Druckschrift 
2 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Fallax gr̄a vana ē pulcritudo ml̓ientimēs dn̄mᶜ ip̄alaudabit̉. Thau. Date eide fructu manuum ſuaꝝʳ etlaudēt ī portis oꝑa eiꝰ. Expliciūt ꝓuerbia ſal̓onis)Incipit ꝓlogꝰ ſctī hieronymi ī libꝝ eccleſiaſten.Emini me antehoc ferme quinquenniū: cuꝫ adA5huc rome eſſem:

eccīaſten ſctē bleſille lege: vt ad cōtēptū hꝰ mudi ꝓuocarē qd̓ in mundo cerneret putaret nihilo rogatū ab ea: vt in mo cōmetarioli obſcura q̄qꝫdiſſererē: vt abſqꝫ me poſſꝫintelligere legebat. Itaqꝫ qm̄ in ꝓcinctu noſtri operis ſubita morte ſubtractaeſt: et vbi non meruimus opaula euſtochium talemvite noſtre habere ꝯſortem

quia ſacra ſcriptura multo plures veritates tradit qͣꝫ alieſcripture: etiam puriores: qꝛ in ea nulla falſitas admiſcet̉ immediate emanat a prīa veritate. Scripture ꝟohumanitus adinuente: etſi ꝯtineāt multas veritates: tn̄ites. ſicut pꝫ de ſcripturꝭ Areſt.hn̄t admixtas ml̓tas falſ minꝰ inter aliosph̓os dr̄ erraſſe ettn̄ errauit in multꝭ:vtpote de mūdi etnitate: de numerointelligentiarū quēpoſuit ẜm numeꝝorbiuꝫ cum/ tamenſit maior qͣi incomparabilit̓ ẜm dicit̉ Iob xxv.quid eſt numerꝰ militū eius danielisvij. Milia miliumminiſtrabant ei: etdecies milies centena/ milia aſſiſtebātei. de felicitate earum quaꝫ ponit inmotu orbium inmultis alijs: ſubditur. a Fallaxgratia vana ē pulcritudo .ſ. verboꝝ rhetoricoꝝ. in humanis ſcripturis maxime poeticis in quibus ſub verbis ornatis latent multefalſitates ẜm dicit̉ .. methaphiſice. Multa mentiunt̉poete cantātes. b Mulier timēs dn̄m .i. ſacra ſcriptura que quaſi vbiqꝫ inducit ad dei reuerentiam timoreꝫ.c Ipſa laudabit̉. ceteris ſcripturis. d Date ei defruc. ma. ſuaꝝ .i. ſtudētibus in ea dabitur fructus glorioſus. ¶e Et laudent eam in portis oꝑa eius .i. ſapientes/in portis ſedentes cum iudicibus vt dictū eſt. iſti ſapientes dicuntur oꝑa ſacreſcripture inqͣꝫtum per eius ſtudium ſapientiam conſequūtur. Poſtilla venerabilis fratris Nicolai de lyra ſuꝑ Prouerbia Salomonis. Finit. Expoſitio prologi in librum eccleſiaſten. incipit.Emini me hoc ferme quinquennio ⁊cͣ. Anteꝙͣ accedamus ad diuiſioneꝫ ꝓlogi. qꝛ pleriqꝫdubitant de accentu huius noīs EccleſiaſtesNotandū inuenit̉ eccleſiaſtes indeclinabile tūc ſemꝑ acuit vltimam ſyllabam. Iteminuenitur declinabile: eccleſiaſtes eccleſiaſteˡ. et eccleſiaſtes eccleſiaſtis: et tunc habet grauem accentuꝫ in fine inomnibus caſibus. Significationem rationem iſtius nominis inuenies ſupra in prologo p̄cedēti. Iſte prologuspoteſt diuidi in quinqꝫ partes. In prima parte deſcribitquo tempore: quo loco: cuius rogatu inchoauit vel vtceſſet calumnia inchoare ꝓpoſuit dicit. Memini me ⁊cͣtp̄s em̄ notat dicit. Hoc qͥnquennio. locum cum dicit.Rome. rogatu Bleſille dicit rogatum ab ea. In ſecunda parte dicit de morte bleſille tantū doluit inceptū opus incōpletū dimiſit: vel vt ceſſet calumnia in oꝑe ꝓceſſit ibi. Itaqꝫ qm̄ in ꝓcinctu noſtri oꝑis. In terciaparte dicit ad paule euſtochij honorem: ad bleſille memoriam opus illud in bethleem conſummauit. ibi.Nunc bethleē poſitus ⁊cͣ. In quarta ꝑticula dicit nul ſequens interpretē de hebraico tranſtulit: vbi tn̄ errauerant ſe alijs interpretibus conformauit: ſic nec omnino fuit eis ꝯformis: nec omnino diſſimilis. ibi. Hoc bre

uiter admonens ⁊cͣ. In quinta parte ponit rationemp̄cedentis ꝑtis vt ſcilicet in onmnibus ab eis diſcreparet nimia nouitas deterreret lectores ſi in oībus cōcordaret contra ſuam conſcientiā oīm ſequeret̉ errores.ibi. Ut nec nouitate nimia ⁊cͣ. Ordina ſic conſtructionē. Hoc qͥnquēnio. id ē hocſpacio qͥnqꝫ annoruꝫ in quo ſumus. Ferme.i. fere ꝯpleto velẜm alia litteram Ante hoc ferme quinquennium .i. an̄ hos qͥnqꝫ annos feretranſactos. q. d. quinqꝫ annisfere tranſactis. adhuc eēmromē. nodumme in bethleemtranſtuliſſeꝫ ⁊cͣ.vel ſic. adhūc eſſem romeferme .i. fere. hocquinquennio. ideſt hoc ſpacō qͥnqꝫ annorum quaſi diceret cum moram facerem Rome fere per hos quinqꝫ annos vltimo preteritos. Et eccleſiaſten ſancte Bleſille legerem. ſupple ẜmtranſlationem. lxx. ab eo emendatam. quia nondū editionē ſuā de hebreo fecerat in latinum. Iſta bleſilla filia fuit paule. ſicut patꝫ in fine epiſtole Hieronymi adPamiachium de dormitione Pauline. quam appellat ſanctam communi modo loquendi: propter ſanctitatem vite quam habuit. Legerem inqͣꝫ Vt eamad contemptum huius mundi prouocarem. et omnequod in mundo cerneret oculis corporeis. Putarꝫid eſt reputaret. Eſſe nihilo .i. vanum et vacuum.Eccleſiaſtes .j. Uanitas vanitatū dixit eccleſiaſtes. qſi diceret. mundus eſt vanitas contentiua vanitatumEt iterum ſecundo dicit. Uanitas vanitatū. id eſt vanitas aggregata ex vanitatibus omnia vanitas. ideſt vana. vt fiat emphatica locutio. quaſi diceret. nouſolum ſunt vanitas immo vana. Cum inquaꝫ eſſeꝫromē. ita bleſillam informarem. ¶Memini me fuiſſe rogatum ab ea. vt diſſererem .i. diſſerte exponerem. Obſcura queqꝫ .i. omnes huius libri obſcuritates. In morem commentarioli. id eſt in modum vniꝰparui commenti facilis expoſitionis. In prologocedenti circa principium inuenies quid ſit commentū vnde dicat̉. Dico ita rogauit me vt facerē aliquāexplanationē. Ut abſqꝫ me .i. me abſente. Poſſetintellligere qd̓ legebat. in hoc libro. hic intelligendumeſt: ad p̄ces eiꝰ inceꝑat trāſferre libꝝ: cuꝫ videreteius difficultates petebat cōmentariū. aūt tunc inchoaſſet tranſferre patet lram ſequentem: qua dicitur. Itaqꝫ quoniam in procinctu. id eſt in principioante conſummationem noſtri operis. Subita. id ēinopinata nimis feſtinata. Morte ſubtracta eſt.id eſt p̄uenta: vel qꝛ meruimus .i. fuimus dignivos. O paula euſtochium talem. id ē tāſanegctā. Uite habere ꝯſortem. vt ſcilicet nobiſcuꝫ viueret in bethleem. Iſta paula quedam fuit matrona duas habens filias. Sanctis aūt epiſcopis romam conuenientibus quodam tempore epiphanus tranſmarinus in domo eius hoſpitatus eſt. qui religionem priuilegia ſancte terre cōmendauit. quomodo ibi chriſtus moratus eſt predicauit et quomodo apoſtoli ibifuerunt multa talia dixit coram paula filiabꝰ eiusUnde paula alteram filiaꝝ ſuarum tradidit nuptui.