UALLiber5.6O

nimiā:ᵇ: deſpectō ꝓpinqͦrūterruit me ⁊ nō magꝭ tacuiᵇ nec egreſſꝰ ſū oſtiū. Quismihi tribuat auditore. vtd̓ſideriū meū audiat omp̄s⁊ libꝝ ſcribat ip̄e qͥ iudicatvt ī hūero meo portē illuꝫ⁊ circūdē illū qͣſi coronammihi? Per ſingl̓os gradꝰ

meosⁱ ꝓnunciabo illū:ᵏ ⁊ qͣiprīcipi offerā eū. Si aduerſū me t̓ra mea clamat. ⁊ cūip̄a ſulci eꝰ deflēt. Si fructꝰeius comedi abſqꝫ pecuniaet aīam agricolaꝝ eꝰ afflixi: pro frumēto oriatur mihi tribulus: et ꝓ ordeo ſpina.

h¶ Et.timore multoꝝ a iuſticia deuiādo.peſpectio ꝓpinquoꝝ terruit me: ita ꝙ a veritate deuiaui timens neoffenderem propinquos meos contrariū volentes.c¶ Et non magis tacui. q. d. nō feci p̄dicta ſed magis tacui audiens increpationes ꝓpinquoꝝ meoꝝ. eo ꝙ nolebaꝫ eis acquieſcere. d Nec egreſſus ſuꝫ oſtium adagēdū aliquid iniquū propter eo.e¶ Quis mihi. h̓sͣ. p̄dicta querit teſtimoniū diuine veritatꝭ. d. Quis mihi tribuat auditoreꝫ .ſ. quęrimoniemee. vt mecū interpellat apud deū ꝓme. iō ſubditur.fUt deſideriummeū audiat oīpotens et libruꝫ ſcribat ſnīam pro me ꝓferendo. et ꝑ talē modū loquit̉ eo ꝙſententia iudicis ſolet fieri in ſcripto. hāc aūt ſententiatulit deus in fine libri. d. amicis iob: nō eſtis locuti corame rectū ſicut ſeruus meꝰ iob. ¶ g Ut in humero meoportē illū. tanqͣꝫ victorie mee vexillū. h¶ Per ſingl̓osgradus meos .i. per oēs proceſſus meos. I Pronuciabo illū. ad dei gl̓am. iō ſubditur. k ¶ Et quaſi principi offerā eum. quia de omnibꝰ bonis humanis gl̓a deoē attribuenda. ¶l Si aduerſū me. Hec ē decima ꝑs inqua oſtendit ſe immunē a peccato cupiditatis. qd̓ apparet viciū qn̄ hō de terra vult extrahere fructꝰ exceſſiuosqd̓ fit dupliciter vno mō qn̄ nimis continue colit̉ ⁊ nōpermittitur quieſcere. ⁊ hoc excludit a ſe. d. Si acuerſum me ter. mea clamat .i. ex opere on̄dit qͣſi ſe afflictā de nimia cultura. Alio mō qn̄ ſubtrabit̉ merces debita agriculis. et qͣꝫtū ad hoc dicit. Si fructus eiꝰ comedi abſqꝫ pecunia. et ſubdit̉ conuenies pena. Pro frumēto oriatur mihi tribulus ⁊cͣ.In ca. xxxj. vbi dr̄ in poſtilla. Si non dixerint viri tahernaculi mei .i. domeſtici mei.Additio .j.Alde improprie dici vr̄ ꝙ illi qui deſiderāt ſocietatem alicuiꝰ dicūt̉ deſiderare refici de carnibuscius. ſed hoc dictū aliter videtur exponēdū. ſcꝫ ꝙiob ſic erat amator ⁊ recollector ꝑegrinoꝝ. ꝙ oēs recolligebat in domo nec ꝑmittebat ꝙ aliquis ꝑegrinꝰ maneret extra. de quo dicit. Foris nō māſit ꝑegrinꝰ. ſil̓r nec volebat ꝙ viatores haberēt aliqd̓ impedimētum ne intrarent in domū ſuā. d̓ quo dicit. Oſtiū meū viatori patuiin quo tantū excedebat ꝙ domeſtici et ſeruitores ſui fatigati a frequēti ſeruitio peregrinoꝝ et extraneoꝝ videntes ꝙ magis curabat de recollectiōe ⁊ refectiōe extraneorum qͣꝫ de domeſticorum quiete ⁊ refrigerio quare habebant eū in odiū deſiderantes ab eo vindicari. vn̄ dicebant. Quis det de carnihus eius. vt ſaturemur. ſicut cōſueuit eſſe multotiens. qn̄ pater familias videtur exce dere in benefaciēdo alienis. domeſtici ꝓprij de hoc murmurant. quaſi per illū modū quo legitur Math̓. xx. capi. deoperarijs ꝯͣ patrēfamilias murmurantibus. eo ꝙ paresfecerat eos qui minus laborauerāt his qui portauerūtpōdus dici et eſtus vnde in ꝓpoſito familiares domeſtici peramplius excitabantur in odiū patriſfamilias cumextraneos tantū foueret vt ꝓprij fatigarent̉. et ẜm hancexpoſitionē cū dixiſſet. Si non dixerint viri tabernaculimei: quis det de carnibus eꝰ vt ſaturemur. quaſi reddēscauſam immediate ſubdit. Foris non manſit ꝑegrinꝰ.In eodē ca. xxxj. vbi dr̄ in poſtilla. Circa primū dicitSi expaui ad multitudine nimiā.Additio. ij.Gi dr̄. Si expaui ad multitudinē nimiā ⁊cͣ. in hebreo habetur. Si expaueſcere feci multitudineꝫnimiā et deſpectio cognationū terruit me. ⁊ n̄ ma

gis tacui. Cuius ſenſus ē ꝙ iob in hoc loco excuſabſe ab acceptione ꝑſonaꝝ intātu ꝙ multitudine nimiaa q̄ ſolent qn̄qꝫ iudices terreri. cuꝫ iuſticia hͦ ſuaderetexpaueſce̓ faciebat. et tn̄ cū cōtigiſſet ꝙ aliquis deſpectus cognationū .ſ. qͥ magis ꝯtēptibilis erat in cognatione aliqd̓ iuſtum ꝓ ſe allegret: terrebat eude quo dicit. deſpectō cognatōnū terruit me iutātū ꝙ tacebataſſentiedo iuſticie. de quo dicit.Et nō magis tacui: neqꝫ audebat contra eumꝓcedere: de quodicit. Nec egretſus ſum oſtium⁊ cetera.PCepſicaſN capi. xxxj. vbi poſtillator diſtīguit decē parO tes ẜm decē vicia a qͥbꝰ iob ſe excuſat in ea parIIIte qͥ dr̄. Si nō dixerint viri tabernaculi mei qͥsdet de carnibus eiꝰ vt ſaturemur. ſe excuſat a vicio inhūanitatis. q. d. ita fui humanus domeſticis vt etiamcarnis .i. corporis mei iugē affectarēt p̄ſentiā ꝓ ſui refectione .i. cōſolatiōe. Hurgen̄. aūt hāc expoſitiōemdicit impropriam: volens ꝙ hͦ ꝟba dixerūt famuli ſuiex odio in vim vīdicte. ſꝫ certe magis ē impropria vindicta per bur. ficta ꝙ quis ex odio velit carues humanas deiorare. tū etiā qꝛ v̓ba illa nō ſonāt in excuſationē iob. ſicut patet per totū capi. ſed potius in accuſationē quaſi ſuis fuerit adeo inhumanꝰ. ꝓut burgen̄.exponit. vt ex odio affectarent eius carnes māducarenec ē ꝟiſimile ꝙ ſanctus vir opere pietatis fouēdo ꝑegrinos ⁊ aduenas. vſqꝫ ad tantā domeſticoꝝ fatigāꝓceſſerit: vt carnes eius ex odio affectarēt. tum qꝛ vtdr̄. sͣ. c. j. erat ip̄i iob familia multa nimis ⁊ ꝑ cōſeq̄nsnō ſic faciliter fatigabilis. vbi vna familia per aliampotuit ſubleuari. tu qꝛ ita heroicus fuit vir iſte vt etiāa deo meruerit ſic ſingularit̓ cōmendari. vt patet. ca. j.non ē veriſimile ꝓpter cōnexionē virtutū viciū inhumanitatis tante in eo fuiſſe: cū ẜm ph̓m bonū tm̄ vnomodo fiat .i. cū aſſiſtentia omniū virtutū moralium etcircūſtantiarū earundē: et in fine huius ca. dicit ſe nōfuiſſe oneroſum terre in nimia eiꝰ cultura dicens. Sꝫaduerſum me clamat terra ⁊cͣ. Qui igit̉ terre inſenſibili ẜm illū ſenſuꝫ oneroſus nō extitit conſequens eſtꝙ rōnabili familie moleſtus non fuerit: ſed ei quadaꝫhumanitate pepercit. nec eſt veriſimile ſanctū iob ſcienter ſuſtinuiſſe iniquā familiā. que ex odio ſuam expeteret carnem deuorandam: qui enim erat omniumconſolator vt dicitur in litera. quomodo familie ſuvſqꝫ ad odiū ſui fuiſſet oppreſſor. nec opinabile ē familiaꝫ tuā tātū poſſe cōcipere ꝯͣ eū odium. qꝛ vt diciturin hoc. capi. cum ſeruo non cōtēpſit ſubire iudicium.Ex his omnibus patet bur. deliramentum.¶ Capi. xxxij.Miſerunt aūt. Terminata diſputatione triiamicoꝝ iob ꝯͣ ip̄m. hic ꝯn̄r ponitur diſputatoIIIquarti .ſ. heliu. Circa quā primo ponitur q̄daꝫprefatio. ſecundo ſubditur iſta diſputatio. c. ſeque. ẜͦma in duas. qꝛ primo ponitur huius diſputatiōis occaſio. et ſcd̓o diſputantis excuſatio: ibi iunior ſuꝫ. Dcaſio aūt hꝰ diſputatōis fuit. eo ꝙ tres amici Iob. sͣ.poſiti auditis verbis iob quibus innocentiā ſua multiplicit̓ declarauerat reputauerūt eū eē iuſtū. et iō merito tacuer̄t. qꝛ cū eo diſputare ceperāt. eo ꝙ an̄ ꝯͣriūtenebāt .ſ. ip̄ꝫ a deo fuiſſe ꝓpter ſuā īiuſticiā flagellatūheli autem adhuc idem tenebat. et iuſticiā quaꝫ iobpro ſe declarauerat ſimulatam et nō veram credebat