¶ Mattheus
non ſolum a cibis.et tunc ieiunabunt. Nemo auteꝫ¶ Partem.immittit ꝯmiſſuram panni rudisI¶ Si autem hoc ſolum eis importune traditur quibus preualet vetus conſuetudo: cito qd̓in veſtimentū vetus. Itollit enimhabent auferetur.ſveteri .ſ.plenitudinem eius a veſtimentoet peior ſciſſura fit. Neqꝫ mittuntNoue vite myſteria non ſunt committendamentibus nondum innouatis.vinum nouum in vtres veteres.Ꝙ ſi fit. nec rudes mentes hoc pati poſſunt.Ipſa doctrina nichil prodeſtalioquin rūpunt̉ vtres. et vinuꝫIpſe mentes pōdere preceptoꝝ ſuffocātur.effundit̉. ⁊ vtres pereunt. Sedf FNoua myſteria mentibus innouatis committuntur.vinumʳ nouum in vtres nouosIdoctrina memorie traditur. et mens nonmittunt. ⁊ ambo conſeruant̉.eſt ſine fructu.Hęc illo loquente ad eos. Ecceprinceps vnus acceſſit ⁊ adorabat eū dicens: Domine filia meaIncarnatus.modo defūcta eſt. Sed veni imMiſericordie vel potentie.pone manum ſuꝑ eam et viuet.Ad deuotionē pr̄m reſpiciens: iudeis priusverbum vite per ſe ⁊ per apoſtolos predicauitEt ſurgens iheſus ſequebat̉ eum
¶ Eccleſia gentiumet diſcipuli eius. Et ecceʳ mulierf Carnalium delectationumquęᶠ ſanguinis fluxum patiebat̉ride. Poſt accenſionē Quia eumequitur.¶ Superabundans viciis.duodecim annisʸ acceſſitᶠ retro ⁊Manu fidei.tetigit fimbriam veſtimenti eiusCorde credebat ad iuſticiam Si ſuſcepero fidem incarnationis eius.Dicebat enim intra ſe. Si tetigeAb omni iniquitate mundabor.ro tm̄ veſtimentū eius ſalua eroA iudicio ad miſcd̓iā. Quia quos preſciuit. ⁊ predeſtinauit hos ⁊ vocauitAt Iheſus conuerſus etꝭ vidēsjFabe ſpem f ſ id̓o filia qꝛ fides tua.eam dixit: Confideꝭ filia. fidesIam in eo ꝙ credidiſti.tua te ſaluam fecit. Et ſalua factaEx il. ho. domīci aduentus cepit habere ſalutem.eſt mulierꝭ ex illa hora. Et cum¶ Aſſumptis electis gentium fides chriſti prediveniſſet iheſus in domum princicatur in populo iudeoꝝ.pis. ⁊ vidiſſet tybicines ⁊ turbaꝫ⁊ Idimittite perſuaſiones. qꝛ quicquid mētiatumultuante: dicebat. Receditemini de chriſto. electio ſalua erit.j. Non fornicata ē pꝰ deoſ alienos τſ qꝛ deonō eſt enī mortua puella: ſꝫ dorviuūt oīa j.ſ Quod faciūt iudei aſſenſum damit. ⁊ deridebāt eū. Et cū eiectare nolentes veritati.eēt turba. ītrauit ⁊ tēuit manū eiꝰ
Et ideo a cibis corporeis alienatę: ſequētibꝰ ſil̓itudinibꝰ de panno nouo ⁊vino nouo ſignificat. Oſtendens ꝙ carnalibꝰ. et ob hͦ veterē ſenſū adhuctrahentibꝰ. hoc genus ieiunij non ꝯgruat. Quia dum ita caruales ſuntperfectionem nouę vitę habere non poſſunt.¶ Qd̓ h̓ ait lugere. marcꝰ ⁊ lucas dicūt. ieiunare. Unde ⁊ ipſe Poſteaieiunabunt: non lugebunt.¶ Et tūc ieiu. ⁊cͣ. Luctus de abſentia ſponſi nec ante incarnationemdefuit in patribꝰ. necpoſt paſſionē: niſi qͣꝫdiu in carne cū diſcipulis ꝯuerſatus eſt.Allegꝭ. Ꝙͣdiu nobiſcū eſt lętamur: cumꝓpter peccata recedittunc indicendus ē ieiunij luctus.¶ IeiunabuntAmundi amore: nōſolū a cibis. Spūaleenī ieiuniū cum ſit ꝑsvitę nouę. nondumeis conuenit qui peralia dediti ſunt veteri vitę.¶ Nemo autemim. com. q. carnales nondū fide paſſionis ⁊ reſurrectōnis ſolidati non poſſunt ſęueriora continentiępręcepta ſuſtinere: neper auſteritatē etiamfidem perdant. Sūtergo diſcipuli quaſivetus veſtis: cui incōuenienter nouus pānus aſſuitur. id eſt. aliqua pars doctrinęquę ad nouę vitę tēperantiā pertinet. qꝛſi hoc fiat ipſa doctrina quodammodo ſcīditur. cuiꝰ pars de ieiunio ciboꝝ importune traditur: cum illadoceat generale ieiuniū ab omnibꝰ voluptatibꝰ: cuiꝰ pannuꝫ. id eſt. partem quę ad cibos pertinet. dic̄ nō oportere hominibꝰ adhuc veteri vſui deditis impartiri. qꝛ ⁊ illic videtur. q. conciſio fieri. ⁊ ipſi vetuſtati non conuenit.Tollit enim. Id eſt. perfectio nouę vitę quę vna eſt diuidit̉: ⁊ veteri fides quā habet aufertur cui perfectio nouę debebatur.Neqꝫ mit. Eoſdem diſcipulos veteribꝰ vtribꝰ comparat quos nouo vino .i. ſpūalibꝰ pręceptis facilius diſrūpi: qͣꝫ id poſſe continere dicit.Sed poſt aſcenſionē accepto ſpiritu facti ſunt vtres noui. Aliter. Utresveteres ſunt ſcribę ⁊ phariſęi. Pannus nouus et vinū nouum pręceptaeuangelij: quę non poſſunt ſuſtinere iudęi. ne maior fiat ſciſſura. cum quibus galathę pręcepta legis miſcebant. in vtres veteres vinum nouummittentes. Conueniunt autē hęc pręcepta euangelica apoſtolis. nō his qͥtraditionibus maioꝝ deprauati ſinceritatem pręceptoꝝ chriſti nequeuntcuſtodire.Diſtat inter nouum vinum et veſtimentū. Uino intus reficimur: veſte foris tegimur. Veſtis ergo ſunt bona opera quę foris agimus. quibuscoram hominibꝰ lucemus. Uinum. feruor fidei. ſpei et caritatis. quo in cōſpectu dei in nouitate ſenſus intus reformamur.¶ Ecce prīceps unus. Marcus et lucas dicunt archiſinagogumnomine iayrum. ⁊ filiam non mortuam: ſed morti proximam. Sed matthęus cauſa breuitatis dicit rogaſſe. quod conſtat factum eſſe. nec attendit verba patris: ſed quod cogitauit ⁊ voluit. Ita enim deſperabat vtpotius vellet reuiuiſcere quā non putabat viuam inueniri poſſe. Utrūqꝫenim petitum eſt: vt vel morientem ſaluaret. vel mortuā ſuſcitaret.Ecce princeps. Archiſinagogus moyſen ſignificat. Dicitur iayrus.id eſt. illuminans. vel illuminatus: quia accepit verba vitę dare nobis.
Videns dominum in carne venturum. cadit ad pedes eius dicens: Qd̓infirmum eſt dei: fortius eſt hominibꝰ. Pro filia rogat. id eſt. pro ſynagoga quę ſola lege inſtructa vnica ei erat. Quę lege ⁊ prophetis educatapoſtqͣꝫ filios deo generare debuit ſpirituales: erroribꝰ languens. in peccatis moritur. Prius pro ea patres rogauerunt: tamē magna fides gentiūprius impetrauit. Synagoga in ciuitate legis. ⁊ in domo in qua vniusdei cultus eſt moritur. et ſuſcitatur. Hęc non in domo non in vrbe a quaper legem excludebat̉Sed in itinere ꝑgētedomīo ſanatur. Un̄et apoſtoli. Vobisoportebat prędicariverbuꝫ dei: Sed qm̄iu. vos indig. e. con.ad gētes. Scd̓ꝫ marcum ⁊ lucam. mulieromnem ſubſtantiamin medicos erogauitnec curari potuit: qꝛquanto magis gentilitas vires naturalis induſtrię ad philoſophos expendit:qui recte viuendi pręcepta hominibus ſedare promittebant:tanto minus poterata ſordibus liberari.Sed vbi cęleſtemmedicumᵈ cognouitadeſſe: cępit remedium ſperare ⁊ quęrere¶ Vulier quę.catiSalutem iudęis papiratam ſpe certa pręriτ Cpuit gentilitaſ.mitui¶ Duodecim an.j.Inis. Duodecim annis fluxit. ſicut ⁊ illaſfilia creuerat duodērenis: quia exquo ſyyetnagoga cępit deo famulari. cępit gentilitas ydolatria ⁊ peccato pollui.Acceſſit. Credidit. dixit. qꝛ his tribꝰ. fide. ꝟbo ⁊ oꝑe oīs ſalꝰ acqͥrit̉¶ Si tetigero fimbriam. Fimbriam non veſtem. Quia non vidit in carne dominum: Sed ſuſcepit per apoſtolos incarnationis verbuꝫBeatus qui vel extremam partem verbi fide tangit.Confide filia. Credidit vtiqꝫ quę petijt: ſed inculcat robur ⁊ perſeherantiam fidei.¶ Uidiſſet tybicines. Tybicines ſunt carmen lugubre canentes.Hi ſunt magiſtri merore ſuo ſubditos demulcentes. ⁊ turbam iudeorumaduerſus doctrinam chriſti calcitrantium.Et turbam tumultuantem ⁊cͣ. Quia ſynagoga lętitiam dominicę inhabitationis pro infidelitate amiſit. q. inter fientes ⁊ eiulantesmortua iacet.¶ Solum iudicium patebat cum expulit gentes. dicens: Non ſummiſſus niſi ad oues quę perierunt. Non ꝙ ſine miſericordia eſſet deus.vel eius iudicium: ſed poſt patuit in ſuſceptione.Non eſt enim mortua. Uobis mortua eſt. Deo autem qui fuſcitare poteſt dormit. tam in anima qͣꝫ in corpore.¶ Et cum eiecta eſſet. Id ē. cum reprobati eſſent irriſores. intrauit in electorum mentes. Moꝝ. turba curarum eicienda eſt: vt anima reſurgat. Scd̓m Lucam eiecta turba nullus adhibetur niſi petrus. iacobꝰet iohannes. et pater ⁊ mater puellę. Quia blaſphemis ⁊ trriſoribꝰ nonſunt reuelanda myſteria: Sed fidelibus qui honorent. Vnde alibi. Iuſtificata eſt ſapientia a filijs ſuis.¶ Et tenuit ma. e. Niſi prius manus iudeoꝝ quę ſanguīe plenę funtmundatę ſint a morte non reſurgunt. Tenuit manum leproſam moyſi ꝑquod carnalia opera ſpiritaliter intelligi fęcit. Moraliter. Puella ſigͣ