ALiber Iob165

Incipit liber Iob. Ca. j.Irerat in terraShus nomīe iob.Et erat vir ille5CENºſimplexᶜ et rectꝰCFAꝘX☞

ac timens deum: ᵍ et recedens a maloᵇ Natiqꝫ ſūt eiſeptē filij ⁊ tres filieᵏ Et fuit poſſeſſio eius ſeptē miliaouiūᵗ et tria milia cameloꝝquīgēta quoqꝫ iuga bon

infinitatē potētie. Itē attendēdū ē circa hoc ꝙ aliudē loqͥ de intētōe iob dīſputātis cū amicꝭ. ⁊ aliud de intētōe total̓ libri iob. Intētio em̄ iob in ſua diſputatione pͥncipaliter erat iuſtificare ſeip̄m .ſ. declarare q̄nō erat punitus ꝓpt̓ culpā ſuā: cuiꝰ oppoſitū amici ſuiiutendebant ꝓbare. Sed intētio totalis libriiob principalit̓verſat̉ circa hocvt on̄datur reshumanas a diuina ꝓuidentiaregi. et de hac intētione ſanctuſtho. loquitur vtptꝫ ītuēti bn̄ eiꝰꝟba ⁊cͣ. ReplicaIrca libri iob pͥncipiū cū poſtil. ꝯmēdaſſꝫ ſcm̄(tho. vt egregie hūc libꝝ exponentē. et on̄diſſetintētione iob ī hoc libro n̄ eē vt ꝓbet actꝰ hūanos regi diuīa ꝓuidentia. ſicut ſanctꝰ tho. dixit. burg.dicit hac rep̄henſionē eē irrōnabilē. ⁊ tn̄ ipſe burg. noſoluit adductā poſtill̓. rationē. arguit em̄ ſic. Irrationabile ē inter diſputātes dirigere ꝓbatōis intentōeꝫad id qd̓ abvtraqꝫ parte p̄ſupponit̉. ex hoc em̄ ariſto.ꝓbat ī analeticis ⁊ alijs locꝭ prīcipia nō debere ꝓbariſꝫ ꝯcluſiones. qꝛ pͥncipia tāqꝫ cunctis nota p̄ſupponūtur. qꝛ ſe hn̄t ſicut ianua ī domo quā nemo niſi ebriusignorat. iō dixit ariſto. iij. methaph̓. In foribꝰ qͥs deliquit. q. d. nullus. Cū igr̄ iob ⁊ amici eius p̄ſupponebāt̉actus hūanos regi diuīa ꝓuidētia. habebāt illud proſue diſputatiōis pͥncipio. ſtultū igr̄ ⁊ irrōnabile fuiſſꝫiob ferre intētōeꝫ ſuā ad ꝓbādū illud qd̓ exp̄ſſe p̄ſupponebāt aduerſarij. nec ſufficit ꝙ bur. vult ꝙ negauerant illud principiū īplicite. qͣꝫuis ꝯceſſer̄t gnaͣlit̓. nāqͦ negat deū eē iuſtū negat deū eē. qꝛ nō ē aliuddeuꝫ eēniſi deū eē iuſtū. ⁊ iō ſi ꝓpt̓ implicitā negatōꝫ itētō iobfuiſſet ꝓbare deū eē ꝓuiſorē actuū hūanoꝝ. debebat pͥmo ꝓbare deū eē. qd̓ ſic implicite negaſſent. Intentioigr̄ totalis ip̄ius iob ē ꝓbare velle ꝙ ſtāte illo tāqꝫ a ꝑtibꝰ p̄ſuppoſito. puta actꝰ hūanos a diuīa ꝓuidētia regi. adhuc iuſte ī hac vita mal̓ bona ⁊ bonis mala ꝓueniūt. qꝛ hͦ fuit multꝭ dubiū ſpālit̉ amicꝭ iob diſputātibus ad ꝯͣriū. nā ī toto ꝓceſſu ex pena inflicta nitūt̉ ꝓbare iob peccaſſe vt illa mala iuſte infligerēt̉ ſuppontes ꝙ deꝰ bonis et iuſtꝭ n̄ cōferret niſi bona ī pn̄ti. qd̓ ēerror. ⁊ hūc intēdit iob reprobare. vt dicet̉. jͣ. ¶ Ca. jͣIr erat in terra hus ⁊cͣ. Sicut dictuꝫ eſtintentio ſancti iob ī hoc libro ē declarareꝙ ex diuina ꝓuidentia aliqn̄ malis bonacōcedūtur: et iuſtis aduerſa inferūtur. qd̓potiſſime declarat per ſuā flagellationeꝫabſqꝫ culpa p̄cedente: deo ꝓ meliori hoc faciēte. Et ioliber iſte diuidit̉ in tres partes. qꝛ primo deſcribiturip̄ius iob multiplex flagellatio. ſcd̓o ex hoc oritur diſputatio. c. iij. t̓cio ſubdit̉ dei det̓minatio. xxxviij. ca. jma ī duas. qꝛ primo circa hoc iob deſcribit̉ ꝓſperitaſtatꝰ. ſcd̓o aduerſitatꝭ pōdꝰ ibi. Quadā aūt die. primaī tres. qꝛ primo deſcribit̉ ip̄ius iob ꝓſperitas ex perſone ſue ꝯditōe. ſcd̓o ex bonoꝝ exterioꝝ multiplicatōe:ibi. Natiqꝫ ſūt. tercio ex filioꝝ mutua dilectōe ibi. Etibāt. prima adhuc ī duas. qꝛ primo deſcribit̉ ipſiꝰ iobpatria ⁊ genus. ſcd̓o ip̄ius multiplex ꝟtꝰ: ibi. Et eratCirca primū dr̄. a Uir erat ī terra hus. Gen̄. xxij.hr. ꝙ melcha peꝑit ip̄i nachor hus pͥmogenitū ⁊ buꝫſcd̓m vbi dicit ra. ſa. ꝙ ab iſto hus denoīata ē t̓ra iſtade qua fuit iob. ⁊ ex hoc ꝯn̄r dicunt alij hebrei ꝙ Iobdeſcēdit de nachor fratre abraā. ⁊ hoc idē dicit hiero.in li. de hebra. qōnibꝰ ſuper Gen̄. de quo libro certū eſtꝙ ſit hiero. vt ip̄emet dicit in li. illuſtriū viroꝝ. licꝫ dehebraicis qōnibꝰ ſuꝑ alios libros dubiū ſit a qͦ ſint facte. ſicut al̓s dixi. huic et̄ dcō ꝯcordat qd̓ hr̄. jͣ. xxxij. ꝙ

heliu buzites venit cū amicꝭ iob ad ip̄ꝫ cōſolādū. qͦ dictꝰē buzites: eo ꝙ deſcēdit debuꝫ ſcd̓o filio nachor: vt dicithiero. li. de hebr̄. qōnibꝰ. ⁊ ſic cū heliu ⁊ iob fuerunt de eadē cognatōe. ſequit̉ ꝙ iob deſcēdit de nachor. bMNōīeiob. dicit aūt Aug. et ambro. ſuper epl̓aꝫ ad roma. ꝙ iſtevocat̉ iobab. Gen̄xxxvj. ⁊ per ꝯn̄s deſcēdit de abraā peręſau. fuer̄t aūt moti ad hoc dicenduꝫex ſimilitudine nominuꝫ: ſcꝫ iob et iobab. ⁊ huic dcō cōcordat qd̓ ī aliqͥbꝰbiblijs in fi. li. iob⁊ in aliqͥbꝰ pꝰ pͥmūꝓlogū hiero. ſuꝑ librū iſtū addit̉. fertur āt iob ī t̓ra habitaſſe auſitide ī finibꝰ idumēe ⁊ arabie⁊ erat ei an̄ nomē iobab. erat āt ip̄e qͥdē zare de eſau filijfilius ⁊cͣ. Sed ī hoc videt̉ melius credendū hieronymo⁊ hebreis dicētibus eū deſcēdiſſe de nachor. vt dictū eſtqꝛ fuerūt magis triti in talibus hyſtorijs ⁊ genealogijs.Nec motiuū alioꝝ valet. qꝛ frequēter cōtingit ꝙ duo homines valde de diſpari patria ⁊ genere non ſolū ſil̓i noīenoīantur. ſed etiā eodē penitus noīe. Sapponit̉ etiā falſum .ſ. ꝙ p̄dicta noīa ſint valde ſil̓ia: cū tn̄ ẜm veritatemſint multū diſſil̓ia .ſ. in fi. vt pꝫ in prin. qꝛ hoc nomē iob īhebreo incipit ꝑ aleph. iobab ꝟo ꝑ ioth. Sil̓r additio q̄allegata ē nō valet. qꝛ ſicut dicit hiero. li. de hebra. qōnibus nō ē ī hebreo. ⁊ iō nō eſt ei adherenduꝫ ẜm ip̄m. dato ꝙ inueniatur aliqn̄ in fine libri Iob: ⁊ ex hoc ptꝫ ꝙ ſiponatur in fine. ꝓlogi hiero. nō eſt hoc de intētione ſua.ſꝫ hec additio ⁊ conſimiles ab aliquibus minꝰ expertis īhyſtorijs ⁊ genealogijs hebreoꝝ appoſite ſunt. ꝓpter qd̓de ipſis nō ē curandū Ex dictis pꝫ in parte quo tꝑe fuitiob. qꝛ ẜm hiero. li. de hebra. qōnibꝰ. Heliu buzites de qͦdictū ē ꝙ fuit cōtꝑaneus ipſi iob. licet iunior ip̄o fuit balaaꝫ. de q̇ hr̄ Nu. xxiij. ⁊. xxiiij. ꝙ fuit circa finē vite moyſi. ⁊ ſic Iob ⁊ moyſes fuerunt contemporanei. c Eterat. Hic ꝯn̄r deſcribitur ipſius iob multiplex virtus cūdr̄. d Simplex .i. ſine plica doloſitatis ⁊ falſitatis. accipitur em̄ hic ſimplicitas nō ꝓut opponitur intellectusperſpicacitati. ſꝫ ꝓut opponit̉ doloſitati. ẜm verbuꝫ apl̓iRo. xvj. Volo vos eē ſapientes in bono ⁊ ſimplices inmaſo. e Et rectus .i. ꝑ lineā iuſticie ꝓcedēs ī ſuis actibus. rectū em̄ dr̄ cuius mediū non exit ab extremis. extrema ꝟo actuū humanoꝝ ſunt prima principia oꝑabiliū .ſ. hoc facias alij quod tibi vis fieri. et non facias alijquod tibi non vis fieri. ⁊ vltimus finis .ſ. beatitudo queeſt finis virtutis. dr̄ ergo Iob rectus. qꝛ in oꝑibus ſuisꝓceſſit a principijs operabiliū abſqꝫ decliuitate. recte tēdens in finē vltimū qui eſt beatitudo ⁊ retributio nr̄a ⁊p̄miuꝫ. per hoc on̄ditur ꝙ iob bn̄ ſe habuit erga ꝓximū.f Ac timēs deū .ſ. tiore filial̓ reuerētie. ⁊ ſic bn̄ ſe habuit̉ erga deū. ¶ g Et rece. a malo. non formidine pene. ſicut aliqn̄ faciunt mali. ſꝫ virtutis amore. quod eſt ꝓprium bonorum. ⁊ ſic patet ꝙ bene ſe habuit erga ſeipſuꝫ.h Natiqꝫ. h̓ ꝯn̄r deſcribit̉ ꝓſperitas iob ꝙͣtū ad bonaextiora. int̓ q̄ maiora ſunt filij ⁊ filie ī qͥbus manet parētes quodāmō ẜm illud Ecc̄i. xxx. Mortuꝰ ē pr̄ eius. ⁊ qͣinon ē mortuus. reliqͥt em̄ ſil̓em poſt ſe .ſ. filiu. ponit̉ aūtmaior numerus filioꝝ qͣꝫ filiaꝝ cū dr̄. ¶ Septē filij ⁊tres filie. quod facit ad cumulum ꝓſperitatis ſue: qꝛ filijcōiter magis diligunt̉. tū qꝛ pn̄t magꝭ ī bonis pr̄nis ſuccedere. tū qꝛ pn̄t in regendis parētū domibꝰ melius adiuuare. Cōſequēter ponūt̉ alia bona exteriora .ſ. diuitiequibus ſuſtentat̉ vitā parentū ⁊ filioꝝ. diuitie autē antiquoꝝ fuerunt principaliter aīalia. inter que primo ponunt̉ illa q̄ deſeruiunt homī ad victū ⁊ veſtitū cū dr̄. KEt fuit poſ. eius ſeptē milia ouiū. de quaꝝ lana homīesveſtiunt̉ ⁊ carnibꝰ nutriunt̉ ſcd̓o ponuntur aīalia homini deſeruientia ad laborem releuandum cum dicitur.ij