erat. an exhominibus? At illi cogitabant intra ſe dicenteſ. Quia ſi dixerimusSicut verū eſtMichi tede cęlo. dicet: Quare ergo non cretimoniū perhibenti f ¶ Si ex inuidia iſtius etiamphanni derogauerimus.didiſtis illi? Si aūtʳ dixerimus exhominibus. plebs vniuerſa lapidabit nos. Certi ſunt enī iohannēf F timentes lapidationē: ſed magis timentes veritatis confeſſioneprophetā eſſe. Et reſpōderunt ſeneſcire vnde eſſet. Et iheſus ait illNon dico vobis quod ſcio: quia non vnltis fateri quod ſcitis.Neqꝫ ego dico vobis in qua poteſtate hęc facio. Cępit aūt dicere ad
plebē parabolā hanc. Homo quidam plantauit vineā ⁊ locauit eaꝫcolonis. ⁊ ipſe peregre fuit multistemporibuſ. Et in tempore illo miſit ad cultores ſeruū. vt de fructuvineę darent illi. Qui ceſum dimi5 vel eumſerunt illū inanē. Et addidit alteꝝſeruū mittere. Illi aūt hūc quoqꝫcedentes ⁊ afficiētes ꝯtumelia: dimiſerūt īanē. Et addidit terciū mittere. qui ⁊ illū vulnerantes eieceQuod anrunt. Dixit autē dn̄s vineę. Quidbigit non de ignorantia: ſed vt reſeruetur homini libera voluntasfaciam? Mittā filiū meuꝫ dilectū:forſitan cū hūc viderint verebunt̉Quē cū vidiſſent coloni: cogitauerunt intra ſedicentes. Hic eſt heres. Occidamꝰ illuꝫ vt noſtra fiatf¶ Quia dominꝰ extra portā paſſus eſt. uel quiaprius a cordibus iudeoꝝ eſt eiectus. et deinde cruhereditas. Et eiectū illū extra vici eſt addictus.neam occiderunt. Quid ergo faciet illis dn̄s vineę; Ueniet ⁊ perdꝫcolonos iſtos. ⁊ dabit vineā alijsquo audito dixerūt illi. Abſit. Illeaūt aſpiciens eos ait. Quid eſt etgo hoc qd̓ ſcriptū eſt: Lapidē quēreprobauerūt ędificātes hic factuſeſt in caput anguli. Omīs qͥ ceciderit ſupra illuꝫ lapidem ꝯquaſſabit̉: ſupra quem autem ceciderit.
pro premij acceptōne ſeruat. Emit in tēplo: qꝛ dū hoc qd̓ ꝓximo iure debetnegat. dato patronis premio. emit peccatū. Quibꝰ d̓r. Feciſtis do m.ſ. l. qꝛdū ꝑuerſi locū tenēt religioīs. ibi per maliciā occidūt. vbi ꝑ orationē viuifcare debuerūt. Sed qꝛ ꝯtra ꝑuerſa per ſacͣs paginas nos indeſinēter inſtruit. Recte ſubdit̉. Et e.d. i. t. Domꝰ d̓i ē ꝯſcīafideliū. quā fac̄ ſpeluncam latronū qͥ relictaſimplicitate ſanctitatꝭ.illud meditatur agerevnū ꝓximū innocentēpoſſit ledere. Sed ecōtra dn̄s mētes fideliūad cauenda mala erudit. C. XX.¶ Quęrebant illūIdeo non poterāt illūperdere: qꝛ timebāt tumultū populi. vel ideovolebāt perdere: qꝛ neglecto ſuo magiſteriototū ppl̓m videbāt adeius doctrinā ꝯfluere.In qua pote.De dei poteſtate dubitāt. ⁊ ſubintelligi uolunt dyaboli eē qd̓ fac̄Un̄ addūt. Aut qͥs ēq. d. t. ⁊c̄. In qͦ planenegāt dei filiū. quē nōſuis viribꝰ ſꝫ alieīs ſigͣfacere credunt.Interrogabo.Poterat aꝑta reſpōſione tēptatoꝝ calumniā confutare: ſꝫ prudēter interrogat. vt velſuo ſilentio. vel ſua ſententia condemuenturBaptiſmū iohannis. Quē ꝯfitemini de cęlo hūiſſe ꝓphetiā. michi ꝑhibuitteſtīoniū. ⁊ ab illo audiſti in qua poteſtateego faciā. Qd̓ illi ītelligēteſ. dubitant quiddebeāt reſpondere.co vo. Propter diNeqꝫ ego dias cās veritas q̨̄rentibus ē abſcondēda. velqꝛ minꝰ capaces ſuntad audiendū. Un̄ d̓r.Vulta hēo vob̓ dr̄e:ſꝫ nō p. p. mō. vel qꝛ exodio ⁊ ꝯtēptu q̨̄runt.qn̄ d̓r. Nolite ſcm̄ d. i¶ Cępit aūt. Prīcipibꝰ ſacerdotū ⁊ ſcribis de ſua interrogation cōfutatis. dn̄s qd̓ceperat exequit̉. et illisaudiētibꝰ plebē ꝙ ſuaverba libentiꝰ audiat alloquit̉ inferēs ꝑabolam. qua ⁊ illos impietatis arguat. ⁊ regnū dei ad gentes tranſferendum oſtendat.Uinea. Voꝝ. Vinea dn̄i ſabaoth. domꝰ iſrl̓. Coloni. oꝑarij. qͥ ad excolēdū prīa hora. tercia. ſexta ⁊ nona ſunt ꝯducti. Peregre fuit. qui vbiqꝫn̄s eſt cū imitatoribꝰ libeꝝ operādi arbitriū dereliquit.¶ Et ipſe pere. Qui vbiqꝫ ē: diligētibꝰ ſe pn̄tior ē. negligētibꝰ abeſt. etlōgo tꝑe abfuit. ne ꝑpera videret̉ exactio. Nam qͦ indulgentior liberalitaseo inexcuſabilior peruicacia.Et in tempore. Primꝰ ſeruꝰ qͥ mittit̉. moyſes legiſlator. qͥ ꝑ. xl. an.fructū legꝭ quā dederat a cultoribꝰ inqͥrebat: ſꝫ ceſū dimittūt inanē: qꝛ irri-
tauerūt moyſen in caſtrꝭ. ⁊ aaron ſctm̄ dū̄i ⁊ vexatꝰ ē moyſes ꝓpter eos q. ⁊cͣDe qͥbꝰ ipſe ait. Vua eoꝝ vua fellis. ⁊ b. a. vinn̄ eoꝝ fel draconūEt addidit alterū. Alter ſeruꝰ dauid ꝓph̓a. qͥ pꝰ moyſē colonos vineę pſalmodię modulamīe. ⁊ cytharę dulcec. ad exercitiū boni operꝭ inuitauit: ſꝫ ⁊ hunc ꝯtūeliaaffectū dimittūt inanēdicētes. Quę nob̓ ꝑsin dd̓. aut q̨̄ h̓e. in filioyſai? Qui tn̄ ꝓ hac vinea. ne penitꝰ extirpet̉exorat. Dn̄e deꝰ ꝟtutū ꝯu̓te ⁊ reſpice de cęlo ⁊ vide ⁊ viſita vineāiſtam.¶ Et addidit ter.Terciꝰ ẜuuſ chorꝰ prophetaꝝ. qui ppl̓m corripiebāt. ⁊ mala q̨̄ uineęīminerēt p̨̄dicabāt: ſꝫ ⁊illos ꝑſecutꝭ ſūt ⁊ occiderūt. Cuiꝰ vineę ſterilitatē Hiere. deploratdicēs. Ego te plātauivineā meam electam.Qūo ꝯuerſa es in prauum vinea aliena.¶ Quem cum viAꝑte probat iudęosn̄ ꝑ ignorātiā crucifixiſſe filiū dei: ſꝫ ꝑ inuidiam. Intellexerūt enimhūc eē cui dictū ē Poſtula a me ⁊ d. t. g. h. t.⁊ p. t. t. t. Et iō ꝯſulentes ſibi dicūt Ecce mūdus to. pꝰ eū abijt. ⁊ ſidi. eū ſic o. c. i. e. Hereditatē gͦ ecc̄ię. quā nōmoriēs pr̄ reliqͥt: ſꝫ ip̄eſua morte emptā reſurgēdo poſſedit. hāc iudęi eriꝑe volunt. dū fidē q̨̄ ꝑ eū ē extinguereconat̉. iuſticię dei nonſubiecti: ſed ſuam cōſtituere volentes.Hic eſt heres.Xp̄s heres: qꝛ morti ꝓprię ſuꝑuixit. ⁊ teſtam̄toꝝ q̨̄ ipſe ꝯdidit. qͣſih̓editaria ī nr̄is profectibus emolum̄ta conſequitur.Et eiec. il. e. v. ⁊c̄Marcꝰ ordinē mutatOcciderūt ⁊ eie. exͣ vi.In qͣ ꝑtinacia eoꝝ notatur. qͥ pꝰ reſurrectōꝫp̨̄dicātibus apoſtoliscred̓e noluerāt: ſꝫ qͣi vile cadauer ꝓiciētes. gētibꝰ ſuſcipiēdū deder̄t¶ Abſit. Contradicunt ſnīę quā ꝯtra ꝑfidiā ſuā dictā cogͦſcūt. Qd̓ enī in mēte gerebāt. in ꝑabola ꝯtineri intelligūtNegātibꝰ gͦ iudęis iuſtū fore diuinę ſcīaꝫ legꝭ quā ipſi ſꝑnebāt ad gentestrāſferri. quid ſaluator rn̄deat attende. Quid eſt.¶ Quid ē e. Qūo īplebitur hͨ ꝓph̓ia? Niſi qꝛ xp̄c a vob̓ reprobatꝰ crediturꝭ gētibꝰ eſt p̨̄dicādꝰ. vt in ſe vno āgulari lapide duos ꝯdat parietes.Edificates. Qui ſupra coloni. h̓ ędificātes dicuntur: qꝛ qui plebē adferendos fructus excolere. hāc ipſi dn̄o in habitatore dignam quaſi domūconſtituere iubebantur.¶ Omnis qui ceciderit. Qui credit ⁊ tn̄ peccat. cadit ſuꝑ lapidē etnon ꝯteritur: ſed cōfringitur: qꝛ ꝑ patīam ad ſalutē reẜuatur ſed cui lapis