eis imꝑator.ᶜ Solꝰ mardocheus non flectebat genu:neqꝫ adorabat eū. Cui dixerūt pueri regis qͥ ad forespalatij reſidebāt. Cur p̄tercet eros nō obſeruas mādatum regis? Cūqꝫ hͦ crebridicerēt: ⁊ ille nollet audirenunciauerūt aman ſcire cupientes vtrū ꝑſeueraret inſnīa. Dixerat em̄ eis ſe eē iudeū. Qd̓ cuꝫ audiſſet amā⁊ exꝑimento ꝓbaſſꝫ ꝙ mardocheus non ſibi flecteretgenu nec ſe adoraret: iratuseſt valde ⁊ ꝓ nihilo duxit īvnuꝫ mardocheum mitteremanus ſuas: audierat eniꝫꝙ eſſet gentis iudee: magiſqꝫ voluit omnē iudeoꝝ quierāt in regno aſſueri ꝑderenatōeꝫ. Mēſe pͦ cuiꝰ vocabulū eſt niſanᶠ anno duodecimo regni aſſueri:ᵍ miſſa ēſors in vrnā:ʰ q̄ˡ hebraice dr̄phur corā amā: qͦ die ⁊ quomenſe gēs iudeoꝝ debēt interficiᵏ ⁊ exiuit mēſis duodecimꝰ qͥ vocat̉ adar. Dixitqꝫ aman regi aſſuero. Eſtppl̓s ꝑ om̄s ꝓuincias regnitui diſꝑſus ⁊ a ſe mutuo ſeꝑatus: nouis vtēs legibꝰ ⁊ceremonijs: ᵈ inſuꝑ et regisſcita ꝯtēnēs.q Et optīe noſti ꝙ nō expediat r̄gno tuo

vtˢ inſoleſcatˢ ꝑ licētiā. Sitibi placet decerne vt ꝑeat:⁊ decem milia talentorumappendam archarijs gazetueˣ Tulit ergo rex anuluꝫquo vtebatur de manu ſuaet dedit eum amā filio amadathi de progenie agaghoſti iudeoꝝ: dixitqꝫ ad eum.Argentum qd̓ tu polliceristuum ſit: de populo age qd̓tibi placet. Uocatiqꝫ ſuntſcribe regꝭ menſe prīo niſanterciadecima die eiuſdē mēſis ⁊ ſcriptuꝫ eſt vt iuſſerataman ad om̄s ſatrapas regis ⁊ iudices ꝓuinciarū diuerſarūqꝫ gentiū: vt queqꝫgens lege poterat et audireꝓvarietate linguaꝝ ex noīeregꝭ aſſueri ⁊ lr̄e ſignate ipſius anulo miſſe ſunt ꝑ curſores regꝭ ad vniuerſas prouincias vt occiderēt atꝫ delerent omnes iudeos a puero vſqꝫ ad ſenem paruuloset mulieres vno die hoc eſtterciodecimo menſis duodecimi qui vocatur adar: ⁊bona eoꝝ diriperēt. Summa autem epl̓aruꝫ hec fuitvt omnes prouincie ſcirēt⁊ pararent ſe ad predictamdieꝫ. Feſtinabant curſoresqͥ miſſi erant regꝭ imꝑiū explere.ª Statīqꝫ ī ſuſis pepē

ſimilitudinē. qꝛ macedones iā rebellabāt imꝑio ꝑſaꝝ⁊ alexander macedo ab eis abſtulit monarchiaꝫ eamtranſferēs ad grecos: vt hr̄. jͣ. mach̓. j. c Solꝰ autēmardo. nō flec. ge. neqꝫ ado. eum qꝛ ex ſuꝑbia ſua volebat ſibi arripere honorē diuinū faciēs ſe adorari tāqͣꝫ deuꝫ: vt dic h̓gloſa hebraica:⁊ hoc erat ſibi illicitū. 5d Qd̓cū audiſſet. Hicꝯn̄r ponit̉ ipſamachinatō: ⁊ īſolum ꝯͣ mardocheū: ſꝫ occaſiōeeius ꝯtra totupopulum iudacū maxīe. qꝛ eūiam hēbat odioſum ꝓpter interfectionē agag: d̓cuiꝰ ſtirpe erat:vt p̄dictū ē. ⁊ deſtritionē amalechitaꝝ per iudeos tꝑe ſaulisregis ⁊ pꝫ lr̄a exdictis vſqꝫ ibi.ſe Menſe primo cꝰ vocabulūē niſan apud hebreos et correſpondꝫ partimmartio et ꝑtimaprili. qꝛ incipita ꝓpinquiori lunatione equinoctio vernali ſiuean̄ equinoctiuꝫſiue pꝰ: ſicut plenius dictum fuit Exo. xij.¶¶ Anno. xij. r.gni aſſueri ex qͦpatet quod dictum eſt ſupraprincipio huiuſlibri ſcꝫ ꝙ mardocheꝰ in prīcipio regni aſſueri nō fuit eleuatus: nec fecit eaque ſequunt̉. ſꝫper magnū tempus poſt .ſ. ꝑ. xjannos adminꝰſors ī vrnaꝫ. iſteMiſſa eſtem̄ aman ſortilegꝰ erat. ⁊ ideo ꝑ modū ſuꝑſtitōſuꝫ poſuit ſortes ad videndū quo menſe machinatio ſua deinterfectōne iudeorum deberet habere effectum.kEt exiuit menſis duodecimus qͥ vocatur adar .i. cecidit ſors ſuꝑ. xij. menſem qui apud hebreos adar vocatur: ⁊ correſpondet ꝑtim martio et partim februario. Poſtea miſit ſortem quo die illius menſis deberethoc fieri. ⁊ cecidit ſors ſuper. xiij. diem. ⁊ his dictis patet littera hoc excepto. g Miſſa eſt ſors in vrnamid ē in vas ad hoc deputatū ẜm illiꝰ ſortilegij modumſed quis fuerit ille modus magis in particulari nō habetur ex textu. nec ex gloſa: nec eſt neceſſariū ad veritatem hiſtorie. h ¶ Que .ſ. ſors. 1 Hebraice diciturphur. nō eſt ꝑ hoc intelligendū: ꝙ phur ſit nomen hebraicum ſꝫ eſt ꝑſicū. vn̄ in hebreohabet̉ phur .i. goral.

ita ꝙ goral eſt nomē hebraicū: ⁊ ſignat ſortem: ⁊ ponit̉ ꝓexpoſitiōe noīs perfici. Ꝙ ergo dicitur hic. que hebraicedicitur phur. intelligendū eſt in libro hebraico ſic ſcribit̉qͣꝫuis ſit ꝑſicum. ſed tn̄ ſtatim ibidem ꝑ hoc nomen goralqd̓ eſt hebraicū exponitur. Dixitqꝫ aman regi. Hīcſcribit̉ machinatōnis executō. qꝛ ptꝰſortilegium ſtatimaman incepit ꝓcurare erga regē occiſionem iudeoꝝ di.m Eſt ppl̓s o oēsꝓuincias regni tuidiſperſus quia licꝫaliqui cum zorobabel ⁊ eſdra redijſſent in hieruſalemtamen multi remāſerant diſperſi perregnū amore vxorum quas acceperant: et filioruꝫ qͦsin terra illa genuerant: ⁊ poſſeſſionūquas acquiſierantvt dictū fuit. eſdreprimo. In Nōuis vtens legibusqꝛ colebant vnumdeū: cū tn̄ an̄ legeꝫdatam ⁊ etiaꝫ ante abraā gentes cōmuniter colerentpluralitatem deorum quod adhucfiebat cōmuniter īregno aſſueri.1oInſuꝑ ⁊ regisſcita .i. edita.p¶ Contēnēs: qͣſidi. ſic poteſt eē origo rebellionis ⁊ cōtemptionis in regno tuo.Et oprime no.ſti. h̓ dixit adulando regi. vt magꝭ inclinaret̉ ad credendum ſibi.r Ꝙ nō expediat regno tuo. cuiꝰbonū in pace oīnoꝯſiſtit. 5s ¶ Ut inſoleſ. id ē ī maliciacreſcat. ¶s ¶ Perln̄iaꝫ .i. ꝑ regꝭ diſſimulationeꝫ. t¶ Si tibi placet decerne vt pereat. q. d. lꝫhoc ſit regno tuo vtile: tn̄ dependet ex tua voluntate.¶ Et dece milia talentoꝝ appendā archarijs gaze tue .i.theſaurarijs tuis ꝓ tributo qd̓ reddūt tibi. ne ꝑ mortemeoꝝ diminuatur in aliquo ꝓuentus regni tui. x Tlit̓ ergo rex anulum quo vtebatur. antiquitꝰ eniꝫ anulispotentum ſignabātur littere eoꝝ. et ad hoc erat ibi ſignūexpreſſum: ad hoc ergo tradidit ſibi vt ſcriberet literas ⁊ſigillaret prout ſibi placeret de interfectōne iudeoruꝫ. etpatet littera ex dictis vſqꝫ ibi. ¶ Summa aūt epiſtolarū .i. ſententia in breui. z Ut omnes prouincie ſcirent ⁊ p̄pararent ſe. armis: ⁊ talibꝰ ad interfectōnē iudēorum. qꝛ om̄ibꝰ dabat̉ licētia hoc faciēdi ⁊ bona eoꝝ diripiendi: ad qd̓ multi erāt inclinati. a¶ Statīqꝫ in ſuſispepēdit edictum: qd̓ fecit aman ne rex mutaret cōſilium

F iij