¶ Incipit ꝓlogus be. Hiero. p̄ſb̓ri in pſalterium.Salteriuꝫ romedudum poſitusRemēdaram ⁊ iuxta ſeptuagintainterpretes: licetcurſim magna tamē ex ꝑtecorrexeram. Qd̓ quia rurſum videtis o paula ⁊ euſtochiū ſcriptorū vicio deprauatū: pluſqꝫ autiquū errorem ꝙͣ noua emendationeꝫvalere: me cogitis vt veluti quodā nouali: ſciſſum iāaruū exerceā. ⁊ obliqͥs ſulcis renaſcentes ſpinas eradicem: equum eſſe dicētes:vt qd̓ crebro male pullulatcrebrius ſuccidat̉. Un̄ conſueta p̄fatōe cōmoneo tamvos/ quibꝰ forte labor iſtedeſudat ꝙͣ eos qui exemplaria iſtiuſmodi hr̄e voluerītvt que diligēter/ emēdaui:
cū cura ⁊ diligētia trāſcribant̉. Notet ſibi vnuſqͥſqꝫvel iacentē lineā vel radietia ſigna .i. obelos vel aſtericos: et vbicunqꝫ videritvirgulaꝫ p̄cedentem ab eavſqꝫ ad duo pūcta q̄ imp̄ſſimus: ſciat ī ſeptuagīta trāſlatoribꝰ plus hr̄i. vbi aūt ꝑſpexerit ſtelle ſimilitudinede hebreis voluminibꝰ addituꝫ nouerit/ eque vſqꝫ adduo pūcta iuxta theodotionis dūtaxat editionē: quiſimplicitate ẜmōis a ſeptuagīta interp̄tibꝰ nō diſcordat. Hec ergo ⁊ vobis ⁊ ſtudioſo cuiqꝫ feciſſe me ſciēsnon ambigo multos fore: qͥvel inuidia vel ſuꝑcilio malint cōtēnere videri p̄claraꝙͣ diſcere: ⁊ d̓ turbulēto magis riuo ꝙͣ de puriſſimo fonte potare.Explicit ꝓlogus. ſ
ſꝫ bn̄ ẜm denoīationē virtutis ⁊ gr̄e. q̄ extrinſecus adueniūt. ſꝫ hoc nihil ad ꝓpoſitū. nā gradus rei ē ipſi reimodus intrinſecꝰ. qͥ ꝑ nihil extrinſecꝰ p̄t variari. albꝰem̄ hō nō eſt magis hō qͣꝫ niger. qͣꝫuis ſit aliꝰ vel alteroīs em̄ qͣlitas adueniēs variat. ſi intrinſecꝰ intrinſece⁊ ſi extrinſecꝰ extrinſece. Nuncaūt denūciatioꝓphetie vni velpl̓ibus nō ſoluꝫē accidēs extrinſecū ſꝫ accidēs ꝑaccidens rōe ꝓphetie. ideo nihil taliū variatgradū eiꝰ intrinſecū qͥ gradꝰ ētẜm ſctm̄ tho. attēdit̉ penes maiorē ⁊ ꝑfectioreilluſtrationē luminis ꝓpheticinō ex maiori ꝑfectione ꝓpheteſaltem gratiali.Un̄ ſtat aliqueꝫꝓphetam eſſe ingra ꝑfectiorē.non eſt ꝑfectiorppheta vtputahieremias ſanctificatꝰ ī vteronec grauit̓ legit̉peccaſſe. ⁊ ꝓ veritate multa ſuſtinuiſſe dr̄. ideoille ꝓpheta dr̄fectior qͣꝫ dauidcū qͦ ſtat ꝙ dauid fuit perfectior ꝓpheta. qꝛfectiꝰ illuſtratꝰ.vt etiam tenetburgen̄. Pro conſolatōe burgen̄. qui hic putauit ꝑfectionē accipi a fine. dico ꝙ ſtatꝭ moyſen ꝓpter denuciationē fuiſſe ꝓphetā vtiliorē. ſed dauid ꝓpter illuſtrationes mentales excellentiorē. Exempluꝫ familiare. ſintduo doctores. vnus excellētiſſime lrature. alter ſolumcōpetentis. iſte cōpetentis lr̄ature bn̄ p̄dicat. alter balbuciēs nō p̄t p̄dicare. nūquid p̄dicās nō p̄dicāti dꝫ cēſeri doctor excellentior? certe nō. ſꝫ bn̄ cōcedit̉ vtilior.ſic in ꝓpoſito. Tandē ſequit̉ tercia rō ſancti cho. Arguit em̄ ſic. Moyſes ꝯfirmauit ꝓphetiā ſuā pluribusmiraculis ꝙͣ dauid vel quicūqꝫ alius. igit̉ fuit ꝓphetaexcellentior. Contra illā rōnem arguit poſtill. ſicut ꝯͣſcd̓am. qꝛ talis cōfirmatio ꝑ miracula eſt accidēs. Sꝫburg. minus erudite dicit rn̄dendo ad illā obiectioneſicut ad priorē. Nam facere miracula cū ſit accidensextrinſecū nō ſequēs de neceſſitate ſpm̄ ꝓpheticū. pl̓avel pauciora facere miracula nō variat rōneꝫ nec gradum intrinſecū ſpūs ꝓphetie. Confirmat̉ qꝛ ſpūs faciendi virtutes ⁊ miracula ⁊ ſpūs ꝓphetie ſūt dona gratis data ⁊ eſſentialiter diſtincta. ideo vnū non ſpecificat gradū alterius. Stat igit̉ excellentiorē ꝓphetam.vtputa iohannē baptiſtā pauciora vl̓ nulla facere miracula ⁊ minorem ꝓpheta facere plura. immo ſtat alique facere miracula qͥ nunqͣꝫ fuit ꝓph̓a. ⁊ ecōuerſo eēꝓphetā qͥ nunqͣꝫ fecit miraculū. Burgē. aūt inter aliaduas aſſignat rōes inualidas qͣre iohannes baptiſtacū eſſet plus qͣꝫ ꝓpheta nullū legit̉ feciſſe miraculū adcolorandū ſuum errorem. Prima eſt. qꝛ vita eius fuittam p̄clara ꝙ non indigebat cōfirmatione miraculorum. Patet autē ꝙ vita xp̄i fuit multo p̄clarior. cuius
tota vita ⁊ oīs actio noſtra eſt inſtructio. Si igit̉ rō burgen. valet. xp̄s minus qͣꝫ Iohannes debuit facere miracula. cuius oppoſitum docuit dicēs. opera que ego facioteſtimonium ꝑhibent de me. Scd̓a rō burgen̄. ad idē eſt.ꝙ Iohannes operationem miraculorum xp̄o tanqͣꝫ pͥncipali reſeruabat.Nec illa valꝫ. quiaea xp̄o reẜuare adipſum non ꝑtinebat ſicut nec ad eūpertinebat facereniſi inffrumentaliter ⁊ miniſterialit̓ſicut nec ad quemcunqꝫ ſanctum alium ꝓut dictum eſtin correctione prime additionis circa octauum capitulum Exod̓. Necvalet burgen̄. obīectio contra poſtil.dicentem ꝙ moyſes non habuit totiens nec ita communiter illuſtrationes ꝓpheticas ſicut dauid ſpecialiter intellectuales.Contra qd̓ burgē.arguit ꝙ qꝛ in ſcripturis plures reperiūt̉ ꝓpheti e moyſi ſqͣꝫ pſalmi quosfecit dauid. ⁊ cumquelibet ꝓphetia requirit ſpecialē illuſtrationē. ſequiturmoyſen freq̄ntiusilluſtratū qͣꝫ dauidEtiā qꝛ dauid ſepefuit inſtructus abhominibus ⁊ alijsꝓphetis ſicut ꝑ nathan ⁊ gad. qd̓ nō legit̉ de moyſe. igit̉amplius a deo illuſtratus. Ad hec dicendū ꝙ poſito ſednō conceſſo ꝙ moyſes habuiſſet plures illuſtrationes ꝙͣdauid. illa tn̄ habuit communiter ꝑ ſenſibilia ſigna viſuivel auditui p̄ſentata. non ſic dauid qui ſemꝑ habuit intellectuales illuſtrationes ſine hmōi ſenſibilium ſpecierum p̄ſentatione. igit̉ dauid habuit frequentius illū excellentiſſimū gradu ꝓphetie ꝙͣ moyſes. Raro em̄ legit̉moyſes illuſtratus. niſi interuenerit aliqd̓ ſenſibiliter viſum vel auditū ꝑ miniſteriū angelorū pn̄tatum. Nec obſtat ſi dauid aliqn̄ fuit informatus ab alijs ꝓphetis in agibilibus vel al̓s. hoc em̄ fiebat illis tꝑibus qn̄ dauid nō fuit capax ꝓphetaliū illuſtrationum. vtputa in fuga a facieſaul. de qua. j. Res. xxij. vel in cura ⁊ ſolicitudine qn̄ cogitauit de domo dn̄i cōſtruenda. de qua. ij. Regū. vij. vel inpeccato. de quo. ij. Regū. xij. ⁊ vlti. In talibus em̄ diſpoſitōibus nō eſt mens apta ad ꝓpheticas illuſtratōes maxime intellectuales. qꝛ in his oꝑtet animū eſſe a ſenſibiliū occupatiōibus abſolutū. Sed ⁊ moyſes hmōi inſtructiones in agendis recepit ab hoīe .ſ. iethro. vt ptꝫ Exo.xviij. Nec valet ꝙ burgen̄. rn̄det ad rōnem poſtil. acceptam ex dictis .ſ. Tho. Nam excellētia dauid nō eſt ẜmquid ⁊ extrinſecū ſed ſimpl̓r ⁊ intrinſecum. qꝛ ẜm ꝓpriaꝫrōnem. quia ſicut ẜm ſanctum Tho. dauid plura myſteria xp̄i plenius ⁊ ciarius expreſſit. ita etiam plenius ⁊ clarius vidit. qui modi videndi conſtituunt eum in eſſe ꝓphete excellentioris ſimpliciter ẜm propriam rationemꝓphete. qui olim ad hoc videntes dicebantur. Et qd̓ arguit burgen̄. de Eſaia non vrget. qꝛ etſi Eſaias prout dicit bea. Hiero. rōne pluralitatis myſteriorum de chriſto
M iiij