¶ Lucas

XVIII

Non partem.Omnia quęcunqꝫ habes vende ⁊Sic dandoda pauperibus: ⁊ habebis theſaurum in cęlo. ⁊ veni ſequere me.Hec eſt triſticia que mortē operatur. hee ſuntſpine et tribuli. que ſemen dei ſuffocauerūtHis ille auditisꝭ contriſtatus eſt:Poſſidens cum amore ¶ Qui multiplicādisquia diueſ erat valde. Uidens audiuitijs incūbūt. alterius vite gaudia contēnunt.tem iheſus illū triſtem factū: dixit..j. Cū amore poſſident et ī eis cōfidūt. nec. īpoſſibile: ſed difficile dixit: qꝛ difficulter diuitie cōtemnūtur. de omnibꝰ ergo tutiꝰ eſt. nec habere nec aqͣꝫ difficile qui pecuniasᵏ babentmare diuitiasin regnū dei intrabunt. Faciliꝰ eſt¶ Ingentibꝰ menbris enormemenī camelū per foramē acus tranſire: qͣꝫ diuitē intrare in regnuꝫ dei.Et dixerunt qui audiebāt. Et quispoteſt ſaluus fieri; Ait illis. Quęvt per ſe a ſuis cupiditatibꝰ conuertāturimpoſſibilia ſuntꝭ apud homīes:Ideus ab amore ad charitatē eternoꝝ conuertit.poſſibilia ſunt apud deum. Ait aunon ꝙ cupidi ⁊ ſuperbi intrent.tem petrus. Ecce nos dimiſimusEtiā uolūtatē habendi ſQd̓ perfectiꝰ eſtomnia: et ſecuti ſumus te. Qui diNon tatū de uobis apoſtolis: ſꝫ ⁊ de quibuſcūqꝫ fidelixit eis. Amendico vobis: nemo ēOmnes affectꝰ carnis mee charitati poſtqui reliquit domum aut parentespoſueritaut fratres aut vxorem aut filiospropter regnū dei. et non recipiatmulto plura in hoc tempore ⁊ in ſęculo futuro vitam ęternaꝫ. Aſſumpſit autē iheſus duodecim: et ait li

lis. Ecce aſcendimꝰ hieroſolimā.⁊ ꝯſummabūtur omīa quę ſcriptaſūt per prophetas de filio homīs.Tradetur enim gētibus ⁊ illudet̉.⁊ flagellabitur. ⁊ ꝯſpuet̉ Et poſtqͣꝫflagellauerint. occident eum. ⁊ dietercia reſurget. Et ipſi nichil horuꝫintellexerūt Erat autē verbū iſtudabſcōditū ab eis. ⁊ nō intelligebātquę dicebātur. Factū eſt autē cumappropinquaret hiericho: cecusquidam ſedebat ſecus viam mēdicanſ. Et cuꝫ audiret turbā prętereuntē: interrogabat quid hoc eſſet.Dixerunt autē ei: ꝙ iheſus nazarenus tranſiret. Et clamauit dicēs.Homo pro homnibus factuꝫ. miſerere homIheſu fili dauid: miſerere mei. Etqui pręibāt increpabāt eū vt taceret. Ipſe vero multomagis clamabat. fili dauid miſerere mei. Stāsautē iheſus iuſſit illū adduci ad ſef¶ Interrogat ut credamꝰ non niſi confitentenEt cū appropiuqͣſſet.ᶠ īterrogauitſe ſanaillū dices. Quid tibi vis faciā. Atille dixit. Dn̄e vt videā. Et ihūs dixit illi. Reſpice. fides tua te ſaluūfecit. Et ꝯfeſtim vidit. ⁊ ſequebat̉

tempore cuſtodita. non ſolum bonum terrę: ſed ⁊ vitam ꝯfert ęternam.Diues erat. Nullus diues. id eſt. confidens in diuitijs ſuis intrabitvt iheſus ſcd̓m matthęū exponit. Non ergo diuites manentes: ſed qui eſſedeſierūt. intrabunt.¶ Facilius eſt. Myſtice. Faciliꝰ eſt chriſtū pati pro dilectoribꝰ ſęculqꝫ dilectores ſęculi ad chriſtū ꝯuerti. Cameſus d̓r chriſtus: qꝛ ſponte humiliatus. infirmitatis noſtrę onera ſuſtulit. Acus eſt pūctio. per quā anguſtias paſſionis ſiḡficat.qua paſſiōe velut acinaturę noſtrę qͣi ſciſſaveſtimēta reſarcire dignatus eſt. id eſt. reꝑarare poſt lapſum.Aliter. Faciliꝰ eſt gentilē populū gyppo peccatoꝝ deformē per anguſtā vitę viam ingredi. qͣꝫ iudęū de meritꝭgloriantē. ⁊ ad ſubeūdum leue onus chriſtiſe humiliare nolenteꝫUel ita. Faciliꝰ eſt gētilem populū ſuperſtitionis deformitate degenerātem. turpia onera ferentē. intrare peranguſtam viam. quęvia chriſtus ē. qui proprij corꝑis paſſione.mortis penetrans viāvelut acu reintegrauitſciſſa veſtimēta noſtręnat̉ę qͣꝫ populū iudęorum. qui diues eſt inlege. egenꝰ in fide.¶ Quis poteſt.Intelligunt in numero diuitū deputādosomnes qui amāt diuicias. ⁊ ſi nō hn̄t. Alit̓enī cum ſit turba maior pauperū non dicerent. Quis pōt ſaluꝰ¶ Nemo. Qui carnalia pro domīo dimiſerit. ſpūalia accipietMarcus ait. Centiestantū nunc in tempore hoc cuꝫ perſecutōnibus fratres ⁊ ſorores.et in futuro vitā ęternam. id ē. in hac vitaperſecutionibus plenagaudiū regni d̓guſtāt⁊ omniū electoꝝ ſincera dilectōne fruunturRecipiat multo plura. Qui prodomino omnes diuitias dimiſerit. ⁊ carnis affectus ꝯtempſerit. multo plura recipiet in pręſenti. ⁊ a fratribꝰ ⁊ ſororibꝰ propoſiti ſui glutino ſpūali colligatis multo gratioſiorē in hac vita recipiet charitatē. Copula enī qua filij ⁊ patres ⁊ coniuges. ⁊ cętera huiuſmodi connectūtur fragilis ⁊ breuis ē:ſed illi ſoli perpetuę cōiunctionis retinent vnitatē. omnia quę fratrū ſunt.tanqͣꝫ ſua credentes: qꝛ multitudīs credētiū erat cor vnū ⁊ anīa vna nullꝰqꝫ e. e. i. e. ⁊ quā aliquis vxorē in laſciuia poſſidebat. eandem in odore ſanctificationis poſſidet.¶ Aſſumpſit. Preuidens ex paſſione ſua diſcipulos perturbādos. prędicit ⁊ paſſionis pęnam. ⁊ reſurrectōnis gloriā. vt cum morientē cernerent.reſurrecturum non dubitarent.¶ Et conſummabuntur. In hoc oſtendit quicquid prophetę p̨̄dixerunt. ad ſue diſpenſatōnis myſteriū intendiſſe. In quo ꝑcutit hereticos quidicūt chriſtū legi ⁊ ꝓphetis cōtrarin̄ p̨̄dicaſſe. ⁊ aliū veteris. aliū noui eē de

um teſtamēti. Confutat etiā paganoꝝ dementiā. qui eius crucē derident.cum proxime ſuę paſſionis. ⁊ tempus quaſi futuroꝝ preſcius on̄dit. ⁊ locuꝫquaſi mortem non timens adijt.¶ Et ipſi nich. Diſcipuli ſermonē dn̄icę paſſionis tociens replicatū id̓ointelligere nō valēt. qꝛ quē maxime videre deſiderāt. eius mortē audire nōpoſſunt. Et quē non ſoluꝫ hominē innocentē: ſed etiā verū deum eē ſciuntmori poſſe non putant. Et quociēs aliquid de ſua paſſione dicit. hoc allegoricū dictū putant. ſcut in alijs per parabolaſ loquentē audire cōſueuerant. Iudęi quieius mortē ꝑabāt. qͥdquid de ſua paſſiōe loqueret̉ intelligebant̉.Hoc enī loquebatur.Quod ipſi perficere optabant.¶ Cęcus quidā.Cęcus ſignificat hūanum genus. qd̓ a ſuꝑna claritate excluſumdamnatōnis ſuę patit̉tenebras. ſꝫ a dn̄o appropinqͣnte hi erichocurat̉. Hiericho lunainterpretat̉. per quamdefectus mortalitatisintelligitur. Dum ergo verbuꝫ dei infirmitatem nr̄ę carnis ſuſcipit. hō ad cognoſcēdadiuina redit. Cęcus ſedet iuxta viam. dū incipit credere in ipſuꝫ qͥdicit. Ego ſum via.Mendicat duꝫ rogatUnde ſequit̉. Et clajabatEt qui pręibatQui iheſum p̨̄eunt venien tē. ſigͣnt cęcuꝫ carnaliū uicioꝝ. quę diſſipant cogitatōne hoīs⁊ ꝑturbāt vocē orōniſne iheſus ad illuminādum venire poſſit corhoīs: ſꝫ iam credens. ſētiēs ſe gͣuari fantaſmate priorū vicioꝝ. ⁊ vocem or̄onis ſuę impediri. ne ꝓ ſe exorari poſſitardentius clamat.Stans autemCranſiens. cęcum audit. Stans illuminat:qꝛ per humanitatē ſuam noſtrę cęcitatis vocibꝰ cōpatit̉: ſꝫ ꝑ potentiam diuinitatis lumēnobis gratię infundit.¶ Adduci ad ſe ⁊cͣ. Qui prętereuntē aliquatenꝰ ſentiebat. dum in oratione patitur fantaſmatū turbas vehemētius inſiſtens oratōni ducitur adſtantē ⁊ recipit lumē: qꝛ deus in corde firmo figitur ⁊ ſic lux amiſſa reparat̉.¶ Quid tibi vis ⁊c̄. Non ex ignorantia quęrit: ſed id̓o vt rogetur. vtmentem ad orationē excitet. Quod intelligens cęcus. ſubiungit. Dominevt. videam. Non petit cęcus auruꝫ. vel aliquid temporale: ſed tantū ly­ menImitemur ergo eum. quem mente ⁊ corpore audiuimꝰ ſanatum. P etamꝰa domino lucem ęternę viſionis. Et dicet nobis. Reſpice. fides tua te ſaluum fecit.¶ Et cōfeſtim vidit ⁊c̄. Videt ⁊ ſequitur. qui bonum quod intelligitoperatur. ⁊ iheſum pręſentē vel prętereuntē imitatur. ⁊ hic talis non ſolumpro impetrato in deum proficit: ſed etiā alios ad laudē Dei accendit. Vnde ſequitur. Et omnis plebs vt vidit: dedit laudē deo.