Druckschrift 
2 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SapientieTA

letat̉ in ꝑditione viuorum.Creauit .n. vt eēt oīa: etſanabiles fecit natiōes orb̓terraꝝ: em̄ ē in illis medicamētuꝫ exterminij: necinferoꝝ regnū ī t̓ra. Iuſticia em̄ʰ ꝑpetua ē immortalis: iniuſticia aūt mortꝭ acqͥſitio. Impij aūt manibꝰ: v̓bis accerſierūt illā: eteſtimātes illā amicāⁿ defluxerūt: ſponſiones poſuerunt ad illā: qm̄ morteq digni ſunt ſunt ex ꝑte illius Capl̓m. ij.Ixer̄t em̄ impij: cogitantes apud ſe rcēExiguū tedio ē tp̄s vite nr̄e: ē refrigeriū ī fine hoīs: eſt agnitusſit reu̓ſus ab inferis Quiaex nihilo nati ſumꝰᶠ ptꝰcrimus tanꝙͣ fuerimus.s Qm̄ fumus afflatus eſt innaribꝰ noſtris:ʰ ſermo ſcītilleˡ ad cōmouendū cor no

ſtꝝ. Quia extinctus ciniserit corpꝰ nr̄m: ſpūsᵐ diffundet̉ tanꝙͣ mollis aer. ettrāſibit vita noſtra tāꝙͣ veſtigiū nubis: ſicut nebuladiſſoluet̉: que fugata ē a radijs ſolis calore illius aggrauata Et nomē nr̄m obliuionē accipiet tp̄sᵛ nemo memoriāq hēbit operuꝫnr̄oꝝ. Umbre em̄ trāſitꝰ eſttp̄s nr̄m: eſt reuerſio finis nr̄i. qm̄ ꝯſignata eſt nemo reuertitur. Uenitefruamur bonis que ſuntᵗvtamur creatura tāꝙͣ in iuuentute celeriter. Uinocioſo vnguētis nos impleamus: p̄tereat nos floſtꝑis. Coronemus nos roſis anteꝙͣ marceſcāt: nullūpratū ſit qd̓ ꝑtrāſeat luxuria noſtra.ˢ Nemo vr̄mexors ſitˣ luxurie nr̄e. Ubiqꝫ relinquamꝰ ſigna leticie:quoniā hec ē pars noſtra.

animas humanas: corꝑa celeſtia: etiā elemēta qͣꝫtūad totalitatē: lꝫ in aliquibꝰ eoꝝ ꝑtibus ſit generatio etcorruptio: res ꝟo corruptibiles ꝯſeruat in eſſe ẜm eaꝝſpecies ꝯtinuā generatōnē. c Et ſanabiles fecitnationes orbis terraꝝ .i. diuerſas nationes hoīm: qꝛ licet humana natura cecideritpeccatū tn̄irremediabile ſicut pctm̄ angelice nature: ſil̓r licet pctm̄ incurrit neceſſitatem moriēdi:tn̄ ſtatim ſed dedit ſibi remediamedicinarū contra calamitatesinfirmitatū īſurgētiū vſqꝫ ad humane vite debipiodum.d em̄. hicꝯnt declarat dictū ſuū: primoqͣꝫtum ad remediuꝫ ꝯͣ morbocorꝑales dicitur. em̄ eſtillis .i. in hoībꝰ.e Medicamētu exterminij .i.remediū ꝯͣ calamitates corꝑales exterminatione pprie viteſicut faciunt illi ſe interimūt vtliberent̉ a calamitatibꝰ huiꝰ vite: vt p̄dictū eſtſecundo qͣꝫtū adpenas ſpūales dicit̉.f Nec inferoꝝ regnū in terra .i. in pn̄ti vita. Eſt autēlex infernalis regni. nullus ibi a culpa pena poteſtregredi: ſed ſꝑ in preſenti vita pn̄t hoīes a culpa penitentiſanari: ꝯn̄s euadere penā inferni gratiaꝫiuſtificantē: immortalitatē glorie ducente: ideo ſubditig Iuſticia. enim que eſt gratiam.h Perpetua eſt immortalis .ſ. effectiue: qꝛ facit homines dignos immortalitate glorie.i In iuſticia aūt. eſt peccatū mortale. F1 Mortis acqͥſitio. ip̄am incurrit̉ mors gehenne.Impij aūt manibꝰ .i. oꝑibꝰ. ¶l Et verbis accerſierūt illā .ſ. iniuſticiā. m Et eſtimantes illā amicāid eſt ſibi ꝯuenientē ꝓpter habitū vicioſum inclinantēad malū: vn̄ dicit̉. ij. ethicoꝝ. Qualis eſt vnuſqͥſqꝫ talis finis ſibi debet̉. n Defluxerūt. diuerſa vicia.o Et ſponſiones poſuerūt ad illā. in herētes ei inſeparabiliter ſicut ſponſus ſponſe. p Quoniā morte .ſ.gehenne. Digni ſunt. qui ſunt ex ꝑte illius. ſicutilli ſunt ex ꝑte iuſticie: digni ſunt īmortalitate gl̓ie. Capl̓m. ij.Ixerunt impij cogitantes apud ſe non recte.Hic conſequent̉ remouetur error ſecūdus. ſcꝫilloruꝫ qui ꝓpter anime mortalitatem ẜm ſuuꝫerrorem dicebant currenduꝫ ſine freno rationis advicia carnalia. Et primo hic error ponit̉: ſcd̓o tollituribi. Hec cogitauerūt. Prima in duas: qꝛ primo ponitur ęrror in intellectu: ſecūdo in effectu. ibi. Uenite ergo. Circa primum dicit̉. a Dixerūt impij cogitā

tes apud ſe recte. lꝫ em̄ in primis principijs ſit error: tn̄ in deductione cōcluſionū ex illis cōtingit errare qn̄minor ꝓpoſitio accipit̉ recte ſub maiore.b Exiguū tedio eſt tp̄s vite noſtre. qꝛ ſolū ponebātiſti vitā pn̄tem que cito tranſit: ideo ſubdit̉.c ANō eſt refrigeriū in fine hoīs. qͥanegabant poſt vitāiſtam p̄mium boniOꝑd Et ē agnitus ſit reuerſus abinferis .i. a mortuisſed hoc ptꝫ falſumiij. Regum. xvij. defilio mulieris ſareptane quē ſuſcitauit helyas: filioſunamitꝭ quē ſuſcitauit Heliſeus. iiij.reg. iiij. ca. de pluribus alijs in nouoreſtamēto.e Quia ex nihilonati ſumus. materia corꝑis humani ex nihilo fuitducta in prima reꝝcreatione: aīa infundit̉ creationēf Et poſthec erimus tanqͣꝫ fuerimus. hoc ſequit̉ aīa hoīs eſt immortalis: ſuppoſito tn̄ influxu generali ip̄ius dei ſinenulla res poteſt.g Qm̄ fumus etafflatꝰ eſt in naͣ. noſtris. viuimꝰ em̄ perinſpirationem reſpirationem aeris.h Et ſermo ſcītille .i. res que pōt dici ſcintilla .ſ. calor naturalis qui ꝓpter ſui paruitatem ſcintilla pōt dici.i Ad cōmouendū cor nr̄m. qͣꝫdiu enim calor naturalis ēin corꝑe: cor influit motū in partibꝰ alijs: qꝛ primo viuitvltimo morit̉. Quia extinctus cinis erit corpꝰ noſtrum. deficiente naturali calore ſtatim infrigidat̉. in cineres reſoluit̉.l Et ſpūs .i. aīa. Fm diffundet̉ .i. euaneſcit ſicut anīabrutoꝝ. n Et tranſiet vita nr̄a tanqͣꝫ veſtigiū nubis.que totaliter diſſoluit̉ radium ſolis.o Et nomē noſtrū obliuionem accipiet tp̄s .i. lapſūtꝑis. lꝫ poſt mortē hoīs remaneat nomen eius aliqͣntulū: tn̄ longitudinē tꝑis euaneſcit.p Et nemo. pn̄tis vite. Habebit memoriā opeꝝ nr̄oꝝ. deꝰ tn̄ habebit memoriā ad puniendū mala ad p̄miandū bona. 7r Et ēreuerſio finis nr̄i. qꝛ pꝰ mortē nullus reuertit̉ ad vitaꝫ decurſu naturali miraculū tn̄ aliqͥ ſunt reuerſi: vt p̄dictuꝫeſt. oēs reuertent̉ in iudicio finali qm̄ ꝯſignata eſt lapidē poſitū ſuꝑ corpus defuncti ſepultū. ⁊s Uenite.Hic ꝯn̄r ponit effectꝰ dicti errorꝭ. ſi de hoīę nihil remanet poſt mortē: nec expectet̉ aliqd̓ premiū bonis: vel pena malis: reſtat niſi hoīes ſine freno currāt adcupiſcibilia mūdi delectabilia carnis: hoc eſt qd̓ dicitpͥmo de delectabilibꝰ carnis. V s Uenite fru. bonisꝯſtituēdo ibi finē nr̄m. ¶t Et vta. crea. tanqͣꝫ in iuuētute .i. ita cito ſicut poterimꝰ. Letera patēt vſqꝫ ibi.t Nemo veſtꝝ exors ſit. il excluſus. Fx Luxurie nr̄e.ita ſit omībꝰ cōis. Fy Qm̄ hec eſt ꝑs noſtra. id ē nihilvj