IVFSIobSIVVo
et beſtias terreᶻ non formidabis. Sed cuꝫ lapidibusregionū pactū tuūᵇ ⁊ beſtieterre pacifice erūt tibi. Etſcies ꝙ paceꝫ habeat tabernaculū tuū:ᵈ ⁊ viſitās ſpēmtuā nonᵉ peccabis. Et ſciesᵍqm̄ multiplex erit ſemē tuū
et progenies tua quaſi herba t̓re.ᵍ Ingredieris ī abundātia ſepulchrūʰ ſicut infertur aceruus tritici ī tēporeſuo. Ecce hoc vt inueſtigauimꝰ:ᵏ ita ē: qd̓ auditū mēte ꝑtracta. ¶ ¶ 47. vj. Sęſpōdens aut iob
que cauſabat̉ ex ſterilitate t̓re. iſta ꝟo ex hoſtili vaſtatiōe.ulationes alijs ſuperueniētes nōpſperitatꝭ. yEt beſtias t̓re. q̄olēt multiplcari ⁊ creſce̓.ō forrunt tibi ī ꝑſona tua:nec familietnec gregibus tuis. aSxcuꝫlapidibus. Deſcripta liberatōne a tribulatiōibꝰ ꝓmittit ei abundantiam bonorū: al̓s inſolitā. d. Sed cū lapidibꝰ regionūpactū tuum id ēterre lapidoſe q̄nō ſolꝫ alijs fructificare: tibi afferent fructummultū: quaſi ex pacto tibi ſeruientes. b¶ Et beſtiēterre erūt pacifice tibi que tn̄ erūt valde moleſte alijsin perſonis ⁊ in gregibus ſuis. c Et ſcias ꝙ paceꝫhabeat tabernaculū tuū .i. tota familia manens in domo tua: qd̓ cedit ad magnā ꝓſperitatē patriſfamiliasd Et viſitās ſpeciem tuā .i. ꝯſiderās ꝓſperitatē tuā.e Nō peccabis. qꝛ nō eleuaberis in ſuꝑbiam. ſꝫ magis deū laudabis. 5f ¶ Et ſcies qm̄ multiplex erit ſemen tuū .i. videbis filios tuos ⁊ nepotes ī magno numero fortes ⁊ diuites ad ſuccedēdū tibi ꝓſpere. qd̓ cedit ad magnā ꝯſolationē homīs: qꝛ moriēs remanetquodāmodo in filijs ⁊ nepotibus ſuis. g Ingredieris ī abundātia ſepulcruꝫ .i. iſta ꝓſperitas durabittibi vſqꝫ ī finē vite tue. h Sicut infert̉ aceruus tritici in tꝑe ſuo .ſ. maturitatis tꝑe. ꝑ hoc inſinuat ꝙ vita ſua debeat ꝓlongari quātum pōt via nature: ita ꝙmors eius ſit naturalis: ⁊ nō anticipata. 51¶ Ecce hͦvt inueſtigauimus. per ſcripturas et experientias.k Ita eſt. ẜm veritatē. ¶Qd̓ auditū mēte ꝑtracta. depoſita impatiētie tue triſticia: que impedit veritatis ꝯſiderationē: ꝯturbati em̄ minꝰ p̄uidēt ẜm philoſophū ſcd̓o elencoꝝIn capi. quinto vbi dr̄ in poſtilla. Voca ergo.Additio .j.Oc qd̓ dr̄. Voca ergo: ſi eſt qͥ tibi rn̄deat. nonvidet̉ referēdū ad defectū intellectꝰ ip̄ius iobꝫita ꝙ monebat eū eliphaꝫ: vt oraret deū vt aꝑiret ſibi intellectū verboꝝ eliphaꝫ cū ip̄emet potuiſſetaꝑire ſibi intellectū p̄dictoꝝ ꝟboꝝ: vn̄ meliꝰ videt̉ dicedū ẜm ſanctū tho. qui ſic dicit: Uoca ergo ſi eſt qͥ reſpondeat. q. d. ſi mihi hoc reuelatū nō credis: tuip̄e inuoca deum ſi forte ip̄e tibi ad hāc dubitationē rn̄derevoluerit: ⁊ ſi ꝑ merita ꝓpria hoc obtinere a deo nō putas: ad alique ſcōꝝ ꝯuertere: vt eo mediāte hꝰ rei veritatē a deo cognoſcere poſſis: hec ille ⁊cͣ.In eodē capl̓o quinto vbi dicit̉ in poſtilla. Sꝫ cumlapidibus regionū pactū tuū.¶ Additio. ij.Bi trāſlatio nr̄a bꝫ. Cū lapidibus regionū pactū tuū. in hebreo hr̄. Sꝫ cū lapidibus agri pactū tuū. ⁊ eſt ſenſus ꝙ deꝰ liberaret eū ab offenſiōe lapidū: eo mō quo dr̄ in pſalmo de illo: Qui hītatī adiutorio altiſſimi: ne forte offendas ad lapidē pedētuū. ⁊ ſic hec verba nō ꝑtinēt ad abūdātiā bonoruꝫ: ſꝫꝑtinēt ad liberationē a tribulationibꝰ ſicut īmediatep̄cedētia: vbi dr̄. Et beſtias terre nō formidabis. Sil̓rmmediate ſequentia: vbi dr̄. Et beſtie t̓re pacifice ertReplica.N capitulo quīto vbi poſtillator paſſum iſtuꝫUoca ergo ſiquis eſt qui reſpōdeat tibi. exponit de arrogantia eliphaꝫ: qua putauit ſe adeoſubtiliter loqui: vt iob non intelligeret: ideo ſuadet: ſi
nō poteſt habere hominē docentē ſe. ſaltē ad aliquē ſanctoꝝ debeat habere recurſum. huic expoſitiōi cōtradicitburgen̄. volens cuꝫ ſancto thoma ꝙ velit ꝑſuadere: ſi abhomine non pōt certificari ꝙ reuelatio vera ei ſit factaq̄rat ab aliquo ſanctoꝝ: ⁊ arguit ꝯͣ expoſitiōꝫ poſtillatorꝭ: ex eo ꝙ eliphaꝫde ſuis verbis ꝑ ſepotuit inſtrue̓ iobnō igitur oportuiteum remittere adalios pro ītellectuſuoꝝ ꝟboꝝ: ita arguo cōtra burgū.qꝛ nō debebat eumremittere ꝓ acquirenda fide reuelatiōis ſibi facte: ſedip̄e tenebat̉ ꝓbare vl̓ ꝑ ſcripturā d̓ſe dicta vel ꝑ ſignaſicut moyſes nō fuit auſus ſibi reuelationē factā publicare: nec ſe miſſū dicere niſi a dn̄o obtinuiſſet virtutē faciendi ſigna. qua poſſet probare: vt late dicit̉ exo. iij. Et chriſtus primo volēsꝓbare ſe miſſū: direxit ad ſcripturā iudeos īcredulos dicēs: Scrutamini ſcripturas Ioh̓. v. Sed nolētes attendere ſcriꝑturas direxit ad ſigna dicēs. Oꝑa que facio teſtimoniū ꝑhibent de me. Ibidē. Si em̄ oꝑa nō feciſſem q̄nemo alius fecit peccatū nō haberēt. Ecce xp̄s ſue miſſionis ⁊ reuelationis duplicem ponit ꝓbationē. Eliphaꝫaūt nullā: ⁊ tn̄ burgen̄. exponit ꝙ remiſerit iob ad acquirendū fidem ſue miſſionis nulla probatiōe p̄cedente. Fmiliter xp̄s hanc ꝑbationem ſpiritus dei ſuis apoſtolisadiunxit: qꝛ dr̄. Illi aūt ꝓfecti p̄dicauerūt vbiqꝫ dn̄o cooperāte ⁊ ſermonē ꝯfirmāte ſequentibus ſignis. Ex quibus patet ꝙ eliphaꝫ tenebat̉ reuelationē ſibi facta ꝓbare ⁊ nō ſic iobꝭ ad dui vel ſanctoꝝ merita remitte̓ ꝓut exponit hurgen̄. cū ſctō thoma In eodeꝫ capi. vbi poſtil.illud verbū. Et cū lapidibꝰ regionū erit pactū tuū. exponit d̓ abūdātia incōſueta .ſ. ꝙ agri lapidoſi fructificarētp̄ter ꝯſuetū: vt viderēt̉ ẜuire qͣſi ex pacto. ſꝫ burgen̄. exponit de offenſiōe pedū ad lapides ꝓut de xp̄o dixit dyabolꝰ. Ne forte offendas ad lapidē pedē tuū. ſꝫ modicū eſtqd̓ burg. hic̄ ſignificat ꝑ pactū cū lapidibꝰ. nā int̓ mīmaincōmoda eſtimat̉ offenſio pedis ad lapidē: in quo ſēſudyabolꝰ allegauit illud qd̓ burg. Ne forte offēdas. arguens a minori. q. d. tāta ē cura angeloꝝ circa te: vt nō poſſis offendere. igit̉ nullū incōmodū incurre̓ pot̓is mittendo te deorſū: vt qͥ circa te cauēt mīma: etiā cetera oīa. Simile ē argumētū apl̓i: deo ē cura de bobꝰ: igit̉ ⁊ d̓ hoībꝰ. ſiem̄ illud qḋ minꝰ vr̄ ineſſe ineſt: ⁊ illud qd̓ magꝭ: ꝑ pactuꝫigit̉ cū lapidibꝰ agri nō ſignificat̉ illud modicū .ſ. nō offēdere pede: qꝛ magis ꝓprie dicēdū foret de lapidibus plateaꝝ ad qͦs ſepe trāſeūdū offendimꝰ: ſed aliqͥd magnumſignificat̉: vt pꝫ: ſicut beſtie ẜuiūt innocēti ad nutu ita lapides agri fructū nō impediētes vidēt̉ ſeruire ad pactū:⁊ pōt accipi illa fructificatio ꝓ abūdātia a minori: ſi lapides ſeruiūt ad nutū qͥ ſūt inſenſibiles: multo ampliꝰ oīaviuētia q̄ in lr̄a enumerant̉.Capi. vj.ſpōdēs aūt iob. Poſita ip̄ius eliphaꝫ obiectōeHic ꝯn̄ter ponit̉ ipſius iob reſpōſio: in qͣ pͥmo deſtruit illiꝰ eliphaꝫ obiectionē: ſecūdo aſtruit ſuaꝫpͥncipalē intētionē. c. vij. Circa primū ſciēdū. ꝙ eliphaꝫobiecerat ꝯͣ iob arguēs eū p̄rimo de impatientia: ſecūdode falſa ſnīa: vt dictū eſt capitulo p̄cedēti. ⁊ ideo Iob inſua reſpōſione primo deſtruit primū qd̓ videbat̉ grauiꝰ⁊ ſecūdo ſcd̓m: ibi. Unde ⁊ verba mea. Circa primū ſciēdū eſt: ꝙ eliphaꝫ imponebat iob falſā ⁊ erroneā ſnīaꝫ eoꝙ dixerat ſe innocētē a deo flagellatū: et ex cōſideratiōefragilitatis humane conatus fuerat on̄dere oēm hoīempeccatorē: ⁊ ſic iuſte puniri a deo: ꝑ hͦ vlteriꝰ cōcludēs ſuum ꝓpoſitū .ſ. ꝙ nullus puniret̉ in vita p̄ſenti: niſi ꝓ pecato p̄terit̓o: ⁊ nō ꝓ expectatiōe p̄mij ī futuro: ⁊ qꝛ dictū