ꝓpter diſciplīe dona ꝯmendati. Mihi aūt dedit deusdicere ex ſnīa ⁊ p̄ſumere digna hoꝝ q̄ mihi dant̉: ᶜ qm̄ip̄e ſapīe dux eſt.ᵈ ⁊ ſapiētiūemēdator. In manu em̄ illiꝰ ⁊ nos ⁊ ẜmōes nr̄i: ⁊ oīsſapīa: ⁊ operū ſcīe diſciplīaIp̄e em̄ dedit mihi hoꝝ q̄ſt̓ᵍ ſcīaꝫ verā:ʰ vt ſciā diſpoſitionē orbis terrarū: ⁊ virtutes elementoꝝ:ᶻ initiū etꝯſūmatōnē ⁊ medietatē tēpoꝝᵏ viciſſitudinū ꝑmutatiōesⁱ ⁊ ꝯſūmatiōes tēpoꝝ⁊ moꝝ mutationes: diuiſiones tēpoꝝ: anni curſusⁿ etſtellaꝝ diſpoſitiones: naͣsaīaliū:ᵖ ⁊ iras beſtiaꝝq vimvētoꝝʳ ⁊ cogitatiōes hoīmdr̄as v̓gultoꝝ: et v̓tutesradicū: ⁊ q̄cūqꝫ ſt̓ abſcōſa
⁊ īprouiſa didici.ˣ Oīm em̄artifex docuit me ſapientiāEſt eī ī illaᶻ ſpūs ītelligētie ſanctꝰ:ª vnicꝰ:ᵇ ml̓tiplex:Iſb̓tilis: ᵈ diſertꝰ:ᵉ mobilis:īco inqͥnatꝰ:ᵍ certꝰ: ʰ ſuauisamās bonū: acutꝰᵏ qͥ nihilvetat bn̄face̓ⁱ hūanꝰ:ᵐ benignꝰ:ⁿ ſtabil̓: certꝰ:ᵈ ſecurꝰ.ᵖ̓ oēm hn̄s v̓tutē:q oīa ꝓſpiciēs:ʳ ⁊ qͥ capiat oēs ſpūs intelligibiles:ˢ md̓s: ſubtilis.oībꝰ em̄ mobilibꝰ mobiliorē ſapīa.ᵈ Attingit aūt vbiqꝫ ꝓpter ſuā mūdiciā.ˣ Uapor eſt em̄ v̓tutis dei:ʸ ⁊ emanatio quedaꝫ eſt claritatisomnipotentis dei ſincera.⁊ ideo nihil inquinatuꝫ ineā incurrit. Candor eſt em̄lucis eterneᵇ ⁊ ſpeculū ſinemacula dei maieſtatis: et
⁊ in operibus fuis que ꝯformitas eāſt dilectionis. Ecc̄ixiij. Omne aīal diligit ſibi ſil̓e ⁊cͣ. Faropter diſciplīedona cōmendati .ſ. deo cuiꝰ ſunt vere diſcipuli. Ab ¶ Mbi aūt dedit deꝰ dicere ex ſnīa ⁊cͣ. i. loqͥrē dei ⁊ edificationē ꝓximi ẜm grām a dn̄ontā.c¶ Qm̄ ip̄e ſapientie dux ē. id eſtactoreiꝰ. 1d ¶ Etſapientiū emendator. dona ſua ī ipſisꝓpter vſuꝫ bonumaucemētando.¶¶ In manu enimillius ⁊ nos ⁊ ẜmones noſtri ⁊cͣ. quianullū bonū ſine eoagere poſſumꝰ necetiā loqͥ: nec cogitare. TfIpſe em̄dedit. Declarata p̄cioſitate ſapīe: hicꝯn̄ter ſalomon on̄dit qualiter eū direxit in actibus vitecontemplatiue ⁊ pͥmo qͣꝫtū ad cōtemplationē rerū naturalium: ſcd̓o ſuꝑnaturaliū: ibi. Eſt em̄in illa. Circaprimūdicit. ¶ f ¶ Ip̄e em̄dedit mihi horum.que ſunt in natura.g ¶ Scientiā verāſine admixtione falſitatis que a deo n̄pōt eē: ſcientia ꝟode talibus acqͥſitafrequēter habet aliqua falſa admixta:vt dictū eſt ſupra. ¶ h ¶ Ut ſciam diſpoſitionē orbis terrarū. qͣꝫtū ad ſitū corꝑm celeſtiū ⁊ elementariū. b ¶ Etvirtute elementoꝝ. qͣꝫtū ad ea que poſſunt fieri ꝑ virtutes eoꝝ. ¶ ¶ Initiū ⁊ conſummationē ⁊ medietatē tempoꝝ. Diuidit̉ em̄ annus in quatuor tꝑa .ſ. ver. eſtatē. autumnū et hyemē. ⁊ quodlibet iſtoꝝ habet certū principium: mediū ⁊ finē. ¶ k ¶ Uiciſſitudinū ꝑmutationes .ſ. d.calore in frigꝰ ⁊ ecōuerſo: ⁊ de die in noctē ⁊ hmōi. ¶l ¶ Etꝯſummationes tꝑm. q̄libet .n. res gnͣabilis hꝫ certā ꝑiodū tꝑis in qua augmētat̉: decreſcit ⁊ tādē corrumpit̉.m ¶ Anni curſus. ꝑ mēſes hebdomadas ⁊ dies. Fn ¶ Etſtellaꝝ diſpoſitiones. qͣꝫtum ad ſitū planetarū ⁊ eoꝝ curſum. ⁊ ſil̓r octaue ſpere in qua ſunt ſtelle fixe. Fo ¶ Naturas aīaliū. quoꝝ ſpecies ⁊ mores ſunt valde diuerſi.p ¶ Et iras beſtiarū. nā aliq̄ ſt̓ alijs ferotiores. ¶ ¶ Uimventoꝝ. nā aliqui ſunt ſereni alij ꝓcelloſi ⁊ aliqͦ egrotatiui⁊ aliqͥ ſanatiui. ¶ r ¶ Cogitatiōes hoīm. que poſſunt cognoſci dupliciter. Uno modo ꝑ certitudinē: et hoc modocognoſci nō pn̄t niſi diuina reuelatione ꝓpt̓ qd̓ hec cognitio nō ꝑtinet ad cōtēplationē q̄ eſt rerū naͣliū. Alio modopn̄t cognoſci ꝑ ꝯiecturā ex ſignis exterioribꝰ ⁊ ſic ſapientes hoīes de cogitationibꝰ alioꝝ frequēter ꝯiecturat ⁊ detali cogitatione loqͥt̉ hic ſalomon. Gs ¶ Orn̄tias ꝟgultorū .i. arboꝝ qͦꝝ ſunt multe ſpēs ⁊ varie virtutes: et aliq̄creſcūt in regionibꝰ calidis: aliq̄ in frigidis. t ¶ Et virtutes radicū. diuerſaꝝ herbaꝝ. v ¶ EEt quecūqꝫ ſunt abIcōſa. ſicut virtus ꝑ quā magnes trahit ferrū eſt abſconſa hominibꝰ lꝫ videāt effectu: noticia iſtoꝝ ⁊ ſupradictoꝝſaltē ꝓ magna ꝑte data fuit ſalomoni ꝑ infuſionē vt dictū eſt sͣ. iō ſb̓dit. ¶x ¶ Oīm em̄ artifex docuit me ſapientiā. iō potuit docere ſalomonem effectuū ſuoꝝ naturam.¶ ¶ Eſt em̄ ī illa. Hic ꝯn̄ter oſtēdit ſalomon qualiter ſapientia direxit eū in ſuꝑnaturali ꝯtēplatiōe. ⁊ diuidit̉ ī duas ꝑtes: nā pͥmo declarat ꝟtutē iucreate ſapīe: ſcd̓o qua-
liter dirigit in ſuꝑnaturali ꝯtemplatione. ibi. Et ꝑ natiōes. Circa pͥmū dicit̉. y ¶ Eſt em̄ in illa .ſ. ſapīa increata de qͦ immediate antedixit: Oīm em̄ artifex ⁊cͣ.¶ Spūs intelligētie ſanctus .ſ. formalit̓ in ſe ⁊ effectiue alia ſcificās. Fb ¶ Mulplex. in donis. Fa ¶ Unicus in ſe. propt̓qd̓ apl̓s. j. Coꝝ.xij. enumeratisvarijs ſpūſſāctidonis ſb̓dit. hͨ ātoīa oꝑat̉ vnusatqꝫ idem ſpiritus diuidēs ſiugulis ꝓut vult.¶x ¶ Subtilis. ideſt penetrās oīaſua virtute. Un̄.j. Coꝝ. ij. dicit̉.Spūs oīa ſcrutat̉ etiā ꝓfundadei. Nd ¶ Diſertus; effectiue nafacit diſerte loqͥetiā ī oī idiomate: vt patet Aetij. de apl̓is. eMobilis ſil̓itereffectiue: nā homines facit mobiles ⁊ agiles adſequendū inſtinctu ſuū Roma.viij. Qui ſpū deiagunt̉ hi filij deiſunt. ¶ f ¶Incoin quinatꝰ formaliter ⁊ effectiue quia nulla coinquinatio poſſibilis ē in eo nec ab eo cauſari. ¶ g ¶ Certꝰ. ſil̓r formalit̓ ⁊ effectiue: qꝛ de nullo pōt dubitare: ⁊ qd̓ reuelat inſinuat abſqꝫ ambiguitate. ꝓpt̓ qd̓ ꝓphete ſancti veritatē ſibi reuelataꝫ denūciabat ſine heſitatiōe Hiere. xxvj. In veritate miſit me ad vos dn̄s. ¶ h ¶ Suauis. īſe. qꝛ eſt ſummū bonū. ⁊ in alijs: nā oīa grauia fac̄ ſuauia. ¶ Amās bonū. nā ē ip̄a bonitas ꝑ eſſentiā. RQui nihil vetat bn̄face̓. minꝰ dicēdo plꝰ ſignificat .ſ. ꝙad omne bonū agēdū inuitat. ¶ ¶ ¶ Humanꝰ. nr̄is defectibus ꝯpatiendo. m ¶ enignꝰ .i. bene igniēs adamorē dei nos inflamādo. ¶n ¶ Stabilis. ꝯͣ mala preſentia nos firmando. 4o ¶ Securus. d̓ futuris malisimminentibus timore auferēdo. ¶ p ¶ Omnē habēsvirtutē. in operādo. ¶ ¶ ¶ Omnia ꝓſpiciēs. in cognooſcēdo. ¶ r ¶ Et qui capiat om̄es ſpūs intelligibiles. qꝛqͥcqͥd hfectionis eſt vel ſſe pōt in ſpiritibus creatꝭ multipliciter ⁊ diuiſim: totū in eo ſimpliciter eſt ⁊ vnitumS ¶ Mundus ſubtilis. expoſitū eſt ſupra vbi dictū eſtSubtilis incoinqͦnatus. ¶t ¶ Omnibꝰ enim mobilibus mobilior eſt ſapīa. motio iſta ſimilitudinarie dicitur inqͣꝫtum diuina ſapiētia ad om̄s effectus dei diſponendos ꝑtingit vſqꝫ ad minima. ¶ v ¶ Attingit autēvbiqꝫ ꝓpter ſuam mundiciā .i. puritateꝫ: eo em̄ ꝙ nihilhꝫ extraneū admixtū nō hꝫ aliqͥd reſtringens ad vnūlocū. ¶x ¶ Uapor em̄ eſt virtutis dei. vapor aūt ē qd̓daꝫ eleuatū ꝓcedens ab aqua ⁊ nature aquee exiſtēs:ſicut filius in diuinis qui dicit̉ ſapientia patris ꝓceditab eo. ⁊ eſt eiuſdem nature cum ipſo.¶ Et emanatio q̄dā ē claritatis omnipotentis ⁊cͣ. ſicem̄ loquit̉ apl̓s Hebre. j. Qui cum ſit ſplendor ⁊ figura ſubſtantie eiꝰ ⁊cͣ. ¶ z ¶ Et ideo nihil inquinatū ⁊cͣ. hͦeſt expoſitum ſupra. a ¶ Candor eſt enim lucꝭ eterne. quia filius in diuinis eſt lux de luce. ¶ ¶ Et ſpeculum. in quo omnia relucent clariſſime. c. ¶ Et jmago