¶ Lucas.

XV

Rant autēappropinquantesQui publica vectigalia exigunt vel conducūtet qui lucra ſeculi per negocia ſectanturei publicani et peccatores. vt audif § duplicitererrant: qꝛ ⁊ ſe iuſtos putāt cū ſintſuperbi. ⁊ illosz reos cum iam peniteant.rent illum. Et murmurabant phaf¶ Quaſi dicat. Contrarius eſt legi que hoc prohiberiſęi ⁊ ſcribę dicentes: Quia hipeccatores recipit ⁊ manducat cūillis. Et ait ad illos parabolā iſtaꝫdicenſ. Quis ex vobis homo quihabet centuꝫ oues. ⁊ ſi perdideritIdiues paſtor cuiꝰ nos omnes centeſima porcio ſumus¶ Angelivnam ex illis. nonne dimittit nocam naturaꝫ in ſumma beatitudine exiſtentē quaſi reliquit. dum ſeipſum exinaniuit¶ Id eſt. in celo quod deſertum eſt ab hominepeccante dum per predicationem vocatnagintanoueꝫ in deſerto ⁊ᶠ vadit¶ Inuenitad illam quę perierat: donec inuedum conuertitur aliquis.niat illam. Et cum inuenerit eam:imponit in hūeros ſuos gaudēs.et veniens domū cōuocat amicoset vicinos dicens illis. Congratulamini michi: quia inueni ouē meam quę perierat. Dico vobis. ꝙ

ſ vel coram angelis deiita gaudiū erit in cęlo ſuꝑ vno pec¶ Penitentiā agere eſt. ⁊ perpetrata malaplangere ⁊ plangenda non perpetrarecatore pęnitentiā agente. qͣꝫ ſupernonagintanouē iuſtis. qui non indigent pęnitentia. Aut quę mulierſdragma eſt nummus certe quantitatis. habēsiginem regis.hn̄s dragmas decē. ſi ꝑdiderit dragmnam vnā. nonne accendit lucernam ⁊ euertit domū. et quęrit diligēter donec eā inueīat. Et cū inuenerit. conuocat amicas et vicinasdicenſ. Congratulamini michi. qꝛinueni dragmā quaꝫ ꝑdiderā. Itadico vobis: gaudiū erit corā angelis dei. ſuꝑ vno peccatore pęnitenHec parabola de iudeo ⁊ gentili. generaliterutem de penitente et iuſto. vel qui ſibi iuſtus accipi poteſt.tiam agente. Ait aūt. Homo quidam habuit duos filios. ⁊ dixit adoleſcentior ex illis patri. Pater.da michi portionē ſubſtantię quęme ꝯtingit Et diuiſit illis ſubſtātiāEt non pꝰ multos dies. ꝯgregatiſ

¶ Erant autem ⁊cͣ. Quia non ſolum iuſtus per inerciā peccare: ſꝫ ⁊ peccator per ſolertiā pōt reſipiſcere. Poſt eiectionē infatuati ſalis. cohors pęnitentiū intus admiſſa deſcribit̉. qui ad audiendū verbū dei ꝓpinquantesnon ſolum ad colloquendū ſꝫ etiā ad ꝯueſcendū recepti ſunt. Unde dedignantur ph̓ęi: qꝛ falſa iuſticia nō ꝯpaſſionē ſed dedignationē habet. Sedqꝛ egri erāt. ita ut ſe eſſe egros neſcirēt. qͣtenus qd̓ erāt agnoſcerent. cęleſtismedicus ꝑadigma obijcit. quo in eoꝝ corde vulnerꝭ tumorē pręmit dicēs.Quis ex vobis homo¶ Quis ex uobiſDidiceras in ſuperioribꝰ abnegare negligētiam. vitare arrogātiādeuotionē ſumere. ſcl̓aribꝰ occupationibꝰ nōteneri. caduca nō p̨̄ferre perpetuis. Sed qꝛfragilitas humana firmū nequit in tāto ſcl̓ilubrico tenere veſtigiūetiā aduerſus erroremremediū tibi medicusdemōſtrat .ſ. iudex ſpēvenię non negat. Un̄ſanctꝰ lucas tres ex ordine parabolas ponit.Ouis. dragmę. filij.Centū oues ⁊cͣQuia centenarius numerus ꝑfectus ē. deuscentū oueſ .i. ꝑfectū numerū habuit. cū angeloꝝ ⁊ hominū ſubſtantiam creauit. Sꝫ vnaperijt. qn̄ hō paſcua vitę peccando dereliqͥt.Ergo. qꝛ rōnalis creaturę nūerus pereuntehomine erat diminutꝰquęrit in terra hominēvt ſumma integretur.¶ Nonne dimit.Quaſi dicat. Murmuratis qꝛ peccatoresrecipio: ſꝫ ego n̄ veī niſivt aberrantes colligāſicut vnuſquiqꝫ veſtꝝaberrantē ouē reducere laboratImponit in h.Duem in hūeris poſuit: qꝛ hūanā naturā ſuſcipiens. peccata nrāipſe portauit. vn̄. Hūeri xp̄i. crucis brachia ſunt. Illic peccata nrā depoſuit in illa nobilis patibuli ceruice requieuit.¶ Et veniēs. Reparato homine ad cęlū redit paſtor. ibi angeloꝝ choros inuenit. Qui amici. qꝛ inſtabilitate ſua voluntatē eius ꝯtinue cuſtodiunt. qͥ ⁊ vicini. qꝛ claritate viſionis eius fruūtur. Et nota ꝙ non dicit. Cōgratulamini oui inuentę: ſed michi: qꝛ gaudium eius eſt vita noſtra.¶ Dico enī vobis. In non agintanouē. iuſtoꝝ nūerus intelligitur. invna oue peccatoꝝ. Un̄ alibi. Nō veni vo. iu. ſed pec. Dicit gͦ. Maiꝰ gaudiū erit in cę. ſuꝑ vno pec. p. a. qͣꝫ ſuꝑ n .n. iu. qui nō in. p. qꝛ vt quotidie experimur. qͥ illicita nō ꝯmiſerūt. in rebꝰ licitis ſępe ſibi vſum prebent. ad cęleſtia anxie nō anhelant. Et qꝛ ſecuri ſunt. ad bona agenda pigri remanent.Ecōtra aūt peccator plerūqꝫ facit. M aiꝰ gͦ gaudiū de eo qͣꝫ de ſtante iuſtovti dux in prelio. plus eū militē diligit. qui poſt fugā reuerſus hoſtem fortiter premit. qͣꝫ eū qui nunqͣꝫ fugit. nec vnqꝫ fortiter egit. Sed ⁊ ſunt quidāiuſti. de quibꝰ tantū gaudiū eſt. vt eis nullus penitēs p̨̄poni poſſit. qui ⁊ ſi n̄ſint ſibi maloꝝ conſcij. tū licita reſpuūt. in omnibꝰ ſe hūiliāt. Quātū gͦ gaudiū ē ſi humiliter plāgit iuſtus cū gaudiū ſit. ſi qd̓ male geſſit plāgit īiuſtꝰ¶ Gaudiū erit. Angeli qꝛ rationales gaudēt de recōciliato ſibi homīeqd̓ incēdit nos ad probitatē. vt agamꝰ qd̓ ill̓ gͣtū ſit. quoꝝ ⁊ affectare patrociniuꝫ ⁊ offenſam timere debemus.¶ Ꝙ ſuper nonaginta ⁊c̄. Si in non agintanouē iuſtis qui non erra

uerūt nec indige̓t pnīa. angeli intelligunt̉. maiꝰ vid̓r impios iuſtificare. qͣꝫiuſtos creare ⁊ conſeruare: qꝛ ⁊ ſi vtrūqꝫ eqͣlis potētię. hoc maioris miſcd̓ię⁊ maioris gaudijAut quę mulier Mulier .i. dei ſapīa. x. dragmas hūit cū hoīes ⁊ angelos ad imaginē ſuaꝫ creauit. Sed vnā ꝑdidit. cū hō a ſimilitudine creatoris receſſit. Sed dei ſapīa lucernā ad quęrendū accēdit. cū in carne apparuit: qꝛ lucerna ē lux in teſta .i. ꝟbuꝫ in carne. qd̓ vbi inter hoīes claruit. domū euertit: qꝛ cōſcīashoīm de reatu ſuo perturbauit. ⁊ ſic dragmarepperit̉: dū in hoīe ſimilitudo cōditoris reparatur.¶ Habens drag⁊c̄. Angeloruꝫ ⁊ hoīmnaturā quā ad ęternitatē dn̄s ꝯſiſtere uoluit. ad ſuā ſimilitudinēcreauit. Decē gͦ dragͣsml̓r hūit. cū nouē ordinibꝰ angeloꝝ abditꝰ ēhō vt cōpleret̉ decimꝰelectoruꝫ nūeruſ. Quinec pꝰ culpā a creatoreperijt: qꝛ eū ſapīa d̓i ꝑcarnē miraculis choruſcāſ ex luīe teſte r̄ꝑauitCōuocat amicas. Amicę ⁊ vicinęſupernę ptātes q̨̄ tātodeo iuxta ſūt: qͣnto eūviciniꝰ cōtemplantur:qͣs vocat: dū per exhibitionē gr̄ę hoībꝰ impenſę ad amorē ſui vehemētius accendit.¶ Tres ꝑabolę n̄ ocioſę ꝓponuntur. Ouis.dragmę. filij. vt triplici remedio prouocati.vulnera nr̄a curemus.Xp̄c paſtor ouē r̄uehitcꝰ pcā in ſuo corꝑe ſuſcepit Vl̓r .i. ecc̄ia qͣſimr̄ dragmā requirit ⁊ſuffragat̉. Deꝰ pr̄ recōciliatū recipit ⁊ veſtit.Eadē diuini oꝑis miſcd̓ia: ſꝫ diuerſa ꝓ meritis nr̄is gr̄a. Ouis apaſtore lapſa reuocat̉.dragma q̨̄ ꝑierat īueītur. filiꝰ ad prēm ꝓprijs veſtigijs redit ⁊ a prē honoratur. Ouis ſumꝰ: petamus paſcua. dragma ſumus: hēamus preciū. filij ſumꝰ: feſtinemꝰ ad prēm.Homo quidā. Duabꝰ p̨̄miſſis ꝑabolis. qͣntū ipſe cū āgelis gaudeat de penitētiū ſalute inſinuat. In hac tercia. nō ſolū gaudiū oſtendit: ſedetiaꝫ murmur inuidentiū reprehendit.¶ Hō iſte deꝰ pr̄: hūit duos filios: qꝛ auctor ⁊ creator ē duaꝝ ſtirpiū hūani generꝭ i. iudęoꝝ ⁊ gētiliū. Maior filius qui in cultu vnius dei ꝑmanſit.Minor qͥ vſqꝫ ad colēda ydola deū deſeruit. Subſtātia ē oē qḋ viuimꝰſapimus. cogitamꝰ. loqͥmur. Hęc deus dedit ęque oībus. vn̄. Erat lux u. ꝙi. o. h. ve. ⁊c̄. Huius gͦ ſubſtātię portionē minor ſibi petit dari. cū hō rōnalis ſuo ſēſu delectatꝰ. ꝑ libeꝝ arbitriū ſe r̄gere ⁊ a dn̄io creatorꝭ q̨̄ſiuit exire¶ Et dixit ado. Sic̄ deꝰ n̄ hꝫ aliū a qͦ formet̉. a qͦ regatur: ſic iſte vultſua ptāte vti. vt nullo formāte: nullo regente viuat.Pater da. Dimidiū patrioniū petentibꝰ datur. nec ē culpa pr̄is quidat adoleſcētiori. Nulla in regno dei infirma ętas: nec fides gͣuatur anniſniſi ipſe certe ſe iudicauerit inidoneū qui poſcit. Si iſte nō receſſiſſet a prēimpedimētū neſciſſet ętatis: ſꝫ ꝑegre profectus: merito patrimoniū vaſtat.¶ Et diuiſit. Fidelibꝰ ſuę gr̄ę protectionē quā deſiderabāt impartiēdoinfidelibus vero naturalibus ſolum ingenij quo contenti erant. beneficiūconcedendo.¶ Non poſt multos dies. Non multo poſt inſtitutionē humanꝰ

fr