¶ MattheusC. IX.
ſpoſitus.peccata in terra. Cunc ait paralivt maius miraculuꝫ ſit.tico: Surge tolle lectum tuum.Ne chriſtiana fide curatus moreris in perfidia iudeoꝝ.et vade in domum tuam. et ſurrexit ⁊ abijt in domum ſuam. UidēIam qd̓am modo credentes.tes autē turbę. timuerunt. ⁊ gloId eſt homine tam potenter operantē inter homines.rificauerunt deum qui dedit poteſtatē talem hominibus. Et cuꝫIde galylea. j. Non tam corporeo: qͣꝫ miſeretis intuitu.tranſiret inde Iheſus. vidit ho¶ Pertinaciter lucris inhyantem.minem ſedente in theolonio matAmmodo.thęū nomine et ait illi: SequereNon lucra.me. ⁊ ſurgens ſecutus eſt eum. Et5Eius matthei.factuꝫ eſt diſcūbente eo in domoQui publica vectigalia exigunt ⁊ ꝯducunt. ⁊ qui lucra ſeculi per negocia ſectantur.ecce multi publicani ⁊ peccatoreſſvt ab eo ſpūaliter paſcerenturvenientes diſcumbebant cumIheſu et diſcipulis eius. Et viIdupliciter errabant: qꝛ ⁊ ſe iuſtos putabant: cum ſint ſuperbi. ⁊ illos reos: cum iaꝫpeniteantdentes phariſęi dicebāt diſcipul̓eius: Quare cum publicanis etQuos lex damnat.peccatoribus māducat magiſter
veſter? At Iheſus audiens ait.§. q. vos declino: qꝛ non egere vos putatis.Qui gratiam non querunt.Non eſt opusʸ valentibus medihos iuuo. qꝛ penitendo dant locum grē:ſed ſi ſanari vultis e. ⁊cͣ.ſ Fa temeritate vituperationiscus: ſed male habentibus. EūIdiligentius ſcripturas inquirite.Iteſtimonium de propheta.tes auteꝫʸ diſcite quid eſt miſeriSSine miſericordia ſ ſine compaſſionedelinquentiū. Miſericordiam ſequiminiſicut egocordiā volo ⁊ n̄ ſacrificiū. Nonj ſ falſo ſe iuſtificantes. dum in hoc ſuntSPeccata attendentes.enim veni vocare iuſtos: ſꝫ peccatores. Tunc acceſſerunt ad euꝫSuperba interrogatio. ⁊ plena de ſupercilio phariſeoꝝ.diſcipuli iohānis dn̄tes: Quarenoſ ⁊ phariſęi ieiunamus frequēter: diſcipuli aūt tui nō ieiunant?j Aufert ieiunium triſticie a diſcipulis propter preſentiam ſuam.Et ait illis iheſus. Nūquid poſ5. i. dn̄t. Apoſtoli. ſ Quos. de eccleſiaenuit f Chriſti Ieiunio affligi: duꝫos oportet de ſpōſi preſentia gratulari. Spirituali enim ieiunio nondum ſunt apti: donecme aſſumpto ſpū ſancto ſint confirmatiſunt filijſſponſi lugere qͣꝫdiu cūillis eſt ſponſus. Uenient autemI tempore paſſionis.dies cum auferet̉ ab eis ſponſuſ
qd̓ non minoris ꝯſtet eſſe potentię: vt in filio hominis latentē ꝯgnoſcatispotentiam maieſtatis. quę poteſt dimittere peccata vt deus.Tūc ait para. ⁊cͣ. Ecce ꝑ remiſſionē pęnę. dimiſſionē culpę intellige.¶ Surge. Surgere eſt animā a carnalibꝰ deſiderijs abſtrahere. Lectūtollere eſt carnē a terrenis deſiderijs ad voluntatē ſpūs attollere. Domūire eſt ad ꝑadiſum redire vel ad internā ſui cuſtodiā ne iteꝝ peccet.Tolle. Ut quod fuit teſtimoniū infirmitatis: ſit probatio ſanitatis.¶ Et ſurrexit Magna ꝟtꝰ vbi ſine mora imperiū ſalus commitat̉. Vnde merito qui aderāt relictisblaſphemijs ſtupentes: ad laudē conuertunt̉ tātę maieſtatis.¶ Uidit ho. Hicprobabilius vid̓r ꝙprętermiſſa memoretcū. xij. elegit ante ſermonem.¶ In theolonioThelos grece. latinvectigal. Matthęushebraice. latine donatus qui tm̄ munꝰ grēaccepit. Leui. additꝰvel aſſumptus qꝛ diuina electio eū aſſumpſit. ⁊ numero apl̓oꝝaddidit.¶ Matthęū. Cęteri euāgeliſtę ꝓpterverecūdiā n̄ appellāteū vulgato noīe: ſedlcui. Binomius enīfuit. Ipſe aūt publicanū ſe nomīat: ne qͥſa ſalute deſperꝫ Vocationē ſuam p̨̄termiſſam hic videt̉ recordari: qꝛ lucas dic̄xij. apl̓os in mōte fuiſſe electos vbi ſermopradictus fuit.¶ Surgens Be.lucas pleniꝰ dic̄. relictis oībꝰ ſecutꝰ ē eumtā corꝑe qͣꝫ mēte Nōleuitate ductus: ſꝫ veritate operuꝫ. ⁊ diuina potētia intꝰ oꝑante tractus.Perfecta obnīa ⁊ ꝑfcā abrenūciatō: ⁊ lucra reliqͥt: nec ꝑiculū a prīciibꝰ timuit qꝛ rōnes vectigaliū imꝑfectas reliquit. cupidus ſequēdi xp̄m¶ In domo. Non dicit cuiꝰ: ſed lucas exprimit. qꝛ fecit ei ꝯuiuiū magnum leui in domo ſua. Quod ꝯgruit: Qui enī chriſtū intus recipit. paſcitur multis delectationibꝰ. Itaqꝫ dn̄s ingredit̉ ⁊ in eiꝰ recūbit affectu.¶ Ecce magna humilitas dn̄i eundo ad pcōres. Etiam potētia doctrinę in conuerſione penitentium oſtenditur.¶ Ecce mul. publi. Bonū pręſagiū iam eius exēplo multi conuertūtur: Iam poſt ſe multos trahit apoſtolus ⁊ doctor gentium futurus.¶ Ie. Pub. et pec. ve. Tertulianꝰ dicit hos fuiſſe ethnicos: dicēte ſcriptura. Non erit vectigal pendēs ex iſrl̓. q. matthęus n̄ fniſſet iudęus. ⁊ illequi cū phariſęo tēplū aſcendit: qd̓ n̄ faceret gentilis. Et lucas ait. Omīspopulus audiens ⁊ publicani iuſtificauerūt deū baptiſmo ioh̓is baptiſati. Dn̄s aūt qui venit ad oues domꝰ iſrl̓ qͥ dixit: Non eſt bonū ſumere panē fi. ⁊ mit. ca. nō ꝯuiuat̉ cū ethnicis: cū id maxīe caueret. ne legeꝫ ſoluerevideret̉. qui et diſcipulis pręcepit. In viā gentiū ne abieritis.Pcores. Pęnitētes: exēplo matthęi veniā ſperantes. Un̄ marcꝰdicit hic: quia multi ſequebantur eum.Quare cū publi. et pec. Oīs q̨̄o ex lege quę eſt iuſticię tenax miſericordiā nō hꝫ. Oēs em̄ declinauerunt. Sed eiꝰ auſteritatē miſſus filiꝰeuangelij grā tꝑauit. Prouocat gͦ ad pnīam pcōres cuiꝰ cibꝰ. ⁊ potꝰ ⁊ am
bulatio. ⁊ omnia quę geſſit: ſaluti ſeruiunt̉.At iheſus ait. Et ſuſceptos pęnitētes amplius in fide confortat. etluꝑbos ad hūilitatis ⁊ pietatis grām prouocat.¶ Nō eſt opus ua. me. Medicꝰ eſt xp̄s. Valētes. qui ignorātes deiiuſticiā ſuā volūt aſtruere. Male hn̄tes qui ꝯſcīa victi non ex lege ſed exgrā quęrunt iuſtificari.¶ Per matihęi ⁊ publicanoꝝ vocationē fides gentiū exprimit̉: qui priꝰlucris mundi inhiabāt: ⁊ nūc ſpūal̓r cuꝫdn̄o reficiūtur. Perſuꝑbiā ph̓ęoꝝ inuidia iudeoꝝ de ſalutegētiū. Hi .n. de ieiunio gloriant̉ dū publicani cū dn̄o ꝯuiuāt̉qꝛ qͥ legē ſequūt̉ fam̄cordiſ patiūt̉ ſꝫ qͥ deiꝟbū recipiūt eſurirenon poſſunt.¶ Euntes. Tumētibꝰ de falſa iuſticiaꝯſiliū correctōis dat:vt .ſ. ꝑ oꝑa miſcd̓ięmiſcd̓iā q̨̄rāt. et n̄ ꝯtēptis paupeꝝ curis ꝑſacrificia deū placare ꝯfidāt. Un̄ ⁊ ſuūmīę exēplū dat. Nōenī. Un̄ tres ꝑabolęaddunt̉ apud lucamde oue. ⁊ dragma. etduobꝰ filijs.¶ Non enī ue.uo. iuſ. Nōne nathanael ⁊ petꝝ ⁊ andreā ⁊ alioſ iuſtoſ vocauit? Lucas aꝑtiꝰ dicit. Nō enī veni vocare iuſtos: ſꝫ pec. inpnīam. Vocat gͦ iuſtos ire vt magis ꝓficiāt: pcōres vt corrigant̉. Vel nō vocatiuſtos: dū iuſticię deinon ſunt ſubiecti: ſedqui pcā ꝯfitenturNon enī ve. vo.iuſ. Lucas exp̄ſſiꝰ dicit. in puīam. Quiaquos oꝑbꝰ iuſticiędeditos inuēīt: vt nathanael ⁊ petrū ⁊ andreā. nō ad pnīam p̨̄teritoꝝ inuitat: ſꝫ ad ꝓfectū vitę ꝑfectioris vocat.Illos vero ad pnīam. qͥ pōs gͣuioribꝰ īuoluti erāt. Vel nō eos vocat qͥuſtos ſe reputāt: qꝛ ⁊ hi ſi ꝯuertunt̉: iam n̄ iuſti ſibi videntur¶ Diſcipuli. Iohānes. marcꝰ. ⁊ lucas ita hͦ narrāt. q. alij aliqͥ de hͦ q̨̄ſierint. Un̄ ſciendū hͦ a pl̓ibꝰ eſſe q̨̄ſitū. Tribꝰ de cauſiſ rep̄hēdēdi ſunt diſcipuli ioh̓is: qꝛ de ieiunio ſe iactāt: ⁊ qꝛ calūniant̉ quē ſciebāt a magr̄o eſſeprędicatū: ⁊ iūgunt̉ ph̓ęis. qͦs magr̄ eoꝝ ꝯdānauerat. Spūal̓r diſcipuliioh̓is ⁊ ph̓ęoꝝ ieiunāt: qꝛ qͥ oꝑa legis. vel traditōꝫ hoīm ſeqͥtur. vel qͥ etiāvocē xp̄i tm̄ aure ꝑcipit. abſtinēs a bonis. ieiuno corde tabeſcit. Sed quixp̄o adherꝫ. reficit̉. Ioh̓es vinū ⁊ ficerā n̄ bibit: qꝛ abſtinētia meritū augꝫcui nulla ē potētia naturę. Dn̄s aūt qͥ pcā pōt cōdonare: cur a pcōribꝰ declinaret. qͦs abſtinētibꝰ poterat facere iuſtiores? Ieiunauit ⁊ xpūs: ne pręceptū declines. Manducat cū pcōribꝰ: vt grām ⁊ poteſtatē intelligas.Nunquid poſ. Quaſi facturi eſtis: vt lugētes ieiunēt: qꝛ eſtis ſpōim occiſuri.¶ Nunqͥd poſ. De vtroqꝫ luctu l̓ ieiunio. qd̓ ē in tribulatōe vel gaudiorn̄det. Cū ablatꝰ erit ſponſus: tūc erūt in merore ⁊ luctu donec ꝑ ſpm̄ſcm̄ꝯſolatō tribuat̉. Quō dono ꝑcepto. ieiuniū qd̓ ſit ꝑ lęticiā iam renouatiin vitā ſpūalē celebrabūt. nec ſolū a cibis: ſed ab omnibꝰ terrenis.Lugere. Hoc ꝟbo expͥmit illud ieiuniū qd̓ ꝑtinet ad hūilitatem tribulatōis. Illud alteꝝ qd̓ ꝑtinet ad gaudiū mentis ad ſpūalia ſuſpenſę.