¶ Incipit auguſtinꝰ de qͣtuor v̓tutibꝰ caritatisFſideriū caritatis veſtre. a nobis exigitdebitum ſermonis officiū. ſed tanta ſūtque te rreant & reuocent animū noſtꝝ. vt ſivelimus parere deſiderio veſtro. nō ſit ſineꝑiculo noſt ro. Primū ꝙ iuuenis loqui cogorpreſentibꝰ ſenibus. Deinde temerariū eē arhitror. loqui velle imperitia. inter eos quosroborauit antiqua doctrina. Optabā ergo ſi-lentio p̄teri re. & illū locū tutiſſimū elige reaudire potiꝰ qmͣ aliquid dice̓ Sed quid facio:Inſtat veſter amor. reuocat noſter pudor. cogit ſanctoꝝ patꝝ iuſſio. a quibus ſi veli obſecrans veniā petere dicēs. ignoſcite patres 1gnoſcite. parete noſtre verecundie. maximecū recolā vobis fuiſſe p̄ceptū. loquimini ſeniores. decet enīvos. Ipſi ſancta caritate qͣ preualent. reſpondebūt mihi. Loquere iuuenisdelectat enim nos. Quibꝰ ſi repetam. ſanctpatres. quid loquar. rurſum michi reſpōde-bunt. Quod a nobis ſepe audiſti. Mementofili qͥa ab infantia ſacras literas didiciſti. ſe dnec vob̓ excuſatꝰ eē poto qͦꝝ corda. ita me lu-