filius hominis veniens: putas inde perfecta fide dicit.ueniet fidem in terra? Dixit autem⁊ ad quoſdā qui in ſe confidebantCum tamen parua bona facerēt.tanqͣꝫ iuſti ⁊ aſpernabant̉ cęteros:.jͣ. ſvterqꝫ fidelis: ſed vnꝰ verbotenꝰ alius et fcōparabolaꝫ iſtam dicens. Duo homines aſcenderūt in templum vtorarent: vnus phariſeꝰ ⁊ alter publicanus. Phariſeus ſtans: hec af ſi reprehenditur qui ſuperbe grās agit. quidergo ille qui impugnat gratiampud ſe orabat. Deusᶠ gratias ago¶ Quid eſt ceteri homines. niſi omnes preteripſum. Quaſi diceret. Solus iuſtus ſum.tibi: quia non ſum ſicut cęteri hominuꝫ. raptores. iniuſti. adulteri:Ecce ex vicino publicano. maior tūoris occaſio:qui aſcendit orare. non deum rogat: ſed ſe laudatinſuper et roganti inſultatvelut etiam hic publicanus. Ieiuno bis in ſabbato: decimaſdo omnium quę poſſideo. Et publicanuſa longe ſtans: nolebat nec oculosad cęlū leuare: ſed percuciebat pectus ſuum dicens. Deus propiciꝰeſto michi peccatori. Amē dico voAd comparationem illius.bis: deſcendit hicᶠ iuſtificatus in5Pluſqͣꝫ ille. Quare.domū ſuam ab illo. Quia omnisAnte ruinam exaltabit̉ cor. et āte gloriā hūiliabitur.qui ſe exaltat humiliabit̉: et qui ſe

humiliat exaltabitur. Afferebāt autem ad illū ⁊ infanteſ vt eos tangeret. Quod cum viderent diſcipuliincrepabant illos. Iheſus autemf¶ Reſpuenda eſt veſtre ſeruitutis officioſa ſedulitas. vbi diuinitatis eſt iniuria.conuocans illos dixit Sinite pueros venire ad me: ⁊ nolite vetareeos. Taliuꝫ eſt enim regnum dei.Amen dico vobis: quicunqꝫ nonacceperit regnuꝫ dei ſicut puer: nōintrabit in illud. Et interrogauitij. Hic diues et ſuperbus non voto diſcentis: ſꝫtemptantis inter rogateuꝫ quidā princeps dicens. Magiſter bone: quid faciens vitā ęternam poſſidebo; Dixit auteꝫ ei iheſus. Quid me dicis bonum? NoSicutmo bonus niſi ſolus deus. Manmandatisˡ continetur.data noſti? Non occides. Nonmęchaberis. Non furtum facies.Non falſum teſtimonium dices.Honora patrem tuum ⁊ matrem.Qui ait. Hęc omīa cuſtodiui a iuuentute mea. Quo audito iheſusAd perfectioAit ei. Adhuc vnum tibi deeſt.

ſunt omnia: ſed dubitando increpat infidelium corda.¶ Duo homines. Quia parabola qua ad orandū inuitauit. ita ꝯcluſit. vt diceret veniente iudice. difficile fidē in terra reperiendā. ne quis ſibide ſuperuacua fidei cognitōne vel ec̄ ꝯfeſſione blandiret̉. In hac paraboladiligentiꝰ oſtendit a deo non fidei ꝟba: ſꝫ oꝑa examināda. inter quę maxime regnat humilitas. quā qꝛ nō hn̄t ſuꝑbi. de ſua iuſticia p̨̄ſumētes. ⁊ infirmos deſpicientes. quaſi vacui fide. cuꝫ orant non exaudiūtur.Deus gratias.Quattuor ſūt ſpeciestumoris. cum vel quisbonū qd̓ habet a ſe habere eſtimat. aut ſi datum a deo credit. promeritis datum putat.aut cum iactat ſe habere qd̓ nō habet. aut cūdeſpectis cęterꝭ appetitſingulariter videri habere quę habet. Hacphariſeus peſte laborabat. qui ideo non iuſtificatus deſcēdit: quiamerita bonoꝝ operuꝫſibi ſingulariter tribuens. publicano ſe prętulit.¶ Ieiuno bis. Ecce phariſeꝰ ad exhibedam abſtinentiaꝫ. adimpetrandā miſericordiam. ad referendasdeo gratias. oculū habet. ad humilitatis cuſtodiam nō habet. Etquid prodeſt ſi tota ciuitas cuſtodiatur. ⁊ vnum foramen per qd̓hoſtes intrēt relinquatur.Et publicanuſ.Sicut humilis nō audet appropinquar̄. vtad euꝫ deus appropinquet. non aſpicit vt aſpiciatur. Premit cōſcientiaꝫ: ſed ſpem ſubleuat. Percutit pectꝰpęnas d̓ ſe exigit. ut deus parcat. confitet̉. vtdeus ignoſcat. Ignocit deus. qd̓ ille agno¶ᵉdeꝰ propitiusPublicanus humiliter orans. ad illos pertinet de quibꝰ dicit̉. Deus non faciet vindictam electoꝝ ad ſe clamantiū.Phariſeus merita iactans. ad illos de quibꝰ ſubditur. Filius hominis veniens. putas inueniet fidem in terra.Quia. Poſita phariſ ei ⁊ publicani ꝯtrauerſia. ponitur iudicis ſententia. vt caueatur ſuperbia.Typicę. Phariſeus populuꝫ iudeoꝝ deſignat. qui ex iuſtificationibꝰlegis extollit merita ſua. ⁊ ſuperbiendo recedit. hūiliatꝰ publicanus gentilēqui longe a deo poſitus peccata confitetur. et lamentando appropinquatdeo et exaltatur.Afferebant aūt. Poſt dictam contrauerſiā. poſt datam ſententiā.humili magiſtro offeruntur infantes. vt oſtendatur ꝙ innocens ⁊ ſimplexętas ad gratiā pertineat. Increpant apoſtoli non ꝙ nollent infantes manu ⁊ voce ſaluatoris benedici: ſed qꝛ nondum perfecti in fide. putabant euꝫin ſimilitudinē hominū laſſari. importunitate offerentiū.¶ Increpauit illos. Hoc fortaſſe ideo: quia prius populuꝫ iudęorūex quo ſcd̓m carneꝫ erant. ſaluari volebant: ſꝫ ⁊ pro chananea muliere ſuꝑplicauerūt. Sciebat ergo myſteriū ꝙ vtriuſqꝫ populi vocatio deberetur: ſꝫ

fortaſſe adhuc neſciebant ordinem.Sinite pueros. Nemo prohibeat languidos venire ad medicum.Iſti in ramo nichil adhuc commiſerunt: ſed in radice perierunt. Qui proſe agere non poſſunt cauſam ſuam maioribꝰ commiſerunt. Tangat medicꝰet benedicat puſillis cum maioribꝰ.¶ Talium eſt enī. Non ait iſtoꝝ: ſed qui habent ex ſtudio innocen iā⁊ ſimplicitatē. quam iſti habent per naturam: quia non ętas regnat: ſꝫ mores. Non enim eſt virtus non poſſe peccare:ſed nolle. Sicut puernon perſeuerat in ira.leſus non meminit. nōconcupiſcit mulierem.non cogitat vel ſoquitur malum. ſic vos niſi talem innocentiam⁊ animi puritatem habueritis. non intrabitꝭin regnum cęlorumRegnū dei ⁊cͣId eſt. doctrinam euāgelij ſic̄ puer iubemuraccipere. Puer in diſcendo non contradicit doctoribꝰ. Non rationes ⁊ verba componit ad reſiſtendum: ſꝫfideliter ſuſcipit. obtēperat ⁊ quieſcit.¶ Et interroga.Beda. Audierat hicprinceps. ſimiles puerorum dignos eſſe regno. vultqꝫ certius inſtrui non per parabolas: ſed aperte exponi.quibꝰ meritis vitā poſſit conſequi.Be. Nō putandꝰē iſte (vt quidā aiunt)vel deum temptaſſe.vel de ſua vita mentitus eſſe: ſed ſimplicitervt vixit confeſſus eſt.Alioquin (vt marcusait) non intuitus archana cordis eius diligere eum diceretur iheſus. Diligit enim eosqui mandata legis cuſtodiunt. Sed qd̓ ibiminus eſt his qui perfecti eſſe volunt. adiūgit. Omīa vende ⁊ da¶ Magiſter bone. Quia bonuꝫ magiſtrū dixit ⁊ non deum. vel deipauperiibusfilium confeſſus eſt: dicit quēuis ſanctuꝫ hominē comparatōne dei bonumnō eſſe. Chriſtus autem non rennuit teſtimoniū bonitatis: ſꝫ magiſtri abſqꝫdeo excludit bonitatem.Dixit autē. Ambro. Verſuta interrogatio. ⁊ ideo arguta reſponſio.Temptator enim bonū magiſtrū dicit. qui deum bonum dicere debuiſſet.Quid me dicis bonum. quem negas deum. quid bonū dicis cum nemo bonus niſi ſolus deus. Non ergo bonum ſe negat: ſed deum ſignificat. quidme bonum dicis. cum bonum ſentire non poſſis qui temptas. Bonus ergoſed rectis corde. Deniqꝫ glorianti in lege qd̓ omnia cuſtodiſſet. vt inanemeius iactantiam exponeret oſtendit ei adhuc deeſſe quod eſt legis. Et ideoad miſericordię pręceptū triſtis inducitur. ⁊ in eum quedam naturalis datur forma ſententię. Faciliꝰ eſt camelū per foramē acus tranſire: qͣꝫ diuiteꝫintrare in regnū cęloꝝ. Non debet ſe dinitē iactare in diuitijs uis. cuꝫ hiserbis diffiniatur. contra naturā eſſe. diues miſericorsMandata noſti. Hęc eſt puerilis innocentię caſtitas. quę nobisīmitāda ꝓponitur. ſi regnū dei ingredi volumꝰ. Et nota ꝙ iuſticia legꝭ ſuo