intellexiſſet:ʰ ori ſuo impoſuiſſꝫ manū. Qui aūt fortiter p̄mit vbera ad eliciēdūlac: expͥmit butyꝝ:ᵏ ⁊ qͥ vehemēt̓ emūgitⁱ elicit ſāguinē:ᵐ ⁊ qͥ ꝓuocat iras ꝓduc̄diſcordias. ¶ Cap. xxxj.Erba lamuelis regiſ¶º Uiſio qͣ erudiuit euꝫmr̄ ſua. Quid dilecte miqͥd dilecte vteri mei?ᵉ qͥddilecte votoꝝ meoꝝ: Nedederis mulieribꝰ ſubſtātiātuā:ᵍ ⁊ diuitias tuas ad delēdos reges. ʰ Noli regibꝰ o

lamuelᵉ noli regibꝰ dare vinū:ᵏ qꝛ nullū ſecretū eſt vbiregnat ebrietas. Ne fortebibātᵐ ⁊ obliuiſcāt̉ iudiciorūⁿ mutent cām filioꝝ pauperis.ᵈ Date ſicerāᵖ merētibꝰ ⁊ vinū his qͥ amaro ſuntaīo bibāt ⁊ obliuiſcāt̉ egeſtatis ſue ⁊ doloris ſui nō recordent̉ ampliꝰ.q Aperi ostuum muto: ⁊ cauſis omniū filioꝝ qui pertranſeūt.Aperi os tuum: ᵖ decerneqd̓ iuſtuꝫ eſtˣ et vindica inopē ⁊ pauꝑeꝫ. Aleph.ª Mu

cum dicitur. Fi ¶ Qui aūt ⁊cͣ. exprimit butyꝝ .i. materiālacte ſolidiore. que nō eſſet exprimenda ſꝫ magis dimittēda. ¶ k ¶ Et qͥ vehement̓ emungit .ſ. naſum. N ¶ Elicitſanguine. faciēs ip̄m effluere ꝙ magis vertit̉ in nocumētū. Fm ¶ Et qͥ ꝓuocat iras. aliquorū inter ſe. In ¶ Producit diſcoͣdias. qꝛaliqn̄ ꝓtendunt̉ adomnes a micos eorum: ⁊ aliqn̄ ad totam ciuitate vel regnum.¶ Capl̓m. xxxj.Erba lamuelis. Hic coſequēter ponit̉ inſtructio ſalomōis paſſiua a matre ſua. Et diuidit̉in duas ꝑtes: quiaprimo ponit̉ exhortatio matris: ſcd̓ocōmēdatō fortꝭ mulieris: ibi. Mulierēfortem. Prima adhuc in duas: in p̄fationē ⁊ ꝓſecutionēibi. Quid dilecte.Circa primū ꝑ modū cuiuſdā ꝓlogi p̄mittit̉. Na ¶ Uerba lamuelis regis .ſ. ſunt que ſequunt̉. Et dicit̉ h̓ ſalomōLamuel: qd̓ interpretat̉: cū quo deꝰ: qꝛ deꝰ fuit cū ſalomone in principio regni ſui vt declaratū eſt capitulo p̄cedenti. Sciendū tn̄ ꝙ verba que ſequunt̉ in principio huiꝰ capituli nō ſunt ſalomonis niſi vt referentis ſed ſunt verbamatris ſue ip̄m exhortantis: iō ſubdit̉. ¶ b ¶ Uiſio .i. inſtructio ſeu increpatio. qua erudiuit eū mater ſua.c ¶ Quid dilecte mi: Hic ſubdit̉ ꝓſecutio inſtructionis q̄eſt de duobꝰ .ſ. de vitanda carnalitate: ⁊ de ꝓſequēda equitate. ſcd̓a ibi. Aperi os tuū. Circa primū ſciendū ꝙ hebreidicūt ſalomonem nocte ſequenti diē deſponſationis filiepharaonis nimis vigilaſſe: ⁊ ꝑ ꝯn̄s in mane nimis dormiuiſſe: intātū ꝙ tranſibat hora offerendi iuge ſacrificiū matutinū: ⁊ claues tēpli erāt ſub ceruicali ſalomonis ꝓpt̓ qd̓mater ſua intrauit eius cubile: ⁊ incepit eū arguere dicēs.c ¶ Quid dilecte mi .i. quid fęciſti ex carnalitate tua impediens diuina ſacrificia. I d ¶ Quid dilecte vteri mei? repetitio ē eiuſdē ſnīe ad maiorē exaggeratōnē. e ¶ Quiddilecte votoꝝ meoꝝ. q. d. ſuꝑ oīa deſideraui ꝙ bene regeres regnū tuū. ⁊ iā in aliquo feciſti ꝯtrariū nimis carnaliliter cū vxore tua dormiendo: iō ſubdit̉. f ¶ Ne dederꝭmulieribꝰ ſb̓am tuā. nimis ardenter eas amādo: ⁊ eis nimis carnaliter adherendo. Et qꝛ ad nimiā carnalitatē cūmulieribꝰ inducūt delicie cibi ⁊ potus. iō ſubdit̉. ¶ g ¶ Etdiuitias tuas ad delendos reges. hebrei dicunt ad impugnādū reges. Et cā huius diuerſitatis ē. qꝛ verbū hebraicū hic poſitū equiuocū eſt ad pelere ⁊ ad impugnare: ſꝫ lr̄.ſequēs vr̄ magis ꝯſonare dicto hebreoꝝ: qꝛ ſudbit̉. h ¶Noli regibꝰ o lamuel .i. ſalomon. ¶ 1 ¶ Noli regibꝰ darevinū īmoderate bibendū. ⁊ dicunt̉ hic reges ip̄e ſalomonprincipaliter. ⁊ ſecūdario alij iudices ad regēdū ppl̓m cōſtituti. ⁊ lb̓dit̉ cā p̄dicte ꝓhibitionis cuꝫ dr̄. ¶ k ¶ Quianullū ſecretū eſt vbi regnat ebriętas. hoc ptꝫ vnicuiqꝫ. etꝑ hoc qd̓ dr̄ hic ebrietas: pꝫ ꝙ nō diſſuadet̉ hic potio viniregibꝰ ⁊ principibus temperata: ſꝫ potio immoderata queaufert debitā diſcretione iō ſubdit̉. ¶ l ¶ Ne forte bibantſcꝫ immoderate. Am ¶ Et obliuiſcant̉ iudicioruꝫ in legeſcriptoꝝ. ¶n ¶ Et mutent cauſam filioꝝ pauꝑis .i. pauperū nimis fauendo parti diuitū. Conſequent̓ oſtenditur qͥbus ſit dandus potus inebriatiuus. cum dicitur.o ¶ Date ficera .i. potum inebriatiuū: ⁊ ſic ſonat litera hebraica. ¶ p ¶ Merentibus .i. exiſtentibꝰ in luctu ⁊ amaritudine. Quia potio vini fortis multiplicat ſpiritus. et ſic

ͣleſt remediū contra dolorem animi ⁊ corporis. Occatione aūt huius verbi ſapientes iudeoꝝtuerūt vt ꝑſonis ad mortem ꝯdemnatis daret̉ potio vini fortis:vt ſic facilius tolerarent dolorem mortis imminentisq ¶ Aperi. Hic ponitur ſecundum documentum qd̓eſt in exequēdaiuſticie equitatecuꝫ dicit̉. Aperios tuū muto. allegādo iuſticiaꝫꝓ eo qͥ neſcit eaꝓponere in cauſa ſua. ſicut ē homo ſimplex ⁊ ignarus vel pauꝑqͥ nō habet aduocatuꝫ ꝓ ſe loquentem. r ¶Et cauſis .i. procauſis.js ¶ Omniū filioꝝ qͥ ꝑtrāſeunt.id eſt hominumextraneoꝝ ꝑ terrā tranſeuntiuꝫqui frequenteruo inueniunt qͥꝓ ſe allegent eoꝙ ſunt extranei⁊ tamen indigētceleriter expediri. ¶t ¶ Aperi os tuum celeriter.v ¶ Decerne quod iuſtū eſt. nō differendo ſententiaꝫtex aduerſe partis potentiam.x ¶ Et iudica inopem ⁊ pauꝑem .i. exequere iuſticiā ꝓinopibus ⁊ pauꝑibus qn̄ habent iuſtam cauſam.a ¶ Aleph. Mulierē fortē. In vltima parte huius libri ponit̉ commendatio fortis mulieris: et exponit̉ cōmuniter a doctoribꝰ noſtris de eccleſia que methaphorice dicit̉ fortis mulier: et ſponſus eiꝰ chriſtus filij aūteius ⁊ filie populꝰ xp̄ianus in vtroqꝫ ſexu: ⁊ dicunt ꝙiſte eſt ſenſus litteralis ſicut iudicū nono dicit̉. Ierantligna ad ramnū ⁊cͣ. ſenſus litteralis nō eſt de lignis materialibus ſꝫ de abimelech. ⁊ ſichimitis eū ſuꝑ ſe regeminungentibus. Et licet hec expoſitio ſit rationabilis ⁊cōis: tn̄ eaꝫ nō proſequor: qꝛ ſatis diffuſe tradit̉ in gloſis ⁊ cōibus poſtillis. Ra. ſa. ꝟo conuenit cum doctoribus catholicis qͣꝫtum ad hoc ꝙ hic eſt metaphorica locutio. ſed dicit ꝙ ꝑ mulierē fortē intelligitur facra ſcriptura. ⁊ hāc expoſitionem intendo ꝓſequi: quia rationabilis videtur: nec cōmuniter habet̉: in aliquibꝰ tamen intendo aliter dicere qͣꝫ ipſe ꝓut eſt ꝯſonuꝫ fideinoſtre maxime quia ſacram ſcripturā vocat ſoluꝫ vetꝰteſtamentū: ego aūt vtrūqꝫ .ſ. vetus ⁊ nouū. Sponſuꝫaūt ⁊ marituꝫ huius mulieris accipio doctorem in ſacra ſcriptura exꝑtum: ⁊ ꝓlem eius ppl̓m catholicuꝫ inſacra ſcriptura ſtudioſuꝫ in ſexu maſculino ſeu feminino qꝛ aliqn̄ inuente ſunt alique mulieres in ſacra ſcriptura ſtudioſe. vtpote tꝑe hieronymi: vt patet ex prologis ſuis ſuꝑ libros ſacre ſcripture ⁊ in alijs eiꝰ ſcriptSciendū etiā ꝙ laus iſta mulieris fortis in hebreo ſcribit̉ metrice: ita ꝙ primꝰ verſus incipit ꝑ aleph q̄ ē prima lr̄a hebraica. ſcd̓s ꝟo ꝑ ſcd̓am: et ſic ꝯſequēter ſingulis verſibus p̄ponunt̉ noīa litteraꝝ quibus incipiūtin hebreo qꝛ in tranſlatione ſeruari non potuit ꝙ verſus ſic inciperent ordinate ꝑ literas alphabeti latini:nec ad aliud ſignandū ponunt̉ hic nomina litterarumhebraicarum vt aliqui eſtimant: et hec diffuſius declaraui ſuꝑ librū pſalmoꝝ: ⁊ ſuꝑ lamentatiōes hieremieHis igit̉ p̄miſſis ad expoſitionem litere accedamus.a ¶ Mulierem fortem .i. ſacram ſcripturam que continet firmam ⁊ inuiolabilem veritatem.b ¶ Quis inueniet. q. d. pauci attingunt ad plenā eiꝰnoticiā. c ¶ Confidit in ca cor viri ſui. de bono pre-