Druckschrift 
2 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

MRLiberAI

Ecce quō ꝯputati ſūt int̓filios dei: int̓ ſcōs ſors illoꝝ ē. Ergo errauimꝰ a viaveritatis: iuſticie lumen luxit nob̓: ſol intelligētie ē ortꝰ nob̓. Laſſatiſumꝰ ī via iniqͥtatis ꝑditionis ambulauimus viasdifficiles: viā aūt dn̄i ignorauimꝰ. QNuid nob̓ ꝓfuitſuꝑbia? aut diuitiaꝝ iactātia qͥd ꝯtulit nob̓. Trāſierūt oīa illa tanqͣꝫ vmbratāꝙͣ nūciꝰ p̄currēs. Et tācnauis ꝑtrāſit fluctuantēaquā cꝰ p̄terierit ē veſtigiū īuenire: neqꝫ ſemitācarine illiꝰ in fluctibꝰᵐ autauis trāſuolat ī aere cuiꝰnullū īuenit̉ argumētū itineris illiꝰ: ſꝫ tm̄ ſonitꝰ alaꝝv̓berās leuē vētū: ſcindēs vim itineris aerē: ꝯmotisalis trāſuolauit: pꝰ nul ſignū inuenit̉ itineris illiꝰ: aut tanꝙͣ ſagitta emiſſain locū deſtinatū: diuiſꝰ aerꝯtinuo ī ſe recluſꝰ ē vt ignoret̉ trāſitꝰ illiꝰ:ˣ ſic nos nati ꝯtinuo deſinimus: etvirtutis qͥdēᶻ nullū ſignuꝫ

valuimꝰ on̄dere:ª ī malignitate aūt nr̄a ꝯſumpti ſumTalia dixer̄t in inferno hi peccauerūt: qm̄ ſpes īpijtāꝙͣ lanugo ē a vento tollit̉: tāꝙͣ ſpumā gracilisaꝓcella diſꝑgit̉: tāꝙͣ fumꝰ a vento diffuſus ē: et tāꝙͣmemoria hoſpitis vniꝰ dieip̄tereuntisᵉ Iuſti aūt imꝑpetuū viuēt: apud dn̄m ēmerces eoꝝ: cogitatio illoꝝ apud altiſſimū. accipiēt regnū decoris diadema ſpeciei de manu dn̄idei ſui qm̄ dext̓a ſua tegeteos: brachio ſcō ſuo defēdet illos. Et accipiet armaturaꝫ zelꝰ illiꝰ: armabit creaturā ad vltionē inmicoꝝº Induet torace iuſticiā. accipiet galea iudiciū certū.q Sumet ſcutūinexpugͣbile eqͥtatē: acuetāt dirā irā ī lāceā.ˢ pugnabit illo orb̓ terraꝝ ꝯͣ in-ſenſatos. Ibunt directe emiſſiones fulgurū: tāꝙͣ abn̄ curuato arcū nubiū exterminabunt̉: ad certū lo īſiliēt.ˣ Et a petroſa ira

moriebant̉ in ꝯtemptu pn̄tis vite. In Ecce quō ꝯpu.ſunt inter fi. dei. j. inter angelos ad quoꝝ ꝯſortiū tūc erūtaſſumpti. n Eo errauimus. Hic ꝯn̄r ponit̉ iuſtoꝝeminentia ⁊iniomiſeria ſeꝑatim: primo ponit̉ iniqͣrum miſeria. ſcd̓o iuſtoꝝ eminētia. ibi. Iuſti aūt. Circa dr̄ in ꝑſonanatoꝝ. a veritate redargutoꝝ. Fn Etgo errauimꝰ a viaveritatis in mūdoo Et iuſticie lum̄ luxit nobis. licetautem luceat om̄ibus quantuꝫ eſt exparte ſui: nam diuini inſtinctus ad bo cōiter fiunt om̄ibus. ſꝫ aliqͥ eos recipiūt ſequūt̉ alꝟo repellūt ſicfiūt eis ad eoꝝ vtilitateꝫ: ſꝫ magis acdamnationē. Et eo intelligendūeſt qd̓ ſubditur. Eſol intelligentie ⁊c̄.p Laſſati ſumusin via iniqͥtatis ⁊c̄Nam frequent̉ plꝰlaborāt hoīes adficiendū ſua peccta qͣꝫ iuſti ad iuſticie oꝑa: ſicut patetde fornicatore veladultero maioribus laboribusricul̓ ſe exponit adhabendū intentuꝫlꝫ frequēter deficiat qͣꝫ bonus religioſus in ſurgendo admatutinuꝫ pluribꝰnoctibus ad deumlaudandū.q Quid nobisfuit ſuꝑbia ⁊cͣ. q.immo nihil. ſꝫ mutum nocuit. TrTranſierunt om̄iailla tanqͣꝫ vmbra.ſtatim deficit. ¶sEt tanqͣꝫ nuncius precurrens ſtatim datur obliuioni. Et tanꝙͣ nauis ⁊cͣ. Sequitur.t Neqꝫ ſemitam carine illiꝰ. Eſt aūt carina media parsnauis que latior eſt et groſſior ꝓpter qd̓ eiꝰ veſtigiū deberet diutius apparere tn̄ ſtatim diſparet pꝰ nauis trāſitūv Aut auis ⁊cͣ. ſeqͥtur. Uerberans leuē ventū .i. aerē etpatent cetera vſqꝫ ibi. x Sic nos nati ꝯtinuo deſinimus eſſe. ꝓpter ꝯpoſitionē ex ꝯtrarijs elementis natꝰſtatim tendit ad corruptionē mortis. calor naturaliscōtinue ꝯſumit humidū radicale in quo cōſiſtit vita: qd̓ẜm medicos nutrimentū reſtaurat̉: ẜm ꝟo ph̓os naturales reſtaurat̉: ſꝫ ẜm equiualentiā: vt hr̄. ij. de generatione. ſic neceſſario tandē ſequit̉ corruptio ſicut vinūcui imponit̉ modicū aque ꝯuertit illam in ſeip̄m: tn̄ efficitur minus forte: ſi cōtinue apponat̉ tandē vinū corrūpit̉ efficit̉ aqua. y Et virtutis qͥdē .i. ſtabilitatis.Nullū ſignū va. oſtē. ſed tm̄ defectionis: ideo ſubdit̉: In malig. aūt nr̄a ꝯſumpti ſumus. dr̄ aūt malignitaqi mala igneitas ꝯſiſtit in ardore ꝯcupīe in cōſumūt̉iniqui. luxurioſi ꝯſumūtur igne carnalis ꝯcupīe: cupidi igne auaricie: ſuꝑbi igne ambitionis mūdane glorie.b Talia dixerūt in inferno ⁊cͣ. in eis remanet remorſus cōſcīe que eſt pena valde magna.

c Qm̄ ſpes impij. que figit̉ in bonis tꝑalibus.d Tanqͣꝫ lanugo eſt .i. flos tribuli ſtatim a vēto tollit̉. Et ad idē ponit exemplū de ſpuma aque fumohoſpite vniꝰ diei: ſtatim diſſipant̉ dant̉ obliuioni: ſic apparet defectibilitas impioꝝ. Ie Iuſti autē.Hic ꝯn̄ter ponitur ſegregatimſtabilitas iuſto dicit̉: Iuſti aūt imꝑpetuum viuent. vitaglorie. Ff Etapd̓ dn̄m emerces eoꝝ. a ſperant premiaria mundo. AgEt cogitatio eoruꝫ apud altiſſi. ad cuiꝰ honorē ordināt facta ſua.h Ideo accipient regnū decoris. id ē celeſtꝭglorie vbi nihil eturpe. R Etdyadeia ſpecieide manu domini. repetitio eſteiuſdē ſententioad maiorē exp̄ſſionem.R Quoniā dextera ſua tegeteos. reponendoeos in beatitudine dexteramintelligit̉: vt habet̉ Mat. xxv. Et brachioſancto ſuo defendet illos. in hocdeſignat̉ ſecuritas beatitudinisque a nullo pōtauferri. VmEt accipiet. Hicreuertitur ad deſcribendū miſeriam iniquoruꝫſegregatim dr̄. Et accipiet armaturā zelus illiusex zelo iuſticie ꝓcedit ad punitionē maloꝝ. Fn Etarmabit creaturā ad vltionē inimicoꝝ. oīs creatura infert reprobis nocumentū. ¶ō Induet torace iuſticiam. a poterit deflecti ip̄e ſit regula inſticie. p Et accipiet galea iudiciū certū. iudicando poteſt deficere. Sumet ſcutū inexpugnabile equitatem. que ita erit euidens nullus eampoterit impugnare.r Acuet aūt iram diram. id eſt vindictā ſuā cui nullus poterit reſiſtere.S Et pugnabit cum illo orbis terraꝝ contra inſenſatos. nam omnibus creaturis vtetur ad afflictionē reproboꝝ: ſicut ecōuerſo omnes creature cedent ad gloriam electorum.t Ibunt directe emiſſiones fulgurū. ad afflictionemmaloꝝ. Et tanqͣꝫ a bene curuato arcu ⁊cͣ. quātoem̄ plus arcus curuat̉ tanto grauius ferit. hoc deſignat̉ punitio maloꝝ erit grauiſſima. x Et a petroſa ira .i. ab ira xp̄i dicit̉ petra. j. Coꝝ. x. Petra aūterat xp̄s. hec expoſitio videt̉ magis myſtica qͣꝫ literalis: ideo dicitur aliter. x Et a petroſa ira .i. ab iradei dicitur petroſa: formaliter ſꝫ effectiue inqͣꝫtuꝫ