¶ Lucas

XI.

¶ In baptiſmoeſt. Et appropiās alligauit vulneſcriſmā ſctī ſpūs .§calicem ſue paſſionisra eius infundēs oleū ⁊ vinū. Etimponēs illū in iumētū ſuū: duxit¶ Spiritualem.in ſtabulū ⁊ cura eiꝰ egit. Et alteradie ꝓtulit duos denarioſ. ⁊ deditſtabulario ⁊ ait. Curaꝫ illius habe⁊ qd̓cunqꝫ ſuꝑerogaueris. ego cūrediero reddam tibi. Quis horuꝫtrium videtur tibi proximꝰ fuiſſe illi qui incidit in latroneſ; At ille dixit. Qui fecit miſericordiā in illuꝫEt ait illi iheſus. Uade. ⁊ tu fac ſimiliter. Factū eſt autē dum irent.et ipſe intrauit in quoddā caſtellūet mulier quędam martha nomīeexcepit illum in domum ſuam. Ethuic erat ſoror nomīe maria. quęetiaꝫ ſedens ſecus pedes dominiMiniſtrans neceſſaria mortali carni. qua indutus erat dei filiusaudiebat verbū illius. Marthaautē ſatagebat circa frequens mi-

ꝯquerēs de ſorore.niſterium. Quę ſtetit et ait. Domine non eſt tibi curę ꝙ ſoror mea reliquit me ſolam miniſtrare? Dic exgo illi vt me adiuuet Et reſpondēſdixit illi dominus. Martha martha ſolicita es ⁊ turbaris erga pluIdeo iugiter inrima. Porro vnū eſt neceſſariumherere ſ marie factus eſt aduocatus. qui iudexfuerat interpellatus.Maria optimā partē elegit q̨̄ nonauferetur ab ea.C. .XI.T factuꝫ eſtcū eſſet in loco quodam orās. vt ceſſaOrare.uit dixit vnus ex diſcipul̓ ſuis adeum: Domine. doce nos orare. ſicut iohannes docuit diſcipl̓os ſuos orare. Et ait illis. Cum oratisdicite. Pater ſanctificetur nomentuum. Adueniat regnum tuum.Panem noſtrum quotidianū da

Duxit in ſtabulū. Non domū ſed ſtabulū vocat. quo nomine mieſrias ⁊ fetores huiꝰ vitę ſignat. ne hō in hoc exilio tanqͣꝫ in patria gaudeat.¶ Qui fecit. Cognatio non facit proximū. ſed miſcd̓ia q̨̄ mīa eſt ſcd̓mnaturā. Nichil enī tam ſcd̓m naturā. qͣꝫ naturę iuuare ꝯſortē.Allego. Nemo ꝓpinquior qͣꝫ qui noſtra vulnera curauit. qui vnū eſtcaput cū menbrꝭ. Diligamꝰ ergo eū ut deū ⁊ dn̄m. Diligamꝰ quaſi ꝓximūdiligamꝰ etiā eū qui imitator xp̄i eſt. Unde ſequit̉. Fac ſimiliter. id eſt. vtvere te proximuꝫ ſicutteipſum diligere manifeſtes. quicquid valesin eiꝰ corporali vel ſpūali neceſſitate ſubleuāda deuotus operare.¶ Factū eſt. Habito ſermone de dilectione dei et proximi.ſupponitur exemplumutriuſqꝫ dilectōnis nōtam in ſolo verbo qͣꝫ inoperis exhibitōe Poiſtas enī duas ſororesduę ſignificantur vitęſpūales. Per marthāoperibꝰ actuoſa deuotio. qua proxīo in charitate ſociamur. Pemariā religioſa mentꝭintentio in dei verbo.qua ī dei amore ſuſpiramnſ. Actiua panemvel corporalē eſuriēti.vel doctrinę ignorantitribuit. errantem corrigit. ſuperbū ad humilitatē reuocat. quę ſingulis expediāt diſpenſat Contēplatiua charitatē dei ⁊ ꝓximi retinet: ſed ab exteriori actōne qͥeſcit. ſoli ꝯditoris deſiderio inheret. ⁊calcatis omnibꝰ curisad videndū faciē creatoris in ardeſcit ⁊ deſiderat miſceri ſupernisciuibꝰ de ęterna in cōſpectu dn̄i incorruptione gaudenti bꝰIn domum ſ. ⁊cͣ. Intrante iheſu in domū vita iniqua ⁊ ſi aliqn̄ fuerat aufugit. remanent duę vitę innocētes. laborioſa ⁊ ocioſa. inter eas medius eſt ipſe fons vitę.Sedens ſecus. Quāto hūilius ſedet. tanto ampliꝰ capit. aqua cōfluit ad conuallē de tumoribꝰ collisMaria ſedet. qꝛ contēplatiua pacatis vicioꝝ tumultibꝰ. optata iam inchriſto mentis quiete fruitur. M artha ſtat. quia actiu a laborioſa deſudatin certamine.Martha aūt. Intenta erat maria qūo paſceret̉ a dn̄o. intenta eratmartha qūo paſceret dn̄m. hęc conuiuium parat dn̄o. in conuiuio dn̄i illaiam iocundatur.Domine non eſt tibi curę. Ex illoꝝ perſona loquitur qui adhucdiuinę ꝯtemplationis ignari. ſolum qd̓ didicere fraternę dilectionis opusdeo placitū dicunt. ideoqꝫ cunctos qui chriſto deuoti eſſe velint. huic mancipandos autumant.¶ Et reſpondens. Maria n̄ reſpondet: ſed cauſam ſuaꝫ tanqͣꝫ ocioſaꝯmittit iudici. Si enī ꝑaret rn̄dendi ſermonē remitteret audiēdi intētionēMartha martha. Repetitio indiciū eſt dilectōis. vel forte monēdęIntentionis. vt audiret attentius.¶ Porro vnum eſt ⁊cͣ. Pręponit̉ vnū multis. Non enim a multisvnū ſed multa ab vno. ⁊ tn̄ multa ſunt neceſſaria tendentibꝰ ad vnūMaria optimā ⁊cͣ. Non reprehenditur pars marihę quia et ipſabona: ſed laudatur pars marię. Quę quare ſit optima ſubinfertur. quę nōauferetur ab ea. quia contemplatiua hic incipit ⁊ in cęleſti patria perficiet̉.

quia amoris ignis qui hic ardere inchoat. cum ipſum quem amat viderit.in amore amplius igneſcet. Non ergo auferetur contemplatiua quę ſubtracta luce pręſentis ſęculi perficitur. Actiua cum corpore deficit. quia in ęterna patria panem non porrigit eſurienti. quia nemo eſuriet. nec cętera pietatis opera aget. quia non erunt neceſſaria. Cum pręfenti ergo ſęculo aufe etur actiua. Merito igitur contēplationi omnia iuſtificationū merita immenſa virtutū ſtudia poſtponuntur.¶ Quę non auferetur ⁊cͣ. Ex oppoſito intellige ꝙ a Martha auferet̉ pars quāelegit. quia tranſit labor multitudiniſ. remanet charitas vnitatis.C. .XI.¶ Et factum eſt.Poſt hyſtoriam ſororū quę duas vitasſignificant. inducit dominū oraſſe et diſcipulos ad oranduꝫ informaſſe. quia et oratioquam docuit. vtriuſqꝫvitę in ſe continet myſterium. ⁊ ipſarū perfectio vitarū non noſtrꝭviribꝰ ſed precibus eſtobtinenda.¶ Ut ceſſauit. ⁊cͣ.Ideo ſępe ſaluatororans inducitur. vt diſcipulos ad orationisſtudiuꝫ inducat. Vnde finita oratōne. a diſcipulis ſciſcitatur vidoceat qualiter debeant orare.¶ Cum oratis dicite. ⁊cͣ. Mattheusſeptem petitiones ponit. In tribꝰ ęterna poſcuntur. in quattuortemporalia. quę tamēpropter ęterna conſequenda ſunt neceſſaria. Ꝙ enim dicimus.Sanctificetur nomentuuꝫ. adueniat regnūtuum. Fiat voluntas tua: ſicut in cęlo ⁊ in terra. Hic inchoatur quantumcunqꝫ proficimus augentur in nobis. ⁊ perfecte ſine fine in alia vitapoſſidebuntur. Ꝙ vero dicimus. Panem noſtrū quotidianū da nobishodie. Et dimitte nobis debita noſtra ſicut ⁊ nos dimittimus debitoribꝰnoſtris. Et ne nos inducas in temptationē: ſed libera nos a malo. Ad pręſentis vitę indigentiam pertinent. quia hic ⁊ panis. tam corporalis qͣꝫ ſpiritualis eſt neceſſarius. tam ani me qͣꝫ corpori. Hic etiam fit remiſſio peccatorum. quę hic committuntur. Hic fiunt temptationes. hic etiam fit malumvnde cupimus liberari. In alia vita nichil horum eſt. Lucas non ſeptem:ſed quinqꝫ pouit. ⁊ hoc cauſa breuitatis. In quinqꝫ quę ponit. ſeptem illaintelligit contineri. Nomen quippe dei ſanctificatur in ſpiritu. Regnumvero dei in carnis reſurrectione venturum eſt. Oſtendens ergo lucas terciam petitionem duarum ſuperiorum quodammodo eſſe repetionem. magis eam intermittendo fecit intelligi. Deinde tres illas adiungit. de panequotidiano. de remiſſione peccatorum. de temptatione vitanda. At veroquod matthęus in vltimo poſuit. Sed libera nos a malo. iſte non poſuitvt intelligeremus ad id quod de temptatione dictum eſt pertinere. Ideoenim matthęus non ait. Et libera nos a malo. tanqͣꝫ diuerſam petitionemponeret. ſed ait. Sed libera nos a malo. vnam petitōem eſſe demonſtransvt ſciat vnuſquiſqꝫ in eo ſe a malo liberari. quod non infertur in temptationem.¶ Panem noſtrum quotidianum. Panis quotidianus dicitur. qui hic eſt neceſſarius. quantus anime carniqꝫ eſt tribuendus. ſiue corporaliter ſiue ſpūaliter ſiue vtroqꝫ modo intelligatur.