Ilitia ē vi/ Ca. vij.ta homīs ſuꝑ terram⁊ ſicut dies mercenarij dieſ

in ꝓceſſu diſputationis minus caute fuerunt dicta vt inſequentibus patet. quā quidē excuſationē iob qui locuꝫrn̄dentis in hmōi altercationibus principaliter tenuit. īꝓprio poſuit loco .ſ. in ſue diſputationis primordio ī quoreſpondentes conſueuerunt huiuſmodi excuſatiōes ſeuproteſtationes proponere. ſi aūt dicatur quō iob qui virtuoſus ⁊ patiens erat iraſceret̉ ꝯͣ eliphaꝫ et alios et nōpotiꝰ diſſimulaſſet ſeu patient̓ toleraſſet: iuxta illud psͣ.Ego aūt tanꝙͣ ſurdus nō audiebā. et ſicut mutus nō aperiens os ſuū. Dicendū ꝙ iob pōt excuſari ab impatiētiain hoc multiplicit̓. tū qꝛ ira quā dicit ſe hr̄e: intelligēda ēẜm vires inferiores tm̄. ſicut dictū ē d̓ ſua triſticia: vn̄ notanter dicit. Uerba mea abſorꝑta ſt̄. q. d. lꝫ intellectꝰ meus vel rō nō ſit abſorpta. ꝟba tn̄ exteriora ſunt abſorptatamen quia hoc faciebat ꝓpter bonū eoꝝ: qui ei contumelias inferebāt vt decetero talia non attemptarēt: iuxta illud ꝓuer. xxvj. Reſponde ſtulto iurta ſtulticiā ſuāne ſibi ſapiens videāt̉: tu etiā ꝓpter bonū multoꝝ quoꝝꝓfectꝰ impedit̉ ꝑ cōtumelias iuſtis illatas. vn̄ greg. ſuꝑEzech̓. homel̓. xx. Hi quoꝝ vita exēplo imitatiors ē poſita dn̄t ſ. pn̄t detrahētiū ſibi verba cōpeſcere ⁊cͣ.jeodē ca. vj. vbi dr̄ in poſtil. iō ſequit̉. Quare detrariſtis ſermonibus veritatis.Additio. ij.Cd̓m ſanctū thomā in ſua expoſitiōe hoc qd̓ dicit iob̓. Quare detraxiſtis ſermonibus veritatis:nō eſt referēdū ad hoc ꝙ iob dixerat. flagella preſentis vite in ſanctis hominibus ordinari ad conſolationē future vite: cū iob nō dixerat adhuc. lꝫ hoc poſtea dicat. ſꝫ referēdū ē ad afflictionē quā patiebat̉ ex dictis eliphaꝫ dicēs. ꝙ mala q̄ ip̄i iob ꝯtigerāt procedebāt ex ſuaculpā. in qua detractiōe ſeu contumelia ip̄e eliphaꝫ ledebat ip̄m iob in ſua fama que eſt maximū hoīs bonū interbona exteriora. ⁊ qꝛ hoc faciebat eliphaꝫ ſine hoc ꝙ haberet rōnē ad talē detractionē faciendā. iō dicit. Ouaredetraxiſtis ſermonibus veritatis ⁊ vt hec decractio oſtedat̉. inexcuſabilis. excludit oīa illa qͥbus aliqͥs rep̄henſorpoſſet a detractiōe excuſari Quoꝝ pͥmū ē. cū qͥs maiorꝭauctoritatis aliū rep̄hēdit. ⁊ hoc cōcludit dicēs. Cum exvobis nullus ſit qͥ poſſet me arguere. ſcd̓m cū aliqͥs ꝟbadura ꝯtra aliquē ꝓfert ad eius vtilitatē. nō ad exacerbādū ip̄m. ⁊ hoc remouet dicēs. Ad increpandū tm̄ .ſ. ⁊ nōad vtilitatē eloquia cōcinnatis .i. ſtudioſe cōponitis vt n̄videant̉ leuit̓ eſſe dicta. terciū eſt cū aliqͦs verba q̄ ꝓfertꝯͣ aliquē efficacibꝰ rōnibus munit. quod remouet dicēs.Et in vētū verba ꝓferūt. q. d. verba vr̄a inania ſt̓ nulluꝫrobur rōnis hn̄tia. quartū ē cū aliqͥs aliquē rep̄hēdit eotꝑe ⁊ ſtatu in qͦ p̄ſumi p̄t ꝙ nō inde deterior. ſꝫ melior fiat. vn̄ tꝑe qͦ aliqͥs eſt vehementer cōtriſtatus. et ad iramdiſpoſitus nō eſt rep̄hēdēdꝰ. qꝛ ſic nō vr̄ ꝙ reprehēſor velit̓ correctionē. ſꝫ potiꝰ ſubuerſiōꝫ eiꝰ: iō dicit. Suꝑ pupillū irruitis: ⁊ ſubuertere nitimini amicū veſtrū. ſeipſū pupillū nominat. qꝛ in triſticia hoīm auxilio deſtitutꝰ erat.RēplicaN ca. vj. vbi dr̄. Utinā appenderent̉ ⁊cͣ. Rirrgen̄q Ecorrigēdo lr̄am nr̄am aliqua ſupponit. ⁊ aliqͣ īfertSupponit primo ꝙ iob vſqꝫ ad illū locū ignorauerit errores amicoꝝ ſuoꝝ. ideo vſqꝫ huc nihil ꝯͣ eos dixit.hoc aūt ſuppoſitū fore falſum on̄ſum eſt ſupra in correctōrio pͥmo tercij capl̓i. Supponit ſcd̓o ꝙ iob fuit ꝑ eliphaꝫꝓuocatus ad ira ꝑꝑ eiꝰ ꝑuipēſionē ⁊ cōceptū. Illd̓ ſuꝑpoſitū etiā vr̄ falſum. qꝛ talis ira multiplicit̓ culpabil̓ fūiſſet ī tāſancto viro. nec ī aliqua auctentica ſcriptura reperit̉ ſil̓e huic ſuppoſito d̓ ioh. īmo ip̄emet in fine hꝰ cap̄.ꝓteſtatur ſe rōnabilit̓ dixiſſe: et dicere velle qd̓ nō eſt irati ſic deſcripti o burgn̄. cuiꝰ rō cōfuſa eſt ⁊ abſorpta. ⁊ etiam dn̄s rep̄hēdēs iob infra. xxxviij. ca. nō rep̄hendit euꝫde hmōi ira cōtra amicos ſumpta. ſed ſolū de incauta locutione cōtra deū. vt pꝫ ibideꝫ. tercio ſupponit ꝙ harenemaris debeāt doni ꝓ pōdere ꝯtra irā et calamitatē ipſiꝰioh. qd̓ ſuppoſitū extranee ſonat. nā in ſcripturis harenanō accipit̉ cōiter ꝓ continuo ſed diſcreto. vt non ſignificet magnū ſed multū. vt pꝫ Gen̄. xxxij. ⁊ ioſuc. xj. et alijslocis plurimis. Ponit̉ hic igit̉ ꝓ multitudine paſſionuꝫ

nō ꝓ magnitudine. ꝑ ꝯn̄s nec ꝓ pondere in ſtatera adpēdendo. Poſt illa ſic ſuppoſita infert burgē. pͥmo ꝙex talibus paſſionibus ire verba iob fuerunt abſorptaex defectu iudicij rōnis. quod nō videt̉ viro recto huic aſcribendū. Infert ſcd̓o burg. ꝙ allegatio huiuſmodi paſſionuꝫ excuſat iob ī mulīcaute dictꝭ ⁊ ſictenet moduꝫ ꝓteſtatōnis ī ſcholis fieri ꝯſuete q̄excuſatio etiammodici pōderiseſt: nā apd̓ amicos nō fuit excuſatus qui verba ſua egreferentes ⁊ exronea reprobauerūt. nec apud deū: qꝛ ipſuꝫ de īcautedictis corripiebat. vt patet. xxxviij huius Ideoqꝫ hebraicam literam ꝑ burgen. confictam et ſuper talibusfalſis ſuppoſitis ⁊ illatis fundatā non oportet attēdere: p̄ſertim cū ſanctus gregorius et alij oēs in tranſlatione rōnabiliter expoſita ſunt contēti. vt peccata iohet eiꝰ calamitas ponderent̉: et ꝙ calamitas videt̉ gruior pctīs quaſi harena maris .i. multiplicit̓: vt poſtillator exponit.In eodē ca. vbi poſtillator exponit iliud. Quare detraxiſtis ſermonibꝰ veritatis. d̓ ſnīa ip̄iꝰ iob .ſ. ꝙ afilictio ī pn̄ti nō ſꝑ ē punitio pctōꝝ. ſꝫ tētatio aliqn̄ ob cumulū meritoꝝ ⁊ pͥmioꝝ. burg. cū ſctō tho. ſe opponitexponens de eliphaꝫ qͥ detraxit fame ipſius iob dicēseum ſic flagellatū ꝓpter peccata ſua exceſſiua: ſed quiadetractio fame conſiſtit in facto et non in ſermone: impropria videtur expoſitio cum in lr̄a nō dicatur. detractum facto fame. ſed ſermonibus veritatis: Qui autēſint ſermones veritatis quibus hic iob conqueritractum requirenduꝫ eſt. nō em̄ ſermones eliphaꝫ cōtra iob. quia illi nō ſunt ſermones veritatis ſed erronei: et ſiqua dixit intermiſcendo vera: illis veris nondetraxit. ſed potius ꝓpoſuit. Reſtat igitur ꝙ fueruntſermones iob quibus obiurgabat errorem amicoruꝫab olim ſibi notos prout capitulo tercio dictum eſt incorrectorio primo. et ad illum ſenſum tendunt modiloquendi in hoc capitulo cū dicitur. Quis det vt venat petitio mea et tribuat mihi deus quod expecto et qͥcepit ipſe me conterat: et hec ſit mihi conſolatio. vt affligens me dolore non parcat. Di em̄ ſermones ſuntſermones veritatis ex ſupradictis ſermonibus ca. iij.ortum habentes et reſpectum. vbi dr̄. Quare non invulua mortuus ſum ⁊c̄. ſicut ibi poſtillator expoīt. vn̄ſermones hꝰ capl̓i niſi ad futura ſctōꝝ in hac vita afflictoꝝ. remunerationē ꝑtineāt. nō ſēmones veritatꝭſꝫ fatuitatiū ſunt. Quis em̄ niſi deſipiens petit afflictionē finalē ſuꝑaddi ſine reſpectu et ſpe p̄mij. niſi velitincidere in errores amicoꝝ iob in hmōi afflictiōe deſperantiū de vita futura.¶ Capitulū. vxij.Ilitia. Poſtqͣꝫ iob deſtruxit ip̄iꝰ eliphaꝫ obicctione. Hic ꝯn̄r aſtruit principalē intentioneIrvidelicet ꝙ felicitas hoīs non eſt in pn̄ti vita ſicut eliphaꝫ ſentiebat: propter quod ipſi iob promittebat felicitatem in preſenti vita poſt flagella ſi ſe emendaret. vt patuit in fino capituli p̄cedentis. Primo igitur iob oſtendit ꝙ talis expectatio felicitatis ē friuolaſcd̓o: q̄ ſit expectatō vera: ibi. Parce mihi. primo ī duas. qꝛ primo on̄dit ꝓpoſitū rationibus oſtenſiuis. ſecūdo ducentibus ad impoſſibile: ibi. Quapropter ⁊ egēPrimo oſtendit ꝓpoſitum ratione generali qͣꝫtum adomnē hoīem. ſcd̓o rōne ſpeciali qͣꝫtū ad ſeip̄m: ibi Iiduta eſt Circa primum. primo proponit intentum dicens: a Militia eſt vita hominis ſuper rerraꝫ ⁊cͣ.militia enim ordinatur ad finem alium ſcilicet pacemper laborem militie conſequendum. vnde ẜm ph̓umquarto ethicorum. Bellamus vt pacem habeamus ſmiliter intentio mercenarij eſt merces recipiēda ꝓd